Куроки Тамемото (1844-1923) – жапон генералы, Ресей-Жапон соғысында жемісті шайқастарда басшылық еткен. Біографиясы, мансабы және шайқастар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапон генералы (1844–1923)
Japanese general (1844–1923)
Граф Куроки Тамемото, Святого Михаила және Святого Георгия орденінің иесі (GCMG) – Жапон императорлық армиясының генералы. Ол Рус-жапон соғысы кезінде Жапон бірінші армиясының бастығы болды; оның әскерлері Маньчжуриядағы Ялу өзені шайқасы, Ляоян шайқасы, Шахо шайқасы және Мукден шайқасында бірнеше жеңіске жетті.
Count Kuroki Tamemoto Order of St Michael and St George (GCMG) was a Japanese general in the Imperial Japanese Army. He was the head of the Japanese First Army during the Russo Japanese War; and his forces enjoyed a series of successes during the Manchurian fighting at the Battle of Yalu River, the Battle of Liaoyang, the Battle of Shaho and the Battle of Mukden.
Ерте өмір
Сацума аймағында, қазіргі Кагосима префектурасының оңтүстік Кюсю аймағында самурай ұлы ретінде дүниеге келген Куроки, Мейдзи қайта жаралуының Бошин соғысында Шимазу кланы үшін Токугава сёгунатының әскерлеріне қарсы күресті. Ол Тоба-Фушими шайқасында және кейін Уцуномия қамалы шайқасында 1-ші батальонның жаяу әскері взводына жетекшілік етті және 1869 жылдың ақпан айында лейтенант қызметіне тағайындалды.
Born as the son of a samurai in the Satsuma domain in southern Kyūshū in what is now Kagoshima Prefecture, Kuroki fought for the Shimazu clan against the Tokugawa shogunate forces in the Boshin War of the Meiji Restoration. He led a platoon of infantry of the 1st Battalion at the Battle of Toba–Fushimi and later at the Battle of Utsunomiya Castle and was appointed a lieutenant in February 1869.
Жапон императорлық әскері
1871 жылы шілдеде Куроки жаңа құрылған Жапон императорлық армиясының құрамындағы 1-ші батальон капитаны болып тағайындалды. Одан кейін жылдам үстеме дамулар болды. 1872 жылы тамызда 1-ші гранадерлік батальонға тағайындалып, майор шеніне көтерілді. 1875 жылы ақпанда, небәрі 31 жасында, Хиросиманың 12-ші жаяу әскер полкіне командир болып тағайындалып, подполковник шеніне өкілді. 1877 жылғы Сацума көтерілісі кезінде Куроки өз руына қарсы полкқа басшылық етті. 1878 жылы қарашада полковник шеніне көтеріліп, 2-ші гранадерлер полкінің командирі болып тағайындалды. 1885 жылы мамырда генерал-майор, ал 1893 жылы қарашада генерал-лейтенант болды. Ол Бірінші Қытай-Жапон соғысында (1894-1895) IJA 6-шы дивизиясына қолбасшылық етті, осы кезеңде Вэйхайвэй шайқасына қатысты.
In July 1871, Kuroki was commissioned a captain in the 1st Battalion, now part of the newly established Imperial Japanese Army. Advancements followed in rapid succession. He was appointed to the 1st Grenadier Battalion in August 1872 and promoted to major. In February 1875, aged only 31, he was appointed commander of the 12th Hiroshima Infantry Regiment and promoted to lieutenant colonel. During the Satsuma Rebellion of 1877, Kuroki commanded a regiment against his own clan. He was promoted to colonel in November 1878 and appointed commander of the 2nd Grenadiers. He was promoted to major general in May 1885 and to lieutenant general in November 1893. He commanded the IJA 6th Division in the First Sino Japanese War (1894 1895), during which time he took part in the Battle of Weihaiwei.
