Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Торни абатлығы, қазіргі Санкт-Мария және Санкт-Ботольф шіркеуі, Англияның Кембриджширдегі Фенс аралында Торни аралында құрылған ортағасырлық монастырлық үй болды.
Thorney Abbey, now the Church of St Mary and St Botolph, was a medieval monastic house established on the island of Thorney in The Fens of Cambridgeshire, England.
Тарих
Ең ертедегі дереккөздер VII ғасырдың ортасында, IX ғасырдың аяғында викингтер шабуылдаған кезде қираған ермектік ғимаратқа сілтеме жасайды. 970 жылдары бенедиктиндер монастырына негіз салынды, ал 1066 жылғы нормандық жаулап алудан кейін үлкен қайта құру бағдарламасы жүргізілді. 1085 жылы Ле-Манс абатшылығында Гюнтердің басқаруымен жаңа шіркеу салынды. Ол 1089 жылы қолданыста болды, бірақ 1108 жылға дейін толықтай аяқталмаған. Уорвикширдегі Саубридж иелігін аббатханаға қайтару туралы бұйрық "әділетсіздік туралы шағымдар болмауға тиіс" деп жазылған. Қоныс аударудың басты бағыты 12 ғасырдың аяғында немесе 13 ғасырдың басында қоршау шетінен ауысты, ертерек орналасқан жер судың енуінен, мүмкін, қоқыс тастауға айналды. Ол 13-14 ғасырларда қайтадан пайда болды, онда ағаш ғимараттардың берік негізін қамтамасыз ету үшін қыш қабаттары салынды. 16 ғасырда едәуір ғимараттар тұрғызылды және олар кеңейіп жатқан аббатхана кешенінің бөлігі болды деп есептеледі, мүмкін қонақ үйлер, қоралар немесе шеберханалар ретінде пайдаланылған. Торни Аббатшылығының көптеген ғимараттары монастырлар таратылғаннан кейін із-түзсіз жоғалып кетті. Оның соңғы абысы Роберт Блайт корольді қолдап, оның ажырасуына рұқсат беру туралы папаға жазған хатына қол қойды. Оған жылына 200 фунт пенсия төленеді. 1539 жылы 1 желтоқсанда монастырь корольдің комиссарларына берілді. Торни мұражайында монастырьдың үлгісі бар. Торни абатлығы деген атау, сондай-ақ, Торни ауылында, І дәрежелі, жартылай XVI ғасырдың аяғы мен жартылай XVII ғасырдың үйіне берілген. англосаксондық епископ және киелі, Торниде жерленген.
The earliest documentary sources refer to a mid 7th century hermitage destroyed by a Viking incursion in the late 9th century. A Benedictine monastery was founded in the 970s, and a huge rebuilding programme followed the Norman Conquest of 1066. A new church was begun under the abbacy of Gunther of Le Mans, appointed in 1085. It was in use by 1089, but not entirely finished until 1108. a writ of his survives ordering the return of the manor of Sawbridge in Warwickshire to the abbey "and there is to be no complaint of injustice". The focus of the settlement shifted away from the fen edge in the late 12th or early 13th century, the earlier site becoming a rubbish dump, perhaps because of encroaching water. It was reoccupied in the 13th and 14th centuries, when clay layers were laid down to provide a firm foundation for the timber buildings. More substantial buildings were erected in the 16th century and these are thought to have been part of an expanding abbey complex, perhaps for use as guesthouses, stables, or workshops. Many of Thorney Abbey's buildings disappeared without trace after the Dissolution of the Monasteries. Its last abbot, Robert Blythe, was a supporter of the King, having signed a letter to the pope urging that his divorce should be allowed. He was rewarded with a pension of £200 a year. The abbey was surrendered to the king's commissioners on 1 December 1539, The church is a Grade I listed building. There is a model of the monastery in the Thorney Museum. The name Thorney Abbey is also given to a Grade I listed house, partly late sixteenth and partly seventeenth century, in the village of Thorney. an Anglo Saxon bishop and saint, buried in Thorney.
Қазба жұмыстары
Қазба жұмыстары 2002 жылы қайта жаңарту алдында Лестер университетінің археологиялық қызметімен жүргізілді. Бұл бұрынғы аралдың солтүстік шетінде болды. Құрылыстарда керамика, жануарлар сүйектері мен шатыр материалдарынан басқа, 13 және 14 ғасырлардағы боялған шынының үлкен қоры табылды. Бұл бұйымдардың күрделі үлгілері өте жоғары сапалы болған.
Excavation was undertaken in 2002 prior to redevelopment, by University of Leicester Archaeological Services. This focused on the northern edge of the former island. As well as pottery, animal bone and roofing material, a large deposit of 13th and 14th century painted glass was found in and around the buildings. The intricate designs were of very high quality.