Уэльс пен Англияны біріктірген 1535-42 ж. заңдар туралы мақала. Генрих VIII билігінде Уэльс Англияның құрамына еніп, ағылшын тілі мен құқығы енгізілді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Король Генрих VIII билік құрған кезде Уэльсті Англия Корольдігінің бір бөлігіне айналдыру туралы заңдар – 1535 және 1542 жылғы Уэльстегі заңдар (Y Deddfau Cyfreithiau yng Nghymru 1535 a 1542) немесе Одақ актілері (Y Deddfau Uno) – Англия Королі Генрих VIII тұсында Англия Парламенті қабылдаған актілер болып табылады. Бұл актілер Уэльстің Англия Корольдігінің құрамына енуіне әкеп соқты. Негізінен валли тілінде сөйлейтін Уэльске Англияның құқықтық жүйесі мен ағылшын әкімшілігінің нормалары, соның ішінде ағылшын тілінің ғана қолданылуы енгізілді. Осының нәтижесінде бірыңғай мемлекет және заңдық юрисдикция құрылды. Бұл актілерге дейін Уэльс 1284 жылы Англияға заңды түрде қосылған еді және парламенттік өкілдіктен тыс қалған. Уэльс Уэльс княздігі мен маркерлік иеліктер деп аталатын көптеген феодалдық мемлекеттерге бөлінген, олар заң бойынша біріктірілді. Ағылшын округтері жүйесі Уэльстің барлық аумағына таратылды.
Acts passed during the reign of King Henry VIII to make Wales a part of the Kingdom of England
The Laws in Wales Acts 1535 and 1542 (Y Deddfau Cyfreithiau yng Nghymru 1535 a 1542) or the Acts of Union (Y Deddfau Uno), were Acts of the Parliament of England under King Henry VIII of England, causing Wales to be incorporated into the realm of the Kingdom of England. The legal system of England and the norms of English administration including the use of the English language only were applied to a mainly Welsh speaking Wales. This created a single state and legal jurisdiction. Before these Acts, Wales had already been legally annexed by England in 1284 and was excluded from parliamentary representation. Wales was divided between the Principality of Wales and many feudal statelets called the marcher Lordships which were effectively unified under the laws. The English county system was also extended across all of Wales.
Өмірбаян
Генри VIII 1534 жылы Англия шіркеуінің басшысы болғаннан кейін, Уэльс потенциалды проблема ретінде қарастырылды, онда Уэльстегі этникалық кемсітушілікке наразы және құқықтық қиындықтарға тойған амбициялы адамдар бар еді. Уэльс Генри VII-нің қоныс тепкен жері болған және католиктік Ирландияға жақын орналасқан. Англия королінің бас әкімшісі Томас Кромвель Уэльсті Англиямен біріктіруге бағытталған заңдарды ұсынды. Алғашқы заң 1536 жылы қабылданды, кейін 1542/43 жылдардағы заңмен нығайтылды. Бұл заңдар Уэльстің құқықтық, саяси және әкімшілік жүйелерін Англиямен интеграциялауға, сондай-ақ сол кезде негізінен уэльс тілінде сөйлейтін елде ағылшын тілін сот тіліне айналдыруға мақсат қойды. Заңдардың кіріспе бөлімінде Уэльстегі құқықтық ерекшеліктер наразылыққа әкелгені, оны ағылшын билігі тоқтатуға ниеттенгені айтылған. Бұл заңдар – ұзақ ассимиляция процесінің нәтижесі. Уэльс 1284 жылғы Рудлан статуты бойынша Эдуард I басып алғаннан кейін Англияға қосылған болатын.
After Henry VIII made himself the head of the Church of England in 1534, Wales was seen as a potential problem which included some ambitious men unhappy with ethnic disadvantage in Wales and frustrated with legal complexities. Wales had also been the landing ground for Henry VII and was close to Catholic Ireland. Chief administrator to the English crown Thomas Cromwell, brought forward Acts to unify Wales with England. The first of the Acts came in 1536 and was later strengthened by the Act of 1542/43. The Acts aimed to integrate the legal, political and administrative systems of Wales with England and make English the language of the courts in Wales, which was a mainly Welsh speaking country at the time. The preamble of the Acts suggests that legal differences in Wales led to discontent, which the English establishment wished to end. The Acts were the result of a long process of assimilation. Wales had been annexed by England, following the conquest by Edward I, under the Statute of Rhuddlan of 1284.
