Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1936 жылғы "Әкімшілік билік (сыртқы қатынастар) туралы" заң (No. 58 of 1936) – Оирехтас (Ирландия парламенті) қабылдаған акті. 1936 жылдың 12 желтоқсанында қол қойылған бұл заң, Эдуард VIII-нің тақтан бас тарту дағдарысынан кейін асық-асық қабылданған екі заңның бірі болып, монархтың рөлін күрт азайтуға бағытталған. Ол кейде "Сыртқы қатынастар туралы заң" деп те аталады.
The Executive Authority (External Relations) Act 1936 (No. 58 of 1936) was an Act of the Oireachtas (Irish parliament). The Act, which was signed into law on 12 December 1936, was one of two passed hurriedly in the aftermath of the Edward VIII abdication crisis to sharply reduce the role of the Crown. It is also sometimes referred to as the External Relations Act.
Заңның негіздері мен ережелері
Ирландия еркін мемлекетінің Конституциясына сәйкес, Ирландия еркін мемлекетінің атқарушы билігі Корольге тиесілі деп жарияланды және оны Корольдің өкілі ретінде генерал-губернатор жүзеге асыруға құқылы болды. Бірақ 1932 жылғы Ирландиядағы жалпы сайлауда Эмон де Валера және конституциядағы монархиялық элементтерге қарсы болған басқа да республикашылдар басқарған Фианна Файл жеңіске жетті. Олардың бағдарламасының бір бөлігі Ирландия саяси өмірінде монархтың рөлін және көрінуін азайтуға бағытталған еді. 1936 жылдың 10 желтоқсанында Король Эдуард VIII бас тарту туралы құжатқа қол қойғаннан кейін, Ирландия еркін мемлекетінің Оирехтас Конституцияны (№27) 1936 жылғы түзету заңын қабылдады, ол генерал-губернатор лауазымын жойды. Осыдан кейін Ирландия еркін мемлекетінің Атқарушы кеңесінің ішкі мәселелердегі өкілеттіктері Корольдің атынан емес, жүзеге асырылатын болды. Осылайша, ішкі басқару үшін Корольдік билік жойылды, бірақ түзетудің 51-бабы Атқарушы кеңеске сыртқы қатынастар мақсатында «Коммунельстің басқа ұлттары осындай мақсаттар үшін конституциялық орган ретінде пайдаланатын кез келген органмен» пайдалануға рұқсат берді. Бұл ережелерді іске асыру үшін келесі күні 1936 жылғы «Атқарушы билік (сыртқы қатынастар) туралы» заң қабылданды. Онда Ирландия еркін мемлекетінің басқа елдердегі дипломатиялық және консулдық өкілдерінің тағайындалуы және Ирландия еркін мемлекетінің халықаралық келісімдері Атқарушы кеңестің кеңесімен әрекет ететін Король жасауы тиіс деп қарастырылды (1–2-тармақтар). Осылайша, заң сыртқы қатынастар саласында Корольдік биліктің шектеулі деңгейде сақталуын қамтамасыз етті. Атап айтқанда, заңның 3(1)-тармағында былай делінген:
Under the Constitution of the Irish Free State as originally enacted, the executive authority of the Irish Free State was declared to be vested in the King and declared to be exercisable by the Governor General as representative of the Crown. But the 1932 Irish general election was won by Fianna Fáil, led by Éamon de Valera and other republicans who had opposed the monarchial elements in the constitution, and part of their programme aimed to reduce the role and visibility of the monarch in Irish political life. In the aftermath of King Edward VIII's signing of an Instrument of Abdication on 10 December 1936, the Oireachtas of the Irish Free State enacted the Constitution (Amendment No. 27) Act 1936 abolishing the office of the Governor General so that thereafter the powers of the Executive Council of the Irish Free State, insofar as internal matters were concerned, ceased to be exercised in the name of the King. While the Crown was thus abolished for the purposes of internal government, article 51 of the amendment allowed the Executive Council to, for the purposes of foreign relations, make use of "any organ used as a constitutional organ for the like purposes by [other nations of the Commonwealth]." The Executive Authority (External Relations) Act 1936 was enacted the following day to implement that provision. It provided that the diplomatic and consular representatives of the Irish Free State in other countries should be appointed, and that the Irish Free State's international agreements should be concluded, by the King acting on the advice of the Executive Council (as. 1–2). Thus the Act preserved the Crown to a limited extent in the sphere of external relations. More particularly, the Act stipulated (s. 3(1)) that:
«Егер Saorstát Éireann [яғни Ирландия еркін мемлекеті] Австралия, Канада, Ұлыбритания, Жаңа Зеландия және Оңтүстік Африка [яғни сол кездегі Ұлттар Достастығына кіретін иеліктер] сияқты халықтармен байланыста болса және егер осы халықтардың ынтымақтастығының символы ретінде таныған Король осы халықтардың әрқайсысының атынан (олардың тиісті үкіметтерінің кеңесі бойынша) дипломатиялық және консулдық өкілдерді тағайындау және халықаралық келісімдерді жасау мақсатында әрекет етуді жалғастырса, онда осылайша танылған Король және осымен уәкілетті, Атқарушы кеңес кеңес берген кезде Saorstát Éireann атынан сондай мақсаттарда әрекет ете алады». Осылайша, Ирландия еркін мемлекеті Британдық Ұлттар Достастығының мүшелерімен байланысты болғанша және Ұлттар Достастығының мүшелері Корольді олардың ерекше қарым-қатынасының символы ретінде мойындағанша және Король олардың атынан сыртқы істер саласында әрекет еткенше, Король Ирландия еркін мемлекетінің сыртқы қатынастарында әрекет етуді жалғастырады. Бұл ереженің мағынасы айтарлықтай белгісіздік тудырды. Заң сонымен қатар Эдуард VIII-нің бас тарту туралы құжатын Ирландия заңдары үшін күшіне енгізді (3(2)-тармақ). Заңның мәтініне сәйкес, Эдуард VIII-нің орнынан бас тартуы, шын мәнінде, Ұлыбританияда және көптеген басқа доминиондарда күшіне енген күнге дейін бір күнге шегерілді.
