Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Диего Лопес де Зуньига и Веласко, 4-ші граф Ниева (lang es) (шамамен 1510 жылы 20 ақпан 1564 жылы Лима, Перу) Перудің төртінші вице-королі болды, 1561 жылдың 17 сәуірінен 1564 жылдың 20 ақпанында қайтыс болғанға дейін.
Diego López de Zúñiga y Velasco, 4th Count of Nieva (lang es) (c. 1510 – February 20, 1564 in Lima, Peru) was the fourth viceroy of Peru, from April 17, 1561 to his death on February 20, 1564.
Ерте мансап
Лопес де Зунига Сантьяго әскери орденінің рыцары, 1553 жылдан 1559 жылға дейін Галисия губернаторы болды. 1560 жылдың соңында король Филипп II оны Перудің вице-королі етіп тағайындады. Ол қайта шақырылған 3-ші маркиз Андрес Хуртадо де Мендосаның орнына тағайындалды. Лопес де Зунига Лимаға келіп, 1561 жылы 20 ақпанда діни қызметке кірісті. Перуге келгеннен кейін, бірақ астанаға жетпей тұрып, ол өзінің алдыңғы президентіне, соңғысы өлер алдында, әдепсіз хабарлар жіберді. Кейбіреулер Лопес де Зуниганың кері шақыруы мен қорлаушылық хабарлары Хуртадо де Мендозаның өліміне әкелді деп айтты.
López de Zúñiga was a knight of the military Order of Santiago, and from 1553 to 1559, governor of Galicia. He was named Peruvian viceroy in late 1560 by King Philip II to replace Andrés Hurtado de Mendoza, 3rd Marquis of Cañete, who had been recalled. López de Zúñiga arrived in Lima and took up the office on February 20, 1561. After his arrival in Peru but before reaching the capital, he sent impertinent messages to his predecessor, just before the death of the latter. Some said that the recall and the insulting communications from López de Zúñiga had brought about the death of Hurtado de Mendoza.
Перудің вице-патриоты
1561 жылы 14 желтоқсанда ол Гомез де Тордояға Тоно өзенін зерттеуді тапсырды, ал 24 желтоқсанда Камана аумағын жаулап алу үшін Хуан Ниетоға тапсырма берді. 1562 жылы Сантьяго-дель-Эстеро қаласын (бүгінгі күні Аргентинаның Тукуман провинциясында) Франсиско де Агирре вице-корольдің бұйрығымен құрды. Келесі жылы Кито Аудиенсиясы құрылды. Лопес де Зунига Сафия қаласын (Сантьяго-де-Мирафлорес) де құрды және Кристобаль де Вальвердеге Сан-Жеронимо-де-Ика қаласын құруды тапсырды. Ол Сан-Маркос университетін сол жерге көшіру ниетімен Arnedo (қазіргі Chancay) қаласын құрды. Ол Лимадағы Плаза-Майорды қоршап тұрған кіреберіс құрылысын бастады. Бұл ғимараттар 1687 жылы 20 қазанда болған жер сілкінісінде қираған, бірақ кейін қайтадан салынған. Сонымен қатар, ол Чили епархиясын Перу епархиясынан бөліп тастауға басшылық етті. Ол жергілікті басшылардың ұлдарына арналған мектептерді ұйымдастырып, жетілдірді. 1562 жылы доня Ана де Солорзано кедей қыздарға арналған мектеп құрды. Лопес де Зунига монастырларды қолдады, Лимаға ауыз су жеткізу үшін су құбырын салуды бұйырды және колонияның үкіметін жақсарту үшін заңдар шығарды. Ол Испаниядағы патша қазынасына 651 000 дукат жіберді. Ол Перудің вице-королі болды, ол этикет, рәсімдер мен басымдықтарға көп көңіл бөлген вице-король сотының сән-салтанатын енгізді.
On December 14, 1561 he ordered Gómez de Tordoya to explore the River Tono, and on December 24, 1561 he commissioned Juan Nieto to conquer the territory of Camaná. In 1562, the city of Santiago del Estero (today in Tucumán province, Argentina) was founded by Francisco de Aguirre on orders of the viceroy. The following year the Audiencia of Quito was established. López de Zúñiga also founded the city of Safia (Santiago de Miraflores) and directed Cristóbal de Valverde to found San Gerónimo de Ica. He founded the town of Arnedo (now Chancay) with the intention of moving the University of San Marcos there, for its tranquility. He began the construction of the entrances that surround the Plaza Mayor in Lima. These were destroyed in the earthquake of October 20, 1687, but later rebuilt. In addition, he directed the separation of the diocese of Chile from that of Peru. He organized and improved schools for the sons of Indigenous leaders. Doña Ana de Solórzano founded a school for poor girls in 1562. López de Zúñiga favored the monasteries, ordered the construction of an aqueduct to bring potable water to Lima, and passed laws for the improvement of the government of the colony. During his term in office he sent 651,000 ducats to the royal treasury in Spain. He was the first viceroy of Peru to introduce the pomp of a viceregal court, with much attention paid to details of etiquette, ceremony and precedence.
