Кіріспе

Қанның дене төменгі немесе жатқан бөлігіне жиналуы – өлімнен кейінгі ливор мортис (лат. līvor – "көк түс, көгеру", mortis – "өлім"), өлімнен кейінгі қызыл түстік (лат. postmortem – "өлімнен кейін", lividity – "көкшіл-қара түс"), гипостаз (грек. ὑπό, hypo – "астында, төменде"; στάσις, stasis – "тұру") немесе сугилляция – өлімнің екінші сатысы және өлімнің белгілерінің бірі. Бұл – жүрек тоқтағаннан кейін денедегі қанның төменгі, салмаққа тәуелді бөліктеріне жиналуы, нәтижесінде терінің күлгін-қызыл түске боялуы. Жүрек тоқтағанда және қанды араластыруын тоқтатқанда, ауыр қызыл қан жасушалары гравитация күші әсерімен плазма арқылы төмен түседі. Қанның ағысы жылы жағдайда жылдамдап, суық жағдайда баяулайды. Ливор мортис 20-30 минут ішінде басталады, бірақ көбінесе адам көзімен өлімнен кейін екі сағаттан соң байқалады. Дақтардың мөлшері келесі 3-6 сағат ішінде артады. Осы уақыт аралығында дақтар бекітіле бастайды, осылайша қозғалыс салдарынан олардың пішіні өзгермейді. Ең жоғары қызыл түстік өлімнен кейін 8-12 сағат аралығында пайда болады. Жерге немесе басқа заттарға жанасқан қан жиналған жерлер ағарады немесе ақ күйде қалады. Қан денедегі интерстициалдық тіндерге жиналады. Түстің қарқындылығы қандағы тотыққан гемоглобин мөлшеріне байланысты. Капиллярлар қысылатын жерлерде, яғни дене жермен немесе басқа заттармен жанасқан жерлерде түс өзгермейді.

Қолданылуы

Сотталған адамның өлім уақытын шамамен анықтау үшін дәрігер-сотталған адамның денесіндегі қанның жиналуының болуы немесе болмауы туралы мәліметтерді пайдалана алады. Бұл мәлімет сот-медициналық сарапшыларға дене жылжытылған-жоқ па екенін анықтауға да көмектеседі. Мысалы, егер денесі құлап жатқан күйде табылса, бірақ қан марқұмның арқасында жиналған болса, сарапшылар дене бастапқыда жатып жатқан екенін қорытындылай алады.