1940 жылғы «Хабар» фильмі — Мақалалармен ағылшынша

Кіріспе

1940 жылғы американдық қылмыстық драмалық фильм, Уильям Уайлер

«Хат» – 1940 жылғы американдық қылмыстық фильм-нуар мелодрамасы, режиссері Уильям Уайлер, басты рөлдерде Бетт Дэвис, Герберт Маршалл және Джеймс Стивенсон. Говард Э. Кохтың сценарийі У. Сомерсет Момның 1927 жылғы осы аттас пьесасына негізделген, ал пьесаның негізінде – оның өзінің шағын әңгімесі жатыр. Бұл пьеса алғаш рет 1929 жылы режиссер Жан де Лимур түсірген фильмде пайда болды. Оқиғаның бастауы – Куала-Лумпурдағы мектеп директорының еуразиялық әйеліне қатысты нақты өмірдегі дау. Ол 1911 жылғы сәуір айында ер адам досын атып өлтіргені үшін сотталды. Халықтың наразылығынан кейін жергілікті сұлтан оны кешірді.

Сюжет

Лесли Кросби, Малайзиядағы британдық каучук плантациясының басшысының әйелі, экспатриант қауымдастығының танымал мүшесі Джеффри Хаммондты атып өлтіреді. Лесли қызметшіге жаңа округтік офицер мен күйеуі Робертті шақыруды бұйырады, Роберт каучук жіберуге дайындалып жатыр. Кросбиді оның адвокаты, жақын отбасы досы алып келеді. Лесли Хаммондты өзінің ар-намысын сақтап қалу үшін өлтіргенін мәлімдейді. Ол тұтқындалып, Сингапурда түрмеге қамалады және кісі өлтіру айыбымен сотталады. Оның ақталуы алдын ала болжамдайтын сияқты көрінеді, өйткені ақ нәсілділер қауымы оның айтқанына сенеді және оның батыл әрекет еткенін ойлайды. Тек адвокат Говард Джойс күдікпен қарады. Оның кеңсесіндегі Онг Чи Сенг Леслидің Хаммондқа оқ жоқ болған күні жазған хаты бар екенін айтады, онда Роберт кеткен кезде сол түні келуге шақырады. Онг Джойске түпнұсқаның Хаммондтың жесірінде бар екенін айтады, ол Қытай ауданында тұратын еуразиялық әйел. Ол Джойске бұрынғы жарына жасаған Леслинің кінәсін көрсетеді және түпнұсқаның жоғары бағамен сатылатындығын хабарлайды. Содан кейін Джойс Леслимен бетпе-бет келеді, ол бастапқыда жоққа шығарады, бірақ соңынан жазғанын мойындайды. Ол оны мансабына қауіп келтірсе де, оны сатып алуға көндіреді. Джойс Робертке хат туралы айтады, бірақ мазмұнын және нақты бағасын жасырады, бұл Роберттің барлық жинақтарын жұмсайды. Онг Джойске Хаммондтың жесірі Леслидің төлемді жеке өзі жасауын талап еткенін хабарлайды, сондықтан Джойс соттан оны "сауығу үшін" өзінің күтіміне босатуды сұрайды. Қытай ауданында Лесли ашулы жесірден хатты алады. Ол ақталды. Соттан кейін Роберт Лесли мен Джойске Суматрада каучук плантациясын сатып алып, жаңа өмір бастауды жоспарлап отырғанын айтады. Бұл үшін барлық жинақтары мен ипотекалық қарыз қажет, бірақ ол қуанышын жасыра алмайды. Джойс оған хаттың нақты құнын хабарлайды, Роберт оны оқып көруге мәжбүр болады. Леслидің өлтіру туралы жалған айтқанын және Хаммондпен жылдар бойы опасыздық жасағанын білгенде, ол қатты қайғыға батады. Ақталуды тойлауға арналған кеш басталғанда Лесли верандасында хатты алған дүкеннен таныған пышақты табады. Ол бірден оның мағынасын түсінеді, бірақ бөлмесіне қайтып, тігіс жұмысына кіріспей тұрып, кешке қатысады. Роберт достарына Суматрадағы арманымен мақтанады, бірақ джин мен қайғыға беріледі. Роберт Леслиге оған деген махаббатын ант етуге шақырып, оны кешіруге дайын екенін айтады. Ол ант етеді, бірақ бірден Хаммондты әлі де жақсы көретінін мойындайды. Роберт бөлмеден шығып кетеді. Лесли бақтың есігін ашқанда, пышақтың жоқ екенін көреді. Ол тағдырының сөзсіз екенін түсінеді және бақ жолымен оған қарай басады. Қақпадан тыс Леслиді артынан ұстап, өзінің қызметшісі ұстап тұрады, ал Хаммондтың жесірі оны пышақтап жаралайды. Екі кісі өлтіруші қашып кетпек болады, бірақ полиция офицерінің шамшырағы оларды тоқтатады және үнсіз алып кетеді.

