Кіріспе

Латын қонысы (немісше: Lateinische Kolonie) - 1840 жылдары АҚШ-қа неміс иммигранттары құрған қауым. Олардың көпшілігі Техаста болды, бірақ басқа штаттарда да "латын қоныстары" болды. Бұл неміс зиялылары, еркін ойлаушылар және "латиншілдер" (неміс "Freidenker" және "Lateiner") деп аталатын, бұл қауымдарды неміс әдебиетіне, философиясына, ғылымға, классикалық музыкаға және латын тіліне арнау үшін құрды.

Техас

1848 жылғы төңкеріс кезінде неміс штаттарында саяси күрес нәтижесінде көптеген профессорлар мен студенттер тұтқындалудан және сотталудан қашу үшін Солтүстік Америкаға көшіп кетуден басқа жолды көрмеді немесе АҚШ-тағы Техастың жаңа штатында "еркін неміс ұлты" деген саяси идеалды жүзеге асыру үшін, ол кезде әлі де өсіп келе жатқан ұлттың өзі немесе екеуі де: "Ubi libertas, ibi patria", латынша "Еркіндік бар жерде менің отаным, менің елім бар". 1848 жылдан кейінгі кезеңдегі бұл босқындар кейіннен "Қырқ сегіз" деп аталды, бұдан бұрынғы саяси босқындар дәстүрінде "Драйссигер" деп аталды, бұл неміс тілінде "Үшіншілер" дегенді білдіреді. 1832-1833 жылдардан бастап неміс зиялылары Солтүстік Америкаға көшіп келді. Олардың көбі Солтүстік Америкаға топтасып, Gießener Auswanderungsgesellschaft (яғни Gießen эмиграциялық қауымдастығы) немесе "Mainzer Adelsverein" (яғни Mainz асылзаты қауымдастығы) сияқты эмиграциялық ұйымдардың қолдауымен барғандықтан, олардың көпшілігі "Латын қоныстары" деп аталатын өзіндік қоғамдастықтарға қоныстанды. Алайда бұл қоныстар ұзаққа созылмады. Қоныс аударушылар жас авантюристтер немесе классикалық білімді зиялы адамдар болды, оларды "латиншілер" немесе "латиндіктер" (неміс "латиндер") деп атады, кейде екеуі де, бірақ шаруалар емес. Сондықтан олардың көпшілігі Азаматтық соғыстан кейін Сан-Антонио немесе Хьюстон сияқты үлкен қалаларға көшіп, "латын қоныстары" құбылысының біртіндеп жойылып кетуіне таңқаларлық емес. Ол кездегі неміс қоныстанушыларының өмір салтын сипаттаудың бірін онлайн-деректерден табуға болады. Карл Мей қорының мақаласы: Фредерик Лоу Олмстед (1822-1903), Техастағы ландшафт архитекторы және саяхатшы, осы немістерге бару үшін барды. Ол оларды сипаттап, ерекшеліктерін айтты. Бұл мақалада айтылғандай, олардың ағаш қабырғаларына асылған құнды мадонналары болды, олар қайыңнан жасалған тостағаннан кофе ішті, оны Дрезденнің жақсы фарфор ыдыстарына қойды, олар пианинода ойнады және сандықтары жартысы картоппен, жартысы кітаппен толтырылды. Тамақтан кейін олар бірнеше шақырым жол жүріп, бір ағаш шатырда музыка ойнату, ән айту және билеу үшін кездесті. 1867 жылы Техасқа саяхаттаған америкалық неміс жазушысы Фридрих Капп өзінің бұрынғы университет досымен кездесті, ол оған өзінің жағдайын былайша түсіндірді: "Мен сөздің нағыз мағынасында бақытты емеспін, бірақ мен бақытсыз да емеспін, өйткені мен еркін және мәжбүрлеусіз өмір сүремін. Мен еш нәрсеге де, тек өгіздерім мен ауа райына ғана тәуелдімін. Менің революциялық ой-пікірлерімді білдіруге кедергі болатын ештеңе жоқ, тек мені ешкім тыңдамайды". Осы кездесуден кейінгі кешке Капп "латын фермерлерінің" жиналысына қатысты. Кездесулердің бастапқы мақсаты олардың Хайдельбергтегі бұрынғы студенттік өмірінің аспектілерін қайта жаңғырту болды, оның дәстүрлері, әндері мен ішімдік сеанстарымен, бірақ кездесу мағынасыз әңгімелесумен аяқталды: "Біздің өміріміз бұл жерде шынымен де шыдайтын болар еді, егер бізде боулинг жолы болса".

Иллинойс штаты

А. А. Б. Фауст "латын қонысы" немесе "латын фермерлері" деген атау алғаш рет Иллинойс штатының Беллвилл / Шило қаласындағы кейбір неміс қоныстанушыларымен байланысты қолданылған деп болжайды. Бұл "Буршеншафт" мүшелері болған ерлердің үлкен тобы, Германиядағы реакциялық кезеңнің қасақана әкімдері үшін арнайы кек алу объектілері болған саяси касттың неміс студенттері. Көптеген гимназия немесе университет күндері достары бірнеше шақырым радиуста жиналды. Мұндайлар Джордж Энгельман, Г. Бунсен, А. Берхелман, Густав Кернер, Теодор Хилгард, Теодор Дж. Крафт, Георг Нойхофф, Теодор және Адольф Энгельман, Карл Шрайбер, Карл Фридрих, Эрнст Декер, Вильгельм Вебер, Август Дилг. 1849 жылы 1848-1849 жылдардағы төңкеріс кезінде Бадендегі көтерілісші күштердің басшысы Фридрих Геккер қосылды. Университетте Геккер Густав Корнермен жекпе-жек өткізді; енді бұл ер адамдар жаңа үйлерінде бір-біріне достық қолын соқты. Иллинойс штатының Сент-Клэр округіне қоныс аударған неміс иммигранттары саясатқа қызығушылық танытып, онымен жақсы таныс болды. Беллвилл қаласында 15000-нан астам тұрғыны бар, онда бірнеше жыл бойы жергілікті америкалықтар қалалық кеңесте отырмады, ал барлық азаматтық лауазымдарды неміс иммигранттары атқарды. Округтің офицерлері де, әдетте, неміс иммигранттары болды, олардың ықпалы округтің шегінен тыс жерлерге дейін тарады. Эдуард Ретц үш рет мемлекет қазынашысы болды, ал Густав Корнер 1852 жылы Иллинойс штатының вице-губернаторы болды. Джулиус Райт тұсында неміс иммигранттарының ротасы Мексика-Америка соғысына жалданады, ал Азамат соғысы кезінде қару ұстауға қабілетті барлық ерлер Одақ үшін шайқасты. 1836 жылы Шилода "Deutsche Bibliotheks Gesellschaft" (Германия кітапханалары қауымдастығы) құрылды, ол 1879 жылы Конгресс ұсынған қоғамдық құжаттарды қоспағанда, 5500 томды қамтитын кітапхана құрды.