Психологиядағы «жабылу қажеттілігі» – бұл күңкілді жағдайға нақты жауап іздеуге деген ұмтылыс. Белгісіздіктен қашу, болжам жасау және әрекет етуге көмектеседі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Психологиялық термин бойынша, бір нәрсеге жауап табу қажеттілігі.
Psychological term for one's need for an answer to something
Жапқыштық немесе жабылу қажеттілігі (NFC), танымдық жабылу қажеттілігі (NFCC) терминдері бір-бірімен ауыстырып қолданылады. Бұл әлеуметтік психологиялық терминдер адамның сұраққа немесе мәселеге нақты, анық жауап немесе бейбіт шешім табуға, түсініксіздіктен қашуға деген ниетін сипаттайды. "Қажеттілік" термині ақпарат іздеуге бағытталған ұмтылысты білдіреді. Жапқыштыққа деген қажеттілік – түсініксіз жағдайға жауап табуға деген мотивация. Бұл мотивацияны әлемді болжау мүмкіндігінің артуы және іс-қимыл үшін берік негіз сияқты жабылудың күткен пайдалары күшейтеді. Бұл мотивацияны сондай-ақ, белгісіздікпен күресу сияқты жабылудың болмауынан туындайтын зиянды салдарлар да арттырады. Көлік жоғалған адам сияқты түсініксіз жоғалтумен байланысты жағдайда жабылу сезіміне қол жеткізу мүмкін емес, ал зиян келтірген адамның өлімінен кейін жеңілдік сезімі сияқты күткен пайдалар міндетті түрде орындалмайды. Адамдардың жабылуға қол жеткізген жағдайда не болады деген үміті мен нақты оқиға арасындағы қақтығыс салдарынан, жабылуға қол жеткізу идеясы миф ретінде сипатталған. Танымдық жабылу қажеттілігінің деңгейі – жеке тұлғаның салыстырмалы тұрақты қасиеті. Ол адамдардың қандай ақпарат іздеп, оны қалай өңдейтініне әсер етеді. Бұл қажеттілік жағдайлық факторларға да тәуелді болуы мүмкін. Мысалы, жабылу қажеттілігін арттыратын жағдайларда, адамдар ақпаратты өңдеу үшін қарапайым танымдық құрылымдарды қолдануға бейім. Круглански және авторлардың айтуынша, жабылу қажеттілігі екі жалпы тенденция арқылы әсер етеді: жеделдік тенденциясы (мүмкіндігінше жылдам жабылуға ұмтылу) және тұрақтылық тенденциясы (мүмкіндігінше ұзақ уақыт бойы оны сақтауға ұмтылу). Бұл тенденциялардың бірігіп әрекет етуі ақпаратты өңдеуді азайтуға, ойлаудағы қателіктерге және ерте бағалау белгілеріне ұстанып, одан кейін тоқтатуға бейімділікті тудыруы мүмкін. Жабылу шкаласы бойынша жоғары балл алған адамдарда сәйкес келу тетігінің әсері, стереотиптік үкімдер, жаңа ақпаратты қолданыстағы сенімдермен теңестіру және бұрынғы ақпарат болған жағдайда сендіруге қарсы тұру мүмкіндігі жоғары. Шкалаға "Мен жұмыста нақты ережелер мен тәртіптің табысқа жету үшін өте маңызды екенін ойлаймын" және "Мен күмәнді жағдайларды ұнатпаймын" сияқты сөйлемдер кіреді. "Мен бір мәселеге қатысты шешім қабылдағаннан кейін де, әрқашан басқа пікірлерді қарастыруға дайынмын" және "Менде болжамсыз достар бар" сияқты сөйлемдер кері бағаланады. 42 сұрақтан тұратын бұл шкала көптеген зерттеулерде қолданылған және бірнеше тілге аударылған. Вебстер мен Круглански (1994) жабылу қажеттілігі шкаласын бір өлшемді (яғни бір факторды өлшейтін) деп қарастырғанмен, шкалада екі ортогональдық фактор бар: шешімділік және құрылымға қажеттілік. Сондықтан, жалпы шкалалық баллды қолдану әр фактордың әсерін елемеуге және түсіндіруді қиындатуға әкелуі мүмкін. 2007 жылы Роэц пен Ван Хиль бұл мәселені шешу үшін шкаланы қайта қарастыруға тырысты, осылайша ол тек бір нәрсені өлшейтіндей болды. Олар NFCS-тің басқа өлшемдерімен нашар байланысты және күмәнді жарамдылығына ие болған, NFCS-тің ескі шешімділік субшкаласының орнына тиімді балама беретін жаңа шешімділік сұрақтары жиынтығын ұсынды. Жаңа сұрақтар шешімділікке тікелей сілтеме жасай отырып жасалды, бірақ олар шешім қабылдау қабілетіне емес, қажеттілікке қатысты формулировкаланды. 2011 жылы Roets және Van Hiel бастапқы NFC-ден тек 15 сұрақтан тұратын қысқартылған және эмпирикалық түрде расталған NFC шкаласын жасады. NFCS сұрақтары авторитаризммен, түсініксіздікке төзбеушілікпен, догматизммен, тәртіп пен құрылымға деген қажеттілікпен оң байланысты және когнитивтік күрделілікпен және импульсивтілікпен кері байланысты, сондай-ақ басқа да танымдық құралдармен және жеке қасиеттермен байланысты.