so long as Saorstát Éireann [i. e. the Irish Free State] is associated with the following nations, that is to say, Australia, Canada, Great Britain, New Zealand and South Africa [i. e. the dominions then within the Commonwealth], and so long as the King recognised by those nations as the symbol of their co operation continues to act on behalf of each of those nations (on the advice of the several Governments thereof) for the purposes of the appointment of diplomatic and consular representatives and the conclusion of international agreements, the King so recognised may, and is hereby authorised to, act on behalf of Saorstát Éireann for the like purposes as and when advised by the Executive Council so to do. It was in that manner specifically provided that so long as the Irish Free State was associated with the members of the British Commonwealth and so long as the members of the Commonwealth continue to recognise the King as the symbol of their special relationship and the King acts on their behalf in the sphere of external affairs, the King shall continue to act in the external relations of the Irish Free State. The meaning of this provision was a matter of considerable uncertainty. The Act also brought Edward VIII's Instrument of Abdication into effect for the purposes of Irish law (s. 3(2)). Due to the Act's phrasing, Edward VIII's abdication was actually back dated to the day before that on which it took effect in the United Kingdom and most of the other Dominions.
1937 жылғы атқарушы өкілеттіктер (саяси мәнге ие ережелер) туралы заң
Өкінішке орай, 1936 жылғы заңның жылдам қабылдануы салдарынан, заңгерлер Ирландия заңдық иерархиясының ең жоғары деңгейіне қатысты маңызды құқықтық мәселелерді назардан тыс қалдырды. 1937 жылдың мамыр айында бұл мәселелер 1937 жылғы «Атқару билігінің (салдарлы ережелер) туралы» заңымен реттелді. 1936 жылғы заң генерал-губернаторлықты толық жойылмағандықтан, бұл заң Ирландияның Бас судьясы Тимоти Салливанның бұрынғыда заңсыз деп есептелген тағайындалуын заңдастыруды қажет етті. Салливан өз кезегінде үш Жоғарғы сот судьясын күмәнді түрде тағайындаған. Соңғы кезде Патрик Линчтің Ирландияның Бас прокуроры лауазымына тағайындалуы және тіпті кетіп бара жатқан генерал-губернатордың зейнетақысын да заңдастыру қажет болды.
Unfortunately the speed with which the 1936 Act was passed also meant that some serious legal matters had been overlooked by the draughtsmen, touching on the top of the Irish legal hierarchy. In May 1937 these were covered by the Executive Powers (Consequential Provisions) Act 1937. As the Governor Generalship had not been actually abolished by the 1936 Act, this Act was required to validate the otherwise unlawful appointment of the Chief Justice of Ireland Timothy Sullivan. Sullivan had in turn questionably appointed three High Court judges. The recent appointment of Patrick Lynch as the Attorney General of Ireland and even the pension of the outgoing Governor General needed to be legalised.
Жою
1936 жылғы Атқарушы билік (сыртқы қатынастар) туралы заң 1948 жылғы Ирландия Республикасы туралы заңмен жойылды, ол 1949 жылғы 18 сәуірде күшіне енді. Жаңа заң корольге тиесілі болған өкілеттіктерді Ирландия Президентіне берді.
The Executive Authority (External Relations) Act 1936 was repealed by The Republic of Ireland Act 1948, which came into force on 18 April 1949. The new Act vested the powers possessed by the King in the President of Ireland.