Кіріспе

Неміс әдебиеттанушысы (1907-2001) Ханс Майер (19 наурыз 1907 жылы Кельн қаласында 19 мамыр 2001 жылы Тюбинген қаласында; псевдоним: Мартин Сайлер) - неміс әдебиеттанушысы. Мейер сонымен қатар заңгер және әлеуметтік зерттеуші болды және халықаралық деңгейде сыншы, автор және музыковед ретінде танылды.

Өмір

Ханс Майер жоғары санаттағы еврей отбасында дүниеге келген. Жас кезінде Георг Лукач пен Карл Маркс шығармаларына қатты әсер еткен. Ол социалист еді. Ол Кёльн, Бонн және Берлинде заңтану, саясаттану, тарих және философияны оқыды және 1930 жылы "Die Krise der deutschen Staatslehre" (Германияның саясаттану дағдарысы) атты диссертациясымен докторлық дәрежесін алды. Сонымен қатар ол СДПК-ға қосылып, Der Rote Kämpfer (Қызыл жауынгер) журналында жұмыс істеді. 1931 жылы ол SAPD-ге ауысты, бір жылдан кейін оны KPD О-ға деген жанашырлығы үшін қайтадан қуып жіберді. Ол яһуди және марксист болғандықтан, 1933 жылдың шілдесінде оның мамандығынан тыйым салынды, ол 1933 жылдың тамызында Францияға қашып кетті, онда ол қысқа уақытқа Die Neue Welt ("Жаңа әлем") -тің бас редакторы болып жұмыс істеді. Ол Эльзас КПО-ның күнделікті газеті болды. 1934 жылы Ханс Майер Женеваға қашуға мәжбүр болды, онда ол Халықаралық зерттеулер институтында жұмыс істеді. Мұнда ол Ханс Келсен мен Макс Хоркхаймерден әлеуметтік зерттеуші ретінде жұмыс алды. 1935 жылы КПД О-дан кетеді. Карл Якоб Бёркхардт осы уақыт ішінде оның әдеби бағытына әсер етті. 1937 жылдан 1939 жылға дейін Майер 1937 жылы Жорж Батай, Мишель Лейрис және Роджер Кайлуа құрған Колледж де Социологияның мүшесі болды. Ол жерде ол неміс романтизміндағы құпия саяси қоғамдар туралы дәріс оқыды және осы құпия қоғамдардың нацистік символизмді қалай алдын ала болжағанын көрсетті. Колледжге жер аударылғандардың арасында Уолтер Бенджамин мен Пол Л. Ландсберг болды. Соғыс аяқталғаннан кейін 1945 жылы Германияға оралды. Америкалықтар оны DENA - Германияның жаңалықтар агенттігінің мәдени редакторы, ал кейіннен Франкфурт радиосының саяси редакторы етіп тағайындады. 1948 жылы ол досы Стефан Хермлинмен бірге Кеңес Одағының басып алу аймағына барды. Лейпцигте ол әдебиеттану профессоры лауазымына орналасты және жаңа неміс әдебиетінің ықпалды сыншысы болды. Ол Шығыс Германия мен Батыс Германияның арасында жүріп-тұруы мүмкін еді. Шығыс елдерінде ол өз лекциялары мен талқылау шеңберлері арқылы жұмыс істеді, ал Батыс Германияда ол 47-ші топтың кездесулерінде қонақ ретінде шақырылды. Осы уақыт аралығында ол Бертольд Брехтпен де байланыста болды. 1956 жылдан бастап ГДР билігімен қарым-қатынасы көбірек тартыстылықпен сипатталды. 1963 жылы ол қызметінен кетіп, Тюбингендегі бір жариялаушыға барғаннан кейін ГДР-ға қайтып келмеді. 1965 жылы Ганновер университетінде жаңадан құрылған неміс әдебиеті кафедрасына тағайындалды. Ол бұл орынды 1973 жылы зейнетке шыққанға дейін басқарды. Содан кейін ол Тюбингенде құрметті профессор ретінде өмір сүрді. Жасы ұлғайған сайын оның көзі көрмей қалды, бірақ ол әлі де мәтіндерін диктанттай алды. Сондықтан да оның жазбалары қартайған шағына дейін сақталып келеді.

Жұмыс

Ханс Майердің шығармашылығы қырықтан астам томды қамтиды. Ол әдебиет тарихы бойынша зерттеулерінде Бюхнерді, Томас Маннды, Монтенді, Роберт Музилді, Джеймс Джойсты, Уве Джонсонды, Гюнтер Грассты, Ханс Хенни Яхннды және басқаларды зерттеді. 1936 жылы ол жер аударылған кезде Георг Бюхнер туралы үлкен еңбегінің алдын ала жұмысын бастады. Бұл Бюхнер туралы еңбекті кейін Лейпциг университеті профессорлық лауазымға ие болу үшін қажетті докторлық диссертация ретінде таныды. 1962 жылы "Зур немецкая литература дер Zeit" атты очерктер жинағын шығарды. 1986 жылы ол бұл томды "Das unglückliche Bewusstsein Zur deutschen Literaturgeschichte von Lessing bis Heine" атты кітаппен жалғастырды. "Ein Deutscher auf Widerruf" - 1982 жылы шыққан үш томдық естеліктерінің атауы. 1975 жылы жарық көрген "Аусенсейтер" атты зерттеуді көпшілік оның басты еңбегі деп санайды. Бұл жинақта ол әдебиетте әдетте тарихта кемсітілген үш топты бейнелеумен айналысады: әйелдер, гомосексуалдар және еврейлер. Ол осы топтардың екеуіне қатысты өз тәжірибесін жасады - яһуди ретінде және гомосексуалист ретінде. 1991 жылы шыққан "Бабел мұнарасы" ГДР туралы некролог. Оның негізгі сөйлемдері жиі: "Das schlechte Ende widerlegt nicht einen möglicherweise guten Anfang" "Жақсы аяқтау жақсы бастаманы жоққа шығармайды". Ол үшін ГДР ұзақ уақыт бойы екі неміс мемлекетінің ішіндегі ең жақсысы болды. Майердің соңғы басылған кітабы 2001 жылы шыққан "Эрнерингэнн Ан Вилли Брандт" (Erinnerungen an Willy Brandt) деп аталады.