Кіріспе

Нейл Джеймс Иннес (9 желтоқсан 1944 – 29 желтоқсан 2019) – ағылшын жазушысы, комедия актері және музыканты. Ол алғаш рет Bonzo Dog Doo Dah Band комедиялық рок тобының құрамында көзге түсті, кейін Монти Пайтон тобымен бірлесіп BBC телесериалдары мен фильмдерінде жұмыс істеді. Оны орындаушы Кэрол Кливлендпен бірге "жетінші Пайтон" деп атайды. Эрик Айдлмен бірге The Rutles, Beatles пародиасы/пастиші жобасын жасады және топтың әндерін жазды. Сондай-ақ, ол 1980-жылдары ITV телеарнасы үшін "The Raggy Dolls" балалар мультсериалының сценарийін жазып, кейіпкерлерге дауыс берді.

Ерте өмір

Иннес Эссекс қаласындағы Данбериде дүниеге келген. Оның шотландтық әкесі Ұлыбритания армиясында мерзімді офицер болған, ал Иннес балалық шағын Батыс Германияда өткізді, онда әкесі Рейн армиясында қызмет еткен. 7 жасынан 14 жасқа дейін фортепиано сабақтарын алды және өздігінен гитарада ойнауды үйренді. Оның ата-анасы балаларының өнерге деген құштарлығын қолдады, сонымен қатар әкесі де сурет салу мен бояумен айналысты. Ұлыбританияға оралғаннан кейін Иннес Торп грамматикалық мектебінде, Норвич өнер мектебінде және Лондондағы Голдсмитс колледжінде көркем өнерді формалды түрде оқыды. 1966 жылы Голдсмитсте көркем өнер бакалавры дәрежесін алды.

Бонзо иттер тобы

Goldsmiths-те оқып жүрген кезінде Иннес жартылай кәсіби колледж тобына қосылды. Топ бастапқыда Bonzo Dog Dada Band деп аталды (1920-шы жылдардағы иллюстрациялық мультфильм кейіпкері – Bonzo иті және Дада өнер қозғалысының атынан), бірақ топ мүшелері Дада тұжырымын шатақтап, әрдайым түсіндіруден шаршаған соң, кейін Bonzo Dog Doo Dah Band деп өзгертілді (кейін топтың аты ресми түрде Bonzo Dog Band деп қысқартылды). Ол кезде топ құрамы бір уақытта онға дейін адамнан тұратын, айналмалы түрде жиналатын. Олар көбінесе жергілікті пабтар мен колледж шараларында дада бағытындағы, қасаң, комедиялық стильдегі традициялық джаз әндерін орындап, көрермендерді қуантқан. Иннес топтың негізін қалаушылары Вивиан Стеншалл мен Родни Слейтермен бұрыннан таныс болған, олар және "Legs" Ларри Смит Орталық өнер мектебінде оқып жүргенде кездескен. Бірақ Иннестің топқа ресми қабылдануына сол кездегі үй иесі және колледж оқытушысы Вернон Дадли Бохей Ноуэлл көмектескен, ол сол кезде топтың бас гитаристі болған. Иннестің топқа кіруі олардың болашақ табысына үлкен үлес қосты, өйткені ол композитор, аранжировщик және көп аспапты орындайтын музыкант ретінде талантын пайдаланып, топтың музыкалық бағытын жақсартып, тәртіпке келтірді. 1968 және 1969 жылдары топтың шығармашылық шарына жеткенде, Иннес жеке және Стеншаллмен бірлесіп, топтың көптеген түпнұсқа әндерін жазды, соның ішінде оның жеке композициясы (және Bonzos тобының жалғыз хиті) "I'm the Urban Spaceman" (Пол Маккартни мен Гас Дадженнің бірлескен псевдонимі – Apollo C. Vermouth өндірген) және "Death Cab for Cutie" (тексті Стеншалл жазған), ол Beatles тобының "Magical Mystery Tour" (1967) фильмінде пайда болды. Иннес 1968 жылы "I'm the Urban Spaceman" әні үшін "Ivor Novello" сыйлығын ең үздік жаңалықты ән номинациясында жеңіп алды. Сол жемісті 1968/69 жылдары Иннес пен Bonzo Dog Band британдық балалар телесериалы "Do Not Adjust Your Set" екі маусымында да әр апта сайын қатысты, онда болашақ Monty Python мүшелері Эрик Айдл, Терри Джонс, Майкл Пэлин және Терри Гиллиам да ойнады. Бастапқыда тек балаларға арналған болса да, шоудың сюрреалистік және абсурдтық сипаты көп ұзамай үлкендердің де қызығушылығын тудырды. 1970 жылдың басында Bonzo Dog Band тобы тарағаннан кейін Иннес бұрынғы Dog Band тобының бас гитарисі Деннис Коуэн, барабаншысы Иан Уоллес және гитарисі Роджер МакКьюменмен бірге The World тобын құрды. Бұл топ роктан таза поп музыкасына дейінгі музыкамен "көбірек коммерциялық" табысқа жетуді үміттенеді, бірақ Doo Dah стилі мен әзіл-қалжың да сақталды. Алайда, 1970 жылдың соңында олардың алғашқы және жалғыз альбомы "Lucky Planet" жарық көрген кезде топ мүшелері тарап, басқа жобаларға көшті.

