Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1957 жылы Уолтер Лангтың түсірген фильмі
1957 film by Walter Lang
«Кеңседегі махаббат» (Ұлыбританияда «Оның басқа әйелі» деген атпен шығарылды) — Уолтер Лангтың режиссерлік еткен, Спенсер Трейси мен Кэтрин Хепберннің басты рөлдерде ойнаған 1957 жылғы американдық романтикалық комедиясы. Сценарийін Фиби Эфрон мен Генри Эфрон Уильям Марчанттың 1955 жылғы осы аттас пьесасы негізінде жазған.
Desk Set (released as His Other Woman in the UK) is a 1957 American romantic comedy film directed by Walter Lang and starring Spencer Tracy and Katharine Hepburn. The screenplay was written by Phoebe Ephron and Henry Ephron from the 1955 play of the same name by William Marchant.
Сюжет
Банни Уотсон Манхэттеннің орталығында орналасқан Федералдық телеарналар желісіндегі анықтамалық кітапхананың басшысы. Анықтамалық кітапхананың қызметкерлері кез келген мәселе бойынша – үлкен-кішкентай – фактілерді зерттеп, халыққа сұрақтарға жауап беруге жауапты. Банни жеті жылдан бері желінің қарқынды дамып келе жатқан басшысы Майк Катлермен романтикалық қарым-қатынаста, бірақ әзірге үйлену туралы сөз жоқ. Әдістемеші-инженер және тиімділік сарапшысы Ричард Самнер – «ЭМЕРАК» («Электромагниттік жад және зерттеу арифметикалық калькуляторы») ойлап тапқан, «Эмми» деген лақап атымен белгілі, қуатты алғашқы буын компьютердің (сол кезде «электрондық ми» деп аталған) авторы. Ол кітапхананың қалай жұмыс істейтінін көру үшін шақырылады және оның ірі машиналарының біреуін орнатуға ыңғайлылығын бағалау үшін келді. Баннидің бастапқыда қарсылығына қарамастан, Ричард оның керемет қабілеттері мен тартымдылығына таңғалып, қызығушылық танытады. Оның қызметкерлері компьютер келе жатқанын білгенде, олардың орнын басатынын ойлап, алаңдайды. Майк Баннидің пәтеріндегі зиянсыз, бірақ сырттай ұятты жағдайды көріп, Ричардтың романтикалық бәсекелес ретінде пайда болғанын түсінеді және Банниге деген құштарлығы оянады. Баннидің жұмыстан босатылу қаупі расталғандай болады, ол және оның барлық қызметкерлері жалақы есептеу бөліміне орнатылған ұқсас жаңа ЭМЕРАК машинасы басып шығарған қызғылт түсті «босату» хабарламасын алады. Бірақ бұл қателік болып шығады – машина компаниядағы барлық қызметкерлерді, тіпті президентті де жұмыстан шығарып жіберген. Телеарна бәсекелестерге бірігу жоспары туралы білдірмей, жағдайды құпия ұстап отыр. Зерттеу қызметкерлерін алмастырудың орнына, «Эмми» қызметкерлерге қосымша жұмыспен күресуге көмектесу үшін орнатылды. Жұмыстан босатылу қаупі сейілген соң, Ричард Банниге деген романтикалық сезімін білдіреді, бірақ ол ЭМЕРАК әрқашан оның бірінші махаббаты болады деп санайды. Ол оны мойындамайды, бірақ Банни оны сынап, машинаны мүмкіндігінің шегіне дейін сынақтан өткізеді. Ричард оны мүмкіндігінше ұзақ уақыт жөндеуге қарсы тұрады, бірақ ақыры мойынып, шұғыл түрде өшіруге мәжбүр болады. Содан кейін Банни оның үйлену ұсынысын қабылдайды.