Closure or need for closure (NFC), used interchangeably with need for cognitive closure (NFCC), are social psychological terms that describe an individual's desire for a clear, firm answer or peaceful resolution to a question or problem to avert ambiguity. The term "need" denotes a motivated tendency to seek out information. The need for closure is the motivation to find an answer to an ambiguous situation. This motivation is enhanced by the perceived benefits of obtaining closure, such as the increased ability to predict the world and a stronger basis for action. This motivation is also enhanced by the perceived costs of lacking closure, such as dealing with uncertainty. A sense of closure is not usually possible with ambiguous loss, such as a missing person, and the hoped for benefits, such as a sense of relief after the death of a person who inflicted harm, are not necessarily obtained. Because of this mismatch between what individuals hope will happen if they achieve closure and what they actually experience, the idea of getting closure has been described as a myth. The level of the need for cognitive closure is a fairly stable individual characteristic. It can affect what information individuals seek out and how they process it. This need can be affected by situational factors. For example, in the presence of circumstances that increase the need for closure, individuals are more likely to use simple cognitive structures to process information. According to Kruglanski et al., need for closure exerts its effects via two general tendencies: the urgency tendency (the inclination to attain closure as quickly as possible) and the permanence tendency (the tendency to maintain it for as long as possible). Together, these tendencies may produce the inclinations to seize and then freeze on early judgmental cues, reducing the extent of information processing and hypothesis generation and introducing biases in thinking. People who score high on the need for closure scale are more likely to exhibit impression primacy effects to correspondence bias, make stereotypical judgments, assimilate new information to existing, active beliefs, and, in the presence of prior information, resist persuasion. Items on the scale include statements such as "I think that having clear rules and order at work is essential to success," and "I do not like situations that are uncertain." Items such as "Even after I've made up my mind about something, I am always eager to consider a different opinion," and "I like to have friends who are unpredictable" are reverse scored. Composed of 42 items, the scale has been used in numerous research studies and has been translated into multiple languages. Although Webster and Kruglanski (1994) treated the Need for Closure Scale as unidimensional (i. e., as measuring a single factor), the scale actually contains two orthogonal factors, decisiveness and need for structure. Thus, using a total scale score can overlook effects for each factor and complicate interpretations. In 2007, Roets and Van Hiel tried to resolve this issue by revising the scale so it would measure only one thing. They came up with a set of new decisiveness items that provided a viable alternative for the old Decisiveness subscale of the NFCS, which was poorly related to the other NFCS facet scales and had questionable validity. The new items were developed with explicit reference to decisiveness but formulated in such a way that they relate to the need rather than to the ability to decide. In 2011, Roets and Van Hiel created an abridged and empirically validated NFC scale consisting of only 15 items from the original NFC. NFCS items correlate positively with authoritarianism, intolerance of ambiguity, dogmatism, need for order and structure and negatively with cognitive complexity and impulsivity, among several other cognitive tools and personality traits.
