Кіріспе
Батыстық Үнді мұхиты салаканат (Latimeria chalumnae) (кейде gombessa, африкалық салаканат немесе жай ғана салаканат деп аталады) - кросоптириген, салаканаттың екі қазіргі түрінің бірі, бұл өкпелі балықтар мен тетраподтарға қарағанда, қарапайым шашы бар балықтарға қарағанда, сирек омыртқалы жануарлар. Басқа тірі түрі - Индонезиялық зелакант (L. menadoensis). Батыс Үнді мұхиты зелакантінің тарихында балықшылар оны Комор аралдары (онда ол гомбесса деп аталады), Мадагаскар және Мозамбик аралдарында батыс Үнді мұхитында білген, бірақ алғаш рет 1938 жылы Оңтүстік Африкада жиналған үлгіден ғылыми түрде танылған. Бұл теректі бір кездері эволюциялық тұрғыдан консервативті деп саналған, бірақ жаңа табылған заттар бастапқыда морфологиялық әртүрлілікті көрсетті. Бұл көк түсті бояу бар және қазіргі кездегі екі түрдің ішіндегі ең танымал түрі. Бұл түр IUCN Қызыл тізімінде өте қауіпті деп бағаланды. Латимерия chalumnae балықтарының кеміршекті балықтарға ұқсас ректальді безі, гипофиз, көкбауыр және омыртқа миы бар. Осмостық қысымды теңестіру үшін бұл балықтар қанда мочевинаны ұстап тұру арқылы тиімді осморегуляция механизмін қолданады. Latimeria chalumnae - бұл ovoviviparous түр, яғни олар жұмыртқаларын ұрықтанғанға дейін ішкі сақтап тұрады. Олардың жыныстық жетілу жасы туралы көп нәрсе білінбесе де, 12 айдай ұзақ жүктілік кезеңіне байланысты олардың тұқым қуалау қабілеті төмен.
The West Indian Ocean coelacanth (Latimeria chalumnae) (sometimes known as gombessa, African coelacanth, or simply coelacanth) is a crossopterygian, one of two extant species of coelacanth, a rare order of vertebrates more closely related to lungfish and tetrapods than to the common ray finned fishes. The other extant species is the Indonesian coelacanth (L. menadoensis). The West Indian Ocean coelacanth was historically known by fishermen around the Comoro Islands (where it is known as gombessa), Madagascar, and Mozambique in the western Indian Ocean, but first scientifically recognised from a specimen collected in South Africa in 1938. This coelacanth was once thought to be evolutionarily conservative, but discoveries have shown initial morphological diversity. It has a vivid blue pigment, and is the better known of the two extant species. The species has been assessed as critically endangered on the IUCN Red List. Similar to cartilaginous fish, Latimeria chalumnae has a rectal gland, pituitary gland, pancreas, and spinal cord. To balance osmotic pressure, these fish adopt an efficient mechanism of osmoregulation by retaining urea in their blood. Latimeria chalumnae are an ovoviviparous species, which means that they retain their eggs internally until they hatch. They also have low fecundity due to their long gestation period of around 12 months, though not much is known about their age of sexual maturity.
Тұрғылықты ортасы мен мінез-құлқы
L. chalumnae әдетте тереңдікте кездеседі, бірақ кейде тереңдікте кездеседі. Олардың белгілі бір жемшөп түрлері: Coranthus polyacanthus, Beryx splendens, Lucigadus ori және Brotula multibarbata. Бұл мінез-құлық, теректілердің жоғарғы және төменгі жақ сүйегін қозғауға қабілеттілігіне байланысты мүмкін болады, бұл сүйек скелеттері бар омыртқалы жануарларда бірегей қасиет. 1998 жылы Батыс Үнді мұхитындағы зелаканттың жалпы саны 500-ге немесе одан да аз деп бағаланды, бұл сан түрдің тіршілігін қауіпке ұшыратады. Мадагаскардың солтүстік-батысындағы Гранд-Коморо аралының маңында ең көп дегенде 370-і тұрады. Оңтүстік Африканың судағы биологиялық әртүрлілік институты (SAIAB, бұрынғы JLB Smith Ichthyology институты) архивіндегі хат-хабарлар Goosen бұл балыққа зиян келтіруден аулақ болу үшін көп күш жұмсап, өз командасына оны Шығыс Лондон мұражайына қалдыруды тапсырды. Кейінірек Гузен балық алғаш рет көрілгенде қалай болатты көк түсті болғанын айтты, бірақ Нерин шығыс Лондон портына кірген кезде, бірнеше сағаттан кейін балық қара сұр түсті болды. Оның бірде-бір кітабынан жаратылыстың сипаттамасын таба алмағандықтан, Куртенэй Латимер досы, профессор Дж. Л. Б. Смитпен байланысуға тырысты, бірақ ол Рождествоға кеткен еді. Балықты сақтап қалуға шамасы келмегендіктен, ол оны мал дәрігеріне жіберді. Смит қайтып келгенде, оны бірден - ақ ғалымдарға тек қалдықтардан ғана белгілі болған зелакант деп таныды. Смит балықты Марджори Куртенэй Латимердің және ол табылған сулардың құрметіне Latimeria chalumnae деп атады. Бұл екі зерттеуші бірден танылып, балық "тірі қазба" деп аталды. 1938 жылы шыққан зелакант әлі күнге дейін Шығыс Лондон мұражайында көрініс тапқан. Алайда, үлгіні толтырғандықтан, жабын мен қаңқаны зерттеуге болмайды, сондықтан оның шынымен бірдей түр екендігіне күмән туды. Смит екінші дананы іздеуді бастады, бұл он жылдан астам уақытқа созылады. Батыс Үнді мұхиты салаканты кейіннен Гран-Комор және Анжуан аралдарындағы балықшыларға танымал екені анықталды, онда ол Латимерия chalumnae ретінде қабылданды.
Таксономия
Батыс Үнді мұхиты салаканат (Latimeria chalumnae) Latimeria тұқымдасына жатқызылады, ол тағы бір түрмен, Индонезия салаканатпен (Latimeria menadoensis) бөліседі.
Генетика
Latimeria chalumnae геном 2013 жылы тетрапод эволюциясына түсінік беру үшін реттелген.