Bunny Watson is in charge of the reference library at the Federal Broadcasting Network in Midtown Manhattan. The reference librarians are responsible for researching facts and answering questions for the general public on all manner of topics, great and small. Bunny has been romantically involved for seven years with rising network executive Mike Cutler, but with no marriage in sight. Methods engineer and efficiency expert Richard Sumner is the inventor of EMERAC ("Electromagnetic MEmory and Research Arithmetical Calculator"), nicknamed "Emmy," a powerful early generation computer (referred to then as an "electronic brain"). He is brought in to see how the library functions, and size it up for installation of one of his massive machines. Despite Bunny's initial intransigence, Richard is surprised and intrigued to discover how stunningly capable and engaging she is. When her staff finds out the computer is coming, they jump to the conclusion they are being replaced. After an innocuous but seemingly salacious situation that Mike walks in on at Bunny's apartment, he recognizes the older Richard has emerged as a romantic rival, and begins to want to commit to Bunny. Bunny's fear of unemployment seems confirmed when she and everyone on her staff receive a pink "layoff" slip printed out by a similar new EMERAC already installed in payroll. But it turns out to have been a mistake – the machine fired everybody in the company, including the president. The network has kept everything hush hush to avoid tipping off competitors that a merger was in the works. Rather than replace the research staff, "Emmy" was installed to help the employees cope with the extra work. With the threat of displacement out of the way, Richard reveals his romantic interest to Bunny, but she believes that EMERAC will always be his first love. He denies it, but then Bunny puts him to the test, pressing the machine beyond its limits. Richard resists the urge to fix it as long as possible, but finally gives in and forces an emergency shutdown. Bunny then accepts his marriage proposal.
Өндіріс
Пьесада Банни Уотсон (бастапқыда фильмге арналған Ширли Бут рөлін сомдаған) Ричард Самнермен қысқа, сәл жауыздыққа толы қарым-қатынаста болды. Сценаристтер Фиби мен Генри Эфрон (Нора Эфронның ата-анасы) тиімділік сарапшысының рөлін кеңейтіп, оның зерттеушімен арасындағы әрекеттесуін Спенсер Трейси мен Кэтрин Хепбернге сай етіп жасады. Фильмде көрінетін "Федералды хабар тарату желісінің" сыртқы түсірілімдері шын мәнінде Рокфеллер орталығындағы, 30 Рокфеллер Плазадағы RCA ғимараты (қазір Comcast ғимараты деп аталады), NBC штаб-пәтері. Банни Уотсон кейіпкері Агнес Э. Лоуға негізделген, ол CBS-те кітапханашы болған және фильмнің шығуына шамамен бір жыл бұрын зейнеткерлікке шыққан. Бұл фильм Хепберн мен Трейсидің 1952 жылғы "Пэт пен Майктан" кейінгі бес жылдық үзілістен соңғы сегізінші бірлескен жұмысы болды және Хепберн мен Трейси үшін бірнеше жаңалықтарды сыйлады: екеуі бірге түскен алғашқы MGM емес фильм, алғашқы түсті фильм және алғашқы CinemaScope форматындағы фильм. "Desk Set" фильмінен кейін олардың соңғы бірлескен жұмысы 1967 жылғы "Кім кешкі асқа келеді?" болды. EMERAC деп аталатын компьютер 1940 жылдары жасалған ENIAC ("Электрондық сандық интегратор және компьютер") атауының дыбыстас метафорасы болып табылады, ол алғашқы электрондық көп мақсатты компьютер еді. EMERAC компьютерінің бөліктері, әсіресе жылжымалы шаршы жарықтардың үлкен экраны, кейіннен 20th Century Fox компаниясының әртүрлі туындыларында пайда болды, соның ішінде "Voyage to the Bottom of the Sea" фильмінің (1961) және телесериясының (1964–1968) нұсқаларында, сондай-ақ 1964 жылғы "What a Way to Go!" фильмінің Эдгар Хоппер эпизодында. Бір көріністе көзге түсетін қате бар. Майк Банниге ақ гвоздика букетін сыйға тартады, ал ол оның біреуін оның пиджагының түйме тесігіне қыстырады. Күн аяқталғанда, ол Ричардпен бірге кеңседен шығады. Олар лифтке кіргенде, ол ақ гвоздика букетін ұстап тұр. Ал олар ғимараттан шыққанда, гвоздикалар қызғылт түсті болып кетеді.