ГРИММ және Монти Пайтон

1970-ші жылдар Иннес үшін жеке орындаушы, топ мүшесі және сахнадағы және теледидардағы орындаушы ретінде өте табысты он жылдық болды. 1971 жылы Иннес өзінің бұрынғы Bonzo Dog Band әріптестерінің көпшілігімен «Let's Make Up and Be Friendly» альбомын жазу үшін қысқа мерзімге қайта бірікті, бұл олардың қайта қосылуы және келісімшарт бойынша міндеттемесі болды. Ол, Вивиан Станшалл және Деннис Коуэн Кит Мунның барабанда ойнауымен «Freaks» атты қысқамерзімді гастрольдік топ құрды. Бұл өз кезегінде Иннес пен Станшаллды сол жылы The Scaffold және басқа музыканттармен, ақындармен және орындаушылармен бірге GRIMMS тобын құруға жеткізді. Станшалл топ құрылғаннан кейін көп ұзамай осы топтан шығып кетті, ал Иннес келесі бес жыл бойы тұрақты негізгі мүшелердің бірі болып қалды, Энди Робертс, Роджер Макго, Джон Горман, Майк МакГир, Дейв Ричардс, Брайан Паттен, Адриан Анри, Джон Меггинсон, болашақ Rutles тобының мүшелері Олли Халсолл мен Джон Халси және Джерри Конвей (басқалардың көптеген арасында) есімдерімен жұмыс істеді. GRIMMS бастапқыда тек гастрольдік ревю типті ансамбль ретінде жоспарланған болса да, 1973 жылдың басында олар өздерінің аттас концерттік альбомын шығарды, содан кейін сол жылдың соңында екінші студиялық «Rockin’ Duck» альбомын жазды. GRIMMS осы кезеңде әртүрлі мүшелерге өздері қалағандай келіп-кетуге және музыкалық, орындаушылық және әдеби мансаптарын жалғастыруға мүмкіндік беретіндей бейресми болып қалды. 1973 жылы Иннес өзінің тұңғыш жеке альбомын жазды. Топ сонымен қатар өмірлік кезеңі бойы Ұлыбританияның университеттері мен театрларында тұрақты және кең ауқымды гастрольдер жасады, 1974 жылы олардың кейбір тәжірибелерін егжей-тегжейлі баяндаған «Clowns On The Road» атты әзіл-сықақ поэзиясы, әндері мен фотосуреттері бар кітап шығарды. GRIMMS-тің соңғы студиялық альбомы «Sleepers» 1976 жылы шықты, содан кейін олардың топ ретіндегі қызметі тоқтатылды. 