Кіріспе
Жаңа Зеландия DE класы - Жаңа Зеландия темір жолдары (NZR) газды локомотивтерді дизельді локомотивтерге ауыстыру мақсатында енгізген он бес дизельді электрлі маневрлік локомотивтер класы. Бұл сынып физикалық жағынан Тасманияның мемлекеттік теміржолдарының X класына ұқсас болды, ол да ағылшын электр дизайнынан жасалған.
Қызметте
Бұл локомотивтер бастапқыда ауыр жүк тасымалдаушы локомотивтер ретінде пайдаланылуға арналған болса да, олардың төртеуі 1953 жылы Жаңа Зеландияға сапары кезінде Король Елизавета II-нің Корольдік пойыз саяхаттарында екі-екіден, әрқайсысы экипажмен пайдаланылды. Сондай-ақ, класты Окленд пен Веллингтондағы қала маңы жолаушылар пойыздарында, сондай-ақ шағын өңірлік жолаушылар қызметінде және филиалдық желідегі жүк тасымалында пайдалану үшін сынақтан өткізді. Бұл класты алғашқы болып жаңа Мюрупара бөлімшесінде, бастапқыда құрылыс үшін, кейіннен әлі де тұрақсыз жолдың үстіндегі ағаш пойыздары үшін жүргізді. Бұл оған NZR қызметінің алғашқы негізгі дизельді электрлік локомотивінің ресми емес мәртебесін берді, дегенмен бұл атау басқа сыныпқа, 1954 жылғы DF класына, сонымен қатар English Electric компаниясы өндірген. 1979 жылы Жол қозғалысын бақылау жүйесі (TMS) енгізілгеннен кейін локомотивтер DE1308 DE1458 болып қайта нөмірленді. Алғашында бұл кластың штаб-пәтері Солтүстік аралда болған, бірақ 1981 жылы локомотивтердің төртеуі Оңтүстік аралға жіберілді. Уақыт өте келе, сынып біртіндеп Napier, Dunedin және Invercargill сияқты желідегі екіншілік аулаларға таралды. 1980 жылдардың басында екі сынып мүшелері ағылшын электр 6SRKT Mk 2 қозғалтқыштарымен жабдықталды, олар DG класындағы локомотивтерде де қолданылды.
Қайтарып алу және сақтау
Жаңа Зеландия теміржол корпорациясының 1980 жылдардың соңында бірінші буын дизельдерінің санын азайту жоспарының бір бөлігі ретінде, бұл кластың бірқатар бөлшектері жойылып немесе сақталу үшін сатылды. Алғашқы он бес DE класындағы локомотивтердің жетпеуі сақталған. Олардың барлығы кем дегенде бір рет консервациялауға қатысқан: DE 504/DE1337 Отаго политехникалық колледжіне шығарылғаннан кейін көп ұзамай сатылды. Жоба локомотивтің қозғалтқышын кеменің машина бөлмесінің қайта жасалуында пайдалануды көздеді, бірақ бұл ешқашан жүзеге аспады. 1993 жылы ол олардың қажеттіліктеріне артық болды, содан кейін Отаго экскурсиялық пойыз трестіне сыйға берілді. Траст оны жұмыс істеуге қалпына келтірді, және ол TGRs Bahama Blue бояуымен қайта боялды және DE1337 ретінде танылды. 2006 жылы локомотив 1970 жылдардағыдай қызыл түске боялып, мұрынның жолақтары мен бас жағында сұрқарша жолақтары бар. DE 504 негізгі желіге сертификатталмаған. Ол кейде жұмыс пойыздарын тарту және жолаушылар экскурсиясы үшін қолданылады, бірақ көбінесе Дунедин ауласында көрінеді. 2015 жылдың ортасында сатылымға немесе жалға берілсе де, локомотив әлі де жұмыс істеп жатыр және кейде депода айналма үшін пайдаланылатынын көруге болады. DE 505/DE1343 1984 жылы Silver Stream Railway (SSR) компаниясына сатылды. Ол халықаралық қызғылт сары түсті ливрея алмаған екі сыныптың бір мүшесі болды. Оның орнына, ол қызметтен шығарылғанға дейін қызыл түстегі бастапқы бояуын сақтады. Ол қазірдің өзінде қалпына келтіріліп, қазіргі уақытта SSR-де жұмыс істейді, әлі де өзінің бастапқы бояуын көрсетеді, бірақ бас киімдері қара түске боялған. DE 507/DE1372/GVR No 8 1988 жылы Glenbrook Vintage Railway (GVR) компаниясына сатылды. Содан бері ол өзінің бастапқы бояуымен боялды және қазір DE 507 және GVR NO 8 ретінде өзінің бастапқы сәйкестігін алып жүр. DE 508/DE1839 Веллингтонға шығарылғаннан кейін әкелінді және оны NZ Rail (Tranz Rail 1995 жылдан бастап) қалпына келтірді, бұл олардың мұралық флотында DE 508 болды. Осы уақыт ішінде ол Веллингтон вагондар мен вагондар қоймасында кейбір штангалық жұмыстарды орындады және кейбір теміржол фанаттарының сапарларына қатысты. 2003 жылы Tranz Rail Heritage Fleet-ті таратуға шешім қабылдады, бұл локомотивті Rail Heritage Trust-ке беруге және Silver Stream Railway-ке көшіруге әкелді. Локомотив әлі де жұмыс істеп тұр және SSR ашық күндерінде жұмыс істейді. 