In the play, Bunny Watson (played by Shirley Booth, who was originally intended for the film as well) had only brief, somewhat hostile interactions with Richard Sumner. Screenwriters Phoebe and Henry Ephron (the parents of Nora Ephron) built up the role of the efficiency expert and tailored the interactions between him and the researcher to fit Spencer Tracy and Katharine Hepburn. The exterior shots of the "Federal Broadcasting Network" seen in the film is actually the RCA Building (now known as the Comcast Building) at 30 Rockefeller Plaza in Rockefeller Center, the headquarters of NBC. The character of Bunny Watson was based on Agnes E. Law, a real life librarian at CBS who retired about a year before the film was released. This film was the eighth screen pairing of Hepburn and Tracy, after a five year respite since 1952's Pat and Mike, and was a first for Hepburn and Tracy in several ways: the first non MGM film the two starred in together, their first color film, and their first CinemaScope film. Following Desk Set their last film together would be 1967's Guess Who's Coming to Dinner. The computer referred to as EMERAC is a homoiophone metonym for ENIAC ("Electronic Numerical Integrator And Computer"), which was developed in the 1940s and was the first electronic general purpose computer. Parts of the EMERAC computer, particularly the massive display of moving square lights, would later be seen in various 20th Century Fox productions including both the motion picture (1961) and TV (1964–1968) versions of Voyage to the Bottom of the Sea and the Edgar Hopper segment of the 1964 film What a Way to Go!. There is a well known "goof" in one scene. Mike gives Bunny an arrangement of white carnations, and she inserts one in his lapel's button hole. At the end of the day, she and Richard leave the office. She is carrying the white carnation arrangement as they enter the elevator. As they exit the building, the carnations are pink.
Қабылдау
Босли Кроутер, «The New York Times» газетінің кино сыншысы, фильмнің «драмалық үйлесімсіздікке» тап болғанын айтты, себебі Хепберн «машинадан қорқатын» рөлді ойнауға тым «күшті» болды, нәтижесінде «бұл толығымен жеңіл фильмде көп тартыс болған жоқ». «The New York Post» газетінің шолуы аралас болды: «Хепберн ханымның бөлім басшысы Гиг Янгтың құрбандыққа сүйреуге дайындығы сияқты сезімталдықтар бар, ол оған ең әсерлі жұмысын жасауға мүмкіндік береді, сондай-ақ Хепберн мен өте алыс және интеллектуалды Олимпиадалық Трейси арасындағы түсіністік қалыптасады. Жыныстық сюжет болжамды үлгіде дамиды, адал ізгілікті марапаттайды және лайық еместерді жазалайды, ал ғылыми бағытқа технологиялық жұмыссыздықтың өзекті мәселесіне эмоционалды түрде қатысқандарды таң қалдыруға болатын бұрылысқа рұқсат етіледі. Бірақ ол сүйіспеншілік тудыра алмайды». «TIME» журналы былай деп жазды: «Соңғы рет зерттеу бөлімінің қыздарына біреу жылы сөз айтады. Сөз: сол электрондық милардың бірі жұмысты әлдеқайда жақсырақ және аздап наразылық білдірмей орындай алады, және одан да маңыздысы, қыздардың энергиясын еркек табудың маңызды жұмысы үшін босатады. «Desk Set» пьесадан [Хепберн мен Трейси] ара-тұра есептесіп, құйғыратын үлкен бөліммен кеңейтілді. Жалпы алғанда, фильм пьесамен жақсы салыстырылады. Актриса Хепберн Ширли Буттың артынан шұбарып жүргенімен, ол күлкілі көріністерде ешқашан батып кетпейді, ал романтикалық көріністерде ол Ниагарадан бара жатқандай сезімнің шампан шашырауына мінуге жетеді. Спенсер Трейсидің бір керемет slapstick көрінісі бар, ал Гиг Янг Уильям Холденге өте қарызды болған комикалық стильмен жақсы жұмыс істейді». «The Philadelphia Inquirer» сыншыл болды: «Хепберн және Трейси ханымның орта жастағы артық әрекеттері көп нәрсені қалағандай. Аяғы жазық режиссерлікпен таңғалған, көліктік құралмен жабдықталған жұлдыздар механикалық ми туралы кеңседегі әңгімелерге, әуесқой Рождестволық кешке, кінәсіз, бірақ күдікті, кешкі асқа қатысатын рөлдер арқылы ұятқа қалдырады. Кэтидің жаңбырлы пәтерінде Марчанттың ақымақ комедиясы Фиби мен Генри Эфронның бейімделуі арқылы ештеңеге қол жеткізбейді. «Hiawatha» және «Курфью бүгін кешке дейін шықпайды» атты ұзақ репетициялар, сұрақ-жауап ойындары, сонымен қатар негізгі идеяның қайталануы «Desk Set» фильмінің 104 минуты актерлер мен көрермендер үшін төзімділік сынағына айналдырады. Бүгін фильмге көбірек көңіл бөлінеді, әсіресе сценарийдің өткірлігі мақталады. Ол 22 шолу негізінде Rotten Tomatoes-та сирек кездесетін 100% рейтингке қол жеткізді, салмақталған орташа бағасы 6,78/10. Сайттың пікірінде: «Desk Set» кинодағы ең сүйікті жұптардың бірін біріктіреді, бұл олардың уақытсыз тартымдылығын әсем бейнелейтін, жақсы жасалған романтикалық комедия». Деннис Шварц фильмдер шолуларының Деннис Шварц оны «көпшілікке жатпайтын секс-комедия» деп атады, бірақ «жұлдызды орындаушылар олармен жұмыс істеуге берілген материалдан жақсы» және «комедия өте қуанышты болды және екеуінің арасындағы әзіл-қалжың өте сергітерлік болды, сондықтан бұл фильмді легендарлық дуэттің басқа фильмдері сияқты бай емес деп кешіру оңай болды».