Өлім
1564 жылы 1 ақпанда Лима қаласында кешкі сағат 10-ға дейін үйден шығуға тыйым салу туралы жарлық шығарды. Келесі 20 ақпанда түн ортасында төрт адам толықтай бетін жауып, үйге шығуға тыйым салынған уақытты бұзады. Олар Трапитос көшесіне кіріп, сол үйлердің бірінің алдында тұрып алды. Түнде бұл көше қаладағы ең бос көшелердің бірі болды. Бұл үй блогы төрт үйден тұрады, олардың ешқайсысы Трапитоста ашылмайды. Есіктер жоқ, бірақ көшеге қарап тұрған бірнеше балкондар бар еді. Бүл кісілер келгеннен кейін көп ұзамай, бір балкондан арқанмен жасалған баспалдақ лақтырылып, шапан жамылған адам төмен түсе бастады. Ол көшеге жетер алдында аңдып тұрған төрт адам оны құм қаптарымен ұра бастады. Бұл оқиғаларды көрген жалғыз адам - жақында тұрған Зараттың үйінің балконында ауаны серуендеп жүрген жас жігіт болды. Бұл кісі Педро де Зарат деп саналады. Ол құлдарын шақырып алып, олармен бірге барып, болған оқиғаны біліп алды. Олар келген кезде, құрбанның өлі екендігін, ал шабуылшылардың кеткенін тапты. Олар құрбанның Вице-король Лопес де Зуньига и Веласко екенін анықтады, ол кешкі уақыттағы кездесуден қайтып келген. Зарат Лима Аудиенсиясының судьяларының бірінің ұлы еді. Мәйітті вице-король сарайына көшіру туралы шешім қабылданды және вице-корольдің кенеттен инсульттан қайтыс болғанын жариялады. Бұл жасалды, бірақ вице-корольдің өлімі туралы басқа түсінік туралы аңыздар тарады. Бұл әйелдің аты Каталина Лопес де Зуньига, вице-корольдің туысы және Родриго Манрике де Лараның әйелі. Соңғысы өлтірушілерді жалдаған. Бұл есеп қазіргі уақытта қабылданған, бірақ оның шындық екендігіне сенімді емес. Вице-король өзінің істерімен танымал болған, сондықтан оның беделі ғана аңыздарды туғызған болар. Кем дегенде бір медициналық журнал (төмендегі төртінші сілтемені қараңыз) вице-корольдің инсульттан қайтыс болғанына дәлел тапқанын айтады, мүмкін оның сарайында. Лопес де Зуньига и Веласконың денесі Сан-Франциско шіркеуінде жерленді, кейін Испанияға жеткізілді.
On February 1, 1564 he issued an edict setting a curfew for 10 p. m. in the city of Lima. On the following February 20, at midnight, four figures with their faces completely covered were seen violating the curfew. They entered the street of Trapitos and took up positions outside one of the houses there. At night this street was one of the most deserted in the city. The block in question was made up of four houses, none of which opened on Trapitos. There were no doors, but there were some balconies overlooking the street. Shortly after the arrival of the masked men, a rope ladder was thrown down from one of these balconies, and a man wrapped in a cape began to descend. Just before he reached the street, the four men lying in wait began to beat him with sandbags. There was a single witness to these events, a young man taking the air on the balcony of the Zárate family residence nearby. This man was thought to be Pedro de Zárate. He called to his slaves, and together with them he went to investigate the incident. When they arrived, they found the victim dead and the assailants gone. And they discovered that the victim was in fact Viceroy López de Zúñiga y Velasco, apparently returning from a late night tryst. Zárate was the son of one of the judges of the Audiencia of Lima, and this court was assembled to decide what action to take. The decision was made to move the body to the viceregal palace, and to announce that the viceroy had died of a sudden attack of apoplexy. This was done, but rumors circulated concerning the other explanation of the viceroy's death. It was said that the woman involved was Catalina López de Zúñiga, a cousin of the viceroy and wife of Rodrigo Manrique de Lara. The later was said to have hired the assassins. This account is the one currently accepted, but it is not certain that it is true. The viceroy was known for his affairs, so perhaps his reputation alone generated the rumors. At least one medical paper (see the fourth reference below) claims to have found evidence that the viceroy died of a stroke, presumably in his palace. The body of López de Zúñiga y Velasco was interred in the church of San Francisco, and later transferred to Spain.