Альфред де Мюссе: Француз ақыны, драматургі және романшысы
Alfred de Musset
Альфред де Мюссе – француз ақыны, драматург, романист. «Ғасыр баласының мойындауы» автобиографиялық романымен танымал. Өмірі мен шығармашылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз жазушысы (1810–1857)
French writer (1810–1857)
Альфред Луи Шарль де Муссе Патай (ал. фʁɛd də my. sɛ; 11 желтоқсан 1810 – 2 мамыр 1857) – француз драматургі, ақын және романист. Ол өлеңдерімен қатар, «Ғасыр баласының мойындауы» атты автобиографиялық романымен де танымал. Осы кезеңде ол 1840 жылғы Рейн дағдарысы кезінде француз премьер-министрі Адольф Тьерс тудырған пікір таластарына қатысты. Тьер Францияның Рейннің сол жағалауын (Францияның «табиғи шекарасы» деп сипатталған) иеленуін талап етті, бұл Наполеон заманында болғандай, аумақтағы неміс халқына қарамастан. Бұл талаптар неміс әндері мен өлеңдерімен, соның ішінде Николаус Беккердің «Rheinlied» өлеңімен қабылданбады, онда былай делінген: «Sie sollen ihn nicht haben, den freien, deutschen Rhein» («Олар бостандық неміс Рейнін алмайды»). Муссе өзінің өлеңімен жауап берді: «Nous l'avons eu, votre Rhin allemand» («Сіздің неміс Рейніңіз бізде бар»). 1833–1835 жылдардағы Жорж Санмен болған махаббат оқиғасы.
Alfred Louis Charles de Musset Pathay (al. fʁɛd də my. sɛ; 11 December 1810 – 2 May 1857) was a French dramatist, poet, and novelist. Along with his poetry, he is known for writing the autobiographical novel La Confession d'un enfant du siècle (The Confession of a Child of the Century). During this time he also involved himself in polemics during the Rhine crisis of 1840, caused by the French prime minister Adolphe Thiers, who as Minister of the Interior had been Musset's superior. Thiers had demanded that France should own the left bank of the Rhine (described as France's "natural boundary"), as it had under Napoleon, despite the territory's German population. These demands were rejected by German songs and poems, including Nikolaus Becker's Rheinlied, which contained the verse: "Sie sollen ihn nicht haben, den freien, deutschen Rhein " (They shall not have it, the free, German Rhine). Musset answered to this with a poem of his own: "Nous l'avons eu, votre Rhin allemand" (We've had it, your German Rhine). The tale of his celebrated love affair with George Sand in 1833–1835
Санмен арақатынасынан бөлек, ол бордельдерде белгілі бір тұлға болды және автор және куртизан Селест де Шабрильянды (сонымен қатар Ла Могадор деп танылған) ұрып-соққан және қорлаған анонимді клиент ретінде кеңінен танылды. Муссе 1848 жылғы төңкерістен кейін жаңа министр Ледру Роллин тарапынан кітапханашы лауазымынан босатылды. Алайда, 1853 жылы ол Мемлекеттік білім министрлігінің кітапханашысы болып тағайындалды. 1845 жылдың 24 сәуірінде Муссе Балзакпен бірге Легион д’Онер орденімен марапатталды және 1848 және 1850 жылдары жасаған екі сәтсіз әрекеттен кейін 1852 жылы Француз академиясына сайланды. Альфред де Муссе 1857 жылы Парижде ұйықтағанда қайтыс болды. Қайтыс болу себебі – жүрек жеткіліксіздігі, алкоголизм мен ұзақ жылдар бойы аорталық жеткіліксіздік. Оның інісі байқаған бір белгі – пульстің күшеюі салдарынан басының иығынан қозғалуы; кейін бұл де Муссе белгісі деп аталды. Ол Париждегі Пер-Лашез зиратында жерленген.
Outside of his relationship with Sand he was a well known figure in brothels, and is widely accepted to be the anonymous author client who beat and humiliated the author and courtesan Céleste de Chabrillan, also known as La Mogador. Musset was dismissed from his post as librarian by the new minister Ledru Rollin after the revolution of 1848. He was, however, appointed librarian of the Ministry of Public Instruction in 1853. On 24 April 1845, Musset received the Légion d'honneur at the same time as Balzac, and was elected to the Académie Française in 1852 after two failed attempts in 1848 and 1850. Alfred de Musset died in his sleep in Paris in 1857. The cause was heart failure, the combination of alcoholism and a longstanding aortic insufficiency. One symptom that had been noticed by his brother was a bobbing of the head as a result of the amplification of the pulse; this was later called de Musset's sign. He was buried in Père Lachaise Cemetery in Paris.
