Кіріспе
Реймонд Гарлик (21 қыркүйек 1926 - 19 наурыз 2011) - ағылшын-уэльстік ақын. Ол сондай-ақ The Anglo Welsh Review журналының алғашқы редакторы, лектор, сыншы және валлий тілінің қолданылуы үшін науқаншы болды.
Raymond Garlick (21 September 1926 – 19 March 2011) was an Anglo Welsh poet. He was also the first editor of The Anglo Welsh Review, a lecturer, critic, and campaigner for the use of the Welsh language.
Ерте өмір және оқу
Реймонд Гарлик 1926 жылы 21 қыркүйекте Лондондағы Харлесден қаласында Ұлттық банк қызметкерінің үлкен ұлы болып дүниеге келді. Бала кезінде ол демалысын Уэльстегі Конви округінің Деганвидегі әже-шешесінің үйінде өткізді. Бес жасында ауыр науқастан кейін операция жасалып, аяғы біржола қирады. Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрын ол Гвинендке көшірілді және Лландунда Джон Брайт округінің мектебінде білім алды, онда оның ағылшын тілі мен әдебиетіне деген қызығушылығы артты. Ол он бес жасында мектепті тастады. Бангор университетінде ағылшын әдебиетін оқып үйренмес бұрын, ол христиан теологиясына қызығушылық танытып, францискандықтар орденіне кіруді ойлады және Лидске жақын жердегі Қайта тірілу қауымында англикандық пресвитериатқа оқуға түсті. Бангор университетінде Р. Т. Дженкинс, Х. Д. Льюис және Чарльз Дэвис оқыды. Ол ақын Дилан Томас пен Рой Кэмпбеллдің шеберлігінің құрметіне бөленді. Ол суретші Бренда Чемберленмен танысты, ол суретші Джон Петтстен бөлініп, Бардси аралына көшіп кеткен кезде, ол оның Тайр Майндхейд деген коттеджінің бір бөлігін жалға алды.
Әдебиеттегі мансабы
1948 және 1960 жылдар аралығында Гарлик Бангор, Пемброк док және Бленау Ффестиниог қалаларында мұғалім болып жұмыс істеді. 1948 жылы ол үйленді Элин Хьюз, бірінші тіл валлий тілінде сөйлейтін және рим-католик мәсіхшілігіне айналды. Ол үйлену тойының қарсаңында католик болып, әйелінен уэльс тілін үйренді. 1952 жылы Елен екеуі екі баланы асырап алады. Жұп 1970 жылдардың аяғына дейін бірге болды. Бангорда оқытқаннан кейін ол 1949 жылы сәуір айында Пемброк докқа көшіп, Роланд Матиастың басшылығымен Пемброк док округінің мектебінде ағылшын тілі пәнінен сабақ берді. Сол жылы, жиырма үш жасында, ол "Док Ливс" журналының негізін қалаушы болды (1958 жылдан бастап "Англо-Уэльс" журналы деп аталды) және 1949 жылдан 1960 жылға дейін оның бірінші редакторы болды. Редактор ретінде ол көптеген уэльстік және ағылшын жазушыларымен байланыс орнатты; және осы уақыт ішінде ол BBC үшін хабар таратуды бастады. Осы жылдары оның алғашқы өлеңдер кітабы Poems from the Mountain House (1950), The Welsh Speaking Sea (1954) және Requiem for a Poet (1954) жарық көрді. 1954 жылы ол Бленау Ффестиниогқа мұғалімдікке көшті, өйткені ол және Элин асырап алған ұлының ағылшын және уэльс тілдерінде екі тілде тәрбиеленетінін қалаған. Бленауда Джон Каупер Поуис оның көршілерінің бірі болды. 1957 жылы ол өзінің "Бленау байқаған" атты өлеңдерін жариялады. 1960 жылы Уэльсті тастап, "Англо-Уэльс ревью" журналының редакторынан бас тартып, Нидерландыдағы Эрд қаласында халықаралық мектепте сабақ бере бастады. Бірақ 1967 жылы Уэльске оралып, ол Тринти колледжінде (қазіргі Уэльс университетінің бөлігі) Уэльс тілінің курсын басқаратын бас оқытушы болды. Ол студенттерін Дэвид Джонс, Идрис Дэвис, Глин Джонс, Алун Льюис, Дилан Томас, Р. С. Томас, Джон Ормонд және Лесли Норрис сияқты жазушылардың шығармаларымен құштарлықпен таныстырды. Оның жеке поэзиясына Рой Кэмпбеллдің, Р. С. Томас пен Джон Каупер Поуистің жазбалары әсер етті. Осы жылдары ол өзінің "Еуропа сезімін" (1968), "Уақыт сезімін" (1972) және "Тыс" (1976) шығармаларын, сондай-ақ "Англо-Уэльс әдебиетіне кіріспе" (1970) атты зерттеуін және "Англо-Уэльс поэзиясы 14801980" (1984) антологиясын жариялады (ол Роланд Матиаспен бірге редакциялады). Ол сонымен қатар АҚШ-тың Айова штатындағы Орталық университетімен ағылшын-уэльстік әдебиет модулі үшін байланыс орнатқан. Ол 1987 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін Тринитиде дәріс беруді жалғастырды, ол кезде оның жинақталған өлеңдері 1946-86 пайда болды. Ол Кармартенде өмір сүруін жалғастырды, өмірінің соңында ол Кардиффтегі қарттар үйіне көшіп барды. 1970 жылдары ол және оның отбасы Уэльстегі Уэльс тіліндегі жол белгілерін қолдану үшін зорлық-зомбылықсыз науқасқа қатысты, ал бір кезде оның әйелі мен ұлы тұтқындалды. Гарлик өмір бойы пацифист болды. 70-жылдардың соңында оның әйелі Нидерландыға барып, 1982 жылы ажырасып кетті. Ол христиан дініне деген сенімін жоғалтты (өзін "католик агностик" деп атады) және өзінің 1987 жылғы жинақталған өлеңдерінен христиан өлеңдерін алып тастады. Отставкаға шыққаннан кейін Гарлик тағы екі өлең кітабын шығарды, Саяхат жазбалары (1992) және Дельфийлік сапар және басқа да өлеңдер (2003). 1995 жылы Суонсидің әдебиет жылында Гарликтің портреті суретші Гордон Стюартпен жасалды. 2011 жылы 19 наурызда Кардиффте қайтыс болды. Оның қолжазбаларының кең мұрағаты Уэльстің ұлттық кітапханасында (Аберистивт) сақталған. Ақын Питер Финч, Academi (Уэльстегі әдебиетті дамытудың ұлттық компаниясы) бұрынғы бас директоры, Рэймонд Гарликті Уэльстегі 20 ғасырдың ортасындағы ең үздік бес ағылшын жазушысының бірі ретінде сипаттады. Р. С. Томас, Лесли Норрис, Джон Трипп және Харри Уэббпен бірге.