Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тоттен АҚШ-қа қарсы, 92 U. S. 105 (1876), АҚШ Жоғарғы Сотының ісінде сот тыңшылық істерінде сот төрелігіне қатысты шешім шығарды. Бұл іс 1953 жылы Соттың АҚШ-қа қарсы Рейнольдс деген шешімінің маңызды бастамасы болды, онда ол Мемлекеттік құпиялардың артықшылығын мойындады. Кейіннен сот бұл істі қарастырып, 2005 жылы Тенет пен Доу туралы, кейіннен General Dynamics Corp. және АҚШ-қа қарсы істер бойынша кеңейтті. Тенетте, ол суық соғыстың шпиондары келтірген ЦРУ-ға қарсы келісімшарт талап-арызын қамтыды, Сот "Тоттен" істерді сот арқылы қарауды болдырмайды деп түсіндірді. Жалпы динамикада Соттың пікірінше, осы логика тыңшылық жағдайдан тыс жерде де қолданылады, бірақ [b] екі тарап та үкімет те, өтініш берушілер де мемлекеттік құпиялар талаптарды қанағаттандыруға кедергі келтіретін тәуекелді өз мойнына алуы тиіс".
Totten v. United States, 92 U. S. 105 (1876), is a United States Supreme Court case in which the court ruled on judicial jurisdiction in espionage cases. The case was an important precursor to the court's 1953 decision in United States v. Reynolds wherein it recognized the State Secrets Privilege. The case was later referenced and its holding expanded by the Court in the 2005 case of Tenet v. Doe and then again in General Dynamics Corp. v. United States. In Tenet, which involved a contract claim against the CIA brought by Cold War era spies, Court clarified that “Totten precludes judicial review in cases . where success depends upon the existence of their secret espionage relationship with the government.” In General Dynamics, the Court held that the same logic applied outside the espionage context, with the limitation that “[b]oth parties—the government no less than petitioners—must have assumed the risk that state secrets would prevent the adjudication of claims of inadequate performance."
Шолу
Уильям Альвин Ллойдті президент Авраам Линкольн одақтың тыңшысы ретінде жалдаған. Ллойд айына 200 доллар төлейтінін, бірақ ақыры оған қызмет барысында болған шығындар ғана өтелетінін айтты. Ол қайтыс болғаннан кейін Ллойдтің мұрагерлік мүлкі, оның орындаушысы Энох Тоттеннің атынан, уәде етілген жалақыны қайтару үшін сотқа жүгінді.
William Alvin Lloyd was employed as a Union spy by President Abraham Lincoln. Lloyd claimed that he was to be paid $200 per month but was ultimately only reimbursed for expenses incurred in the course of his service. After his death, Lloyd's estate, represented by its executor Enoch Totten, filed suit to recover the promised wages.
Фактілер мен негіздер
1861 жылдың шілдесінде, Америка Азамат соғысының ортасында Уильям Элвин Ллойдты президент Авраам Линкольн одақ тыңшысы ретінде жалдаған. Оның міндеті Америка Конфедеративтік Мемлекеттерінің әскерлерінің қозғалысы мен орналасуы туралы және одақтың соғыс күштеріне пайдалы басқа да ақпараттарды жинау болды. Ллойд 1861 жылы 16 шілдеде Мемфис қаласында Конфедерацияға кірді және бірден-ақ байланысты емес қылмыс үшін түрмеге қамалды. Бір-екі күннің ішінде ол өз жолын сатып алды және соғыс барысында Вирджиния, Джорджия, Теннесси және Луизиана штаттарында уақыт өткізді. Алайда, жоғары сот бекіткен Мемлекеттік құпиялар артықшылығының арасында бір маңызды айырмашылық бар АҚШ-тың Рейнольдс ісі және Тоттенде қолданылған артықшылық: Рейнольдс артықшылығы бойынша, жекелеген дәлелдемелер үкіметтің қалауы бойынша жазбадан шығарылуы мүмкін, бірақ артықшылықтың күштірек Тоттен түрі, егер олардың тақырыбы ашық сот процесінде өте құпия деп мәлімделсе, бүкіл істерді қараудан бас тартуға мәжбүр етеді. Бұл "Тотен Бар" деп аталатын юрисдикция даулы болды, өйткені белгілі бір дәлелдемелерге қол жеткізуді жоюдың орнына, ол көбінесе шағымсыз босатуға әкеледі. Дегенмен, Рейнольдс пен Тоттенде сипатталған және қолданылған артықшылықтар көбінесе бір жалпы артықшылықтың екі байланысты түрі ретінде түсініледі. Бірақ Тенет " Тоттен " сот үкімін қайта қарауды жоққа шығаратынын түсіндірді . Соңында, General Dynamics Corp. v. United States, сондай-ақ шпиондық контексттен тыс жерде де қолданылады, өйткені "екі тарап та - үкімет де, өтініш берушілер де - мемлекеттік құпиялар жеткіліксіз орындалу туралы талаптарды шешуге кедергі келтіретін тәуекелді өз мойнына алуы керек".
In July 1861, in the midst of the American Civil War, William Alvin Lloyd was allegedly recruited as a Union spy by President Abraham Lincoln. His mission was to collect intelligence on the movements and positioning of Confederate States of America troops and other information useful to the Union war effort. Lloyd entered the Confederacy on July 16, 1861, at Memphis, Tennessee and was almost immediately jailed for an unrelated crime. Within a day or two he had bought his way out and over the course of the war spent time in Virginia, Georgia, Tennessee, and Louisiana. There is one important distinction, however, between the State Secrets Privilege as endorsed by the Supreme Court in United States v. Reynolds and the privilege applied in Totten: under the Reynolds privilege, individual pieces of evidence may be excluded from the record at the government's behest, but the stronger Totten form of the privilege compels dismissal of entire cases where their subject matter is claimed to be too secret for proceedings in open court. This so called "Totten Bar" to jurisdiction has been controversial, because rather than eliminating access to particular evidence it often results in dismissal without recourse. Nevertheless, the privileges described and applied in Reynolds and Totten are often understood as two related varieties of the same general privilege. But Tenet clarified that “Totten precludes judicial review in cases . where success depends upon the existence of their secret espionage relationship with the government.” Then, finally, General Dynamics Corp. v. United States held that the same logic applies even outside the espionage context, so long as “[b]oth parties—the government no less than petitioners—must have assumed the risk that state secrets would prevent the adjudication of claims of inadequate performance."