Гарриет Бичер-Стоу: Құлдыққа қарсы күрескер және жазушы өмірі

Кіріспе

Американдық аболиционист және жазушы Харриет Элизабет Бичер Стоу (14 маусым 1811 – 1 шілде 1896) – американдық жазушы және құлдыққа қарсы күрескер. Ол діни Бичер отбасынан шыққан және құл болған африкалық американдықтардың қатал жағдайларын бейнелейтін «Том ағаның үйі» (1852) атты танымал роман жазды. Бұл кітап роман және пьеса түрінде миллиондаған оқырманға жетіп, Америка Құрама Штаттары мен Ұлыбританияда зор ықпалға ие болды, Американың солтүстігіндегі құлдыққа қарсы күштерді жандандырып, оңтүстікте кеңінен наразылық тудырды. Стоу 30 кітап жазды, оның ішінде романдар, үш саяхат естеліктері, мақалалар мен хаттар жинағы бар. Ол өзінің жазғандарымен қатар, сол кездегі әлеуметтік мәселелер бойынша қоғамдық пікірлерімен және пікір алмасуларымен де зор ықпалға ие болды.

Өмір және жұмыс

Харриет Элизабет Бичер 1811 жылдың 14 маусымында Коннектикут штатының Личфилд қаласында дүниеге келді. Ол кальвиншіл уағызшы Лайман Бичердің 11 баласының алтыншысы еді. Оның анасы – оның алғашқы әйелі Роксана (Фут), ол терең діндар әйел болды. Роксананың шешесінің әкесі Революциялық соғыстың генералы Эндрю Уорд еді. Харриеттің бауырларының арасында педагог және жазушы Катерина Бичер, сондай-ақ министр болған ағалары: атақты уағызшы және құлдыққа қарсы күрескен Генри Уорд Бичер, Чарльз Бичер және Эдвард Бичер болды. Харриет үлкен әпкесі Катерина басқаратын Хартфорд әйелдер семинариясына оқуға түсті, онда ол дәстүрлі академиялық білім алды – сол кезде әйелдер үшін бұл сирек кездесетін жағдай еді. Оның оқу бағдарламасы классика, тілдер және математикаға бағытталған. Оның сыныптастарының арасында Сара П. Уиллис болды, ол кейіннен Фанни Ферн псевдонімімен жазды. 1832 жылы, 21 жасында Харриет Бичер әкесіне қосылу үшін Цинциннатиге (Огайо штаты) көшіп барды, ол Лэйн діни семинариясының президенті болған еді. Ол жерде ол әдеби салон және әлеуметтік клуб Semi Colon Club-қа қосылды, оның мүшелерінің арасында Бичер әпкелері, Каролина Ли Хенц, Салмон П. Чейс (болашақтағы Огайо губернаторы және президент Линкольн басқарған кезде АҚШ қазынашылығының хатшысы), Эмили Блэквелл және басқалар болды. Огайо өзеніндегі Цинциннатидің сауда және кеме жүргізу бизнесі гүлденіп, елдің әртүрлі аймақтарынан көптеген көшпенділерді, соның ішінде қашқан құлдарды, оларды іздеген сыйлық аңшыларын және штаттың каналдары мен теміржолдарында жұмыс істеген ирланд иммигранттарын тартты. 1829 жылы ирландтықтар қара нәсілділерге шабуыл жасап, қаланың аудандарын қиратып, жұмыс орындары үшін бәсекелес болғандарды ығыстыруға тырысты. Бичер осы шабуылдарда зардап шеккен афроамерикандықтармен танысты, олардың тәжірибесі кейіннен құлдық туралы жазуына әсер етті. 1836 және 1841 жылдары да дүрбелеңдер болды, оларды аболиционистер де тудырды. Харриетке құлдық туралы Лэйндегі пікірталастар да ықпал етті. Лэйнде өткен ең маңызды оқиға – 1834 жылдың ақпанында 18 күн бойы колонизация мен құлдыққа қарсылықты қолдаушылар арасында өткен пікірталастар сериясы, Теодор Уэлд және басқа да аболиционистер оны шешуші түрде жеңіп алды. Элизабет көптеген пікірталастарға қатысты. Оның әкесі мен қамқорлар, құлдыққа қарсылықты қолдаушы ақ адамдардан зорлық-зомбылық күте отырып, осы тақырыпты одан әрі талқылауға тыйым салды. Нәтижесінде Лэйн студенттерінің көп бөлігі, қолдау білдірген сенімді тұлға және профессормен бірге жаңа Оберлин колледж институтына көшіп кетті, өйткені оның басшылары, тартысты дауыс беру арқылы, студенттерді "жынысына" қарамастан қабылдауға және кез келген тақырыпты талқылауға келісті. Лэйндегі әдеби клубта ол семинарияда Киелі кітаптарды оқытқан, жесір қалған Кальвин Эллис Стоу пастормен танысты. Екеуі 1836 жылдың 6 қаңтарында семинарияда үйленді. Стоулардың жеті баласы болды, оның ішінде егіз қыздары да бар еді.

