Кіріспе

Генри Лоусонның 1893 жылғы "Одақ өлгендерін жерлейді" атты қысқа әңгімесі - Австралияның әйгілі жазушысы және ақыны Генри Лоусонның белгілі эскиз әңгімесі. Бұл оқиға алғаш рет 1893 жылы 16 сәуірде Truth журналында басылып шықты. Өмір суреті". Бұл оқиға Буркеде өтеді және ол "Дарлингтің бильбалогы арқылы бірнеше жылқыны жүзуге тырысқанда" алдыңғы күні суға батып кеткен анонимді кәсіподақ жұмысшысының жерлеуіне қатысты. Айтқыш, мүмкін, Лоусонның өзі, Буш халқының өлгендерге деген құрмет деңгейін зерттейді, әңгімені өзінің ерекше құрғақ, саркастикалық әзіл-сықағымен толықтырады.

Сюжеттің қысқаша мазмұны

Бұл оқиға аты аталмаған баяндаушы мен оның тобы Дарлинг өзенінде қайықпен жүріп, жап-жас жігітті ат үстінде жағалауға қарай айдап келе жатқан күйінде басталады. Жас жігіт су өте терең болса, оны кесіп өтуге бола ма деп сұрайды, оған ойыншы бір адам оны батыратындай терең деп жауап береді. Жас жігіт өзеннің сол жағына қарай өрлейді. Келесі күні жерлеу рәсімі бұрыштағы бір пабқа жиналады, марқұм өткен күні кездескен жас аттылар. Анонимді адам кәсіподақ мүшесі, алайда ол туралы көп нәрсе белгісіз. "Өлген адамның" діні қала тұрғындарының басым көпшілігінен өзгеше болса да, олар "союзшылдық сенімнен күшті" болғандықтан, құрметпен жерлеу ұйымдастырады. "Егер де, арақ-шарап, кәсіподақшылдықтан күштірек" және, мәйітті көтеруші көлік баратын жердің жанынан өткенше, "жәңгірлеудің үштен екі бөлігінен астамы жалғастыра алмады". Баяндаушы мен оның тобы Буш халқының өлгендерге деген құрмет пен жеке көңіл-күйінің арасындағы қайшылықты байқап, азайып бара жатқан жерлеу шеруін құрметпен қадағалайды. Жерлеудің өзі қараңғы, бірақ эмоциясыз. Өлген адамды ешкім танымайтындықтан, оған қайғыру мүмкін емес. Бұл жас жігіттің есімі Джеймс Тайсон, дегенмен бұл "оның аты ғана". Ақырында, ол кісінің есімін естіп, бірақ оны ұмытып кетеді.

Лоусонның қор конвенциясынан аулақ болуы

Лоусон, сонымен қатар, эскиздің соңына таман, әдеттегі қор конвенцияларынан аулақ болуына назар аудару үшін уақыт алады. "Мен бұл жерде ваттл жоқ болғандықтан оны қалдырдым. Мен сондай-ақ, оның жүрек сынған ескі жолдас, оның сұр бас иіліп және үлкен жемтікті тамшыларды оның қатқыл жақтан ағып атап айтпай қалдым. Ол жоқ еді, ол "Артта" болса керек. Дәл осындай себептермен мен Bill есімді сақалмен бұталық қарақшының көзіндегі күдікті ылғал туралы сөз қалдырдым. Билл пайда болмады, және тек ылғал ыстықтан туындаған болды. Мен "Австралияның қайғылы күн батысын" айтпадым, өйткені сол кезде күн әлі батып жатқан жоқ. Жерлеу күні түскі үште болды". Өзінің әлсіз оқиғаларының көбісінде Лоусон өзінің эмоционалды құрылғыларына қайта оралады, ол осы скетчті жазғанда әрине, оны елемеді. Бұл Буш-өмірдің романтизациялануына қатысты мінез-құлық, ол ақыр соңында Булетеньдік пікірталасқа әкелді, оның барысында екі танымал ақын Лоусон мен Эндрю Бартон "Банжо" Паттерсон 1892 жылы апталық Булетеньде көптеген өлеңдер жариялап, өлеңдер айтысына қатысты.

Әңгіменің фактілік негізі

1902 жылы Лоусон былай деп жазды: "Одақ өлгендерін жерлейді" - бұл менің Боуркта (Н. С. В.) қатысқан жерлеуімнің жай ғана сипатталуы. Ол әр нақтылы түрде, тіпті "Сидней Daily" газетінде Тайсон есімді адамның суға батып қалуы туралы абзацқа дейін шындық ". Уильям Вуд 1931 жылы Парагвайдан жазған хатында Лоусонды Буркеде болған кезінде білгенін еске алды: "Мен басқа одақ қызметкерлерімен бірге Генридің "Одақ өлгендерін көміп жатыр" деген еңбегінде сипатталған жерлеу рәсіміне қатысып, әлі күнге дейін көптеген егжей-тегжейлі сипатталғандарды еске аламын. Мәтінде суға батып кеткен одақ мүшесінің есімі Джеймс Тайсон деп аталады, бірақ бұл "тек оның аты ғана". Джеймс Тайсон (1819-1898 жж.), жерді басып алған адам, бүкіл континенттегі ең бай және ең қара адам деп саналды.

Дәйексөздер

"Сіз оның бір сағат ішінде өлуге сотталған еді білген болса, сіз көбірек назар еді". "Олар бізге бейтаныс еді, біз де оларға бейтаныс едік. Біз бәріміз де өліге бейтаныс едік". "Олар өлгендерді тым құрметтейді". "Мына жерде адамның ақылы мен бекершілігі жерлеу рәсімін әзілге айналдырды". "Біраз адам шапанын киіп, түсіріп, тірілерді жек көріп, өлгендерді құрметтеумен күресті". "Бұл көп мән бермеді ештеңе емес". "Біреуге бейтаныс адамның табынына құлаған балшықтың құлауы, қарапайым ағаш қорапқа құлаған балшықтың құлауынан мүлдем өзгеше емес, кем дегенде мен оның дыбысында ерекшелік пен қорқынышты ештеңе байқамадым". "Мен бұл жерде жоқ болғандықтан, мен бұл жерде жоқпын, бірақ профсоюздық сенімнен күшті, бірақ, алкоголь профсоюздық сенімнен күшті".