1970-ші жылдардың ортасында Иннес Монти Пайтон командасымен тығыз байланыста болды, ол алғаш рет Майкл Пэйлин, Терри Джонс және Эрик Айдлмен 1960-шы жылдардағы «Do Not Adjust Your Set» телешоуында жұмыс істеді. Ол Монти Пайтонның «Monty Python's Previous Record» (1972) және «The Monty Python Matching Tie and Handkerchief» (1973) альбомдарына музыка салды және Джон Клиз уақытша труппадан кеткеннен кейін 1974 жылы олардың соңғы телесериалдары үшін әндер мен эскиздерді орындау мен жазуда маңызды рөл атқарды. Ол «The Flirtations» ән салған, бірақ экранда «The Ronettes» деп жарнамаланған «The Golden Age of Ballooning» эпизоды үшін «George III» әнінің әуені жазды. Ол сондай-ақ «Anything Goes: The Light Entertainment War» фильмінде қолданылған «When Does a Dream Begin?» әнін жазды. Ол «Britain's Most Awful Family» скетчін бірге жазды және соңғы эпизодтың титрлері кезінде «The Liberty Bell» маршының әнінің күлкілі гитаралық нұсқасын орындады. Ол телесериалдың сценаристтері ретінде танылған екі Пайтоннан басқалардың бірі, екіншісі Дуглас Адамс («Party Political Broadcast» эпизодында да көрсетілген «Patient Abuse» скетчін жазған). Ол 1973 жылы Ұлыбритания мен Канадада, 1974 жылы Лондонда және 1976 жылы Нью-Йоркте «Pythons» тобымен сахнаға шығып, «Monty Python Live at City Center» альбомында Боб Диланға ұқсас «Protest Song» әнін (гармоникамен толық) орындады. Ол Реймонд Скам ретінде таныстырылды. Ол алдымен: «Мен музыка үшін азап шектім. Енді сенің кезегің келді» деді. 1980 жылы ол Питонспен бірге тағы да Америкаға сапар шегіп, кейіннен Голливуд Боулдағы «Monty Python Live» бағдарламасында пайда болды. Ол «How Sweet to Be an Idiot» және «I'm the Urban Spaceman» әндерін орындады. Ол сондай-ақ «Philosopher Sketch» эпизодында әнші «Bruces» ретінде және «Salvation Fuzz» скетчінде шіркеу полиция қызметкері ретінде пайда болды. Иннес «Monty Python and the Holy Grail» (1975) фильмі үшін «Knights of the Round Table» және «Brave Sir Robin» сияқты түпнұсқа әндер жазды. Ол фильмде бас ұрып-соққан монах, алып ағаш қоян басып кеткен крепостной және сэр Робиннің музыканттарының жетекшісі ретінде көрінді. Ол сондай-ақ Терри Гиллиамның «Jabberwocky» (1977) және Монти Пайтонның «Life of Brian» (1979) фильмдерінде кішігірім рөлдер ойнады және соңғысының «Always Look on the Bright Side of Life» хит-әнінде сыбызғымен ойнады. Монти Пайтонмен және басқа да суретшілермен бірлесіп жұмыс істегені 2008 жылы 26 маусымда Mods & Rockers кинофестивалінде көрсетілген «The Seventh Python» (2008) атты музыкалық фильмде жазылған.