Жабылудан аулақ болу керек
Жабылу қажеттілігінің функционалдық қарсы тұратыны – жабылудан аулақ болу қажеттілігі. Жабылудан аулақ болу қажеттілігі – бұл шешімді қабылдаудан бас тартуға деген ұмтылысты көрсетеді. Онда арнайы және арнайы емес жабылудан аулақ болу қажеттілігі сияқты кіші категориялар да бар. Арнайы жабылудан аулақ болу – адамның өзінің сұрақтарына нақты жауаптар алудан қашуы. Ал арнайы емес жабылудан аулақ болу қажеттілігі, жаңа білім олар үшін оң немесе теріс салдарға алып келетін қорытындыға бағытталса да, жабылу қажеттілігіне ұқсас. Жабылудан аулақ болу қажеттілігі, жабылуға ие болудың күтілетін шығындарынан (мысалы, қате жабылудың салдарынан болатын жазалар немесе жабылудан туындайтын әрекеттердің кемшіліктері) және жабылудың болмауынан күтілетін пайдадан (мысалы, кез келген шешімге қатысты сыни пікірлерден сақтану) туындауы мүмкін. Когнитивтік жабылудың кейбір пайдалары болжамдылыққа, іс-қимылға негіз салуға немесе білім иелеріне (яғни, "сарапшыларға") қоғамда берілетін мәртебеге байланысты болуы мүмкін. Сол сияқты, жабылудың болмауының кейбір салдары қосымша уақыт пен күш-жігер жұмсау қажеттілігіне немесе жабылуға жету процесінің жағымсыз болуына байланысты болуы мүмкін. Дегенмен, кейде жабылудың болмауы да түрлі артықшылықтар ұсынуы мүмкін, мысалы, шектеулі міндеттемелерден босату, қатыгез дауларда бейтараптық сақтау, романтикалық құпияны сақтау және т.б. Жабылудың болмауы көбінесе жағымсыз деп есептелсе де, жабылу мен жабылудың болмауы адам мен оның айналасындағы жағдайға байланысты оң немесе теріс әсер ететіні анық.
Functionally opposite to the need for closure is the need to avoid closure. Need to avoid closure reflects the desire to suspend judgmental commitment. It also contains the subcategories specific and non specific need to avoid closure. Avoidance of specific closure reflects the desire to avoid specific answers to one's questions. The non specific need to avoid closure is much like the need for closure irrespective of whether or not this new knowledge points to a conclusion having positive or negative implications for them. The need to avoid closure may stem from the perceived costs of possessing closure (e. g., envisioned penalties for an erroneous closure or perceived drawbacks of actions implied by closure) and the perceived benefits of lacking closure (e. g., immunity from possible criticism of any given closure). Some perceived benefits of cognitive closure may relate to predictability, the basis for action, or social status accorded the possessors of knowledge (i. e., "experts"). Similarly, some perceived costs of lacking closure may relate to the additional time and effort required to attain closure, or the unpleasantness of process whereby closure must be reached. Occasionally, however, lack of closure may be perceived to offer various advantages such as freedom from a constraining commitment, neutrality in an acrimonious dispute, the maintenance of a romantic mystery and so on. Though lack of closure is generally thought of as being negative, it is clear that closure and lack of closure have positive or negative implications depending on the person and situation surrounding them.
Білім беру саласында
Ресми білім беру орталары, мысалы, бастауыш және орта мектептер, оқушыларға жаңа білім мен дағдыларды меңгеруге, сондай-ақ жақсы жоспарланған педагогикалық жетекшілік пен академиялық оқу арқылы болашақ мансапқа дайындық, қоғамдық белсенділік және жалпы денсаулықты жақсартуға мүмкіндік беретін, терең, мамандыққа қатысты түсініктерді игеруге жағдай жасайды. Дегенмен, оқудың негізгі принциптері оқушылардың бұрынғы біліміне назар аударудың, түсініктерді дамытудың және өзіндік танымдық қабілетін жетілдірудің маңыздылығын көрсетеді деп түсінілгенімен, оқушылар да белсенділік танытып, жаңа ақпарат пен тапсырмалармен байланысты жиі кездесетін зияткерлік беймәлімділікке шыдамдылықпен қарай білуі және оны танымдық тұрғыдан зерделеуі керек. Алайда, когнитивтік жабылуға қажеттілігі жоғары оқушылар үшін бұл жағдай оқу процесіне қажетті когнитивтік функциялар мен процестерді тежеуге алып келуі мүмкін, осылайша олар жеке немесе әлеуметтік тұрғыдан маңызды идеялардың бұрынғы сенімділігі мен тұрақтылығын сақтап қалуға тырысады, тіпті егер бұл идеялар немесе білімдер сыныпта ұсынылып отырған нақты мазмұнмен немесе ақпаратпен байланысты болмаса да. Мұндай жағдайларда, адамның басқа