Кіріспе

Ағылшын актері (1915–1973) Ұлыбритания қорғаныс штабының бастығы Деннистон Франклин Джон Роуз Прайс (23 маусым 1915 – 6 қазан 1973) – ағылшын актері. Ол «Элинг» студиясының «Жақсы жүректер мен тәждер» (1949) фильмінде Луи Маццини рөлін, ал П.Г.Вудхаус әңгімелері бойынша 1960 жылдарғы телеспектакльдердегі жан-жақты қызметші Дживсті ойнады.

Ерте өмір

Прайс Беркширдегі Рускомбеде дүниеге келген. Оның Уэльсте алыс туыстары болған, ол бригадалық генерал Томас Роуз Карадок Прайс (1875–1949) CMG DSO-ның ұлы еді (ол Сэр Роуз Прайс 1-ші баронның шөбересі және анасы арқылы Уитберн, Батыс Лотиандағы Полкемметтің Бейли барондықтарының ұрпағы). Ол Джеймс Мейсонның басты рөлде ойнаған «Өзіне лайық орын» (1945) фильмінде көмекші рөлге ие болды. Британдық Ұлттық киностудиясы оны Секстон Блейк фильмі «Эхо кісі өлтірулері» (1946) үшін шақырды; содан кейін ол Гейнсборо мелодрамасында «Караван» (1946) фильмінде Стьюарт Гренджер мен Жан Кентпен бірге Джеймс Мейсонды танымал еткен зұлым рөлді ойнады (ал Мейсон енді мұндай рөлдерді ойнауға қызығушылық танытпады). Бұл үлкен сәттілік болды. Прайс Гейнсбороның «Сиқырлы садақ» (1946) фильмінде Гренджер мен Кентпен бірге қайтадан зұлым кейіпкер болды. Two Cities Films оны «Аштық төбесі» (1947) атты бір мелодрамасында пайдаланды. Гейнсборо оны «Қымбатты қатқақы», «Демалыс лагері», «Жасси» және «Банкдам шебері» (барлығы 1947) фильмдерінде зұлым рөлдерде пайдаланды. Ол Бернард Ноулз үшін екі фильм түсірді, «Ақ бірыңғай мүйізді ат» фильмінде Маргарет Локвудқа көмектесті және «Оңай ақша» комедиясын түсірді (екеуі де 1948). Содан кейін ол «Қар құрсауында» триллерін және «Жақсы қыз» криминалды мелодрамасын түсірді (екеуі де 1948 жылы шықты). 1948 жылы британдық кинопрокаттаушылар Прайсты кассадағы ең танымал британдық актерлердің он біріншісі деп таныды.

Жұлдыздық атақ

Ол басты рөлдерге көтерілді. Ол "Жаман лорд Байрон" (1949) фильмінде басты рөлді сомдады; бұл фильм кассада үлкен сәтсіздікке ұшырады және Гейнсборо мелодрамасының аяқталуына себепкер болды. "Ealing Films" үшін түсірілген "Kind Hearts and Coronets" (1949) фильмі кассада да, сыншылар арасында да әлдеқайда табысты болды; ол сериялы кісі өлтіруші Луи Маццини рөлін ойнады, ал Алек Гиннес оның сегіз туысын сомдады. Прайс "Жоғалған халық" (1949) атты соғыс драмасында ойнады. Сол жылы ол BBC радиосындағы "Пиддингтон" шоуының қонақ судьясы болды. Оның міндеті – Пиддингтондар Пикадилли студиясында және Лондон мұнарасында телепатиялық тәжірибелерін көрсеткен кезде тыңдаушылардың көзін көрсете білу болды. Ол ешқандай алдаудың болмауын қадағалап, телепатиялық сынақтарға куәгер ретінде бақылау жасады. Ол Associated British Picture Corporation (ABPC) компаниясына екі фильм түсіру үшін уақытша берілді: "Бейнелі жылдар" (1950) мюзиклі, ол үлкен жетістікке ие болды; ал "Қылмыссыз өлтіру" (1950) триллері онша сәтті болмады. Ранк компаниясына оралғаннан кейін Прайс "Оқиғалар" фильміндегі жаман кейіпкерді сомдады, содан кейін 20th Century Fox компаниясы оны "Мен сені ешқашан ұмытпаймын" (1951) фильміне шақырды. Ол "Леди Годива қайтадан атқа мінеді" (1951) фильмінде басты рөлді ойнады, ал "Сиқырлы қорап" (1951) фильміндегі эпизодтық рөлден кейін "Париж әні" (1952) комедиясындағы басты рөлге ие болды.

