Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
R v Ladouceur, [1990] 1 S. C. R. 1257 - Канада Жоғарғы Сотының полицияның жол қозғалысын кездейсоқ тексеруінің конституциялықлығы туралы шешімінің басты бөлігі. Сот кездейсоқ тексерулер Канаданың Құқықтар және бостандықтар туралы хартиясының 9-бөліміне сәйкес өз бетімен ұсталып, түрмеге жабылмау құқығын бұзғанын анықтады. Алайда, бұл бұзушылық 1-бөлім бойынша сақталды, өйткені бұл жол қозғалысы қауіпсіздігінің өзекті мәселесін шешудің дұрыс түрі болды.
R v Ladouceur, [1990] 1 S. C. R. 1257 is a leading decision of the Supreme Court of Canada on the constitutionality of random police traffic checks. The Court found that the random checks violated the right not to be arbitrarily detained or imprisoned under section 9 of the Canadian Charter of Rights and Freedoms. However, the violation was saved under section 1 as it was a valid form of deterrence for a pressing problem of traffic safety.
Өмірбаян
Джеральд Ладусюрді полиция кездейсоқ жол қозғалысын тексеру кезінде тоқтатты. Полиция оның көлік жүргізуші куәлігін тоқтатқандығын анықтады. Ол көлік жүргізуші куәлігісіз жүргізуі үшін сотталды. Ладусюр полиция қызметкерлеріне жол қозғалысын кездейсоқ тексеруге рұқсат беретін Жол қозғалысы туралы заңның ережелерін, Жарғының 7, 8 және 9-баптарын бұзады деп сынға алды. Сотталу үкімі апелляциялық шағымда бекітілді.
Gerald Ladouceur was pulled over by the police as part of a random traffic check. The police discovered that he was driving with a suspended licence. He was convicted of driving without a licence. Ladouceur challenged the provision of the Highway Traffic Act which authorized the police officers to do random traffic checks as a violation of sections 7, 8, and 9 of the Charter. The conviction was upheld on appeal.
Соттың дәлелдеуі
Көпшіліктің атынан жазған судья Кори үкімді бекітті. Ол 9-баптың бұзылуы анық деп тапты, себебі тоқтатулар полицияның толықтай қалауы бойынша және әдейі болды. Сонымен қатар, қамауға алудың салдары қатаң жазаларды қамтиды. Ол жүргізушілерді тоқтату "іздестіру" немесе "қамауға алу" болып табылмайтынын анықтады, сондықтан 8-бөлімді қолданған жоқ. Соңында, Кори 7-бөлімнің бұзылуы бар-жоғын қарастырудан бас тартты, өйткені 9-бөлім бұзылып кетті. 9-бөлімнің бұзылуы 1-бөлім бойынша орынды шектеу ретінде негізделді. Үкімет автомобиль жолдарының қауіпсіздігін арттырудың маңызды және маңызды мақсаты бар екенін және кездейсоқ аялдамалар бұл мақсатқа жетудің тиімді құралы екенін дәлелдеді. Бұл пікірді оның басқа елдерде де тиімді екендігі дәлелденді.
Justice Cory, writing for the majority, upheld the conviction. He found that there was clearly a violation of section 9 as the basis for the stops were in the complete discretion of the police and entirely arbitrary. Furthermore, the consequences of failing to yield to the detention included severe penalties. He found that the act of stopping drivers did not constitute a "search" or a "seizure" and so did not invoke section 8. Lastly, Cory refused to consider whether there was a violation of section 7, given that there was already a violation of section 9. The violation of section 9 was justified as a reasonable limitation under section 1. The government successfully established that there was a pressing and substantial objective of increasing highway safety, and that random stops were an effective means of achieving the objective through deterrence. This position was further supported by evidence of its effectiveness in other countries as well.