Іс-әрекеттер
Екі актінің толық атаулары бар: Уэльсте осы саладағыдай заңдар мен әділеттілікті жүзеге асыру туралы акт және Корольдік Ұлылық Доминионы мен Уэльс княздығының белгілі бір жарлықтары туралы акт. Олар бірге «Одақ актілері» деп танылады. Акттардың мақсаты – Англияның Генрих VIII өзінің Тюдор империясының бір бөлігі деп есептеген Уэльсті, өзін егеменді билеуші ретінде қарастыра отырып, біріктіру болды. Бұл актілерге 1901 жылға дейін «Одақ актілері» деп кеңінен айтылмаған, содан кейін тарихшы Оуэн М. Эдвардс оларға осы атауды берді. Бұл атау шатастырады және 1948 жылдан бері әр актінің қысқаша заңдық атауы «Уэльстегі заңдар туралы акт» болып табылады. Олар сондай-ақ, патшалық келісім алған жылдармен, яғни 1536 және 1543 жылдармен жиі сілтеме жасалады, бірақ ресми сілтемелер алдыңғы жылдарды қолданады, себебі осы актілердің әрқайсысы 1 қаңтар мен 25 наурыз аралығында қабылданды, ал сол кезде Жаңа жыл 25 наурызда тойланды. Уэльстегі заңдар туралы 1535 жылғы акт 1536 жылы Генрих VIII-нің 5-ші Парламентінің 8-ші сессиясында қабылданды, ол 1535/36 жылдың 4 ақпанында басталды. Бұл актілер Уэльстің басқаруына да көп әсер етті. Маркерлік иеліктер саяси бірліктер ретінде жойылды және Уэльс жерлерінде бес жаңа округ құрылды (Монмутшир, Брекнокшир, Радноршир, Монтгомеришир және Денбигшир), осылайша 13 округтан тұратын Уэльс құрылды; Лордтардың басқа аудандары Шропшир, Херефордшир, Глостершир, Гламорган, Кармартеншир, Пемброкшир, Кардиганшир және Мерионэтширге қосылды; Уэльстің әкімшілік/үкіметтік мақсаттар үшін шекаралары белгіленді және содан бері өзгерген жоқ; бұл қасақана болмады, өйткені Уэльс Англияға толыққанды біріктірілуі керек еді, бірақ кейбір адамдардың пікірінше, Монмутширдің мәртебесі 1972 жылғы Жергілікті өзін-өзі басқару актісімен расталғанға дейін белгісіз болып келді. Әр округ немесе графство оннан кем жүздіктерден тұрды, бұл бұрынғы комоталармен әртүрлі дәрежеде сәйкес келді. Сондай-ақ, Уэльс және Маркис кеңесі заңдық негізде құрылды. Ұлы сессиялар соты құрылды, бұл Уэльске тән жүйе, әр округте шериф тағайындалды және Англиядағыдай басқа округтік лауазымдар болды. Маркерлік иеліктердің соттары ауыр қылмыстық істерді қарау құқығынан айырылды және әр округке тоғыз Бейбітшілік судьясы тағайындалды.
