Кіріспе
Тунканнок Крик Виадугы (Николсон көпірі және Тунканнок Виадугы деп те аталады) - Норфолк Оңтүстік темір жолының Санбери желісінің Николсон кесілген темір жол желісінің сегментіндегі бетон палубалық аркалы көпір. Ұзындығы 724 метр, биіктігі 73 метр, ал су түбінен 300 метр биіктікте орналасқан. 1915 жылы салынып біткен бұл ғимарат әлемдегі ең үлкен бетон көпір болды. Делавэр, Лаккаванна және Батыс темір жолы (DL&W) салған көпір бүгін Норфолк Оңтүстік темір жолының меншігінде және күнделікті жүк тасымалы үшін қолданылады. DL&W бұл виадукті өзінің 39,6 миль (64 км) Nicholson Cutoff бөлігі ретінде салды, ол Скрантон, Пенсильвания және Бингемтон, Нью-Йорк арасындағы бағыттың бұрылысты және төбелі бөлігін алмастырды, 3,6 миль (6 км), жолаушылар пойызының уақыты 21 минут, және жүк пойызының уақыты бір сағат. Көпірді DL&W компаниясының Абрахам Бертон Коэн жобалаған; басқа DL&W қызметкерлері бас инженер Г. Ж. Рей; құрылыс инженері Ф. Л. Уиттон; және құрылыс жөніндегі инженер-резидент С. В. Симпсон болды. Мердігер Flickwir & Bush болды, оның ішінде бас менеджер Ф. М. Талбот пен суперинтендант В. 1990 жылы Ұлттық теміржол тарихи қоғамы құрылысқа тарихи тақтаны орналастырды, оның көлемі әлемдегі ең үлкен бетон көпір ретінде, Делавэр, Лаккаванна және Батыс темір жолының Саммит кесу жобасын аяқтады.
Tunkhannock Creek Viaduct (also known as the Nicholson Bridge and the Tunkhannock Viaduct) is a concrete deck arch bridge on the Nicholson Cutoff rail line segment of the Norfolk Southern Railway Sunbury Line that spans Tunkhannock Creek in Nicholson, Pennsylvania. Measuring 2375 feet (724 m) long and towering 240 feet (73 m) when measured from the creek bed (300 feet (91 m) from bedrock), it was the largest concrete structure in the world when completed in 1915 and still merited "the title of largest concrete bridge in America, if not the world" 50 years later. Built by the Delaware, Lackawanna and Western Railroad (DL&W), the bridge is owned today by Norfolk Southern Railway and is used daily for regular through freight service. The DL&W built the viaduct as part of its 39.6 mile (64 km) Nicholson Cutoff, which replaced a winding and hilly section of the route between Scranton, Pennsylvania, and Binghamton, New York, saving 3.6 mile (6 km), 21 minutes of passenger train time, and one hour of freight train time. The bridge was designed by the DL&W's Abraham Burton Cohen; other key DL&W staff were G. J. Ray, chief engineer; F. L. Wheaton, engineer of construction; and C. W. Simpson, resident engineer in charge of the construction. The contractor was Flickwir & Bush, including general manager F. M. Talbot and superintendent W. C. Ritner. In 1990, the National Railway Historical Society placed a historical plaque on the structure noting its size as the world's largest concrete bridge, completing the Summit cut off project for the Delaware, Lackawanna and Western Railroad.
Тарих
Көпірдің құрылысы 1912 жылдың мамыр айында басталды. Жалпы, виадукты қазу кезінде осы жартастың жартысынан астамы алынып тасталды. Көпірдің жартысына жуығы жер астында жатыр. Құрылыстың ортасында бетонның құрылысына кірісті, және құрылыс бетон мен болаттан жасалуы керек деп бағаланды. Болат бағасы дұрыс болып шықты; көпірдің жалпы салмағы шамамен: , күткеннен аз бетонды пайдаланды. Көпір 1915 жылы 6 қарашада Nicholson Cutoff ашылуымен бірге арналды. Көпірдің қысқаша тарихымен бірге құрылыс фотосуреттері 1976 жылы Николсон аймақтық кітапханасы брошюрасында жарияланды. Ол 1977 жылы 11 сәуірде тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілген. Жергілікті қоғамдастық қыркүйек айының екінші жексенбісінде көпірдің құрылысын "Николсон көпір күні", көше жәрмеңкесі, шеру және басқа да іс-шаралармен атап өтті. 100 жылдығы 2015 жылдың қыркүйек айында атап өтілді.
The bridge was dedicated on November 6, 1915, along with the opening of the Nicholson Cutoff. Construction photos along with a short history of the bridge were published by the Nicholson Area Library in a brochure in 1976. It was listed on the National Register of Historic Places on April 11, 1977. the local community has celebrated the building of the bridge on the second Sunday of September with "Nicholson Bridge Day", a street fair, parade, and other activities. The 100th anniversary celebration was held in September 2015.
Тану
1975 жылы Американың құрылыс инженерлері қоғамы көпірді Ұлттық тарихи құрылыс инженерлік ескерткіші деп атады. ASCE 1912-1915 жылдар аралығында салынған кезде бұл теміржол көпірінің ең үлкен темірбетон көпір болғанын атап өтті. ASCE көпірді "тек құрылыс шеберлігінің үлкен жетістігі ғана емес", сонымен қатар "желжолдың орналасуы туралы қазіргі заманғы, дәстүрлі тұжырымдамалардан батыл және табысты шығу" деп таныды, өйткені ол негізгі желіге аймақтық су бұру үлгісіне көлденең түрде алып барды, бұл қашықтық пен деңгей кедергілерін тиімді түрде азайтты ". Сол кезде көпірді темір бетоннан салу туралы шешім қабылданды, теміржол инженерлерінің бұл материалмен тәжірибесі аз болды. Көпір 1977 жылы 3 мамырда Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілген. 1990 жылы Ұлттық теміржол тарихи қоғамы құрылысқа тарихи тақтаны орналастырды, оның көлемі әлемдегі ең үлкен бетон көпір ретінде, Делавэр, Лаккаванна және Батыс темір жолының Саммит кесу жобасын аяқтады.