Кіріспе
Артур Конан Дойлдың ұлы Адриан Малколм Конан Дойл (19 қараша 1910 – 3 маусым 1970) – сэр Артур Конан Дойл мен оның екінші әйелі Жан, Леди Дойл немесе Леди Конан Дойлдың кіші ұлы. Оның екі бауыры болған: қарындасы Жан Конан Дойл және ағасы Денис, сондай-ақ екі жарты бауыры: қарындасы Мэри және ағасы Кингсли. Адриан жарыс жүргізушісі, үлкен аң аулаушы, саяхатшы және жазушы ретінде танымал. Биограф Эндрю Лайсетт оны "қаржыны ысыраптап жіберуге бейім плейбой" деп сипаттайды, ол (ағасы Дениспен бірге) "Конан Дойлдың мүлкін пайда табу үшін пайдаланды". Ол Данияда туған Анна Андерсенге үйленді және анасы 1940 жылы қайтыс болғаннан кейін әкесінің әдеби мұрагері болды. 1965 жылы Швейцарияда Сэр Артур Конан Дойл қорына негіз салды. Оның өлімінен кейін, әпкесі Жан әкесінің әдеби мұрагері қызметін атқарды.
Adrian Malcolm Conan Doyle (19 November 19103 June 1970) was the youngest son of Sir Arthur Conan Doyle and his second wife Jean, Lady Doyle or Lady Conan Doyle. He had two siblings, sister Jean Conan Doyle and brother Denis, as well as two half siblings, sister Mary and brother Kingsley. Adrian has been depicted as a racing car driver, big game hunter, explorer, and writer. Biographer Andrew Lycett calls him a "spendthrift playboy" who (with his brother Denis) "used the Conan Doyle estate as a milch cow". He married Danish born Anna Andersen, and was his father's literary executor after his mother died in 1940. He founded the Sir Arthur Conan Doyle Foundation in Switzerland in 1965. On his death, his sister Jean took over as their father's literary executor.
Шерлок Холмс туралы қосымша әңгімелер
Адриан Конан Дойл Шерлок Холмс туралы қосымша әңгімелер шығарды, олардың кейбіреулерін Джон Диксон Каррмен бірге жазды. Оның шығармашылығының негізі – әкесінің әңгімелерінде айтылған, бірақ әкесі ешқашан жазбаған оқиғаларды аяқтау болды. (Карр 1949 жылы сэр Артурдың "ресми рұқсатымен" жазылған өмірбаянын жариялаған еді.) Бұл қосымша Шерлок Холмс әңгімелері 1952 және 1953 жылдары жазылды, ал әңгімелер жинағы 1954 жылы «Шерлок Холмс жасаған ерліктері» деген атпен жарық көрді. Олар кейіннен қайта басылды, сондай-ақ басқа авторлар да түпнұсқа әңгімелердегі сілтемелерге сүйене отырып Шерлок Холмс туралы әңгімелер жазды.
Холмс туралы жарияланбаған әңгіменің ашылуы
1942 жылдың 12 қыркүйегінде Associated Press Адриан Конан Дойл Шерлок Холмс туралы жарияланбаған, түпнұсқа әңгімені тапқанын хабарлады. Әңгіме оның әкесінің ерекше түзу жазуымен жазылған деп есептелді және ол отбасылық құжаттар салынған сандықтан табылған. (Бірақ, 1990 жылы Джон Лелленберг мәлімдегендей, қолжазба сэр Артурдың қолымен емес, терілген.) Сэр Артурдың қызы Жан, оның әкесі бұл қолжазбаны жазбағанын білгенін айтты. Адриан Конан Дойл оны жариялаудан бас тартты. Бір айдан кейін Бейкер-стрит иррегулярлары Saturday Review of Literature журналына хат жолдап, әңгімені жариялауға талап қойды. Америка Құрама Штаттарында Cosmopolitan журналы оны 1948 жылғы тамыз санында "Іздеудегі адамның ісі" деген бұрынғыдан өзгеше атаумен жариялады. Ол келесі қаңтарда Лондонның Sunday Dispatch журналында да жарияланды. Шерлок Холмс сарапшысы Винсент Старрет бұл әңгімені аға Дойл жазғанына күмәнданып, автор Адриан екенін болжады. 