Ратленд Уикенд Телевизиясы, Ратлз және Инн рекордтар кітабы

Монти Пайтонның Ұлыбритания теледидарындағы алғашқы жұмысы аяқталғаннан кейін Иннес Эрик Айдлмен бірге "Ратленд Уикенд Телевизион" сериясында жұмыс істеді. Бұл 1975–76 жылдары екі маусым бойы көрсетілген, ойдан шығарылған, төмен бюджетті аймақтық телеарнаға негізделген, "Пайтон" стиліндегі скетч-шоу болды. Сериалдан әндер мен эскиздер 1976 жылы шыққан BBC LP, "The Rutland Weekend Songbook" альбомына енді. Шоудағы бір қысқа скетч "Ратлз" ("prefab төрт") тобының пайда болуына себеп болды, ол Битлздің әзіл-қалжыңға толы пародисі еді. Скетчте Иннес Джон Леннонның кейіпкері Рон Настиді, ал Айдл Пол Маккартнидің кейіпкері Дирк МакКвиклиді сомдады. Топ қысқаша "I Must Be In Love" әнін орындады, бұл Иннес жазған, Битлз стиліндегі ән болды. Кейін Эрик Айдл 1976 жылы "Saturday Night Live" бағдарламасында қонақ ретінде қатысқанда "Ратлз" скетшінің видеосын көрсетті, жақсы пікірлерге ие болғаннан кейін 1978 жылы "All You Need Is Cash" атты американдық телефильмі түсірілді, онда Иннес пен Айдл тағы да Насти мен МакКвикли рөлін ойнады. Идл мен Иннес "Ратлз" эскизінің бастапқы идеясын бірлесіп жасағанмен, Идл фильмнің сценарийін өзі жазды, ал Иннес жоба үшін барлық әндерді Айдлдің ешқандай қатысусыз жазды (саундтректегі Дирк МакКвиклидің музыкалық үлесін гитарист/вокалист Олли Халсолл орындады, ал Идл фильмде оның ерін қозғалысын синхрондады). Иннес жазған әндер 1978 жылы Warner Bros лейблымен шыққан "The Rutles" саундтрек альбомында пайда болды. Иннес жазған әндер түпнұсқа материалға тым ұқсас болғандықтан, Битлз каталогының иелері оны сотқа берді. Иннес сотта әндерді жазу кезінде Битлз әндерін мүлдем тыңдамағанын, керісінше, Битлздің әртүрлі әндерінің әртүрлі уақытта қалай естілгенін есінде сақтап, оларға сүйене отырып жазғанын куәлік етуге мәжбүр болды. Алайда сот ATV Music компаниясының пайдасына шешім шығарып, авторлық құқықтарды және роялтилерді бөлісуді талап етті. Көп жылдар өткен соң, Иннес өзінің музыкалық баспасынан 1994 жылы шыққан "Whatever" әні үшін Битлз әсерімен құрылған Oasis тобынан Иннеске авторлық құқық беруді талап етті, себебі әннің әуенінің бөлігі тікелей Иннестің 1973 жылғы "How Sweet to Be an Idiot" әнінен алынған. Бұл оқиға кейіннен 1996 жылы қайта біріккен "The Rutles Archaeology" альбомындағы "Shangri La" әнінде еске алынды, бұл ән "The Beatles Anthology" пародисі болды. "Ратленд Уикенд Телевизионнан" кейін Иннес 1979 жылы BBC теледидарында "The Innes Book of Records" атты жеке сериал жасады, ол 1981 жылға дейін үш маусым бойы көрсетілді. Сериал музыкалық бейнелерді ұсынудың ерте мысалы болды, бірақ BBC-нің төмен бюджетіне қарамастан, Иннес жазған көптеген ескі әндердің жаңа жазбалары мен баламалы нұсқалары, сондай-ақ шоу үшін жазылған жаңа материалдарды қамтыды. Иннес әдеттегі сюрреалистік стиліне сәйкес, әрбір бөлім ерікті және көбінесе абсурдты тақырыппен байланыстырылды және эксцентриктік қонақ жұлдыздар (Стенли Унвин немесе Перси Эдвардс сияқты) немесе музыканттар (Ивор Катлер немесе Джейк Такрей сияқты) қатысты. Иннес бұрынғы тобының мүшесі Вивиан Станшалл да бір бөлімде пайда болып, ағылшын теңіз жағалауы туралы өзінің сюрреалистік монологын оқыды.

