Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джонни Пол Пенри (Johnny Paul Penry) (5 мамыр 1956 жылы туған) - Техас штатындағы тұтқын. Ол зорлау мен кісі өлтіргені үшін шартсыз өмір бойына үш рет жазасын өтеп жатыр. Ол 1980-2008 жылдар аралығында өлім жазасына кесілген болатын. Оның ісі ақыл-ой қабілеті бұзылған қылмыскерлерге өлім жазасының орындылығы туралы пікірталас тудырды. Пенри ісі екі рет АҚШ Жоғарғы Сотына жіберілді: Пенри Лайноға қарсы (1989) ақыл-ой қабілеті шектеулі адамдарды өлтіру қатыгездік пен ерекше жаза емес деп тапты, ал Пенри Джонсонға қарсы (2001) қазылар алқасының жеңілдететін факторларға қатысты нұсқаулары толық емес екенін және Пенриге қайта жаза тағайындалуы керек деп тапты. Прокуратура 2008 жылы онымен келісімге келіп, үш рет өмір бойына бас бостандығынан айыру жазасына кесілді.
Johnny Paul Penry (born May 5, 1956) is a Texas prisoner serving three consecutive sentences of life imprisonment without parole for rape and murder. He was on death row between 1980 and 2008, and his case generated discussion about the appropriateness of the death penalty for offenders who are thought to be intellectually disabled. Penry's case went twice to the United States Supreme Court: Penry v. Lynaugh (1989) found that executing intellectually disabled persons is not cruel and unusual punishment, and Penry v. Johnson (2001) found that the jury's instructions regarding mitigating factors were incomplete and that Penry should be re sentenced. Prosecutors reached a plea agreement with him in 2008 under which he was sentenced to three consecutive life sentences.
Ерте өмір
Пенридің миы туған кезде ауырған, себебі оның аяғы ауырған. Оның анасы параноикалық шизофрениямен ауырады. Пенридің бір ағасы мен апасы анасының Пенридің жыныс мүшелерін кесумен қорқытып, оны өз зәрін ішіп, өзінің нәжісін жеуге мәжбүр еткенін айтады. "Біздің бәріміз де қорлық көрдік, бірақ ол ең қорлық көрді", - деді оның әпкесі. Пенри бірінші сыныптан кейін мектепке бармады. Карпентер 22 жасында қайтыс болған, ол Ұлттық футбол лигасының бас қақпашысы Марк Мозлидің кіші қарындасы болған. 1979 жылы 25 қазанда Пенри Карпентердің үйіне кірді және оны өзінің немересіне Хэллоуин костюмін жасау үшін қолданған қайшымен пышақтады. Содан кейін оны ұрып-соғып, зорлап, өлімге қалдырады. Карпентер ақырында ішкі қан кетуден қайтыс болды, бірақ досына телефон соғып, жедел жәрдемде ауруханаға жеткізілген күдікті туралы сипаттама беру үшін жеткілікті өмір сүрді. Пенриді полиция сол күні тұтқындады. Пенри 1980 жылы 9 сәуірде өлім жазасына кесілді.
Penry sustained brain damage at birth related to complications from breech positioning. His mother had paranoid schizophrenia. One of Penry's siblings said that their mother would threaten to cut off Penry's genitalia and had forced him to drink his own urine and eat his own feces. "We were all abused, but he was abused the worst," his sister said. Penry did not attend school past the first grade. Carpenter, 22 years old when she died, was the younger sister of National Football League kicker Mark Moseley. On Oct 25, 1979, Penry broke into Carpenter's house and stabbed her with a pair of scissors she had been using to make a Halloween costume for her niece. He then beat and raped her before leaving her for dead. Carpenter eventually died from internal bleeding, but lived long enough to call a friend and provide a description of suspect as she was being transported to a hospital in an ambulance. Penry was arrested by police on the same day. Penry was sentenced to death on April 9, 1980.
Апелляциялар және АҚШ Жоғарғы Сотының шешімдері
1989 жылы Пенридің апелляциялық арыздары АҚШ Жоғарғы Сотына жетті. Пенри Лайноға қарсы іс-шарада сот ақыл-ой қабілеті шектеулі қылмыскерлерді өлтіру қатыгездік пен ерекше жазаны білдірмейді деп тапты, бірақ ол оның өлім жазасын жоққа шығарды, өйткені Техас заңдары төрелік алқасының нұсқауларына сәйкес төрешілер Пенридің ісі бойынша оның сот кезеңіндегі жаза кезеңінде ақыл-ой қабілетінің кемдігін жеңілдететін дәлел ретінде қарауға мүмкіндік бермеді. 1990 жылы Пенри қайта сотталып, тағы да өлім жазасына кесілді. 2001 жылы Пенридің 1990 жылғы айыптылығы АҚШ Жоғарғы Сотына шағымданды. Пенри Джонсонға қарсы іс-шарада сот 63 көпшілік дауыспен 1990 жылғы сот процесін басқарған судьяның қазылар алқасына оның жазасын шешетін кезде Пенридің ақыл-ойының бұзылуы туралы алаңдаушылықты қалай таразылауға болатыны туралы жеткіліксіз нұсқаулар бергенін айтты.
By 1989, Penry's appeals reached the U. S. Supreme Court. In Penry v. Lynaugh, the court held that the execution of intellectually disabled offenders did not constitute cruel and unusual punishment, but it overturned his death sentence, holding that Texas laws on jury instructions had not allowed jurors in Penry's case to adequately consider intellectual disability as mitigating evidence during the punishment phase of his trial. Penry was retried in 1990 and again sentenced to the death penalty. In 2001, Penry's 1990 conviction was appealed to the U. S. Supreme Court. In Penry v. Johnson, the court ruled, by a 6 3 majority, that the judge presiding over the 1990 trial had given inadequate instructions to the jury in terms of how they should weigh the concerns about Penry's mental impairment when deciding his punishment.