Қосалқы актер

Прайс "The Tall Headlines" (1952) фильмінде ойнады және бірнеше B фильмдерінде басты рөлді атқарды: "Леди үшін дарға асу" (1953), "Таңғы 3-тегі кісі өлтіру" (1953) және "Уақыт менің жауым" (1954). "А" классындағы фильмдерде ол енді көмекші актер болды, оның фильмдері: "The Intruder" (1953), "For Better, for Worse" (1954), "That Lady" (1955), "Oh Rosalinda!!" (1955), "Private's Progress" (1956), Макс Бигрейвспен бірге "Charley Moon" (1956), "Port Afrique" (1956), "A Touch of the Sun" (1956), "Fortune Is a Woman" (1957), "The Naked Truth" (1957), "Danger Within" (1959), "I'm All Right Jack" (1959) және "School for Scoundrels" (1960). "Don't Panic Chaps!" (1959) фильмінде ол басты рөлде ойнады, бұл "Hammer Films" компаниясы түсірген шағын комедия. 1950 жылдары Прайс Лондон мен Нью-Йоркте жаңа пьесалар мен классикалық туындылардың қайта қойылымдарында өнер көрсетті. Ол "Crime on Our Hands" (1954) телефильмінде "шамалы айқынды гомосексуалдық рөлді" ойнаған алғашқы танымал актер деп есептеледі. 1957 жылы Оңтүстік Африкада "Separate Tables" пьесасында басты рөлде дебют жасады, ол П.Г. Вудхаус романдары мен әңгімелеріне негізделген. Телевизияда ол ITC телесериалдарындағы "Jason King" (1971) және "The Adventurer" (1972) сериалдарында қайта-қайта пайда болды. Прайс 1973 жылы Гернсиде 58 жасында жүрек жеткіліксіздігінен, сонымен қатар жамбас сүйегінің сынуынан туындаған асқынулар салдарынан қайтыс болды. Ол Гернсидегі Foulon Vale крематорийінде кремацияланды, ал оның күлі Сарк аралындағы Санкт-Петер Англикан шіркеуінің сыртында, Сарк феодалдарының дәстүрлі зираттарының жанында жерленді. "British Film Character Actors" (1982) кітабында Теренс Петтигрю Прайс ең сәтті экрандық кейіпкерлерін "әдемі, өзімшіл, әдепсіз және өзінен нашар санағандар тұратын әлемді жек көретін" деп сипаттады. Оның барлық сыртқы бейнесі алдауға толы еді. Ол кедей болса да, банкке ие болып көрінуге болатын. Бірақ барлық осы сөздер мен жоғары мәртебелі мінез-құлқының артында оның кейіпкерлерінде ең қарапайым, жағымсыз, пайдакүнем жандар жасырынып жүрді.

Жеке өмір

Прайс 1939 жылдан 1950 жылға дейін актриса Джоан Скофилдке үйленген. Олардың екі қызы болды. Ол қайтыс болғаннан кейін ондаған жылдар өткен соң Прайс екіұстазды екені туралы мәлімдеме жасалды. 1954 жылдың сәуір айында ол Лондон қонақ үйінде газға уыстанып өзін-өзі өлтіруге тырысты. Халықтың ықыласы оның мансабын қайта жандандырып, кино рөлдерін ұсынуға мүмкіндік берді.