Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
7 және 8 ғасырлардағы Британияға миссионер және діякон Джеймс (өлген 671 жылдан кейін) - римдік діякон, ол Нортумбрияға миссионерлік сапарында Йорктік Паулинге еріп барған. Ол Англияға ағылшын сакстарын өздерінің туған ағылшын сакстық пагандығынан христиандыққа айналдыру үшін барған Грегориандық миссияның мүшесі болды. Алайда оның Англияға қашан келгені белгісіз. Паулин Нортумбриядан кеткеннен кейін, Джеймс Линкольнның жанында қалып, миссионерлік ісін жалғастырды, ортағасырлық хроникашы Беданың айтуынша, 671 жылдан кейін қайтыс болды.
7th and 8th century missionary to Britain and saint
James the Deacon (died after 671) was a Roman deacon who accompanied Paulinus of York on his mission to Northumbria. He was a member of the Gregorian mission, which went to England to Christianise the Anglo Saxons from their native Anglo Saxon paganism. However, when he arrived in England is unknown. After Paulinus left Northumbria, James stayed near Lincoln and continued his missionary efforts, dying sometime after 671, according to the medieval chronicler Bede.
Өмір
Джеймс Грегориандық миссияның басқа мүшелері сияқты итальяндық болған. Ол Паулинмен Нортумбрияға Кент патшасы Эдбальдтың әпкесі Этельбурға еріп, король Эдвинге үйленуге Нортумбрияға барды. Дәстүр бойынша бұл оқиға 625 жылы болған, бірақ тарихшы Д. П. Кирби Нортумбрияға миссионерлік сапар 619 жылға дейін болған деп санайды. Эдвин 633 жылы Мерсия мен Кедвалланың Пендасына қарсы шайқаста Хэтфилдте қайтыс болды. Эдвин Паулиннің ілімін ең көп қолдаған, ал оның өлімімен жалған діндер кеңінен тарала бастады. Паулин Кентке, Этельбург пен Эдвинмен және Этельбургтің қызы Эанфледпен бірге қашып кетті. Алайда Джеймс Нортумбрияда қалып, миссионерлік ісін жалғастырды. Бұл Линдсейдің тәуелді патшалығында болды, онда Паулин Эдвиннің өліміне дейін уағыз айтқан болатын, оны 640 жылдары Эдвиннің мұрагерлерінің бірі, Нортумбрияның Освальд қайтадан басып алды. Беда Жақыптың Каттерик қаласына жақын жердегі "бүгінде оның атымен аталып жүрген" ауылда тұрғанын жазған. Ол бұл аймақта миссионерлік қызмет атқарғанын және ұзақ өмір сүргенін айтады. Беданың жазған мәліметтеріне сай, Яков Уитбидегі Синодқа қатысқан. Беданың айтуынша, синодтан кейін және римдік әдет-ғұрыптар қайтарылғаннан кейін, Джеймс, римдік және Кент стиліне үйренген ән шебері ретінде, көптеген адамдарды римдік тәсілмен жай ән немесе Григориан әнін үйретті. Тарихшы Франк Стентон Жақыпты "Римдіктердің миссионерлік ісіндегі бірден-бір батыр тұлға" деп атайды. Бұл Григориандық миссионерлердің көпшілігі жағдай нашарлаған кезде қашуды әдетке айналдырғандығын көрсетеді. Ол өлгеннен кейін, Жақып қасиетті ретінде қастерленді. Оның мерекесі 17 тамыз (католик жалпы рим күнтізбесі) немесе 11 қазан (Англия шіркеуі).
James was presumably an Italian, like the other members of the Gregorian mission. He went with Paulinus to Northumbria accompanying Æthelburh, sister of King Eadbald of Kent, who went to Northumbria to marry King Edwin. Traditionally this event is dated to 625, but the historian D. P. Kirby argues that the mission to Northumbria probably happened before 619. Edwin died in battle at Hatfield fighting against Penda of Mercia and Caedwalla in 633. Edwin had been the main supporter of Paulinus' mission, and with his death, a pagan backlash set in. Paulinus fled to Kent, along with Æthelburg and Edwin and Æthelburg's daughter Eanflæd. James, however, remained behind in Northumbria and continued missionary efforts. This was in the dependent kingdom of Lindsey, where Paulinus had preached before Edwin's death, and it was reconquered by one of Edwin's successors, Oswald of Northumbria in the 640s. Bede writes that James lived in a village near Catterick, which "bears his name to this day". He reports that James undertook missionary work in the area and lived to a great age. According to Bede's account of events, James was present at the Synod of Whitby. Bede states that after the synod, and the return of Roman customs, James, as a trained singing master in the Roman and Kentish style, taught many people plainsong or Gregorian chant in the Roman manner. The historian Frank Stenton calls James "the one heroic figure in the Roman mission". This reflects the fact that many of the Gregorian missionaries had a habit of fleeing when things went wrong. After his death, James was venerated as a saint. His feast day is 17 August (Catholic General Roman Calendar) or 11 October (Church of England).