Кіріспе
Ортағасырлық суреттелген қолжазба The Grandes Chroniques de France - бұл Франция Корольдігінің тарихының жергілікті патшалық жинағы, оның көпшілігі - өте жарықтайтын сәнді көшірмелері. Бұл кітаптардың көшірмелері XIII - XV ғасырларда жасалып, соңғы оқиғаларды қамтуға арналған мәтін аралықтарымен кеңейтілді. Ол алғаш рет Сент-Луи патшалық құрған кезде (1270) жинақталған. Ол франктардың тарихын, троялықтардың келуінен бастап, өз уақытына дейін, ресми хронографияда сақтағысы келді. Бұл істі оның мұрагерлері 1461 жылы аяқтағанша жалғастырды. Онда француз патшаларының Меровингия, Каролинг және Капеция әулеттері бейнеленген. Ол шамамен 130 қолжазбада сақталған, олардың байлығы, саны және көркемдік стилі әртүрлі, патшалық және әміршілердің қамқоршылары үшін көшірілген және өзгертілген, жергілікті ресми тарихнаманың негізгі жұмысы. 75-тен астам данасы суреттелген, бірден 400-ден астам көрініс көрсетілген; тақырыптарды таңдауды талдау уақыт өте келе меценаттардың әртүрлі сыныптарының саяси алаңдаушылығын көрсетеді. Басқа қолжазбаларда кездесетін суреттеудің қазіргі заманғы стильдеріне сәйкес, ерте көшірмелерде әдетте пейзаж немесе ішкі жағдай емес, қалыпты фонмен әдетте кішкентай көріністер болған. Осыған орай, бірқатар тұлғалар маңызды тарихи сәттерде, әсіресе шайқастарда, таққа отырғызуларда, үйлену тойларында және маңызды кездесулерде қатысты. Мұндай 200-ден астам көрініс болуы мүмкін, олар көбінесе әрқайсысы жеке бөлмелер ретінде жинақталып, безендірілген шеңбермен толық бетті миниатюраға айналады. 15 ғасырдың ортасына қарай суреттер саны азайды, тіпті 50 -ге жуық, тіпті сәнді көшірмелерде, бірақ миниатюралар үлкен болды, енді олар жақсы көретін егжей-тегжейлі пейзаж немесе ішкі фонға ие болды. Салтанатты сәттердегі көріністер, қазір көбінесе үлкен қалыңдықты қамтиды, бірақ шайқастар өз орнын сақтап қалды.
The Grandes Chroniques de France is a vernacular royal compilation of the history of the Kingdom of France, most manuscripts of which are luxury copies that are heavily illuminated. Copies were produced between the thirteenth and fifteenth centuries, the text being extended at intervals to cover recent events. It was first compiled in the reign of Saint Louis (d. 1270), who wished to preserve the history of the Franks, from the coming of the Trojans to his own time, in an official chronography whose dissemination was tightly controlled. It was continued under his successors until completed in 1461. It covers the Merovingian, Carolingian, and Capetian dynasties of French kings, with illustrations depicting personages and events from virtually all their reigns. It survives in approximately 130 manuscripts, varying in the richness, number and artistic style of their illuminations, copied and amended for royal and courtly patrons, the central work of vernacular official historiography. Over 75 copies are illustrated, with between one and over 400 scenes shown; analysis of the selections of subjects reveals the changing political preoccupations of the different classes of patrons over time. Following the contemporary styles of illustration seen in other manuscripts, early copies had mostly fairly small scenes, normally with a patterned background rather than a landscape or interior setting. In front of this a number of figures were engaged in key historical moments, especially battles, coronations, weddings and important meetings. There might be over 200 such scenes illustrated, often collected together as individual compartments in a full page miniature with a decorated framework. By the mid 15th century the number of illustrations was fewer, around 50 even in lavish copies, but the miniatures were larger, and now had lovingly detailed landscape or interior backgrounds. Scenes of ceremonial moments, now often including large crowds, had become more popular, though battles retained their place.
Мәтін
Grandes Chroniques de France өзінің шығу тегі ретінде француз тілінде аударма ретінде латын тарихын жазған және жаңарттырған монахтар Сент-Дени, кім болды, он үшінші ғасырдан бастап, ресми историографтар француз патшалары. Алғаш жазылған Grandes Chroniques француз патшаларының тарихынан, олардың Троядан қайтып келгенінен бастап Франция королі Филипп II-нің өліміне дейін (1223) дейін. Мәтіннің жалғасы алдымен Сен-Дениде, содан кейін Париждегі сотта жасалды. Оның соңғы түрі 1380 жылдары Франция королі Карл V-нің өліміне дейін жеткізілді. Сонымен қатар, 1407 - 1435 жылдары Арманьяк-Бургундия азаматтық соғысына әкелген келіспеушіліктің нәтижесі ретінде соңғы кезеңнің басқаша есебін беретін Бургундия нұсқалары бар. Филипп Ізгідің көшірмесі 1226 жылға дейін Париж мәтінін ұстанады, бірақ содан кейін Гийом де Нангистің 1327 жылға дейінгі хроникасын, содан кейін Сент-Омердегі Сент-Бертин және Нотр-Дам монастырындағы фламанд хроникаларын қолданады. Сананы құрастырушы - Сен-Бертен абысы Гийом Филастр Филиптің француз тағына дәулетіне қолдау көрсетуді мақсат еткен. Ол Филипптің көшірмесі бойынша Симон Мармионның презентациялық миниатюрасында Филиппке жұмысты тапсырып отырған көрінеді. Шарльдің билігі туралы дереккөздер "Псевдо-Турпин хроникасы" деп те аталатын Historia Caroli Magni және Эйнхардтың Vita Karoli Magni кіреді. Басқа дереккөздер арасында Аббат Сугердің Людовик VI өмірі кіреді.