Harriet Elisabeth Beecher was born in Litchfield, Connecticut, on June 14, 1811. She was the sixth of 11 children born to outspoken Calvinist preacher Lyman Beecher. Her mother was his first wife, Roxana (Foote), a deeply religious woman who died when Stowe was only five years old. Roxana's maternal grandfather was General Andrew Ward of the Revolutionary War. Harriet's siblings included a sister, Catharine Beecher, who became an educator and author, as well as brothers who became ministers: including Henry Ward Beecher, who became a famous preacher and abolitionist, Charles Beecher, and Edward Beecher. Harriet enrolled in the Hartford Female Seminary run by her older sister Catharine, where she received a traditional academic education – rather uncommon for women at the time – with a focus in the Classics, languages, and mathematics. Among her classmates was Sarah P. Willis, who later wrote under the pseudonym Fanny Fern. In 1832, at the age of 21, Harriet Beecher moved to Cincinnati, Ohio, to join her father, who had become the president of Lane Theological Seminary. There, she also joined the Semi Colon Club, a literary salon and social club whose members included the Beecher sisters, Caroline Lee Hentz, Salmon P. Chase (future governor of Ohio and United States Secretary of the Treasury under President Lincoln), Emily Blackwell and others. Cincinnati's trade and shipping business on the Ohio River was booming, drawing numerous migrants from different parts of the country, including many escaped slaves, bounty hunters seeking them, and Irish immigrants who worked on the state's canals and railroads. In 1829 the ethnic Irish attacked blacks, wrecking areas of the city, trying to push out these competitors for jobs. Beecher met a number of African Americans who had suffered in those attacks, and their experience contributed to her later writing about slavery. Riots took place again in 1836 and 1841, driven also by native born anti abolitionists. Harriet was also influenced by the Lane Debates on Slavery. The biggest event ever to take place at Lane, it was the series of debates held on 18 days in February 1834, between colonization and abolition defenders, decisively won by Theodore Weld and other abolitionists. Elisabeth attended most of the debates. Her father and the trustees, afraid of more violence from anti abolitionist whites, prohibited any further discussions of the topic. The result was a mass exodus of the Lane students, together with a supportive trustee and a professor, who moved as a group to the new Oberlin Collegiate Institute after its trustees agreed, by a close and acrimonious vote, to accept students regardless of "race", and to allow discussions of any topic. It was in the literary club at Lane that she met Rev. Calvin Ellis Stowe, a widower who was a professor of Biblical Literature at the seminary. The two married at the Seminary on January 6, 1836. The Stowes had seven children, including twin daughters.

