Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Выборгский замок () - Ресейдің Выборг қаласында орналасқан қамал. Оны орта ғасырларда шведтер салған, оның айналасында Выборг қаласы пайда болған. Карелия аймағындағы швед патшалығының бекінісі болды. Бұл қала ғасырлар бойы Ресейге қарсы патшалықтың қорғанышы болды. Орта ғасырдың аяғында оның әскери және стратегиялық мәртебесі бекіністі астана Стокгольмнен кейін екінші орында тұрды. Қазіргі уақытта бұл ғимарат Выборг облыстық мұражайының ғимараты болып табылады.
Vyborg Castle (Выборгский замок; ; Viborgs slott) is a fortress in Vyborg, Russia. It was built by the Swedes during the Middle Ages around which the town of Vyborg evolved. The castle became the stronghold of the Swedish realm in the Karelian region. Throughout the centuries, it was the first defense of the kingdom against the Russians. Its military and strategic status in the late Middle Ages was second only to the fortified capital Stockholm. Currently it serves as the site of Vyborg Regional Museum.
Шолу
Виборг қамалы Финляндияның үш ірі қамалының бірі болды, бұл үш қамал - Турку (швед тілінде Або) және Хаменлинна (Тавастехус) және Виборг (Виборг). Ол ортағасырлық Швеция Корольдігінің ең шығыс форпосты ретінде салынған: ол Карелия аралдарында, Фин шығанағының ең ішкі бұрышында, Защитная шығанағын Выборг шығанағына жалғастыратын тар боғазында орналасқан. Ол 1290 жылдары үшінші шведтік крест жорығынан кейін Карелия бекінісінің орнында салынған.
Vyborg Castle was one of the three major castles of Finland, the three being the castles of Turku (Åbo in Swedish) and Hämeenlinna (Tavastehus), and Vyborg (Viborg). It was built as the easternmost outpost of the medieval Kingdom of Sweden: it is located on the Karelian Isthmus, on a little islet in the innermost corner of the Gulf of Finland, in a tight strait which connects Zashchitnaya Bay to Vyborg Bay. It was originally constructed in the 1290s on the site of Karelian fortress after the Third Swedish Crusade to Finland.
Ортағасырлық тарих
Қалдықтың келесі кезеңінің құрылысы 1293 жылы Швецияның Лорд-Гардиандары Торкель Кнутсонның бұйрығымен басталды, ол 1290 жылдары Карелияға қарсы үшінші шведтік крест жорығын жасады. Бұл жорық қазіргі уақытта Новгород республикасының орыстарына қарсы жүргізіліп жатқан швед-новгород соғыстарының бір бөлігі болды. Кнутсон жаңа қамалдың орнын жергілікті тұрғындар ұзақ уақыт бойы пайдаланған сауда орындарымен шектелген Выборг шығанағын бақылау үшін таңдады. Бұғадан кеме жүретін өзен жолы ішкі жаққа қарай өтеді, ақыр соңында бұл жерді бірнеше аудандармен, көлдермен және жанама түрде Портаж арқылы Ладога көліне құятын өзендермен байланыстырады. 1364 жылы Альберт III Мекленбург Швецияның патшасы болып жарияланды және ол неміс үлгісіне сәйкес Финляндияда үлкен болған қамал феондарын кішігірім провинцияларға бөле бастады. Кейбір жағдайларда бұл жаңа, кішігірім провинцияларға сот орындаушыларының жеке резиденциялары берілді, олар кейіннен жоғалып кетті; Порвоодағы (Борга) Линнавуори қамалы және Остроботниядағы Корсхолм қамалы, қазіргі Вааса қаласының маңында, ол кейін құрылды. Бұл жерлерде тек жер өңдеу жұмыстары ғана қалды, бірақ екі жерде әлі де сақталған, бірақ қазір қираған тас бекіністер салынды: Расеборг қамалы, батыс Уусимаада (Хельсинкидің батысында) және Аландтағы Кастелхолм қамалы. Қамал мен оны қоршаған үлкен феодалды аймақ іс жүзінде дербес княздікке айналды. Оның әкімдері, әдетте, округтің табысымен қамсыздандырылды. Виборг феодалы маркграфтық деп аталды. Оның әкімдері әдетте патшалықтың ең қуатты отбасыларынан шыққан. Олар елордадан едәуір қашықтықта үлкен әкімшілік өкілеттіктерге ие болды. Осы жағдай оларды іс жүзінде тәуелсіз билеушілер етті. Савонлинна, Олавинлинна (1470 жылдары салынған) қамалы әдетте Виборгқа бағындырылды. Виборгты феодалды иеленушілердің арасында Бо Джонсон (Грип), Кристир Нильсон Васа (141742), Карл Кнутсон Бонд (144248, болашақ патша), Эрик Аксельсон Тотт (145781), Кнут Посс (149597), Стен Стюре Старший (149799, регенттіктері арасында), Эрик Бильке және Джон Хойя графтары болды. Әсіресе 1440 жылдары және 15 ғасырдың аяғында бекіністер одан әрі кеңейтілді. Финляндиядағы атыс қаруының алғашқы аталуы 1429 жылы Виборг қамалымен байланысты. Орта ғасырларда орыстар бірнеше рет қоршауға алды, ең танымал оқиға 1495 жылы орыс-швед соғысы кезінде (1495-97), Кнут Поссе қамалдың губернаторы болған кезде. Қорғаушылардың жағдайы үмітсіз болып көрінді, бірақ олар 1495 жылы 30 қарашада (Андурей күні) Виборг жарылысынан құтқарылды. Бұл құпия жарылыс орыстарды аспанда Андрейдің айқыш ағашын көргеніне сенгеннен кейін қорқытты.