салаларда когнитивтік жабылуға деген қажеттілігі жаңа ақпаратты оқуға жұмсалатын когнитивтік ресурстарды пайдалануға деген ынтасынан басым болуы мүмкін. Нәтижесінде, оқушы қызығушылықсыз көрінуі мүмкін және үлгерімсіз болуы мүмкін, мысалы, нашар бағалар алуы немесе күтілетін деңгейге жетпеуі мүмкін. Когнитивтік жабылудың қажеттілігі оқу және/немесе үлгерімге қатысты мотивацияға қалай әсер ететінін түсінбеу және ескермеу жағдайында, педагогтар оқушының оқуға құштар еместігіне немесе оқу процесіне кедергі келтіретін когнитивтік, психологиялық, интеллектуалдық немесе мінез-құлқындағы кемшіліктерге байланысты деп жаңылыс қорытынды жасауы мүмкін. Бұл когнитивтік жабылудың қажеттілігі барлық оқу проблемаларының түсіндірмесі екенін білдірмейді; алайда, мотивациясы төмен немесе мотивациясыз оқу қиындықтарын бастан өткеріп жатқан оқушылармен жұмыс істегенде, когнитивтік жабылудың қажеттілігін әлеуетті фактор ретінде қарастыру орынды болар еді.
Formal education environments, such as elementary and secondary schools, present opportunities for learners to acquire new knowledge and skills, and to achieve deep, domain specific conceptual mastery which, through well designed pedagogical guidance and academic study, may enhance future career readiness, civic engagement, and general well being. However, although it is understood that the basic principles of learning assert the importance of attending to students' prior knowledge, fostering conceptual understanding, and cultivating metacognitive awareness, students must also become engaged and be willing to tolerate and cognitively work through the intellectual ambiguity often associated with exposure to novel information and tasks. Yet for students who have high need for cognitive closure, this phenomenon may inadvertently lead to the inhibition of cognitive functions and processes essential to the learning process, so that they can maintain their prior certainty and/or perceived permanence of personally or socially important ideas, even if those ideas or knowledge are distinctly unrelated to any specific content or information being presented in the classroom. In instances such as these, an individual's desire for cognitive closure in another area may outweigh her/his motivation to expend cognitive resources toward learning new information. As a result, the student may appear uninterested and susceptible to under achieving e. g. poor grades or not performing to expected levels. In the absence of understanding and consideration of how need for cognitive closure may influence academic and/or achievement motivation, educators may erroneously conclude that a student does not have a desire to learn or that she/he has a cognitive, psychological, intellectual, or behavioral deficiency that is impeding the learning process. This is not to suggest that need for cognitive closure is a suitable explanation for all learning problems; however, in working with students who appear to be experiencing learning challenges manifested through amotivation or low motivation, it would not be unreasonable to explore need for cognitive closure as a potential factor.
Зерттеу
NFCS-де жоғары балл алған адамдар жағдайды аяқтауға тырысады, олар үшін бастапқы белгілер мен алғашқы көзге көрінетін сәйкестік маңызды. "Жабылу" термині тәжірибе нәтижесін сипаттау үшін де қолданылады, яғни толыққаннан кейін емдік құндылықты көрсететін жағдай. Заң ғалымдары "жабылуды" "катарсис" және "қанағаттану" ұғымдарымен байланыстырған, ал кейде заң жүйесі адамның белгісіздікке соңғы нүкте қою ниетіне тартылуы мүмкін. Мысалы, өлім жазасы жағдайында "жабылуға" ұмтылған құрбандар кек алу сияқты бір стратегиядан бастап, кешірімге дейінгі әртүрлі тиімді жолдарды таңдауы мүмкін.
Individuals scoring high on the NFCS are more likely to attempt to draw closure by relying on incipient cues, and the first encountered apparent fit. "Closure" has also been used more loosely to refer to the outcome of an experience which, by virtue of its completion, demonstrates a therapeutic value. Legal scholars have linked "closure" to "catharsis" and "satisfaction" and at times the legal system may be enlisted into an individual's desire for the cessation of uncertainty. In the case of the death penalty, for example, victims seeking "closure" may adopt effective strategies as diverse as retribution, on one hand, and forgiveness on the other.