Қабылдау
Француз ақыны Артур Рембо Мусседің шығармаларын қатаң сынады. Рембо өзінің "Көргеннің хаттары" (Lettres du Voyant) еңбегінде Муссеттің ештеңеге қол жеткізбегенін, себебі ол "көздерін жұмған" деп жазды (Пол Демениге жазған хат, 1871 жылдың мамыры). Жан Ренуардың "Ойын ережесі" ("La règle du jeu") фильмі Мусседің "Марианнаның құлқылары" пьесасынан шабыттанды. Генри Гервекстің 1878 жылғы "Ролла" картинасы Де Муссе өлеңіне негізделген. Ол Париж салонының төрешілер алқасы тарапынан әдепсіздік үшін қабылданбады, себебі ол өлеңдегі бір көріністе ұсынылған ишаратты метафоралар, клиентімен қарым-қатынас жасағаннан кейін жалаңаш әйел бейнесін көрсетеді, бірақ осы дау Гервекс мансабына көмектесті. Жан Ануилдің "Евридика" (1941) пьесасы Мусседің "On ne badine pas avec l'amour II.5" (1834) пьесасынан, "Пердиканның тирадасы" деген мәнді цитатаны пайдаланады. Винсент пен Евридиканың анасы бұрынғы актерлік өмірінің жарқын күндерін және өздерінің махаббаттарын қайта жаңғыртады, бір кезде ол Пердиканның тирадасын сахнада орындағанда, олардың гримеркадағы алғашқы махаббат көрінесіне себеп болды.
The French poet Arthur Rimbaud was highly critical of Musset's work. Rimbaud wrote in his Letters of a Seer (Lettres du Voyant) that Musset did not accomplish anything because he "closed his eyes" before the visions (letter to Paul Demeny, May 1871). Director Jean Renoir's La règle du jeu (The Rules of the Game) was inspired by Musset's play Les Caprices de Marianne. Henri Gervex's 1878 painting Rolla was based on a poem by De Musset. It was rejected by the jury of the Salon de Paris for immorality, since it features suggestive metaphors in a scene from the poem, with a naked prostitute shown after having sex with her client, but the controversy helped Gervex's career. Jean Anouilh's Eurydice (1941) employs an intertextually salient quote of Musset's play On ne badine pas avec l'amour II.5 (1834), "The Tirade of Perdican" — Vincent and Eurydice's Mother rekindle the glorious days of their earlier acting careers and their own amours, when once his on stage performance of Perdican's tirade instigated their first dressing room love scene.
Цитаталар
"Қандай құрметті де, қандай қасіретті ерекшелікке ие болу!" "Адам – шәкірт, ал қыналыс – оның ұстазы." "Шындық – жалаңаш."
"How glorious it is – and also how painful – to be an exception." "Man is a pupil, pain is his teacher." "Verity is nudity."
Романдар
La Confession d'un enfant du siècle (The Confession of a Child of the Century, 1836) [Делакроның студиясындағы Джордж Сэнд, Муссе, Бальзак және Шопен] перулік суретші Герман Браун Веганың 2004 жылы Францияның Шатору музейлерінің тапсырысымен, Джордж Сэндтің туғанына 200 жыл толуына орай жасаған туындысы. Суретші түсіндірмесінде Браун Вега Муссе мен Джордж Сэнд арасындағы қарым-қатынасты айтады. Сурет алғаш рет 2004-2005 жылдары Франциядағы Шатору қаласындағы Корделье монастырында көрмеге қойылды.
La Confession d'un enfant du siècle (The Confession of a Child of the Century, 1836) [George Sand in Delacroix's studio with Musset, Balzac and Chopin] made by Peruvian painter Herman Braun Vega at the request of the Museums of Châteauroux, France, in 2004, for the bicentenary of George Sand's birth. In his commentary on the painting, Braun Vega evokes the relationship between Musset and George Sand. The painting was exhibited for the first time in 2004 2005 at the Couvent des Cordeliers in Châteauroux, France.