Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Florida v. J. L., 529 U. S. 266 (2000) - АҚШ Жоғарғы Сотының соты полиция қызметкері заңды түрде біреуді тоқтатып, тек оның орналасқан жері мен сыртқы келбеті туралы сипатталған, бірақ заңсыз әрекеттер туралы ақпарат бермейтін анонимді хабарға сүйене отырып, тексере алмайды деп шешті.
Florida v. J. L., 529 U. S. 266 (2000), was a United States Supreme Court case in which the Court determined that a police officer may not legally stop and frisk someone based solely on an anonymous tip that describes a person's location and appearance, but does not furnish information as to any illegal conduct.
Фактілер мен іс жүргізу тарихы
1995 жылы Майами-Дейд полиция бөліміне жасырын хабар келіп түсті. Полиция аялдамаға барып, үш қара түсті жігітті көрді, олардың біреуі қиық жейде киген. Тек қана ақылға сүйеніп (қызметкерлер қылмыскерлік немесе күдікті мінез-құлықты байқамады), олар үшін де іздестіріп, төрт түстерлі көйлек киген адамның қалтасынан тапанша тапты. Сотта сотталушыны дәлелдерді жасыру туралы өтінішін мойындады, себебі ол дәлелдерді негізсіз іздестіру мен алып қоюдың жемісі деп қарады. Алайда Флориданың үшінші округтік апелляциялық соты бірінші сатыдағы сот шешімін өзгертті. Ж. Л. Флориданың Жоғарғы сотына шешімді шағымдады, ол округтік апелляциялық соттың шешімін жоққа шығарып, бұл хабардың сенімділігі туралы дәлел жеткілікті емес деп тапты. Апелляциялық шағымдалушы АҚШ Жоғарғы сотынан сертификаттық тексеруді талап етті.
In 1995 the Miami Dade Police Department received an anonymous tip that a young black male was at a bus stop wearing a plaid shirt and carrying a firearm. The police went to the bus stop and saw three young black men, one wearing a plaid shirt. Acting solely on the tip (the officers did not observe any criminal or suspicious behavior), they searched all three, and found a pistol in the pocket of the man wearing the plaid shirt. At trial the court granted the juvenile defendant's motion to suppress evidence as fruit of an unreasonable search and seizure. However, the Florida Third District Court of Appeal reversed the trial court. J. L. appealed the decision to the Florida Supreme Court, which overruled the decision of the District Court of Appeal, holding that the tip did not give sufficient indicia of reliability to justify a stop and frisk of the subject. The appellee sought certiorari review from the United States Supreme Court.
Соттың пікірі
АҚШ Жоғарғы Соты судья Рут Бадер Гинзбургтің бір ауыздан берген пікірі бойынша іздестірудің орынсыз екендігіне тоқталды. Ақпаратты мәлімет бойынша, айыпталушыны нақты анықтаған, ал атыс қаруы туралы мәлімдеме ақиқат болып шықты, бұл тұтқынға алуды ақтай алмады. Терри Огайо, 392 АҚШ 1 (1968), бойынша күдіктілерді "остановка және обыск" деп атауға негіз болатын толықтай анонимді хабар үшін ол "қажетті түрде расталуы" керек, бұл тақырыптың болашақ іс-әрекетін дәл болжаумен және әлеуетті қылмыстық іс-әрекет туралы нақты мәлімдемесімен. Ж. Л. ісі бойынша берілген хабар тек қана адамның жеке басын анықтау үшін жеткілікті болды, бұдан басқа ештеңе жоқ, бұл полицияға оған сенім артуды негізсіз етеді. Сот сонымен қатар Терри іліміне стандартты "атыс қаруына қатысты ерекшелік" жасаудан бас тартты, өйткені кейбір федералды округтерде танылған, басқалармен қатар, "бұл ерекшелік басқа адамды қинауға тырысатын кез келген адамға мақсатты адамның заңсыз қару алып жүруін жалған хабарлаған анонимді қоңырау арқылы мақсатты адамды іздестіруді бастауға мүмкіндік береді. . " деп жазылған .
The United States Supreme Court held in a unanimous opinion by Justice Ruth Bader Ginsburg that the search was unreasonable. That the tip accurately identified the defendant and that the allegation of the firearm ultimately proved to be accurate was insufficient to justify the seizure. For a completely anonymous tip to justify even a "stop and frisk" of a suspect pursuant to Terry v. Ohio, 392 U. S. 1 (1968), it must be "suitably corroborated" with both the accurate prediction of future activity of the subject and accurate in its assertion of potential criminal activity. The tip given in the J. L. case was only sufficient to identify the subject and nothing more, making the police reliance upon it unjustified. The Court further declined to create a standard "firearms exception" to the Terry doctrine, as was recognized in some Federal circuits, stating, among other things, that "[s]uch an exception would enable any person seeking to harass another to set in motion an intrusive, embarrassing police search of the targeted person simply by placing an anonymous call falsely reporting the target's unlawful carriage of a gun . ."