Кіріспе

Норман Гитмунд (1090-1095 жылдары қайтыс болған), Аверса епискобы, Бенедиктин монахтары, ол Беренгар Турдың ілімдеріне қарсы болды. Жас кезінде Гитмунд Эврэ епархиясындағы Ла-Крои Сент-Леуфрои монастырына кірді. 1060 жылы ол Бек абатханасында теологияны оқыды, мұнда оның ұстазы Ланфранк, ал студенті Анзельм болды, олардың әрқайсысы кейіннен Кентерберий архиепискобы болды. 1070 жылы Вильгельм Жеңімпаз оны Англиядағы епархияны алуға шақырды, оған монах өзінің Oratio ad Guillelmum-мен жауап берді, ол Норман жаулап алуын айыптап отырды. Өзінің туған жері Нормандияда Гитмунд Турлық Беренгарға қарсы трансбұтану ілімін қорғады. 1070 жылдары ол Киелі Евхаристия туралы трактат жазды, оның атауы De corporis et sanguinis Jesu Christi veritate in Eucharistia ("Иса Мәсіхтің денесі мен қаны туралы шын мәнінде Евхаристияда"), ол өзінің және Роджер деген бауырлас монах арасындағы диалогтың әдеби түрін алады. Ол сақталған тағамның бұзылуы оның негізгі мазмұнының кездейсоқтығы (ортодоксальдық көзқарас) емес, біздің сезімдерімізді алдау деп есептейді. Гитмундтың "De corporis et sanguinis" еңбегінің алғашқы басылымын Эразм (Фрайбург, 1530) шығарған. Гитмунд Беренгарға қарсы трактатын жариялағаннан кейін көп ұзамай, ол өзінің абысы Одилодан Римге паломниттік сапарға шығуға рұқсат алды. Ол жерде ол Кристиан псевдонимімен Рим монастырында біраз уақыт өмір сүрді, бұл оған жасырындық сыйлады. Бұрын Клуни абатшылығының монахы болған папа Урбан II 1088 жылы Гитмунды Аверса епископы етіп тағайындады. Ordericus Vitalis (оның Historiae Ecclesiasticae, IV кітабында) Гитмунд өз монастырын тастап, Рим папасы Григорий VII-ге барды, ол оны кардинал етті. Алайда "Ординикстің" редакторы Август Превост: "Гуитмонд ешқашан кардинал болып тағайындалмаған", - деп жазды. Пауль Фридолин Кехр де кардинал болудан бас тартады.