Leslie Crosbie, the wife of a British rubber plantation manager in Malaya, shoots dead Geoffrey Hammond, a well known member of the expatriate community. Leslie tells the servant to send for the new district officer and her husband Robert, who is loading rubber for shipment. Crosbie returns, delivered by his attorney, a close family friend. Leslie claims that she killed Hammond to save her honor. She is placed under arrest, jailed in Singapore, and charged with murder. Her eventual acquittal seems a foregone conclusion, as the White community not only believes her story but feels she had acted heroically. Only the attorney, Howard Joyce, harbors suspicion. His clerk, Ong Chi Seng, tells him a letter exists that Leslie wrote to Hammond the day of the shooting, imploring him to come that night while Robert was away. Ong tells Joyce that the original is in the possession of Hammond's widow, a Eurasian woman who lives in the Chinese quarter. He shows Joyce a copy, revealing Leslie's clear culpability in her ex lover's murder, and conveys that the original is for sale, at a staggering price. Joyce then confronts Leslie, who first denies then breaks down and confesses to having written it. She manipulates him into agreeing to buy it back despite the risk to his career. Joyce tells Robert about the letter without divulging its content or true price, which will exhaust nearly all of Robert's savings. Ong informs Joyce that Hammond's widow demands Leslie come personally to make the payoff, so Joyce arranges for the court to have her released into his custody to "regain her health". In the Chinese quarter Leslie obtains the letter from the angry widow. She is acquitted. In the aftermath of the trial Robert announces to Leslie and Joyce that he plans to buy a rubber plantation in Sumatra to give him and Leslie a fresh start. It will require all his savings, plus a mortgage, but he can hardly contain his excitement. Joyce informs him of the true cost of the letter, which Robert insists on reading. He is devastated to learn that Leslie had lied about the killing and had been unfaithful with Hammond for years. As a party celebrating the acquittal gets underway, Leslie discovers a dagger on her porch which she recognizes from the shop where she retrieved the letter. Immediately aware of the implication, she nevertheless joins the party before retreating to her room to lose herself in her lacework. Robert brags to his friends about his Sumatran fantasy, but collapses in gin and misery. Robert offers to forgive Leslie if she can swear her love to him. She does, but then abruptly confesses that she still loves Hammond. Robert rushes from the room. Opening the door to the garden, Leslie sees the dagger is now gone. She recognizes the inevitability of her fate, and ghosts down the garden path toward it. Outside the gate, Leslie is grabbed from behind and held by her own manservant while Hammond's widow stabs her with the dagger. The two murderers attempt to slip away, but are stopped within steps by the flashlight of a policeman, who leads them silently away.