Ресей-жапон соғысы
1903 жылғы қарашада генерал шеніне көтерілген Куроки, келесі жылы орыс-жапон соғысы басталғанда Жапон бірінші армиясының қолбасшысы болып тағайындалды. Ақпан ортасында Сеул қаласының жанындағы Кемулпоға әскерін түсіргеннен кейін Куроки солтүстікке қарай жылжып, 1904 жылғы 30 сәуір – 1 мамыр күндері Ялу өзені шайқасындағы шағын ресейлік күшті талқандады. Ляоян шайқасында жапондық сол фланга қолбасшылық етіп, 25 тамыздан 3 қыркүйекке дейін ресейліктердің ұйымдаспаған шабуылын тойтарды. Шахо шайқасында Куроки әскерлері 5 қазаннан 17 қазанға дейін генерал Алексей Николаевич Куропаткиннің басшылығымен ресейліктердің шабуылына қарсы сәтті қорғаныс ұйымдастырды, ал кейіннен 1905 жылғы 21 ақпаннан 10 наурызға дейін Мукден шайқасында жапондық оң фланга қолбасшылық етті. Соғыс кезінде Куроки батыстық бақылаушылардың көптеген тобына назар аударуға мәжбүр болды. Соғыс туралы жарияланымдар репортерлердің қозғалысына қойылған шектеулер мен қатаң цензураның әсеріне түсті. Барлық келесі әскери қақтығыстарда есеп беруді жақсы басқару маңызды деп есептелді. Британдық Үндістан армиясының Жапон бірінші армиясының әскери атташесі, генерал сэр Ян Гамильтон, Курокинің қасында алған тәжірибесін тікелей қолданды. 1915 жылғы Галлиполи операциясында ол Лондонның Daily Mail газеті үшін орыс-жапон соғысы туралы хабарлаған британдық журналист капитан Уильям Максвеллді бас далалық цензор етіп тағайындады. Бұл тәжірибе сонымен қатар АҚШ әскери атташесі, капитан Джон Дж. Першингті он жылдан кейін Еуропада американдық журналист Фредерик Палмерді Бірінші дүниежүзілік соғыста Франциядағы американдық экспедициялық күштердің баспасөз аккредиттеу жұмысын жүргізуге көндіруге мүмкіндік берді. Палмер, Першинг сияқты, Куроки салған шектеулер арқылы орыс-жапон соғысын бастан өткерген.
Promoted to the rank of general in November 1903, Kuroki was appointed commander of the Japanese First Army upon the outbreak of the Russo Japanese War the following year. After landing his forces at Chemulpo near Seoul in mid February, Kuroki advanced north routing a smaller Russian force at the Battle of the Yalu River on 30 April 1 May 1904. Commanding the Japanese left flank at the Battle of Liaoyang, he repulsed a disorganized Russian attack from 25 August 3 September. During the Battle of Shaho, Kuroki's forces again successfully defended against the Russian offensive under General Aleksei Nikolaevich Kuropatkin from 5 October 17 October and later commanded the Japanese right flank at the Battle of Mukden from 21 February 10 March 1905. During the war, Kuroki was obliged to devote attention to a large coterie of Western observers. Press coverage of the war was affected by restrictions on the movement of reporters and strict censorship. In all military conflicts which followed, close attention to more managed reporting was considered essential. The military attaché of the British Indian Army to the Japanese First Army, General Sir Ian Hamilton, would directly apply lessons learned in Kuroki's retinue. In the 1915 Gallipoli Campaign he appointed Captain William Maxwell, a British journalist who had reported on the Russo Japanese War for the London Daily Mail to be Chief Field Censor. These experiences also provided a model that the U. S. military attaché, Captain John J. Pershing would adopt a decade later in Europe when he persuaded American journalist Frederick Palmer to take on the task of press accreditation for the American Expeditionary Force in France in World War I. Palmer, like Pershing, had experienced the Russo Japanese War through the restrictions Kuroki had imposed.
Кейінгі жылдар
Өзінің жетістіктері мен бұрынғы әскери өліміне қарамастан, Куроки фельдмаршал шеніне көтерілмеген екі жоғары сатыдағы қолбасшының бірі болды. Мұның басты себебі, сол кезде үкіметтің Чошу өкілдері басым болған тұста, оның Сацумадан шыққандығы саналды, алайда бұл сол кездегі Жапон императорлық армиясының ішкі саясатымен де байланысты болуы мүмкін. 1909 жылы әскери қызметтен кеткеннен кейін, ол казоку жүйесі бойынша даншаку (барон) атағын, содан кейін хакушаку (граф) атағын алды. 1917 жылдан бастап ол Жапонияның Мемлекеттік Мөрінің сақтаушысы (内大臣) қызметін атқарды және 1923 жылы пневмониядан қайтыс болды.
Despite his success and previous military record, Kuroki was one of two senior field commanders denied promotion to Field Marshal, thought to be largely because of his Satsuma origins at a time when the government was dominated by Chōshū rivals, although this may have been due to the internal politics within the Japanese Imperial Army of the time. Retiring from military service in 1909, he received the title of danshaku (baron) and later hakushaku (count) under the kazoku peerage system. From 1917 onwards he served as a Lord Keeper of the Privy Seal of Japan (内大臣) until his death from pneumonia in 1923.