Bosley Crowther, film critic of The New York Times, felt the film was "out of dramatic kilter", inasmuch as Hepburn was simply too "formidable" to convincingly play someone "scared by a machine", resulting in "not much tension in this thoroughly lighthearted film". The New York Post review was mixed: "There are such sops to sentiment as Miss Hepburn's willingness to be dragged altarwards by the young head of her department, Gig Young, who kindly lets her do her most impressive work, and a growing understanding between Hepburn and the rather remote and intellectually Olympian Tracy Running true to form, the sex narrative follows a predictable pattern, rewarding honest virtue and slapping down the unworthy, and the other, scientific trail is permitted a twist that may surprise any who have found themselves emotionally involved in that timely problem of technological unemployment 'Desk Set,' let us conclude, is a shining piece of machinery brought to a high polish, and, delivered with appropriate performances, flourishes. Affection, though, it cannot inspire." TIME magazine wrote: "At long last, somebody has a kind word for the girls in the research department. The word: one of those electronic brains could do the job much better and with less back chat—and what's more, it would free the girls' energies for the more important job of getting a man Desk Set has been expanded [from the play] by a sizable pigeonhole, in which [Hepburn and Tracy] intermittently bill and coo On the whole, the film compares favorably with the play And though Actress Hepburn tends to wallow in the wake of Shirley Booth she never quite sinks in the comic scenes, and in the romantic ones she is light enough to ride the champagne splashes of emotion as if she were going over Niagara in a barrel. Spencer Tracy has one wonderful slapstick scene, and Gig Young does very well with a comic style for which he is much beholden to William Holden." The Philadelphia Inquirer was critical: "The middle aged excesses of Miss Hepburn and Tracy leave a good deal to be desired. Equipped with an insubstantial vehicle, bogged down by surprisingly flat footed direction the stars come close to being embarrassing as they bound through roles involving them in office nonsense about a mechanical brain, a bibulous Christmas party, an innocent, but suspecting, dinner in negligee Katie's rain bound flat Marchant's foolish little comedy gains nothing via the Phoebe and Henry Ephron adaptation. Long recitations from "Hiawatha" and "The Curfew Shall Not Ring Tonight," plus question and answer games in addition to the repetitiousness of the central idea turn 'Desk Set's' 104 minutes into an endurance contest for cast and audience." Today the film is seen far more favorably, with the sharpness of the script praised in particular. It has achieved a rare 100% rating on Rotten Tomatoes based on 22 reviews, with a weighted average of 6.78/10. The site's consensus reads: "Desk Set reunites one of cinema's most well loved pairings for a solidly crafted romantic comedy that charmingly encapsulates their timeless appeal". Dennis Schwartz of Dennis Schwartz Movie Reviews called it an "inconsequential sex comedy," but contended "the star performers are better than the material they are given to work with" and that "the comedy was so cheerful and the banter between the two was so refreshingly smart that it was easy to forgive this bauble for not being as rich as many of the legendary duo's other films together."
Мұра
Канадалық радио бағдарламасы "Бэнни Уотсон" Хепберннің кейіпкерінің құрметіне және одан шабыттандырылып аталған.
A Canadian radio program, Bunny Watson, was named for and inspired by Hepburn's character.