Construction of the next phase of the fortress started in 1293 by orders of Torkel Knutsson, Lord High Constable of Sweden, who in the 1290s made a supposed crusade against Karelia, the Third Swedish Crusade. The crusade was part of the ongoing Swedish–Novgorodian Wars, against the Russians of the Novgorod Republic. Knutsson chose the location of the new fortress to control the Bay of Vyborg, which was bordered by trading sites long used by the local population. From the bay, a navigable river passage goes inland, ultimately connecting the place with several districts, lakes, and, indirectly by portage, with rivers flowing into Lake Ladoga. In 1364, Albert III of Mecklenburg was proclaimed king of Sweden, and in accordance with the German model he began to divide the castle fiefs, which were immense in Finland, into smaller provinces. In some instances, these new, smaller provinces were given separate bailiffs' residences which have since disappeared; this was the case with the Linnavuori castle mound in Porvoo (Borgå) and the castle of Korsholm in Ostrobothnia, near the modern day city of Vaasa which was founded later. Only earthworks remain at these sites, but in two places, still extant though now ruined stone strongholds were built: Raseborg Castle, in western Uusimaa (west of Helsinki), and Kastelholm Castle, in Åland. The castle and the large surrounding fief became a virtually autonomous principality. Its governors were usually enfeoffed with the incomes of the county. The fief of Viborg became known as a margraviate. Its governors were generally from the most powerful families of the kingdom. They enjoyed large administrative powers at a significant distance from the capital. These realities made them practically independent rulers. The castle of Savonlinna, Olavinlinna (built in the 1470s), was usually subjugated to Viborg. Prominent men who held Viborg as their fief included Bo Jonsson (Grip), Christer Nilsson Vasa (1417–42), Karl Knutsson Bonde (1442–48, the future king), Eric Axelsson Tott (1457–81), Knut Posse (1495–97), Sten Sture the Elder (1497–99, between his regencies), Eric Bielke, and Count John of Hoya. Particularly in the 1440s and the late 15th century, the fortresses were further enlarged. The first mention of firearms in Finland relates to Viborg castle in 1429. During the Middle Ages the Russians repeatedly besieged the castle, most famously in 1495 during the Russo Swedish War (1495–97) while Knut Posse was governor of the castle. The situation of the defenders looked hopeless, but they were saved by the Viborg blast on 30 November 1495 (St. Andrew's Day), a mysterious explosion which scared the Russians away after they believed they had seen a Saint Andrew's cross in the sky.
Қазіргі тарих
XVI ғасырда көп нәрсе қайта жаңғыртылып, қосымша ғимараттар салынды. 17 ғасырда қамалдың құрып кетуіне жол берілді, өйткені орыс қауіп-қатері азайып, шекара шығысқа қарай жылжыды. Виборгты 1710 жылы ресейліктер басып алды, бірақ 1812 жылы бүкіл Ескі Финляндия автономды Финляндия Ұлы Герцогтігіне қосылғанда Финляндияның қолына қайта оралды. Каспий залы 1890 жылдары жүргізілген күрделі қалпына келтіру жұмыстарына байланысты қазіргі көрінісіне ие болды. Ресей империясының әскері қаланы 1918 жылға дейін тұрғын үй әкімшілігі үшін қолданды. Вийпури 1917-1940 және 1941-1944 жылдар аралығында жаңа тәуелсіз Финляндия Республикасына қарады. Екінші дүниежүзілік соғыста шекараны өзгерту нәтижесінде 1944 жылы Совет Одағы оған қосылды.
In the 16th century, much was renovated and additions were made. In the 17th century, the castle was allowed to decay, as Russian danger was lessened and the border was further eastwards. Viborg was taken by the Russians in 1710, but passed back to Finnish hands in 1812 when all of Old Finland was attached to the autonomous Grand Duchy of Finland. The castle owes its present appearance to extensive restorations undertaken in the 1890s. The military of the Russian Empire used the castle until 1918 for housing administration. Viipuri belonged to the newly independent Republic of Finland between 1917–40 and again 1941–44. As a result of border changes in World War II it was annexed by the Soviet Union in 1944.
Сәулет
Басты қамал аралдың шығыс бөлігінде ең биік төбеде орналасқан, оның төрт бұрышындағы орналасуы, ең үлкен бөлігі - Сент-Олавтың (фин тілінде Pyhän Olavin torni) үлкен мұнарасы. Оның биіктігі 3-4 қабат, жері әр түрлі. Сыртқы қорғаныс жұмыстары аралдың жағалау сызықтары бойынша негізгі қаланы қоршап тұрады.
The main castle, located in the eastern part of the islet on its highest hill, has an irregular four cornered layout, with the immense tower of St. Olav (Pyhän Olavin torni in Finnish) as its biggest section. It is 3–4 storeys tall, varying in places. Outer defensive works surround the main castle, following the islet's coastlines.