Агрессивті сыртқы саясат түріндегі патриотизм

Кіріспе

Жангоизм – бұл елдің өзінің ұлттық мүдделерін қорғау үшін қауіп-қорқытулар немесе күш қолдануды жақтауы сияқты, агрессивті және белсенді сыртқы саясат түріндегі ұлтшылдық. Көбінесе, жангоизм – өз елін басқалардан жоғары санаудағы шектен тыс көзқарас – ұлтшылдықтың бір экстремалды түрі (мысалы, шовинизм және ультраұлттық).

Этимология

Г. В. Хант әншісінің әнінің хоры, Г. Х. Макдермот әншінің танымал етуімен, 1877–78 жылғы орыс-түрік соғысы кезінде британдық пабтар мен концерт залдарында кеңінен орындалған – осыдан аталған термин пайда болды. Әннің мәтінінде мына хор кездеседі: Константинопольді жаулау Ресейдің ұзақ жылдардан бергі стратегиялық мақсаты болды, себебі ол Қара теңіздегі Ресей әскери-теңіз күштеріне Босфор және Дарданелл (Түрік жолдары деп белгілі) арқылы Жерорта теңізіне еркін қол жеткізуге мүмкіндік берер еді; керісінше, британдықтар өздерінің Үндістанға қатынасын қорғау үшін ресейліктердің жолын кесуге ниеттенді. Аталған ән жазылып, орындалған кезде, орыстар Сан-Стефано шарты арқасында мақсатына жақындады; бірақ, британдықтар дипломатиялық қысым мен соғыс қаупі арқылы орыстарды кері тартуға қол жеткізді. "Джингоның атымен" фразасы "Иисус атымен" сөзінің орнына қолданылған, жазбаларда сирек кездесетін, сәл өңделген ант еді. "Джингоизм" терминін белгілі британдық радикал Джордж Холиоак 1878 жылғы 13 наурыздағы Daily News газетіне жазған хатында саяси атау ретінде алғаш қолданды.

Мысалдар

1880 жылдары Социал-демократиялық федерацияның басшысы Генри Хайндман интернационализмге қарсы шығып, национализм мен антисемитизммен ұластырылған социализмнің бір түрін жақтады, тіпті социалист Элеонора Марксқа антисемиттік сөздермен шабуыл жасады, оның "мұрны мен аузында Карл Маркстің еврейлік ерекшеліктері мұра болып қалғанын" айтты. Социалистік лиганы құрған топтан бөлініп шыққан кезде Элеонора Маркс Хайндман мен оның жақтастары туралы "Джинго партиясы" деп poleмикалық мақалалар жазды. Британдық артиллерия генерал-майоры Томас Блэнд Стрейндж, Канада армиясын құрушылардың бірі және 1885 жылғы Солтүстік-Батыс көтерілісінде дивизия командирі болған эксцентрикалық және шаршағыш сарбаз, "Джинго Стрейндж" деген лақап атын алды және 1893 жылы шыққан өмірбаянына "Джинго-оқшының мерейтойы" деп ат қойды. АҚШ баспасөзінде бұл терминнің алғашқы қолданылуы 1893 жылы Гавайиді аннексиялау туралы ұсынысқа байланысты болды, онда шетелдік тұрғындар, көбінесе американдықтар, төңкеріс жасап, Гавайидегі АҚШ өкілінің көмегімен конституциялық монархияны құлатты және республика жариялады. Республикалық президент Бенджамин Харрисон және АҚШ Сенатындағы республикашылдар аннексияны қолдағандары үшін демократиялық баспасөз тарапынан жингвизммен айыпталды. Теодор Рузвельт жингвизммен жиі айыпталды. 1895 жылғы 23 қазандағы "Нью-Йорк Таймс" газетінде жарияланған мақаласында Рузвельт: "Джингоизм туралы көп әңгіме болып жатыр. Егер 'джингоизм' дегеніміз американдықтардың шешімділікпен және салауаттылықпен өз құқықтарына шетелдік державалар тарапынан құрмет көрсетілуін талап ететін саясат болса, онда біз 'джинголар'быз" деді. Джордж Оруэлл "Каталонияға салтанат" кітабында саяси журналистердің тактикасын сынап, соғысқа ұшақтарды енгізуді қалап, сонда "денесінде оқ тесігі бар джингоны" көруге ниеттенді. Гитлерге жасалған бағыну саясаты неміс агрессиясына қарсы тұрғанда мұндай джингвизмдік көзқарастардың жоғалуына сатиралық сілтемелер жасады. Э. Х. Шепардтың "Ескі клиент" атты карикатурасы 1938 жылғы 28 наурызда "Панч" журналында жарияланды. Жазбалар дүкенінде Джон Булл пластинка сатушыға (Премьер-министр Невилл Чемберленге): "Менің жауыздыққа баруды қаламаған әнім бар ма деп ойлаймын, бірақ егер біз бірдеңе істейтін болсақ, бірдеңе істейтін болсақ, бірдеңе істейтін болсақ, бізде де ақша бар ма?" деп сұрайды. Қабырғада Лорд Солсберидің портреті ілулі тұр. Солтүстік Кореяның риторикасы джингвизмдік деп сипатталды.

In the 1880s, Henry Hyndman, leader of the Social Democratic Federation, turned against internationalism, and promoted a version of Socialism mixed with nationalism and antisemitism, even to the point of attacking fellow Socialist Eleanor Marx in antisemitic terms, noting that she had "inherited in her nose and mouth the Jewish type from Karl Marx himself". When taking part in the breakaway group which founded the Socialist League, Eleanor Marx wrote polemics in which she characterized Hyndman and his followers as "The Jingo Party". British artillery major general Thomas Bland Strange, one of the founders of the Canadian Army and one of the divisional commanders during the 1885 North West Rebellion, was an eccentric and temperamental soldier who gained the nickname "Jingo Strange" and titled his 1893 autobiography Gunner Jingo's Jubilee. Probably the first uses of the term in the U. S. press occurred in connection with the proposed annexation of Hawaii in 1893, after a coup led by foreign residents, mostly Americans, and assisted by the U. S. minister in Hawaii, overthrew the constitutional monarchy and declared a republic. Republican president Benjamin Harrison and Republicans in the U. S. Senate were frequently accused of jingoism in the Democratic press for supporting annexation. Theodore Roosevelt was frequently accused of jingoism. In an article on 23 October 1895 in The New York Times, Roosevelt stated, "There is much talk about 'jingoism'. If by 'jingoism' they mean a policy in pursuance of which Americans will with resolution and common sense insist upon our rights being respected by foreign powers, then we are 'jingoes'." In Homage to Catalonia, George Orwell decries the tactics of political journalists and wishes for introduction of aeroplanes into war in order to finally see "a jingo with a bullet hole in him." The policy of appeasement toward Hitler led to satirical references to the disappearance of such jingoistic attitudes when facing German aggression. A cartoon by E. H. Shepard titled "The Old Fashioned Customer" appeared on 28 March 1938 issue of Punch. Set in a record shop, John Bull asks the record seller (Prime Minister Neville Chamberlain): "I wonder if you've got a song I remember about not wanting to fight, but if we do something, something, something we've got the money too?". On the wall is a portrait of Lord Salisbury. The rhetoric of North Korea has been described as jingoist.