1945 жылдың қыркүйегінде сэр Артурдың өмірбаянын жазған Хескет Пирсонға хат келді. Хатта: «Сіздің «Іздеудегі адам» әңгімесінің сапасы төмен екені туралы пікіріңіз менің мақтанышымды аса қатты жараламады, себебі сіз оның «нағыз авторлық белгісін» сақтағанын айттыңыз! Менің ойымша, бұл менің жалғыз ғана плагиаттық әрекетім үшін жасалған үлкен мақтау» делінген. Бұл хатты Артур Уитакер есімді сәулетші жазған, ол 1911 жылы Артур Конан Дойлге оны бірлесіп жариялауды ұсынған. Дойл бас тартқан, бірақ Уитакерге әңгіме үшін «он гинеялық чек» жіберген. Sunday Dispatch газетінде бұл әңгіме сэр Артурға жатқызылғаннан кейін Уитакер Денис Конан Дойлге хат жазып, шынайы авторлықты түсіндірген. Денис хатты ағасы Адрианға жіберді, ол ашуланып, дәлелдерді талап етіп, сот шараларына барумен қорқытқан. Уитакер көшірмесін сақтап қалған, ал Дойлдар 1949 жылы көшірмені көргеннен және 1911 жылы оны оқыған адамдардың айғақтарын тыңдағаннан кейін Уитакердің автор екенін мойындады. Көптеген адамдар сэр Артурдың туындысы деп қабылдаған бұл әңгіме кейін «Шерлок Холмс жаңа оқиғалары» жинағында «Шеффилд банкирінің оқиғасы» деген атпен жарияланды.
Sunday Dispatch magazine the following January. Sherlock Holmes expert Vincent Starrett doubted that the story was written by the elder Doyle and suggested that Adrian was the author. In September 1945, a letter was received by Hesketh Pearson, a biographer of Sir Arthur. The letter stated, "My pride is not unduly hurt by your remark that 'The Man who was Wanted' is certainly not up to scratch for the sting is much mitigated by your going on to remark that it carries the authentic trade–mark! This, I feel, is a great compliment to my one and only effort at plagiarism." The letter was written by an architect named Arthur Whitaker who had sent the story to Arthur Conan Doyle in 1911 with a suggestion that they publish it as a joint collaboration. Doyle refused, but sent Whitaker a "cheque for ten guineas" in payment for the story. After seeing it attributed to Sir Arthur in the Sunday Dispatch, Whitaker wrote a letter to Denis Conan Doyle explaining the true authorship. Denis forwarded the letter to his brother Adrian, who became angry, demanded proof, and threatened legal action. Whitaker had retained a carbon copy and the Doyles admitted in 1949, after seeing the carbon copy and listening to people who had read it in 1911, that Whitaker was the author. The story that many people had accepted as the work of Sir Arthur has since been published as "The Adventure of the Sheffield Banker" in the collection The Further Adventures of Sherlock Holmes.
Әкесі туралы шығармалары
Сэр Артурдың жесірі Жан оның өмірбаянын жазу үшін спиритизмді ұстанатын пастор Джон Ламондты таңдады, – «Артур Конан Дойл: естеліктер» (Джон Мюррей, 1931). Естеліктерде оның паранормальдық қызығушылықтарына баса назар аударылды, бірақ бұл оқырмандар күткен нәрсе емес еді. Аналары қайтыс болғаннан кейін Адриан мен Денис Хескет Пирсонға «Конан Дойл: Оның өмірі мен өнері» (Метхен, 1943) кітабын жазуға көнбес жүрекпен рұқсат берді. Алайда Пирсонның кітабында әкелерінің табысының құпиясы оның «қарапайым адам» болғанында деген пікір Адриан мен Денисті ренжітті. Адриан Пирсонның «жалған өмірбаянына» қарсы қылмыстық іс қозғаумен қорқытты, наразылық білдіретін мақала жазды, содан кейін кітап шығарды: «Шынайы Конан Дойл» (Джон Мюррей, 1945). Лисетттің сөзінше, «Би-Би-Си Хескет Пирсонға мерейтойлық сөз сөйлеуге тапсырыс берген кезде, Адриан егер бұл жоба іске асса, Шерлок Холмс туралы ешқандай оқиға жарияланбайтынын мәлімдеді. Корпорация бас иді».