Том ағаның қорасы мен Азамат соғысы

Конгресс 1850 жылы қашқан құлдар туралы заң қабылдады, ол қашқандарға көмек көрсетуге тыйым салды және тіпті еркін штаттарда да санкцияларды күшейтті. Сол кезде Стоу отбасымен Мейн штатының Брансуик қаласына көшіп келді, онда оның күйеуі Боудойн колледжінде оқытушы болып жұмыс істеді. Олардың кампусқа жақын орналасқан үйі Ұлттық тарихи ескерткіш ретінде қорғалады. Стоулар құлдықты қатаң сынап, «Underground Railroad» жобасын қолдады және бірнеше қашқан құлдарды уақытша өз үйлерінде орналастырды. Құлдықтан қашып шыққан Джон Эндрю Джексон «Оңтүстік Каролинадағы құлдың тәжірибесі» (Лондон: Пасмор және Альбастер, 1862) атты естеліктерінде Канадаға қашқанда Стоумен бірге Брансуиктегі үйінде жасырынып отырғанын жазды. Стоу Брансуиктегі бірінші шіркеудегі қасиетті дұға кезінде қайтыс болған құлдың көрінесін көргенін айтты, бұл оны оның тарихын жазуға шабыттандырды. Оның құлдарға деген ықыласының тағы бір себебі – 18 айлық ұлы Сэмюэл Чарльз Стоудың қазасы болды. Ол былай деп жазды: «Жақынымды жоғалтқандықтан, мен әділетсіз аукциондарда сатылатын барлық кедей және әлсіз құлдарға ашыраймын. Сен әрқашан менің жүрегімде боласың, Сэмюэл Чарльз Стоу». 1850 жылдың 9 наурызында Стоу құлдыққа қарсы апталық журналдың редакторы Гамалиил Бейлиге құлдық мәселесі туралы әңгіме жазуды жоспарлап отырғанын хабарлады: «Еркіндік және адамгершілік туралы бір сөз айта алатын әйел немесе баланың сөйлеуге міндетті уақыт келді деп ойлаймын. Жаза алатын әрбір әйел үндемейді деп үміттенемін». Одан кейін, 1851 жылдың маусым айында, 40 жасқа толғанда, «Том ағаның қорасы» романының бірінші бөлігі «The National Era» газетінде сериялық түрде жарияланды. Ол бастапқыда «Бір нәрсе болған адам» деген атпен жазған, бірақ одан кейін «Төмендегілер арасындағы өмір» деп өзгертілді. «Том ағаның қорасы» романы 1852 жылдың 20 наурызында Джон П. Джуетт баспасынан кітап түрінде басылып шықты. Бастапқыда 5000 дана басылды. Оның екі томдықтарының әрқайсысында үш сурет және Хамматт Биллингс салған тақырыптық парақ болды. Бір жыл ішінде кітаптың 300 000 данасы сатылды. Желтоқсан айында сату азайған кезде, Джуетт сатуды жандандыру үшін әрқайсысы 37½ центтен тұратын арзан басылым шығарды. Кітап Ұлыбританияда, басқа елдерде үлкен сәттілікке ие болғанымен, Стоу авторлық құқық туралы халықаралық келісімнің болмауына байланысты сатудан түскен табысқа ие болмады. 1853 жылы Стоу Ұлыбританияда лекциялық тур жасады және авторлық жарнаны өтеу үшін Гласгоудағы құлдықты жою қауымдастығы «Том ағаның сыйы» жобасын құрды. Дэниел Р. Воллароның сөзіне сүйенсек, кітаптың мақсаты – солтүстіктегілерді оңтүстікте болып жатқан оқиғалардың қорқынышты шындығымен таныстыру болды. Екінші мақсат – оңтүстіктегі адамдарды құлдыққа мәжбүрлегендерге деген ықыласты сезімге итеру. Кітап құлдықтың жеке адамдарға тигізетін әсерін жанды түрде бейнеледі, бұл бүкіл елдің назарын аударды. Стоу құлдықтың мырзалар, саудагерлер және құлдар сияқты тікелей қатысы бар адамдардан тыс, қоғамның барлық бөлігіне әсер ететінін көрсетті. Оның романы құлдықты жою және құлдық туралы пікірталасты қозғады, оңтүстікте наразылық тудырды. Оңтүстікте Стоуды бейтаныс, мақтаншыл және жамандаушы деп көрсетті. Бір жыл ішінде Бостондағы 300 балаға Ева (кітаптағы кейіпкерлердің бірі) деген ат қойылды, ал қараша айында Нью-Йоркте кітапқа негізделген пьеса қойылды. Оңтүстік тұрғындары оңтүстік қоғамын және құлдықты оң жағынан көрсетуге тырысқан «анти-Том» романдарымен тез жауап берді. Олардың көптеген кітаптары бестселлер болды, бірақ ешқайсысы Стоудың еңбегінің танымалдылығына жете алмады, ол баспа рекордтарын орнатты. Азамат соғысы басталғаннан кейін Стоу астана Вашингтонға сапар шегіп, 1862 жылдың 25 қарашасында президент Авраам Линкольнмен кездесті. Стоудың қызы Хэтти: «Біздің Ақ үйде өткізген уақытымыз өте күлкілі болды, мен сізге тек қазір ғана айтамын, бәрі өте күлкілі болды және біз күлкіден жарылуға дайын болдық» деп хабарлады. Линкольн не айтқаны туралы әлі де белгісіз. Кейінірек оның ұлы Линкольннің: «Сен осы ұлы соғысты бастаған кітапты жазған кішкентай әйелсің» деп сәлем бергенін айтты, бірақ бұл әңгіме шындыққа жатпайтындықтан, миф екені анықталды. Оның өзінің жазбалары да, күйеуіне кездесу туралы хабарлаған хатында: «Мен президентпен өте қызықты әңгіме өткіздім» деп жазған.

