Кіріспе

Романшы, кинорежиссер, семиолог Эрик де Куйпер (Eric de Kuyper; 1942 жылы 2 қыркүйекте туған) - фламандтық бельгиялық және голландиялық жазушы, семиолог, өнер сыншысы және эксперименталды кино режиссері. Оның шығармашылық шығармаларының басым көпшілігі - үшінші тұлғада жазылған, ойдан шығарылған автобиографиялық романдар. Оның академиялық шығармалары семиотика, кино, би, театр және опера туралы сын-пикирлерді, эсселерді, мақалаларды және кітаптарды қамтиды. Оның дәстүрлі емес фильмдерінде мелодрама, махаббат әндері мен үнсіз фильмдерге деген бейімділігі бар; олардың негізгі тақырыбы гомосексуализм. 2000-жылдардың аяғында ол концерттер мен бейнелерді ұйымдастыра бастады, бұл оқиғаларда ол үнсіз фильмдерді, кейбір сегменттерді өзі түсірген, классикалық музыкамен, кейде ән айтумен және актерлік өнермен біріктіреді.

Өмірбаян

Эрик де Куйпер Брюсселде туып, балалық шағын өткізді, содан кейін, ол айтқандай, жасөспірімдік жылдары "сенім, жыныстық қатынас және болашақ" таңдауы Антверпенде болды. Оның айтуынша, оның отбасы негізінен голланд тілінде сөйлеген, ал "француз тілінде ойланып, неғұрлым нәзік сезімдерді сезінген". Нотр-Дам иезуит орта мектебін бітіргеннен кейін ол өзінің туған қаласына оралып, Эразм университетінің Брюссельдегі аудиовизуалды және драмалық өнер және техника кафедрасында оқыды. Колледжде оқып жүргенде, ол Фламанд радио және теледидар желісінде продюсер болып жұмыс істей бастады. 1974 жылы ол Париждегі Әлеуметтік ғылымдардағы жоғары оқу орнын тәмамдады, онда семиотика саласында жұмыс істеді және 1979 жылы А. Дж. Греймас басшылығымен "Pour une Sémiotique Spectaculaire" диссертациясы бойынша докторлық дәрежесін алды. 1992 жылы толық уақытты жазушы болғанға дейін Нидерландыдағы Ниммеген католик университетінде кино теориясының профессоры (1978-1988), содан кейін Голландия кино мұражайының директорының орынбасары (1988-1992) болды. Ол Голландияның Versus академиялық киножурналының редакциялық кеңесінде болды. Де Куйпер өзін Брюссель тұрғындарының өліп бара жатқан тұқымына жататын деп сипаттады, ол голланд (фламанд) және француз тілдерінде толық білінуді, сонымен қатар ағылшын және неміс тілдерінде сөйлейді. Оның академиялық еңбектердің ең жиі авторлары және кино түсірудегі командадастары тағы бір фламандтық бельгиялық және де Куйпердің Брюссель мен Париждегі студенті, кейіннен Ниймеген университетінің әріптесі болды (Поппенің кино архивіндегі орны ақырында оны Гроньен университетімен байланыстырды). Олар Нижмегенге жақын жерде, Германияның Краненбург қаласында, Голландия шекарасынан 8 км қашықтықта тұрады. Де Куйпердің "De verkeerde krant" ("Жұмсақ газет") атты әңгімесінің басты кейіпкері де солай. Де Куйпер Белгия мен Нидерландыда өзін белгілі бір дәрежеде үйіндей сезініп, әр елде өзін бөтен сезінетінін айтады.

Теңіз жағасында (1988)

Де Куйпердің алғашқы романы (Aan zee: taferelen uit de kinderjaren; Теңіз жағасында: балалық шақтың көріністері) Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі Брюсселдегі кішкентай баланың өмірі мен Остендегі жазғы демалыстың сериясынан тұрады. Олар өткен заманның ностальгиялық бейнелерін, балалық шақтың уақытсыз сезімін, адам бәрін өзімен байланыстыратынын сезінгенде, бірге ойлап шығарады. Бір сыншы оның әсерлі үзілдігі туралы былай деді: оны оқыған ешкім де Бельгия жағажайын де Куйперді ойламай қарай алмайды. "Диңгез жағасында" лирикалық шығармасы де Куйпердің 3-ші тұлғада ойдан шығарылған естеліктерінің табысты сериясының бірінші томы болып шықты.

