Кіріспе

Неміс-американдық суретші Альфред Цвибель (6 қараша 1914 жыл - 25 ақпан 2005 жыл) - неміс-американдық пейзаж, гүл және натюрморт суретшісі.

Ерте өмір

Ол Германияның оңтүстігіндегі Фюртта дүниеге келген. Төрт жасында отбасымен Бамберг қаласына көшіп барды. Ол балалық шағы мен жастығын сонда өткізді, ал осы қаланың және оның айналасындағы аймақтың сұлулығы, Германияның "Франкония Швейцариясы" деп аталатын аймағы, оны бала кезінен өмірінің соңына дейін шабыттандырды. Нацистер билікке келгеннен кейін, Цвибель отбасымен Германиядан кетіп қалды. 1935 жылы Звибель Америка Құрама Штаттарына көшіп келіп, алдымен Милуокиде тұрды, содан кейін Нью-Йоркте қоныстанды. 1941 жылы ол американдық реалист суретші Тулли Филмуспен оқыған портрет суретшісі Клара Фридке үйленді. Олардың бір қызы бар. Звибель Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ армиясында қызмет етті және 1944 жылы Америка азаматы болды. Келесі 20 жыл бойы ол әр түрлі "күнгі жұмыста" жұмыс істеді, бос уақытында сурет салады. Ол нан пісіруші, шаңғы сатушы және коммерциялық суретші болып жұмыс істеді. 1949 жылдан 1953 жылға дейін Нью-Йоркте радиодағы тұлға болды, онда WABF станциясында апта сайын "Альфред Цвибельдің жинағынан музыка" бағдарламасын өткізді, өзінің кең жинағынан опера және классикалық музыка жаздырмаларын ойнатты (опера оның өмір бойы құмарлықтарының бірі болды). Кейде ол музыкаға қатысты мақалалар да жазатын. 1950 және 1960 жылдары Метрополитен опера театрында әнші болған Лиза Дела Каса мен Аннелизе Ротенбергер Нью-Йоркте болған кезде онымен сурет салуды оқыды.

Жұмыс

Звибель май, пастель және май пастелімен жұмыс істеді. Оның кейбір жұмыстары қараңғы түстермен, әсіресе көк және қызғылт түстермен боялған бірқатар пейзаждармен жасалды. Алайда, жалпы алғанда, Цвибель өзінің палитрасының жан-жақтылығымен танымал болды, мысалы, келесі баспасөз шолуында ("Рыспен білдірілген оптимизм" деп аталады):

Стиль және әсерлері

Цвибель өзінің және кейінгі ұрпақтардың көптеген суретшілерімен синхронды емес, өйткені ол 20 ғасырдың модернизмі, әсіресе абстрактіл экспрессионизмнің көп бөлігін қабылдамады. Ол импрессионизмге терең ықылас білдірді. Оған ең көп әсер еткен жеке суретшілер Клод Моне (Моне сияқты, ол да сулы гүлдерге қызығатын және олардың көптеген суреттерін жасаған), Камил Писарро, Винсент ван Гог және оның гүл суреттерінде Одилон Редон болды. Қай стильдік ағымға көбірек тиесілі екенін сұрағанда, ол: "Рас суретші кез келген стильде жұмыс істеуге еркін болуы керек, бірақ егер мен өзімді қазіргі импрессионист деп атаймын" деп жауап берді. "Звибельдің Ван Гог сияқты шатастырмалы, Тернер сияқты жұмсақ, Монте сияқты импрессионисттік сезімдері бар". "Альфред Цвибель импрессионисттік техниканы қолданады, оның жарық, түстердің әртүрлілігі мен ашық палитрасы бар, және бұл оның суреттеріне өмір береді. Звибельді кеш піскен Писарро деп атауға болады, бірақ ол қазіргі көзге Писарро болып табылады". "Звибель, оның үлгілері әрқашан ұлы импрессионисттер болған, қасақана "модерндерден" бөлек болды. Ол импрессионизммен бірге қалды. Бірақ ол, мұнда көрініс тапқан суреттерінде көрсетілгендей, бұл стильді шеберлікке жеткізді. Оның суреттері өмірге толы, гүлдердегі өлі жандар тропиктік түстер мен формаларға ие. Бұл шығармаларды көру адамға зор қуаныш сыйлайды". "Зюйбельді жиі "заманауи импрессионист" деп атайды. Оның барлық нюанстарымен жарық және дәмді дәмділігімен, оның шығармалары стиліне байланысты басым импрессионисттік, бірақ олар ерекше жеке экспрессионисттік сипатқа ие, мұнда тақырыптың ішкі мәні сыртқы түрінен маңызды ".

Кейінгі жылдары және өлімі

Цвибель өмірінің соңына дейін сурет салуды жалғастырды, бірақ соңғы жылдары көзінің нашарлауымен және катарактадан түстерді қабылдау қабілетінің жоғалуымен, сондай-ақ Альцгеймер ауруымен күресуге тура келді. Ол 90 жасында Нью-Йоркте өкпе қабынуынан қайтыс болды.