Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сильвания даласы - Мичиган штатының Уотерсмит қалашығынан батысқа қарай бірнеше шақырым жерде орналасқан қорғалған аймақ. Сильвания толығымен Оттава ұлттық орманының шекарасында орналасқан және қазіргі уақытта АҚШ орман қызметі ұлттық орманды қорғау жүйесінің бөлігі ретінде жабайы аймақ ретінде басқарылады. Оның шекарасында ескі орманды ортаға айналдырған 34 көл бар. Бұл - Орталық батыста қалған осындай аймақтардың бірі.
Sylvania Wilderness is an protected area located a few miles west of Watersmeet Township, Michigan. Sylvania is located entirely within the bounds of the Ottawa National Forest, and is currently being managed as a wilderness area as part of the National Wilderness Preservation System by the U. S. Forest Service. Within its borders lie 34 lakes set against a backdrop of old growth forests. It represents one of only a handful of such areas left in the Midwest.
Тарих
1800 жылдардың аяғына дейін бұл аймақ туралы аз мәлімет бар, бұл аймақты ожибве жергілікті американдықтардың тайпалары жиі қолданған, бұл жерде табылған бірнеше шашыраңқы артефактілер дәлелдейді. 1895 жылы Висконсин штатының А.Д. Джонстон есімді ағаш ұстасы Кларк көлінің оңтүстік шетінен жер сатып алып, сол жерде орналасқан үлкен қарағайларды кесуді мақсат етті. Ол сол жерді өз көзімен көрген соң, оның сұлулығына таңғалып, оны қорғауға бел буды. Көп ұзамай ол достарын шақырды, олардың көбісі де таң қалды, сондықтан көршілес жерлерді сатып алуға итермеледі, біраз уақыттан кейін Сильвания клубы құрылды, балық аулау, аң аулау және жаяу жүру басты назарда болды. Иесі үлкен көлдердің жағасына үйлер мен шатырлар салып, бұл аймақ аз сандағы бай және беделді қонақтардың демалатын жері болды. 1967 жылы бүкіл аумақты АҚШ орман қызметі сатып алды, ол дереу барлық ғимараттарды алып тастады және оны арнайы демалыс аймағы ретінде басқара бастады. 1987 жылы Мичиганның жабайы табиғаты туралы заң Конгресспен қабылданғаннан кейін және Рональд Рейган оны заңға айналдырғаннан кейін ол федералды жабайы табиғат ретінде тағайындалды.
Little is known of the area prior to the late 1800s, other than the area was frequently used by clans of Ojibwe Native Americans, as evidenced by the few scattered artifacts that have been found there. In 1895, a Wisconsin lumberman by the name of A. D. Johnston purchased of land at the south end of Clark Lake with the intent to cut the large pines located there. Upon seeing the land for himself, he was so taken by the rugged beauty of it that he changed his mind and decided to preserve it. He soon invited friends, many of whom were equally impressed and so moved to purchase adjacent lands, and after some time the Sylvania Club was formed, with fishing, hunting, and hiking being the main focus. The owners built lodges and cabins on the larger lakes, and the area became an exclusive resort for a small number of affluent and influential guests. Ownership changed hands over the years, and finally the entire area was purchased by the United States Forest Service in 1967, which promptly removed all buildings and began managing it as a special recreation area. In 1987, it was designated as a federal wilderness when the Michigan Wilderness Act was passed by Congress and signed into law by Ronald Reagan.
География
Сильвания Жоғарғы көл мен Миссисипи өзенінің су бұру жүйелерінің арасындағы бөлікте орналасқан, ол Орта батыстағы ең биік жерлерді алып жатыр. Мысалы, саябақтағы көптеген көлдер теңіз деңгейінен 518 метр биіктікте орналасқан. Осы терең, ашық көлдер, негізінен, теңізге жақын, бұлақтармен және жергілікті ағынмен қоректендіріледі. Паркке жер үсті өзендері кірмейді, сондықтан көлді тазалық пен тазалық сақтайды. Осы себеппен көлдер де "жеңіл" (жасыру жылдамдығы төмен, қоректік заттарды аз жүктейді және т.б.) Бұл көлдерде балық аулаудың арнайы ережелері, соның ішінде барлық бассейндер үшін аулау және босату, көлдердің балық аулауын сақтауға көмектесті. Сильванияның даладарында 40 шақырым жерді алып жүретін жолдар мен 78 шаршы шақырым жерді алып жүретін көліктер бар. Топырақ негізінен классикалық подзоль құмды балшықты немесе мұздық талшықтарда немесе аутшуаларда дамыған балшықты құм. Ең көп таралған сериялар арасында Гогебик, Карлин және Кивинау бар. Шөл даланың 29 жерінде 50 кемпинг орналасқан, олардың әрқайсысында сыртқы дәретхана, шатыр төсегі, жүк қоймалары (азық-түлікті жабайы жануарлардан аулақ ұстауға арналған) және от тоғыту сияқты қарапайым жағдайлары бар.
Sylvania straddles the divide between the Lake Superior and the Mississippi River drainage systems, occupying some of the highest ground in the Midwest. As an example, many of the lakes in the park are more than 1700 feet (518 m) above sea level. Due to this apex position, these deep, clear lakes are primarily landlocked, fed by springs and local run off. There are no surface streams entering the park, which is one of the reasons the lakes remain pristine and pure. For this same reason, the lakes are a bit "fragile" (low flush rates, low nutrient loads, etc.). Special fishing regulations on these lakes, including catch and release for all bass, have helped to preserve the lakes' fisheries. The Sylvania Wilderness also features 25 mile (40 km) of hiking trails and portages within its 30 square miles (78 km2). Soils are mostly classic podzol sandy loam or loamy sand developed on glacial till or outwash. Among the most common series are Gogebic, Karlin and Keeweenaw. There are 50 designated campsites in 29 locations throughout the wilderness, each with rudimentary amenities such as outdoor toilets, tent pads, pack racks (for keeping foodstuffs out of reach of wildlife), and fire grills.
Флора мен фауна
Бұл даладағы ескі өскен солтүстік қатты ағаш ормандары Солтүстік Америкадағы ең кең таралған, бүкіл паркке созылып жатыр. Кейбір қант кеспеағашы, шығыс гемологы және сары қайың - ең көп таралған ағаштар, олар ақ, қызыл және жағаға қарағай, ақ шырша, бальзам шыршасы және қағаз қайыңмен бірге кездеседі.
The old growth northern hardwood forests in this wilderness are some of the most extensive in North America, nearly spanning the entire park at some Sugar maple, eastern hemlock, and yellow birch are the most common trees, and are found along with white, red, and jack pine, white spruce, balsam fir, and paper birch. Wildlife abounds in the park, with white tailed deer, black bear, grey wolves, porcupines, bobcat, beaver, otter, coyote, fox, bald eagle, loon, osprey, and many others.