Кіріспе
Дэвид Хакетт Фишердің "Альбионның тұқымы: Америкадағы төрт британдық халықтық дәстүр" - Дэвид Хакетт Фишердің 1989 жылғы кітабы, ол Ұлыбританияның (Альбион) әртүрлі аймақтарынан Америка Құрама Штаттарына көшіп келген адамдардың төрт тобының дәстүрлерін егжей-тегжейлі баяндайды. Бұл пікір бойынша, әр топтың мәдениеті қазіргі АҚШ-тың саяси мәдениетінің негізін қамтамасыз ету үшін сақталған. Фишер "екі ғасыр бойы саясаты демократиялық, экономикасы капиталистік, заңдары либертариандық, қоғам индивидуалистік, мәдениеті плюралистік болып келген әлеуметтік жүйенің пайда болуы мен тұрақтылығын" түсіндіреді.
Albion's Seed: Four British Folkways in America is a 1989 book by David Hackett Fischer that details the folkways of four groups of people who moved from distinct regions of Great Britain (Albion) to the United States. The argument is that the culture of each of the groups persisted, to provide the basis for the political culture of the modern United States. Fischer explains "the origins and stability of a social system which for two centuries has remained stubbornly democratic in its politics, capitalist in its economy, libertarian in its laws and individualist in its society and pluralistic in its culture."
Шығу тегі
Фишердің айтуынша, кітаптың мақсаты сол кезеңдегі төрт халықтық мәдениеттің ішіндегі күрделі мәдени процестерді зерттеу болып табылады. "Альбионның тұқымы" "Американың ерте кезеңіндегі төрт британдық халықтық дәстүрдің мұрасы АҚШ-тағы ерікті қоғамның ең күшті детерминанты болып қала береді" деп дәлелдейді. "Халықтық дәстүрлер" термині алғаш рет 19-ғасырдағы американдық социолог Уильям Грэм Самнер ойлап тапқан. Самнердің "Фолквайз: Әдет-ғұрып, әдет-ғұрып, әдеп және моральдың әлеуметтанушылық маңыздылығын зерттеу" атты трактатында: "Фолквайз" - қажеттіліктерді қанағаттандыруға бағытталған қоғамның жеке адамы мен әдет-ғұрыптары; олар гоблинизммен және демонизммен және сәттілік туралы бастапқы түсініктермен өзара байланысты. 6), сондықтан олар дәстүрлі билікті жеңеді. Содан кейін олар кейінгі ұрпақтарға реттеуші болады және әлеуметтік күштің сипатын алады. Олар қайдан және қалай пайда болатынын ешкім білмейді. Олар ішкі өмір энергиясының әсерінен өседі. Адамдардың мақсатты күш-жігерін қолданғанда, оларды өзгертуге болады, бірақ шектеулі шамада ғана. Уақыт өте келе олар күшін жоғалтады, әлсірейді, өледі немесе өзгеріп отырады. Олар күшінде болған кезде жеке және қоғамдық іс-әрекеттерді көбінесе басқарады, олар әлемдік философия мен өмір саясатының идеяларын туғызады және өсіреді. Алайда олар органикалық немесе материалдық емес. Олар қарым-қатынас, келісімдер мен институционалдық келісімдердің жоғары органикалық жүйесіне жатады.
The folkways are habits of the individual and customs of the society which arise from efforts to satisfy needs; they are intertwined with goblinism and demonism and primitive notions of luck (sec. 6), and so they win traditional authority. Then they become regulative for succeeding generations and take on the character of a social force. They arise no one knows whence or how. They grow as if by the play of internal life energy. They can be modified, but only to a limited extent, by the purposeful efforts of men. In time they lose power, decline, and die, or are transformed. While they are in vigor they very largely control individual and social undertakings, and they produce and nourish ideas of world philosophy and life policy. Yet they are not organic or material. They belong to a superorganic system of relations, conventions, and institutional arrangements.
Әсері
Кітап бірнеше марапаттарға ие болды, соның ішінде 1996 жылы жалпы үздік үшін Американдық университет баспаларының қауымдастығы сыйлығы.