Өндіріс

Продакшн Код Администрациясы Warner Bros. ұсынған түпнұсқалық әңгіме адаптациясын неке бұзушылық және жазаланбаған кісі өлтіру болғандықтан қабылдамады, сондықтан жесір Хамонд өш алуға тырысатын жаңа соңғы сахна қосылды. Хамонд әйелінің кейіпкері де Хамондтың қытайлық жанкүйерінен оның еуразиялық әйеліне өзгертілді, бұл Hays кодексін баю үшін жасалды. Режиссер Уильям Уайлер мен бұрын «Изебель» фильмінде бірге жұмыс істеген актриса Бетт Дэвис Лесли күйеуіне ол өлтірген адамды әлі де сүйетінін мойындаған шешімді сахна туралы келіспеді. Дэвис ешбір әйел мұндай нәрсені мойындағанда күйеуіне қарай алмайды деп сезінді. Уайлер келіспеді, содан кейін Дэвис түсірілім алаңынан кетіп қалды. Кейін ол оралып, Уайлердің жолын ұстанды, бірақ содан кейін Дэвис өзінің тәсілі жақсырақ болар еді деп мәлімдеді. Уайлер сондай-ақ Warner Bros. басшысы Джек Л. Уорнермен британдық актер Джеймс Стивенсонды адвокат Говард Джойс рөліне тағайындау туралы дауласты. Уорнер бастапқыда Стивенсонды бұл рөлге ұсынған, бірақ Уайлер оны таңдағаннан кейін студия басшысы ойын өзгертіп, рөлге беймәлім актерді таңдау тым қауіпті деп ойлады. Уайлер өз ұстанымында тұрды, және Стивенсоннің өнері оған «Оскар» номинациясын әкелді. Variety журналы былай деп жазды: «[У. Сомерсет Моэмнің пьесасы] ешқашан осы деңгейдегі өндірістік құндылықтармен, актерлер тобымен немесе режиссурамен көрсетілген емес. Оның жалғыз кемшілігі – оның зұлымдығы. Алайда, режиссер Уильям Уайлер өзінің темпін Малайзия жеріне сай етіп қойды. Кейде Дэвистің салқыны кейіпкердің мінездемесінен де асып кетеді. Екінші жағынан, Маршалл ешқашан қателеспейді. Бірақ бұл суреттегі құрметті Стивенсон адвокат рөлінде ұрлап алады, ал Зондергард – мінсіз қауіптің маскасы». Time Out London 2012 жылы былай деді: «Тамаша жасалған мелодрама, тіпті ол ашық аспандағы айдың жылдам қозғалысы, ағаштан тамған резеңке, аулада ұйықтап жатқан жұмысшылар, атыс естілгенде сескенген какаду, адамның верандаға шығуы және Дэвистің оның денесіне аяусыз оқтар атқылауы сияқты көріністерді де басып өтпейді. [Камера жұмысы] Сингапурдың ылғалды түндері мен салқын джин-слингтерді еске түсіретін Стернбергке жақын, бірақ табиғи дыбыстармен үйлеспейді (саундтректе Макс Штайнердің музыкасы көптеген мәнді нәрселерді күшейтіп көрсетеді). Фильм Rotten Tomatoes сайтында 15 рецензияға негізделген 100% рейтингке ие, орташа бағасы 8.40/10 құрайды».

The Production Code Administration rejected the original story adaptation that Warner Bros. submitted on the grounds that it contained adultery and unpunished murder, so a new final scene was added in which the widow Hammond takes her revenge. The character of Mrs. Hammond was also changed from Hammond's Chinese mistress to his Eurasian wife to placate the Hays code. Director William Wyler and star Bette Davis, who had previously worked together on Jezebel, disagreed about the climactic scene in which Leslie admits to her husband she still loves the man she murdered. Davis felt no woman could look at her husband when she admits such a thing. Wyler disagreed, and Davis walked off the set. She later returned and did it Wyler's way, but ever after, Davis insisted her approach would have been better. Wyler also argued with Warner Bros. head Jack L. Warner over the casting of British actor James Stephenson as attorney Howard Joyce. Warner originally had suggested Stephenson for the role, but after Wyler cast him, the studio head had second thoughts and thought the role was too important to cast an unknown in it. Wyler stood firm, and Stephenson's performance earned him an Oscar nomination. Variety magazine wrote, "Never has [the W. Somerset Maugham play] been done with greater production values, a better all around cast or finer direction. Its defect is its grimness. Director William Wyler, however, sets himself a tempo which is in rhythm with the Malay locale . Davis' frigidity at times seems to go even beyond the characterization. On the other hand, Marshall never falters. Virtually stealing these honors in the pic, however, is Stephenson as the attorney, while Sondergaard is the perfect mask like threat". Time Out London said in 2012, "A superbly crafted melodrama, even if it never manages to top the moody montage with which it opens moon scudding behind clouds, rubber dripping from a tree, coolies dozing in the compound, a startled cockatoo as a shot rings out, a man staggers out onto the verandah, and Davis follows to empty her gun grimly into his body . [The] camerawork, almost worthy of Sternberg in its evocation of sultry Singapore nights and cool gin slings, is not matched by natural sounds (on the soundtrack Max Steiner's score does a lot of busy underlining). The film holds a 100% rating on Rotten Tomatoes based on 15 reviews, with an average rating of 8.40/10.

Аудионы ағынды түрде беру

"Хат". "Люкс" радио театрында: 1941 жылдың 21 сәуірі. "Хат". "Люкс" радио театрында: 1944 жылдың 6 наурызы.