Кіріспе
Паулистер немесе Паулиндер - Рим католик шіркеуінің Пауль Феб бірінші Ерметтің қамқорлығындағы бұрынғы және қазіргі ордендері немесе қауымдары. Пауылдың қонысы мен қасиеттері абат Антонийге ашылғаннан бастап, әртүрлі оқшау қауымдар оны қамқоршы қасиетті ретінде қабылдады. Басқа қауымдар, мысалы, Барнабиттер мен Пиарлар, елші Пауылдың қамқорлығымен құрылды. Минимдер ордені (немесе Паулан ордені) Франциск Паола құрған.
Paulists, or Paulines, is the name used for Roman Catholic orders and congregations under the patronage of Paul of Thebes the First Hermit. From the time that the abode and virtues of Paul of Thebes were revealed to Antony the Abbot, various communities of hermits adopted him as their patron saint. Other congregations, such as the Barnabites, and the Piarists, were established under the patronage of Paul the Apostle. The Order of Minims (or Paulaner Order) was founded by Francis of Paola.
Ерлер қауымы
Жыйнақтар жынысына қарай бөлінеді. Ерлер мен әйелдердің қауымдарында әрқайсысының ерекше ерекшеліктері болды.
Бірінші оқшаулаушы - Пауыл орденінің иелері
Бұл монастырь 1215 жылы Венгрияда құрылған. Оның негізін қалаушы Евсевий Эстергомский болды, ол Венгрияның монастырларын Пауылдың қамқорлығымен монастырларда біріктірді. Орден бүкіл Венгрияға, содан кейін Хорватияға, Германияға, Польшаға, Австрияға және Богемияға тарады. Бір кезде Венгрияда 5000-нан астам Паулиндік монахтар өмір сүрді. 1382 жылы орден тарихында маңызды оқиға болды, ол Лука Евангелист сурет салған деп есептелетін Қара Мадоннаның керемет суреті сақтауында болды. Аңыз бойынша, иконаны Польшаға Ресейдің Беиз қаласындағы сарайдан принц Ладислав әкелген. Ол монахтарды Венгриядан Польшаға шақырды. Монахтар Цзенстохова қаласында мүсінге арналған ғибадатхана құрды. Бүгінде бұл ғибадатхана - орденнің бас үйі, сонымен қатар 100-ден астам монахтары бар ең үлкен монастырь. 500-ге жуық мүшелері қалды. Орденнің көптеген монастырлары Польшада орналасқан. Басқа да монастырлар мен ғибадатханалар Германияда, Словакияда, Хорватияда, Украинада, Беларусьте, Венгрияда, Италияда, Америка Құрама Штаттарында және Оңтүстік Африкада сақталған.
Франциядағы Сент-Полдың ермегі
Олар "Өлімнің бауырлары" деп те аталады. Бұл қауымның шығу тегі туралы дау-дамайлар бар, бірақ оны 1620 жылы Гийом Кальльер құрған болуы мүмкін, оның конституцияларын Папа Пауль V (18 желтоқсан 1620) және кейінірек Франция королі Людовик XIII (1621 жылдың мамыр айында) мақұлдаған. Анна Бергюнь (1863 ж. қайтыс болды) және Жуге. Оның міндеті - соқыр әйелдерге діни өмір сүруге мүмкіндік беру және соқыр балаларды пайдалы кәсіптерге үйрету. Соқыр әйелдер мен көру қабілеті нашар қыздарға арналған үй құрылды.
Шартрдегі Қасиетті Пауыл әпкелері
Бұрын сеңлдер "Мектептің қыздары" деп аталатын. 1696 жылы қауымға Парижден оңтүстік-шығысқа қарай 100 шақырым жерде орналасқан Бос аймағындағы Левесвилл-ла-Шенард ауылының приход пасторы Луи Шове негізін қалады. Мари-Анн де Тилли, үш әйел бауырлас қауымының мүшесі, өзінің серіктерін өздеріне тапсырмаға дайындады: шаруалардың қыздарына нұсқау беру, кедей ауыл қыздарына оқыту, кедейлер мен науқастарға бару және екі немесе үш әйел бауырлас қауымдарындағы ауруханаларда қызмет ету. 1708 жылы Шове мектеп қыз-келіншектерінің қауымын Шартр епискобы Пауль Годе де Мареге сеніп тапсырды. Годе Сент-Мористің маңындағы үйді, Марешо тұлғасында шіркеудің жоғарғысын және олардың қамқоршысы және үлгісі болуға тиіс елші Пауылдың есімін берді. Бірін-бірі алмастыра түсіп, бірін-бірі алмастыра бастады. Шартрдағы үйлерінің бірі бұрын сабот жасаушыға тиесілі болған, сондықтан олар "Les Soeurs Sabotiers" деген атау алды, олар бастапқыда белгілі болды. Қауымда діни қызметкер жоқ еді. Әр әйел бауырлас кез келген жұмысты орындауға дайын болуы керек. Постуланттық алты айдан тоғыз айға дейін, noviciate екі жыл, одан кейін әйел бауырлар бес жыл бойы жыл сайын ант береді, содан кейін мәңгілік ант береді. Француз революциясы кезінде қауым Коммунаның қол астында таратылды, бірақ оны Наполеон I қалпына келтірді. Ол әпкелерге бастапқыда якобиндерге тиесілі Шартрдегі монастырды берді, содан кейін олар "Les Soeurs de St. Jacques" деп аталды. Қауым қайта жаңғырғаннан кейін Англия, Гваделупа, Мартиника, Француз Гвианасы, Корея, Қытай, Жапония, Алысқа қарай Үндістан, Филиппин және т. б. елдердегі қауымның 1200 әйел бауырласы мен 100-ден астам үйі болды. Қытайда жергілікті тұрғындар үшін жаңадан басталған мектеп, Гонконгте еуропалық балалар үшін мектеп және түрлі қайырымдылық мекемелер құрылды. Филиппинде мектептер, ауруханалар, пасторлық орталықтар, соның ішінде алапес ауруханасы және қауымға тиесілі болғысы келетін үміткерлер үшін үйі бар. Олар 1847 жылы Николас Уайзманның шақыруымен Англияға қоныстанды. 1907 жылы олардың әртүрлі қалаларда елу алты үйі болды; олардың Англиядағы жұмысы негізінен білім беру болды, мектептер олардың барлық үйлеріне қосылды. 1902 жылға дейін олардың Францияда екі жүз елуден астам үйлері болды, онда мектептерден басқа, олар соқырлар, қарттар және ақылсыздар үшін паналау орындарын, ауруханалар, диспансерлер мен балабақшалар құрды. Кейінірек бұл мектептердің 160-тан астамы Францияда Вальдек Руссо үкіметі мен одан кейінгі үкіметтердің зайырлы саясатына байланысты жабылды, сондай-ақ француз колонияларындағы әскери және азаматтық ауруханалардың отызы, Блуадағы үш монастырь және Бридегі хоспис. Олар француз колонияларында бес-алты аурухана, Филиппинде алты аурухана мен 39 мектеп, Тайландта үш оқу үйі мен Сент-Луи ауруханасын ашты. Қауымның "Каритас Кристи Ургет Нос" (Мәсіхтің қайырымдылығы бізді шақырады) деген ұранымен басшылыққа ала отырып, қазіргі уақытта Шартрдің Санкт-Пол қарындастары 34 елде қызмет етеді.