"Жұмыссыз газет" (2008)

Қысқа әңгімеде (De verkeerde krant) де Куйпер өзінің байқауларын неміс тіліндегі барлық нәрселерге аударады, өйткені голландиялық профессор, де Куйпер сияқты Германияда өмір сүреді, пойызбен Франкфуртқа сапар шегеді: Билет инспекторы келді. "Их тахенке мич" деп сыпайылықпен айтты. Неміс тілінде өзіңізге рахмет айту деген таңғажайып. Ол бұл әдет-ғұрыптың басқа тілдердегіден неге ерекше екені туралы көптен бері ойланып жүрген еді. Француз, ағылшын және голланд тілдерінде өзіңізге емес, басқа адамға алғыс айтасыз. Ақырында ол бұл менің тікелей алғыс білдіруім емес, мен өзімді алғыс білдіретін сыпайылық деп біледі. Әрине, "Данке шон" деп айта аласыз. Саяхатшының ойлары тілден Еуропалық газет стильдерін салыстыруға, мәдени байқайтын нәрселерге ауысады, ал оның сапары оны Кельндегі жалғау пойызына ауысқан кезде ерекше кездейсоқ кездесуге әкеледі.

Фильм

Де Куйпердің фильмдерінде мелодрама, махаббат әндері және Альфред Мачин мен Евгений Бауэрдің үнсіз фильмдеріне деген бейімділігі көрінеді. Оның кино түсіруінің басты тақырыбы - гомосексуализм. Оның көптеген жұмыстары эксперименталды андеграундтық болып табылады, олар негізінен кинофестивальдарда көрсетіледі.

Каста Дива (1983)

Оның дәстүрлі емес режиссерлік дебюті (1982 жылы аяқталды, 1983 жылы жарық көрді) оған Hyères International Festival of Young Cinema, Different Cinema фестивалінде Гран-при сыйлығын берді. Оның итальяндық түпнұсқалық атауы "О, таза / пәк тәңір" (яғни ай) ариясына қатысты Норма. Қара-ақ 106 метрлік фильм диалогсыз, айнаның алдында тазаланып жатқан тартымды еркектерді көрсететін стационарлық камерамен басталады, ал опералық ариялар мен басқа әндердің фрагменттері көрерменге екі деңгейді еліктіретін және маскүнемдікке толы параллельдер, болжамды қарама-қайшылықтар немесе қалыпты бұзушы бұзушылықтар ретінде қабылдауға шақырады.

Аңыз махаббат (1984)

Өзінің ең баяндамалық фильмінде де Куйпер мелодрама тақырыптарын кейіпкерлердің ғашықтар таңдау контекстінде зерттейді және оны әдеттегідей емес аяқтаумен жетелейді. Қара-ақ фотосуреттер - "Қара және жыртқыш" фильмінің операторлары, аңызға айналған Анри Алеканның (дирижер. Жан Кокто, 1946). Колледж студенті мен оның 40 жастағы кинотану профессоры (ол кездегі де Куйпер сияқты) арасындағы махаббат тарихы, Голливуд драмаларына маманданған, екеуі студентінің ата-анасына баруға шешім қабылдағанда ерекше бұрылыс алады. Атасы профессордың 15 жыл бұрынғы сүйіктісі екені анықталды. Адамдардың шынайы өміріндегі махаббат туралы баяндама жасаудың орнына, "А Strange Love Affair" киноларда, әсіресе Джонни Гитар (дирижер) сияқты махаббат туралы баяндамамен толтырылған. Николас Рей, 1954), бүкіл оқиғаның бақылау метафорасы. Онжылдық уақыт бойы кинодан үзілістен кейін де Куйпер Шантал Акерманмен оның "Құлдық" (The Captive; 2000) және "Demain on déménage" (Tomorrow We Move; 2004) фильмдерінің сценарийлерінде жұмыс істеді. Кейін ол оны "Die Blutgräfin" фильмінде қосалқы рөлге алды.

Көркем әдебиет

Эрик де Куйпердің көркем шығармалары француз, итальян және венгр тілдеріне, ал бір қысқа әңгімесі ағылшын тіліне аударылған. Бір үстел үшін бір: Reisberichten. (1990) Мауглидің трайнасы. (1990) Dag stoel naast de tafel: Kroniek van het dagelijkse. Күнделікті үстелдің алдындағы үстел. (1991) Grand Hotel Solitude: жасөспірімдер жасынан көңілділік. (1991), AKO Literatuurprijs үшін қысқа тізімде 1992 Aantekeningen van een voyeur. (1992) "Түнгі ұры" (англ.) (1992) Брюссель, мен осында келемін: Антверпендегі жаңа сауда және Брюссель уақыты. (1993) De verbeelding van het mannelijk lichaam. Әйелдің денесін бейнелеу. (1993) Ма, Ведуве, Вёв Декуйпер. (1993) Те ерте, кеш: махаббат тарихы. (1994) Брюссельге деген құштарлық. (1995) Лондондағы үш әйел бауырлас: отбасылық хроникадан, 1914 1918 жыл. (1996) Met zicht op zee: aan zee, veertig jaar later. (1997) Балалар: балалардың суға түсуі. (1998) Een vis verdrinken. (Бұл жасыл суға толы. (2001) Вилла Зеелухт. (2003) "Қалпына келтірілген түр". (2007) "Құқықсыз газет". ("Жақсы емес газет") 2008 жыл