Congress passed the Fugitive Slave Act of 1850, prohibiting assistance to fugitives and strengthening sanctions even in free states. At the time, Stowe had moved with her family to Brunswick, Maine, where her husband was now teaching at Bowdoin College. Their home near the campus is protected as a National Historic Landmark. The Stowes were ardent critics of slavery and supported the Underground Railroad, temporarily housing several fugitive slaves in their home. One fugitive from slavery, John Andrew Jackson, wrote of hiding with Stowe in her house in Brunswick as he fled to Canada in his narrative titled "The Experience of a Slave in South Carolina" (London: Passmore & Albaster, 1862). Stowe claimed to have had a vision of a dying slave during a communion service at Brunswick's First Parish Church, which inspired her to write his story. What also likely allowed her to empathize with slaves was the loss of her eighteen month old son, Samuel Charles Stowe. She noted, "Having experienced losing someone so close to me, I can sympathize with all the poor, powerless slaves at the unjust auctions. You will always be in my heart Samuel Charles Stowe." On March 9, 1850, Stowe wrote to Gamaliel Bailey, editor of the weekly anti slavery journal The National Era, that she planned to write a story about the problem of slavery: "I feel now that the time is come when even a woman or a child who can speak a word for freedom and humanity is bound to speak I hope every woman who can write will not be silent." Shortly after in June 1851, when she was 40, the first installment of Uncle Tom's Cabin was published in serial form in the newspaper The National Era. She originally used the subtitle "The Man That Was a Thing", but it was soon changed to "Life Among the Lowly". Uncle Tom's Cabin was published in book form on March 20, 1852, by John P. Jewett with an initial print run of 5,000 copies. Each of its two volumes included three illustrations and a title page designed by Hammatt Billings. In less than a year, the book sold an unprecedented 300,000 copies. By December, as sales began to wane, Jewett issued an inexpensive edition at 37½ cents each to stimulate sales. Sales abroad, as in Britain where the book was a great success, earned Stowe nothing as there was no international copyright agreement in place during that era. In 1853 Stowe undertook a lecture tour of Britain and, to make up the royalties that she could not receive there, the Glasgow New Association for the Abolition of Slavery set up Uncle Tom's Offering. According to Daniel R. Vollaro, the goal of the book was to educate Northerners on the realistic horrors of the things that were happening in the South. The other purpose was to try to make people in the South feel more empathetic towards the people they were forcing into slavery. The book's emotional portrayal of the effects of slavery on individuals captured the nation's attention. Stowe showed that slavery touched all of society, beyond the people directly involved as masters, traders and slaves. Her novel added to the debate about abolition and slavery, and aroused opposition in the South. In the South, Stowe was depicted as out of touch, arrogant, and guilty of slander. Within a year, 300 babies in Boston alone were named Eva (one of the book's characters), and a play based on the book opened in New York in November. Southerners quickly responded with numerous works of what are now called anti Tom novels, seeking to portray Southern society and slavery in more positive terms. Many of these were bestsellers, although none matched the popularity of Stowe's work, which set publishing records. After the start of the Civil War, Stowe traveled to the capital, Washington, D. C., where she met President Abraham Lincoln on November 25, 1862. Stowe's daughter, Hattie, reported, "It was a very droll time that we had at the White house I assure you I will only say now that it was all very funny – and we were ready to explode with laughter all the while." What Lincoln said is a minor mystery. Her son later reported that Lincoln greeted her by saying, "so you are the little woman who wrote the book that started this great war", but this story has been found to be apocryphal. Her own accounts are vague, including the letter reporting the meeting to her husband: "I had a real funny interview with the President."