2014 жылдың басында оның алғашқы сиыр аулаушының көшірмесі орнатылды. DE 509/DE1395 1988 жылы Гленбрук Vintage Railway компаниясына да сатылды. Ол өзінің TMS сәйкестігін DE1395 және оның Халықаралық Orange бояуын сақтады. Алайда, ол жаңа иелері үшін көп уақыт қызмет етпеді және 1990 жылы жаңа GVR NO 9 ретінде жаңа идентификациясын алып жүрместен, қоймаға түсті. Бұл локомотив - "Royal Train DE" теміржол көлігінің соңғы тірі қалған түрі. DE 511/DE1412 1988 жылы Diesel Traction Group компаниясына сатылды. DE 511 ретінде қалпына келтірілгеннен кейін, ол сол жылы Rail 125 мерекелерінің бір бөлігі ретінде DG 772мен Спрингфилдке экскурсияға барды. Қазіргі уақытта бұл локомотив жөндеуден өтіп жатыр. DE 512/DE1429 1988 жылы Diesel Traction Group-қа да сатылды. Ол DE1429 ретінде қалпына келтірілді және халықаралық апельсин бояуымен сақталған жалғыз операциялық сынып мүшесі болды. Локомотив кейде Ферримидте пайдаланылып, бұрын да Века Пасс темір жолы (WPR) ұйымдастырған атақты Вайпара Винтаж фестивалдеріне қатысқан. 2015 жылдың қыркүйегінен бастап ол WPR-ге ұзақ мерзімді қарыз ретінде берілген.
DE 504/DE1337 was sold to the Otago Polytechnic not long after being withdrawn. The plan was to use the locomotive's engine in a recreation of a ship's engine room, but this never materialised. In 1993, it became surplus to their requirements and was then gifted to the Otago Excursion Train Trust. The trust restored it to working order, and it was repainted in the TGRs Bahama Blue livery and given the identity as DE1337. In 2006, the locomotive was repainted to the original red livery with Larch Yellow nose stripes and wasp stripes on the headstocks as per the 1970s. DE 504 is not mainline certified. It is used occasionally for pulling work trains and passenger excursions, but it's mostly seen shunting in Dunedin yard. Although it was put up for sale or leasing in mid 2015, the locomotive is still operational and can be seen being used for shunting around the depot occasionally. DE 505/DE1343 was sold to the Silver Stream Railway (SSR) in 1984. It was one of two members of the class that did not receive the International Orange livery. Instead, it retained its original red livery with its headstocks painted yellow until it was withdrawn from service. It has since been restored and is currently in operation on the SSR, still sporting its original livery but with the headstocks repainted black. DE 507/DE1372/GVR NO 8 was sold to the Glenbrook Vintage Railway (GVR) in 1988. Since then, it has been repainted in its original livery and now bears both its original identity as DE 507 and GVR NO 8. DE 508/DE1839 was brought to Wellington after it was withdrawn and was restored by the NZ Rail (Tranz Rail from 1995) to become DE 508 in their Heritage Fleet. During this time, it performed some shunting work at the Wellington carriage and wagon depot and also took part in some railfan trips. In 2003, Tranz Rail decided to disperse the Heritage Fleet, which led to the locomotive being given to the Rail Heritage Trust and moved to the Silver Stream Railway. The locomotive is still operational and runs on SSR open days. In early 2014, a replica of its original cow catcher was fitted. DE 509/DE1395 was also sold to the Glenbrook Vintage Railway in 1988. It retained its TMS identity as DE1395 and its International Orange livery. However, it did not spend much time in service for its new owners and ended up in storage by 1990 without ever carrying its new identity as GVR NO 9. This locomotive is the last surviving Royal Train DE. DE 511/DE1412 was sold in 1988 to the Diesel Traction Group. After being restored as DE 511, it traveled with DG 772 to Springfield on an excursion as part of the Rail 125 celebrations in the same year. Currently, this locomotive is undergoing repairs after being in storage. DE 512/DE1429 was also sold to the Diesel Traction Group in 1988. It was restored as DE1429 and has been the only operational class member to wear the International Orange livery in preservation. The locomotive has occasionally been used at Ferrymead and has attended the famous Waipara Vintage Festivals hosted by the Weka Pass Railway (WPR) in the past. Since September 2015, it has been on a long term loan to the WPR.