Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Борис Леман (наурыз 3, 1944 жылы туған, Лозанна) - эксперименталды киноның бельгиялық автор-фильм түсірушісі. Бастапқыда Леман фортепианоны оқыған, бірақ 1960 жылдардың басында фотосуретке және киноға қызыға бастады. 1966 жылы Брюссельдегі Ұлттық жоғары театр өнер институтын бітіргеннен кейін ол киноға құштар және сыншы болды, апталық басылымдар мен журналдарға сын-пикірлер берді. Ол 1965-1983 жылдары психикалық аурулар үшін қайта бейімделу күндізгі орталығы - Club Antonin Artaud-да жұмыс істеген кезде киноны пациенттермен терапия құралы ретінде қолдана отырып, фильмдер түсіре бастады. Кейіннен ол Cinélibre, Cinédit және AJC, жас кинорежиссерлер шеберханасын құрды. Ол Анри Сторкка Африканың құпия орманы және Бельгияның мерекелері фильмдерінде, ал Жанн Дильманмен Шантал Акерманға көмектесті. Ол сонымен қатар Патрик Ван Антверпен, Жан-Мари Буше және Жерар Куран кинорежиссерлерімен де жұмыс істеді. Актер ретінде Lehman Брюссель транзитінде рөлдер атқарды (директор. Сами Шлингербаум 1980), Canal K (директор. Морис Рабинович 1970), және Les Filles en Orange (дирижер. Яэль Андре 2003). Алғашында әуесқойлармен жұмыс істеген ол Super 8, 16 мм немесе бейне түрінде, қысқаметражды, көркем фильмдер, деректі фильмдер, журналдар немесе автобиографиялар ретінде 400 фильм түсірді және 300 000 фотосурет түсірді. Ол Фанни Транның "La véritable histoire de la Dame Blanche" операсының либреттосын жазды. Леманның кинодағы жұмысы көпшілік арасында танымал емес, бірақ көптеген фестивальдар мен кино клубтарында көрсетілді.
Boris Lehman (born 3 March 1944, Lausanne), is a Belgian author filmmaker of experimental cinema. Lehman initially studied piano, but in the early 1960s became interested in photography and cinema. In 1966, after graduating in Film Studies from the Institut National Supérieur des Arts du spectacle, Brussels, he became a film enthusiast and critic, contributing reviews to weekly publications and magazines. He began making films between 1965 and 1983 when working for Club Antonin Artaud, a readjustment day centre for the mentally ill, using cinema as a therapeutic tool with patients. He later founded the film based organisations Cinélibre, Cinédit, and AJC, the young filmmakers' workshop. He has assisted Henri Storck with the films Secret Forest of Africa and Fêtes de Belgique, and Chantal Akerman with Jeanne Dielman. He has also collaborated with filmmakers Patrick Van Antwerpen, Jean Marie Buchet and Gérard Courant. As an actor, Lehman has played roles in Brussels transit (dir. Samy Szlingerbaum 1980), Canal K (dir. Maurice Rabinowicz 1970), and Les Filles en Orange (dir. Yaël André 2003). Initially working with amateurs, he has produced 400 films in Super 8, 16 mm or video, as either shorts, features, documentaries, journals or autobiographies, and has shot 300,000 photographs. He wrote the libretto of Fanny Tran's opera ″ La véritable histoire de la Dame Blanche"(2020). Lehman's cinematic work has little public recognition but has been shown at numerous festivals and cine clubs.