Көрнекті орындар

Бірнеше ескерткіштер Харриет Бичер Стоудың есімін сақтап, Огайо, Флорида, Мэн және Коннектикут штаттарында орналасқан. Бұл ескерткіштердің орналасқан жерлері оның өмірінің әртүрлі кезеңдерін көрсетеді, мысалы, өскен үйі және ең танымал туындысын жазған жері. Огайо штатының Цинциннати қаласындағы Харриет Бичер Стоу үйі – оның әкесі Лайман Бичердің бұрынғы Лэйн семинариясының кампусындағы үйі. Оның әкесі 1836 жылғы Цинциннати қаласындағы дүрбелеңге қатты әсер еткен дін қызметкері болған. Харриет Бичер Стоу үйленгенге дейін осында тұрды. Қазір ол көпшілікке ашық және тарихи-мәдени орталық ретінде жұмыс істейді, назар Харриет Бичер Стоу, Лэйн семинариясы және Жер асты жолына аударылған. Мұражай афроамерикандықтар тарихымен да таныстырады. 1870 және 1880 жылдары Стоу мен оның отбасы Флорида штатының Мандарин қаласында қыстады, қазіргі Джексонвиллдің бір бөлігі, Сент-Джонс өзенінің жағасында. Мандаринде тұрғанда Стоу "Палметто жапырақтарын" жазды, ол сол кезде Флоридаға солтүстік инвесторларын тартуға бағытталған көркем жарнамалық әдебиет еді. Кітап 1873 жылы жарық көрді және Солтүстік-Шығыс Флорида мен оның тұрғындарын сипаттайды. 1874 жылы Флориданың губернаторы Стоуды Флориданың соғыстан кейінгі дамуына көмектескен солтүстік азаматтарының бірі ретінде құрметтеді. Оның жазулары туристер мен қоныс аударушыларды тартумен қатар, ол шіркеу мен мектеп ашуға көмектесті және өзінің бақшалары арқылы апельсиннің мемлекеттік өнім ретінде дамуына ықпал етті. Ол 1870 жылы балалар мен ересектерге арналған біріктірілген мектеп ашуға көмектесті, бұл ұлттық біріктіру қозғалысынан жарты ғасыр бұрын болды. Стоу отбасына арналған ескерткіш олардың бұрынғы үйінен көше бойында орналасқан. Ол қауымдық клубтың жерінде, Стоудың күйеуі бір кезде дін қызметкері болған шіркеудің орнында тұр. Құтқарушы шіркеуі – 1880 жылы профессор Кальвин Э. Стоу және оның әйгілі әйелімен бірге Киелі кітап оқыған топ құрған епископтық шіркеу. Үй 1883 жылы салынды және Луи Комфорт Тиффани жасаған Стоу есіміндегі боялған шыны терезесі бар. Мейн штатының Брансуиктегі Харриет Бичер Стоу үйі – Стоу "Том ағаның қабінесін" жазған кезде тұрған жері. Оның күйеуі жақын маңдағы Боудин колледжінде теологиядан сабақ берді және ол студенттер мен достарын жаңадан жазылған тарауларды оқып, талқылауға жиі шақыратын. Болашақтағы Азамат соғысының генералы және кейіннен губернатор болған Джошуа Чемберлен сол кезде колледждің студенті болды және кейіннен оқиғаны сипаттады: "Осы кезде", - деді Чемберлен, "бір топ таңдалған достар, көбінесе жастар, оның үйіне еркін келіп-кетіп, бірақ жиналудың басты нүктесі – жарыққа шығар алдында, "Том ағаның қабінесінің" кезекті тарауларын оқып, ашық талқылау болды". 2001 жылы Боудин колледжі үйді және жаңадан салынған ғимаратты сатып алып, үйді қалпына келтіру үшін қажетті қаржыны жинады. Қазір ол көпшілікке ашық. Коннектикут штатының Хартфорд қаласындағы Харриет Бичер Стоу үйі – Стоу өмірінің соңғы 23 жылында тұрған үйі. Бұл үй әріптес жазушы Марк Твеннің үйіне жақын орналасқан. Коттедж стиліндегі бұл үйде Бичер Стоудың көптеген түпнұсқалық заттары мен сол кезеңге тән заттар сақталған. Баршаға ашық ғылыми кітапханада Бичер отбасының көптеген хаттары мен құжаттары бар. Үйге келушілер үшін ашық, сағат сайын экскурсиялар ұйымдастырылады. 1833 жылы Стоу Цинциннатиде болған кезде қалада ауыр холера эпидемиясы болды. Аурудан сақтану үшін Стоу Вашингтонға (Кентукки штаты), Мейсвилльдің оңтүстігіндегі маңызды қауымдастыққа барды. Ол Маршалл Кей отбасында тұрды, олардың бір қызы Лэйн семинариясында оқыды. Мистер Кей оны Мейсвилльде жиі өткізілетін құл сату аукционына алып кеткені жазылған. Ғалымдар оның бұл оқиғаға қатты әсер еткенін айтады. Маршалл Кейдің үйі әлі де Вашингтонда тұр. Кей Кентуккидің көрнекті азаматы болды, оның қонақтарына Генри Клей мен Дэниел Вебстер де кірді. "Том ағаның қабінесі" тарихи орны – Мичиган штатының Алгонак қаласынан шығысқа қарай 20 шақырым жерде орналасқан Онтарио штатының Дрезден қаласында қалпына келтірілген Таң қонысының бөлігі. 1830 жылдары Жосия Хенсон және басқа да құлдыраушылар құрған азат етілген құлдардың қауымдастығы қалпына келтірілді. Мұражай да бар. Хенсон мен Таң қонысы Стоуға "Том ағаның қабінесін" жазуға шабыттандырды.