Теледидардағы басқа да жұмыстар

1980 жылдары Иннес балалар ойын-сауығы саласына енді. Бұл жаңа мансап жолы ITV желісі үшін Йоркшир теледидарының "Кітап мұнарасы" бағдарламасын Том Бейкерден кейін қабылдағаннан бастау алды. Ол сондай-ақ Йоркшир теледидары жасаған "Puddle Lane" балалар телесериалында Сиқыршы рөлін ойнады. Ол сонымен қатар ойыншық фабрикасының "брактарынан" құралған "Raggy Dolls" атты 1980 жылдардағы балалар мультфильмінің оқиғаларын жазып, дауыстады. Йоркшир теледидары үшін түсірілген 65 эпизодқа Сад Сак, Хай Фи, Люси, Доти, Артына, Принцесса және Клод сияқты кейіпкерлер кірді. Ол балалар теледидары үшін "Puddle Lane", "The Raggy Dolls", "The Riddlers" және "Tumbledown Farm" сериалдарына арналған түпнұсқа музыка мен әндер жазды және орындады. Монти Пайтонның Терри Джонстың "Ертегілер" кітабын "Айдың шығысы" телесериалы ретінде бейімдеді. Ол осы қойылымның барлық сюжеттерін және музыкасын өзі жазды. Ол сондай-ақ танымал балалар шоуы "Tiswas"-қа қатысты. Сонымен қатар, 1980 жылдары Иннес BBC телесериалы "Джейн" үшін қосымша музыка мен әндер жазды. "Джейн" – әр түні 10 минуттық бөліктермен көрсетілетін қысқаша драмалық сериал болды. Апталық эпизодтар монтаждалып, сенбі күні кешке 50 минуттық нұсқада көрсетілді.

Қайта қосылу концерттері

The Beatles Anthology CD-лер кезінде Рутлз тобына деген қызығушылық қайта жанданып, 1996 жылы "Archaeology" атты жаңа альбом жарық көрді. 1998 жылы Иннес "Away with Words" деп аталатын 13 бөлімді Anglia Television телесериалын жүргізді, онда ол Ұлыбританияның әртүрлі аймақтарына саяхаттап, танымал сөздер мен тіркестердің пайда болу тарихын зерттеді. Иннес 1996 жылы Джордж Харрисонның естелігіне арналған "Concert for George" концертке қатысты, онда "Monty Python" тобының қалған мүшелері де болды. Иннес кейде (көбінесе әзіл үшін) BBC Radio 4 панельдік ойынында пианиношы ретінде естілді. Иннес 2006 жылы Ұлыбритания бойынша гастрольдік сапар жасады және Bonzo Dog Band тобының 40 жылдығына арналған турне аясында жаңа Bonzo CD шығарды. 2008 жылы ол Нил Иннес пен Fatso тобының 30 жылдығына арналған гастрольге шықты, онда негізінен Рутлз әндерімен бірге бірнеше Bonzo және Python материалдары орындалды.

" Ақымақ балалардың тобы "

2010 жылдың соңында Иннес өзінің, Адриан Эдмондсонның, Филл Юпитустың, Саймон Бринттің және Роуланд Ривронның қатысуымен "Идиот Бастард Банд" комедиялық музыкалық ұжымын құрғанын жариялады. Топ желтоқсан айында Лондонның Клеркенвелл қаласындағы Уилмингтон Армста 8 апталық тұрақты өнер көрсетумен дебют жасады, көне және жаңа комедиялық әндер орындады, әдейі аз репетиция жасап. 2011 жылы жаңа концерттер жоспарланды. Юпитус бұрынғы міндеттемелеріне байланысты қатыса алмады, оның орнына Пол Уайтхаус, Барри Крайер және Найджел Планер сияқты бірнеше арнайы қонақтар шақырылды. Бринттің қазасынан кейін топ 2012 жылы тағы бір гастрольдік сапар ұйымдастырды. Топтың аты Франк Заппаның "The Idiot Bastard Son" әнімен байланысты.

Жеке өмір және өлім

1960 жылдардың ортасында Лондонның Голдсмит колледжінде студент болған кезде Иннес Ивонн Кэтрин Хилтонмен танысты. Олар 1966 жылдың 3 наурызында үйленді. Олардың үш ұлы болды: Майлз (1967 ж.т.), Лука (1971 ж.т.) және Барни (1978 ж.т.). Иннес 2019 жылдың 29 желтоқсанында Франциядағы Лот аймағындағы Монкук қаласында жүрек талмасынан қайтыс болды, ол онда бірнеше жыл тұрған. Джон Клис және Стивен Фрай сияқты әріптес әртістер оның есімін құрметпен еске алды. "Жетіс жігіттері" тобының жұлдызы Марк Гетисс те Иннеске құрмет көрсетті. Комедия актрисасы Дайан Морган оны "мен кездескен ең жақсы адамдардың бірі және керемет талант" деп сипаттады, ал режиссер Эдгар Райт оны "өмірім бойына жанкүйерімін" деді.