Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Никола Аванчини (1 желтоқсан 1611 - 6 желтоқсан 1686) - итальяндық иезуит дінбасы, драматург және аскетикалық жазушы.
Nicola Avancini (1 December 1611 – 6 December 1686) was an Italian Jesuit cleric, playwright and ascetical writer.
Өмірбаян
Аванчини Тирольде дүниеге келген. 1627 жылы Иса қоғамына кірді, бірнеше жыл бойы Грац университетінде риторика және философия кафедрасын, кейін Венадағы теология кафедрасын басқарды. Ол Пасау, Вена және Грац колледждерінің ректоры, Австрия провинциясының провинциалы, Богемияның қонағы және қайтыс болған кезде қоғамның неміс провинциялары бойынша көмекшісі болды. Осы міндеттерінің ішінде философия, теология және діни әдебиеттер бойынша еңбектер жариялады. Оның "Иса Мәсіхтің өмірі мен ілімдері туралы ой жүгірту" атты еңбегі әлі күнге дейін танымал. Латын тілінде жазылған бұл шығарма Еуропаның негізгі тілдеріне аударылып, көптеген басылымдарға жарық көрді. Қазіргі ағылшын тіліндегі аудармасында басқа авторлардың еңбектерінен алынған көптеген қосымша материалдар бар. Бірақ бұл қарапайым және кеңейтілген медитация күнделікті медитация жасауға көмектеседі. Никола Аванчиниге 1658 жылы Венада басылып шыққан "Империум Романо Германцикум" деп аталатын "Carolo Magno Primo Romano Germanico Caesare" Quadraginta Novem Imperatores et Germaniae Reges, et ex his per XIV" (Typis Matthiae Cosmerovii) деп аталады. Бұл кітапта Аванчинидің 50 германдық рим императорларына арнап жазған жырлары бар. С. Ж. Пирипах Кіріспе "орация" жазды. Вена университетінде жұмыс істеген фламанд гравюрі Жерар Буттас фронтиспийсті және мәтінді бейнелейтін 50 императорлық бюсті ойлап тапқан. Аванчини сонымен қатар колледж студенттерінің баяндамаларына лайық болатын көптеген уағыздар мен драмалардың авторы болды. Аванчинидің "Пиетас виктрикс" (Вена 1650) ең маңызды нео-латын иезуит драмаларының бірі болып саналады. Тарихи драма Константин Зордың өзінің қарсыласы Максенцийді Мильвий көпірінің шешуші шайқасында (б.з.д. 312) жеңгені туралы.
Avancini was born in the Tyrol. He entered the Society of Jesus in 1627, and for some years held the chair of rhetoric and philosophy at University of Graz, and subsequently that of theology at Vienna. He was rector of the Colleges of Passau, Vienna, and Graz, Provincial of the Austrian Province, Visitor of Bohemia, and at his death Assistant for the German Provinces of the Society. In the midst of these duties he published works on philosophy, theology, and sacred literature. His Meditations on the Life and Doctrines of Jesus Christ has maintained some popularity. This work, originality in Latin, was translated into the principal European languages and went through many editions. The English version in use contains much additional matter drawn from the works of other authors. But these meditations, in their simple as well as their extended form, have assisted in the task of daily meditation. To Nicola Avancini has been attributed the Imperium Romano Germanicum, a Carolo Magno Primo Romano Germanico Caesare, per Quadraginta Novem Imperatores et Germaniae Reges, et ex his per XIV published in Vienna in 1658 (Typis Matthiae Cosmerovii). The book contains panegyrics of 50 German Roman emperors written by Avancini in verse. C. J. Piripach wrote the Introductory "oratio". The Flemish engraver Gerard Bouttats who worked for the University of Vienna engraved the frontispiece and the 50 imperial busts that illustrate the text. Avancini was also the author of sermons and a large number of dramas, suitable for presentation by college students. Avancini's Pietas victrix (Vienna 1650) is considered one of the most important Neo Latin Jesuit dramas. The historical drama centres around Constantine the Great's victory over his co emperor and adversary, Maxentius, in the decisive Battle of the Milvian Bridge (312 BC).
Аванчини еңбектерінің қазіргі заманғы басылымдары
"Пиетас Виктрикс" = "Пиетастың қоршауы", редактор, аударма. және Лотар Мунт пен Ульрих Сельбахтың кіріспесімен, Тюбинген: Нимейер 2002 (Frühe Neuzeit 73)
Pietas victrix = Der Sieg der Pietas, ed., transl. and with introduction by Lothar Mundt and Ulrich Seelbach, Tübingen: Niemeyer 2002 (Frühe Neuzeit 73)