Multiple landmarks are dedicated to the memory of Harriet Beecher Stowe, and are located in several states including Ohio, Florida, Maine and Connecticut. The locations of these landmarks represent various periods of her life such as her father's house where she grew up, and where she wrote her most famous work. The Harriet Beecher Stowe House in Cincinnati, Ohio, is the former home of her father Lyman Beecher on the former campus of the Lane Seminary. Her father was a preacher who was greatly affected by the pro slavery Cincinnati Riots of 1836. Harriet Beecher Stowe lived here until her marriage. It is open to the public and operated as a historical and cultural site, focusing on Harriet Beecher Stowe, the Lane Seminary and the Underground Railroad. The site also presents African American history. In the 1870s and 1880s, Stowe and her family wintered in Mandarin, Florida, now a neighborhood of modern consolidated Jacksonville, on the St. Johns River. Stowe wrote Palmetto Leaves while living in Mandarin, arguably an eloquent piece of promotional literature directed at Florida's potential Northern investors at the time. The book was published in 1873 and describes Northeast Florida and its residents. In 1874, Stowe was honored by the governor of Florida as one of several northerners who had helped Florida's growth after the war. In addition to her writings inspiring tourists and settlers to the area, she helped establish a church and a school, and she helped promote oranges as a major state crop through her own orchards. The school she helped establish in 1870 was an integrated school in Mandarin for children and adults. This predated the national movement toward integration by more than a half century. The marker commemorating the Stowe family is located across the street from the former site of their cottage. It is on the property of the Community Club, at the site of a church where Stowe's husband once served as a minister. The Church of our Saviour is an Episcopal Church founded in 1880 by a group of people who had gathered for Bible readings with Professor Calvin E. Stowe and his famous wife. The house was constructed in 1883 which contained the Stowe Memorial stained glass window, created by Louis Comfort Tiffany. The Harriet Beecher Stowe House in Brunswick, Maine, is where Stowe lived when she wrote Uncle Tom's Cabin. Her husband was teaching theology at nearby Bowdoin College, and she regularly invited students from the college and friends to read and discuss the chapters before publication. Future Civil War general, and later Governor, Joshua Chamberlain was then a student at the college and later described the setting. "On these occasions," Chamberlain noted, "a chosen circle of friends, mostly young, were favored with the freedom of her house, the rallying point being, however, the reading before publication, of the successive chapters of her Uncle Tom's Cabin, and the frank discussion of them." In 2001, Bowdoin College purchased the house, together with a newer attached building, and was able to raise the substantial funds necessary to restore the house. It is now open to the public. The Harriet Beecher Stowe House in Hartford, Connecticut, is the house where Stowe lived for the last 23 years of her life. It was next door to the house of fellow author Mark Twain. In this cottage style house, there are many of Beecher Stowe's original items and items from the time period. In the research library, which is open to the public, there are numerous letters and documents from the Beecher family. The house is open to the public and offers house tours on the hour. In 1833, during Stowe's time in Cincinnati, the city was afflicted with a serious cholera epidemic. To avoid illness, Stowe made a visit to Washington, Kentucky, a major community of the era just south of Maysville. She stayed with the Marshall Key family, one of whose daughters was a student at Lane Seminary. It is recorded that Mr. Key took her to see a slave auction, as they were frequently held in Maysville. Scholars believe she was strongly moved by the experience. The Marshall Key home still stands in Washington. Key was a prominent Kentuckian; his visitors also included Henry Clay and Daniel Webster. The Uncle Tom's Cabin Historic Site is part of the restored Dawn Settlement at Dresden, Ontario, which is 20 miles east of Algonac, Michigan. The community for freed slaves founded by the Rev. Josiah Henson and other abolitionists in the 1830s has been restored. There's also a museum. Henson and the Dawn Settlement provided Stowe with the inspiration for Uncle Tom's Cabin.

Құрметтер

1986 жылы Стоу Ұлттық әйелдер даңқы залына енгізілді. 2007 жылдың 13 маусымында АҚШ пошта қызметі оның құрметіне 75 центтік «Ең көрнекті американдықтар» сериясынан пошта маркасын шығарды. Миссури штатының Сент-Луис қаласындағы Харрис–Стоу мемлекеттік университеті Стоу мен Уильям Торри Харрис есімдерімен аталады. 2010 жылы Огайо тарихи қоғамы Стоуды АҚШ Капитолийіндегі Мүсіндер залына қосу үшін штат бойынша өткен дауыс беруде финалист ретінде ұсынды (бірақ оның орнына Томас Эдисон таңдалды).

