Кіріспе

Pfalz D. XII - Pfalz Flugzeugwerke компаниясы құрастырған неміс ұшақ-жауынгерлері. Рудольф Герингер Pfalz D. III-дің жалғастырушысы ретінде жобалаған D. XII Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталар алдында едәуір көлемде пайдалануға берілді. Бұл Пфальцтың соңғы ұшағы болды. D. XII ұшағы тиімді ұшақ болса да, оны өте табысты Fokker D. VII көлеңкеге түсірді.

Жобалау және әзірлеу

1918 жылдың басында Idflieg (Inspektion der Fliegertruppen) неміс ұшақ өндірушілеріне SPAD S. VII туралы егжей-тегжейлі инженерлік есеп таратты, оның қанатының құрылымы Idflieg жақсы жасалған деп есептеді. Pfalz осыған сәйкес бірнеше Pfalz D. III-ден алынған SPAD типті қанаттары бар прототиптерді шығарды. Бұрынғы ұшақтардан айырмашылығы, D. XII екі жақтаулы қанатты ұяшықты пайдаланды. Сонымен қатар, флюш-аяқты радиатор машинаның алдында орнатылған автомобильдікіне ауыстырылды. D. XII прототипі алғаш рет 1918 жылдың наурыз айында ұшты. Кейін Idflieg компаниясы 50 ұшаққа тапсырыс берді. Пфальц 1918 жылдың мамыр-маусымында Адлерсхофтағы екінші ұшақ сынағына бірнеше D. XII прототиптерін енгізді. Тек Эрнст Удет пен Ханс Вайсс D. XII-ді Fokker D. VII-ге қарағанда артық көреді, бірақ Удеттің пікірі соншалықты салмақты болды, сондықтан Пфальц D. XII үшін елеулі өндіріс тапсырыстарын алды. Ұшақ 1918 жылы 19 маусымда Typenprüfung (ресми типті сынақтан) өтті. Радиатордың қиындықтары, ол көбірек таралған бал арасы құрылымынан гөрі тік құбырларды қолданды, D. XII-дің алғашқы жеткізілімдерін маусымға дейін кешіктірді. "Жаста-35" ұшағының командирі лейтенант Рудольф Старк былай деп жазды: "Д. XII" қанатқа берік және ұсақ профильді болуына байланысты, ол бұрынғы "Пфальц Д. III" ұшағының жоғары жылдамдықты секіру ерекшеліктерін сақтады. Алайда, қазіргі заманғы көпшіліктің ұшақтары сияқты, D. XII-де де кенеттен тоқтап қалу және айналасында айналу тенденциясы болды. Сонымен қатар, ұшқыштар D. XII ұшағын ұшып көтерілгенде ұзақ ұшып, ауыр бақылау және ауадағы "қате" басқару қасиеттері үшін үнемі сынға алды. Әсіресе, ролик жылдамдығы төмен болған сияқты. 750-800 Д. XII тыңшылары соғыс біткенге дейін толықты. Олардың көпшілігі, мүмкін, 175 адам одақтастарға берілді. Олардың біразы Америка Құрама Штаттары мен Канадаға тексерілуге жіберілді.

Пфальц эксперименттік D типтері

D. XII ұшағын әзірлеу кезінде Пфальц SPAD типті қанаттары мен Windhoff "құлақ" радиаторлары бар бірнеше Pfalz D. III прототиптерін шығарды.

Пфальц D.XIIf

BMW IIIa-ның жоғары қысылған қозғалтқышы D. XIIf нұсқасында өнімділікті жақсартатын. Жазбалардан көрінетіндей, Пфальцке 1918 жылдың шілде мен қазан аралығында 84 осындай қозғалтқыш келіп түскен, бірақ BMW IIIa-мен жабдықталған D. XII өндірісінің фотосуреттері жоқ. Көбейген қуат пен салмақты қамтамасыз ету үшін D. XIV ұзын қанаттары мен кеңейтілген тік тұрақтандырғышы болды. Екі D. XIІ-і де ақырында жеке коллекционерлерге сатылды. Бүгінде осы ұшақтардың бірі Сиэтлдегі ұшу мұражайында орналасқан. Екіншісі Вашингтондағы Ұлттық әуе және ғарыш мұражайында орналасқан. Сериялы 2600/18 - 1919 жылы қарулы келісім шарттарына сәйкес Австралияға берілген бірнеше Пфальц Д. XIІ-дің бірі. Оның қызмет ету тарихы белгісіз. 1919 жылдың соңында ұшақ Франциядағы 2-ші ұшақ құтқару қоймасынан Англияға, содан кейін Австралияға жеткізілді. 1920 жылы Мельбурн мен Аделаидада уақытша көрмеге қойылды. 1924 жылы Сиднейде ұшақ көрмеге қойылды. 2600/18 сериясы 2001 жылы қоймадан шығарылды. Кенберрадағы Трелоар технология орталығында жүргізілген күрделі қалпына келтіру жұмыстарынан кейін, ұшақ 2008 жылы AWM-дің ANZAC залында көрініске шықты.

Азаматтық операторлар

Paramount Pictures компаниясының мүлкімен айналысатын менеджер Луис Киннелл бір ұшақты Чаффи колледжінің дүкендеріне алып барып, оны ұшу жағдайына қалпына келтірді. Бұл ұшақ 1939 жылы қысқа уақытқа дейін тіркелмеген болып, Дайсер-филдте (Лос-Анджелес, Калифорния) сақталған.