Кейінгі сот іс-әрекеттері
2002 жылы Полк округінің округтiк судьясы Элизабет Кокер оның көптен берi қорғаныс адвокаты Джон Райтты iстен шығарды. Кокер егер Пенри заңгердің тиімді емес аргументін алға тартса, Райттың істі жалғастыруы мүдделер қақтығысына әкелуі мүмкін деп шешті. Сот Пенриді сотқа қатысуға лайықты деп жариялаған еді, бірақ ол Райттың өз мүддесін қорғауын жалғастыра беруін қалайтынын жазған қол қойылған антпен берілген мәлімдемені түсінген-түсінбегенін сұрады. Кокер Стивен Ц. Тейлорды Райттың орнына Пенридің қорғаушы адвокаты етіп тағайындады. Прокурорлар Тейлормен Пэнридің сотқа қатысуға лайықты екендігі туралы дәлелдерді қалай ұсыну керектігі туралы кеңескен болатын. Кокердің шешімін заңгерлік этика сарапшысы Стивен Гиллерс сынға алды, ол: "Бұл ойдағы заң. Бұл - нақты әлемдегі заң емес. Бұл - "Әлістің ғажайып елдегі заңдары". 2006 жылы АҚШ Жоғарғы соты бұл жазаны қайтадан қолданудан бас тартты. Райт Пенридің IQ 50-ден 60-ға дейін екенін айтты; 70 IQ интеллектуалды кемшіліктер шегі ретінде қолданылады. Прокурорлар Пенридің ақыл-ойының бұзылуы жоқ екеніне сенімді болды, оның бір сот процесінде көрсетілген екі телеинтервью клиптеріне назар аударды. Прокурор Уильям Хон Пенридің бір таспада қалыпты түрде сөйлегенін, ал екіншісінде "Эльмер Фадд сияқты" сөйлегенін айтты. "Бұл сенің өмірде көрген ең керемет қойылым болды", - деді Хон. Ол Пенридің социопатты екенін және оны тек ақыл-ой қабілеті бұзылған балалар үйіне жібергенін айтты, өйткені ол бақылаусыз бала болған.
In 2002, Polk County district judge Elizabeth Coker removed his longtime defense attorney, John Wright, from his case. Coker ruled that Wright's continued work on the case might represent a conflict of interest if Penry were to advance an argument of ineffective legal counsel. The judge had previously declared Penry competent to stand trial, but she questioned whether he was able to comprehend an affidavit he signed that said he wanted Wright to continue to represent him. Coker appointed Stephen C. Taylor to replace Wright as Penry's defense attorney. Prosecutors had earlier consulted with Taylor about how to present arguments that Penry was competent to stand trial. Coker's ruling was criticized by legal ethics expert Stephen Gillers, who said, "This is imaginary law. This is not real world law. This is Alice in Wonderland law." In the summer of 2006, the U. S. Supreme Court refused to reinstate that sentence. Wright said that Penry's IQ was between 50 and 60; an IQ of 70 is used as the threshold for intellectual impairment. Prosecutors remained convinced that Penry was not intellectually impaired, pointing to two television interview clips that had been shown at one of his trials. Prosecutor William Hon said that Penry spoke normally on one tape but "like Elmer Fudd" on the other. "It was the most contrived performance you've ever seen in your life," Hon said. He said that Penry was a sociopath and that he had only been sent to a home for the intellectually disabled because he had been such an uncontrollable child.
Келісімі
2008 жылдың 15 ақпанында Пенри Карпентерді өлтіргені және жыныстық зорлық-зомбылық жасағаны үшін шартсыз өлім жазасына үшеу жазасын тартқан. Сотталған Пэнри өзінің ақыл-ой қабілеті бұзылмағандығын растауы керек еді. Прокурорлар Пэнриді төртінші сотқа жіберу қаупіне ұшырағылары келмеді. Іске ең жақын прокурор 2003 жылы қайтыс болды, егер төртінші алқа өлім жазасын шығармаса, Пенри Техаста өмір бойына жазасын өтеп отырған 1970 жылдардағы заңдарға сәйкес бірден шартпен босатуға құқылы болатын. Келіссөзге қол жеткізілгеннен кейін Карпентердің немересі Эллен Мэй Пенридің мәңгі түрмеде қалуы үшін қуанышты екенін және келісім Пенридің ақыл-ой қабілеті бұзылғаны туралы өтірік айтқанын дәлелдеді деді. Райт прокурорлардың Пенридің ақыл-ой қабілеті бұзылмағандығын айтуын талап етуі "көрікті" деп айтты, бірақ ол бұл шартты "атқару мүмкіндігін жою үшін төленетін аз баға" деп сипаттады.
On February 15, 2008, Penry agreed to a plea bargain in which he was given three consecutive sentences of life without parole for Carpenter's murder and sexual assault. As part of the plea deal, Penry had to certify that he was not intellectually disabled. Prosecutors did not want to risk putting Penry through a fourth trial. The district attorney most familiar with the case had died in 2003, and if the fourth jury did not hand down a death sentence, Penry would have served enough time to be eligible for parole immediately under 1970s laws governing life sentences in Texas. After the deal was reached, Carpenter's niece, Ellen May, said she was happy that Penry would remain in prison forever and she said the agreement proved that Penry had been lying about being intellectually disabled. Wright said that it was "galling" for prosecutors to require Penry to say that he was not intellectually disabled, but he characterized the stipulation as "a small price to pay" for eliminating the possibility of execution.