Драмалық

(Кабинеттік драма немесе «Том қалыбының шешесі» романы негізіндегі оқу нұсқасы.) (Цифрлық көшірмесі HathiTrust-те сақталған.)

Поэзия

(Интернет мұрағатында сақталған цифрлық көшірме.)

Шығармашылық емес

(Харриет Э. Бичер.) [шамамен 1845]. [1849]. 1852 жыл? (Эмили мен Мэри Эдмонсонның білім алуы үшін қаражат жинау үшін авторлық басылым, 1848 жылы Stowe қолдауымен халықтық жазылым арқылы босатылған бұрынғы құлдар.) (Цифрлық көшірмесі HathiTrust-те орналастырылған.) (HathiTrust-тың цифрлық көшірмесі: I және II томдар.) (Цифрлық көшірмесі HathiTrust-те орналастырылған.) [1865 жыл]. (Nimmo's Sixpenny Juvenile Series.) (Флорида университетінің Джордж А. Сматхерс кітапханасы ұсынған цифрлық көшірме.) (Кристофер Кроуфилд есімімен жарық көрді.) (Archive.org-тағы цифрлық көшірме.) (Кристофер Кроуфилд есімімен жарық көрді.) (Archive.org-тағы цифрлық көшірме.) (Цифрлық көшірмесі HathiTrust-те орналастырылған.) (Кристофер Кроуфилд есімімен жарық көрді.) (Цифрлық көшірме HathiTrust-те орналастырылған.)* (Кэтрин Бичермен бірге жазылған.) (MSU тарихи американдық аспаздық кітап жобасындағы санариптік нұсқасы.) Оқулық нұсқасы: (Archive.com-дағы цифрлық көшірме.) (Archive.org-тағы цифрлық көшірме.) (Project Gutenberg-те электрондық кітап қолжетімді.) (Цифрлық көшірмесі Archive.org-та орналастырылған.) (Archive.org-та 1874 жылғы басылымның цифрлық көшірмесі сақталған.) (Цифрлық көшірмесі HathiTrust-те орналастырылған.) (Цифрлық көшірмесі HathiTrust-те орналастырылған.) [1878 жыл]. (Цифрлық көшірмесі Hathi Trust-те орналастырылған.) [1889 және 1883 жылдар аралығында жарық көрген]. (Флеминг Н. Ревелл 1901 жылы шығарған басылымның цифрлық көшірмесі Archive.org-та.) ("Иттің миссиясы", "Лулудың шәкірті", "Дейзидің алғашқы қысы", "Біздің Чарли", "Құсқырға қамқорлық жаса", "Құстар туралы әңгіме", "Жемісті бақтағы ұя" және "Бақытты бала" балалар әңгімелерінің жинағы.) (Цифрлық көшірмесі HathiTrust-те орналастырылған.)