The two acts have the long titles An Act for Laws and Justice to be ministered in Wales in like Form as it is in this Realm and An Act for Certain Ordinances in the King's Majesty's Dominion and Principality of Wales. Together they are known as the Acts of Union. The aim of the acts were to incorporate Wales into what Henry VIII of England saw as part of his Tudor Empire, with himself as sovereign ruler. The acts were not popularly referred to as the "Acts of Union" until 1901, when historian Owen M. Edwards assigned them that name. This name is misleading and the legal short title of each Act has since 1948 been "The Laws in Wales Act". They are also often seen cited by the years they received royal assent, 1536 and 1543 respectively, although the official citation uses the preceding years, as each of these Acts was passed between 1 January and 25 March, at a time when New Year's Day fell on 25 March. The Laws in Wales Act 1535 was passed in 1536 in the 8th session of Henry VIII's 5th Parliament, which began on 4 February 1535/36, These Acts also had many effects on the administration of Wales. The marcher lordships were abolished as political units, and five new counties were established on Welsh lands (Monmouthshire, Brecknockshire, Radnorshire, Montgomeryshire and Denbighshire), thus creating a Wales of 13 counties; Other areas of the lordships were annexed to Shropshire, Herefordshire, Gloucestershire, Glamorgan, Carmarthenshire, Pembrokeshire, Cardiganshire and Merionethshire; The borders of Wales for administrative/government purposes were established and have remained the same since; this was unintentional as Wales was to be incorporated fully into England, but the status of Monmouthshire was still ambiguous in the view of some people until confirmed by the Local Government Act 1972. Each county or shire consisted of fewer than a dozen hundreds corresponding with varying degrees of accuracy to the former commotes. and the Council of Wales and the Marches was established on a legal basis. The Court of Great Sessions was established, a system peculiar to Wales, with a Sheriff appointed in every county, and other county officers as in England. The courts of the marcher lordships lost the power to try serious criminal cases, and the office of Justice of the Peace was introduced, nine to every county.
Әсерлер
Уэльс княздігінде ассимиляция бұрыннан-ақ кеңінен жүзеге асырылған еді, сондықтан 1536 және 1542/43 жылғы актілер іс жүзінде Уэльс бойынша құқықтық тұрақтылықты қамтамасыз етті, княздікті Уэльс маркасына дейін кеңейтіп, Уэльс заңын қолдануға толық нүкте қойды. Заңның қарапайымдылығы ағылшын тәжіне Уэльсте салық жинауды жеңілдетті. Эдуард I Уэльсті бағындырғаннан кейін, Англси, Кернарфоншир, Кардиганшир, Кармартеншир, Флинтшир және Мерионтшир округтарына бұрынғы маркалық округтар – Брекнокшир, Денбигшир, Гламorgan, Монтгомеришир, Пемброкшир және Радноршир қосылды. Бұл сондай-ақ Англиямен заңды шекараны белгіледі. Уэльстің кедей халқы бұл заңдарды білмесе де, шаралар Уэльстің ақсүйектері арасында қолдау тапты, олар актілерді ағылшын азаматтарымен құқықтық теңдікке жеткізетіндей деп есептеді. Ақсүйектер бұл актілерді маркалық лордтардың ықпалын азайту ретінде қарады. Уэльсте ағылшын тілі заңдық тіл мәртебесіне ие болды, бұл көптеген уэльстік тіл білмейтін халық үшін символдық әділетсіздік болды. Саяси биліктің орталығы Англия болғанымен, уэльс тілі халық пен жердің тілі болып қала берді.
In the Welsh Principality, assimilation had already been greatly implemented and so the 1536 and 1542/43 Acts in reality brought some legal consistency across Wales, effectively extending the Principality to the Welsh Marches and ending use of Welsh law. The legal simplicity made it easier for the English crown to collect tax in Wales. After the conquest of Wales by Edward I, the counties of Anglesey, Caernarfonshire, Cardiganshire, Carmarthenshire, Flintshire and Merionethshire were added to by the formerly Marcher counties of Brecknockshire, Denbighshire, Glamorgan, Montgomeryshire, Pembrokeshire and Radnorshire. This also formed a legal border with England. Although the poor people of Wales may not have been aware of the laws, the measures were popular with the Welsh gentry who saw the Acts as bringing legal equality with English citizens. The Acts were also seen by the gentry as reducing the influence of the marcher lords. English was made the legal language in Wales, which was symbolically unjust for the majority Welsh monoglot population. Although the centre of political power was England, the Welsh language remained the language of the people and the land.