Жинақтар

(Оның ішінде: "Махаббат пен заң", "Шәй гүлі", "Үй шаруашылығының сынақтары", "Кішкентай Эдвард", "Әркім өз ісімен айналыссын", "Кеңесші Уильям", "Тім аға", "Мэри әпке", "Шыншылдық", "Құрбандық күні", "Көп шақыру", "Канал қайығы", "Сезім", "Тігінші", "Қарлы әке Морис". (Archive.org сайтындағы электрондық көшірмесі).) (Келесі суреттерден тұрады: "Миссис Бичер-Стоу және оның отбасы туралы есеп", "Аға Сэмнің азаттығы", "Дүниелік қамқорлық, көктегі тәртіп", "Ауылдағы ғалымның оқиғасы", "Балалар", "Екі Киелі кітап", "Мэйн штатынан хат, №1", "Мэйн штатынан хат, №2", "Рождество; немесе, Жақсы фея".) (HathiTrust сайтындағы электрондық көшірмесі.) (Келесі шығармалар жинағы: "Жаңа жылдық сыйлық", "Киелі кітап, сенімді сергеудің көзі", "Өздеріңе достар жасаңдар", "Дүниелік қамқорлық, көктегі тәртіп", "Көп шақыру", "Балалардан үйрен", "Глазгодағы құлдыққа қарсы жиналыс, миссис Стоудан доктор Вардлауға хат".) (Кристофер Кроуфилд есімімен жарияланды.) (HathiTrust сайтындағы электрондық көшірмесі.) (Келесі әңгімелерден тұрады: "Қаз жұмыртқалаған тауық", "Жаңғақшы үйінің жаңғақшабуы", "Тип Топтың тарихы", "Кэти Дид және Крикет ханым", "Мама Магпидің шалақ істері", "Үйде тұратын батқандар", "Буздың ұлы Хум", "Біздің елдегі көршілеріміз", "Біздің иттілеріміз", "Иттер мен мысықтар", "Эстер әпкенің ережелері", "Эстер әпкенің әңгімелері", "Сэр Уолтер Скотт және оның иттілері" және "Елдегі көршілер тағы да".) (HathiTrust сайтындағы электрондық көшірмесі.) (Оның ішінде: "Тігіштің үйіндегі жын", "Саливанның көрінетін айнасы", "Пастордың үй шаруашылығын жүргізушісі", "Жесірдің қорапшасы", "Капитан Киддтің ақшасы", Миссис Эльдеркиннің құмырасы, "Капитан Браунхаустағы жын" әңгімелері бар.) (Басты әңгімеден басқа, кітапқа "Диакон Питкиннің шаруашылығы" және "Жаңа Англияның алғашқы Рождествосы" кіреді.) (HathiTrust сайтындағы электрондық көшірмесі.) (HathiTrust сайтындағы электрондық көшірмесі.) (Оның құрамына кіреді: "Тігіштің үйіндегі жын", "Саливанның көрінетін айнасы", "Пастордың үй шаруашылығы", "Жесірдің қорапшасы", "Капитан Киддтің ақшасы", Миссис Эльдеркиннің құмырасы, "Капитан Браун үйіндегі жын", "Полковник Эфтің туфлілері", "Бұқа күресі", "Шайтанмен қалай күресу керек", "Жиналыста күлу", "Том Түтшекердің жынды оқиғасы", "Пастордың жылқы жарысы", "Революция туралы ескі қаладағы от жағасындағы әңгімелер" және "Студенттің теңіз оқиғасы".)

(Consists of the stories: "Love versus Law", "The Tea rose", "Trials of a Housekeeper", "Little Edward", "Let Every Man Mind His Own Business", "Cousin William", "Uncle Tim", "Aunt Mary", "Frankness", "The Sabbath", "So many Calls", "The Canal boat", "Feeling", "The Sempstress", "Old Father Morris". (Digital copy hosted by Archive. org.) (Consists of the following sketches: "Account of Mrs. Beecher Stowe and her Family", "Uncle Sam's Emancipation", "Earthly Care, A Heavenly Discipline", "A Scholar's Adventure in the Country", "Children", "The Two Bibles", "Letter from Maine, No. 1", "Letter from Maine, No. 2", "Christmas; or, The Good Fairy".) (Digital copy hosted at HathiTrust.) (A collection of works consisting of: "The New Year's Gift", "The Bible, The Source of Sure Comfort", "Make to Yourselves Driends", "Earthly Care, A Heavenly Discipline", "So Many Calls", "Learn of Children", "Anti slavery Meeting in Glasgow, Letter from Mrs. Stowe to Dr Wardlaw".) (Published under the name of Christopher Crowfield.) (Digital copy hosted by HathiTrust.) (Consists of the following stories: "The Hen That Hatched Ducks", "The Nutcracker of Nutcracker Lodge", "The History of Tip Top", "Miss Katy Did and Miss Cricket", "Mother Magpie's Micschief", "The Squirrels that Live in a House", "Hum, the Son of Buz", "Our Country Neighbors", "Our Dogs", "Dogs and Cats", "Aunt Esther's Rules", "Aunt Esther's Stories", "Sir Walter Scott and his Dogs" and "Country Neighbors Again".) (Digital copy hosted by HathiTrust.) (Consists of the stories: "The Ghost in the Mill", "The Sullivan Looking Glass", "The Minister's Housekeeper", "The Widow's Bandbox", "Captain Kidd's Money", Mis' Elderkin's Pitcher, "The Ghost in the Cap'n Brownhouse".) (In addition to the title story, the book includes "Deacon Pitkin's Farm" and "The First Christmas of New England".) (Digital copy hosted by HathiTrust.) (Digital copy hosted by HathiTrust.) (Consists of: "The Ghost in the Mill", "The Sullivan Looking Glass", "The Minister's Housekeeper", "The Widow's Bandbox", "Captain Kidd's Money", Mis' Elderkin's pitcher, "The Ghost in the Cap'n Brown House", "Colonel Eph's Shoebuckles", "The Bull Fight", "How to Fight the Devil", "Laughin' in Meetin, "Tom Toothacre's Ghost Story", "The Parson's Horse Race", "Oldtown Fireside Talks of the Revolution" and "A Student's Sea Story".)