Кіріспе
Линографиялық техника, сондай-ақ линорит, линопечать немесе линолеум өнері деп те аталады. Бұл – рельефті бет ретінде линолеум қабатын (кейде ағаш блогына бекітілген) пайдаланатын ағаш кескісінің бір түрі. Сурет линолеум бетіне өткір пышақпен, V пішіндес кескішпен немесе ойыспен кесіледі, ал көтерілген (оймаланбаған) бөліктер басылып шығарылатын бөліктердің кері (көне бейнесі) болып табылады. Линолеум қабаты роликпен (брейер деп аталады) боялады, содан кейін қағазға немесе матаға басылады. Басып шығару қолмен немесе баспа машинасы арқылы жасалуы мүмкін.
Linocut, also known as lino print, lino printing or linoleum art, is a printmaking technique, a variant of woodcut in which a sheet of linoleum (sometimes mounted on a wooden block) is used for a relief surface. A design is cut into the linoleum surface with a sharp knife, V shaped chisel or gouge, with the raised (uncarved) areas representing a reversal (mirror image) of the parts to show printed. The linoleum sheet is inked with a roller (called a brayer), and then impressed onto paper or fabric. The actual printing can be done by hand or with a printing press.
Техника
Кесу материалдың бағытталған талшықтары болмағандықтан және жарылуға бейім емес болғандықтан, линолеуммен ағаштан гөрі кейбір көркемдік эффектілерді қолдану оңай, бірақ нәтижесіндегі басылымдар ағаш кескіштері мен гравюралардың көбінесе бұрышты, талшықты сипатына ие болмайды. Линолеум әдетте ағаштан гөрі кесуге оңай, әсіресе қыздырылғанда, бірақ баспа процесінің қысымы пластинаны жылдам тоздырады және материалдың нәзіктігіне байланысты үлкен жұмыстар жасау қиын. Линолеумді кесудің тағы бір жолы – линолеум бетіне өнерді мұқият жағу. Бұл жұмсақ топырақтан жасалған гравюраға ұқсас бет жасайды және осы каустикалық линолеум пластиналарын рельефтік, интальо немесе тұтқырлық басып шығару әдісімен басып шығаруға болады. Түсті линолеумды әр түс үшін жеке блоктарды пайдалану арқылы жасауға болады, сияқты Гросвенор мектебінің суретшілері жиі жасаған, бірақ Пабло Пикассо көрсеткендей, мұндай басылымдарды «қайтару» басып шығару әдісі деп аталатын линолеумның бір бөлігін пайдалану арқылы да жасауға болады. Негізінде, әрбір кезекті түс қағазға басылғаннан кейін, суретші линолеумды тазалап, келесі қолданылатын түске басылмайтын бөлігін кесіп тастайды. Қолданудың қарапайымдығына байланысты линолеум балаларды баспа өнерімен таныстыру үшін мектептерде кеңінен қолданылады, оны қарындаш пен өшіргішке бірден көшпей, сабақтағы көптеген тапсырмаларды орындау үшін пайдаланады. Сол сияқты, кәсіби емес суретшілер басып шығару үшін көбінесе ағаш емес, линолеумды кеседі. Дегенмен, қазіргі заманғы өнер әлемінде линолеум – Гросвенор мектебінің суретшілері, одан кейін Пабло Пикассо мен Анри Матисс оны кеңінен қолданғандықтан, орнықты кәсіби басып шығару ортасы.
Техниканың Америкада пайда болуы
1911 жылы чех эмигранты Войтех Прейсиг "линолеум өнерін" алғаш рет Нью-Йорк қаласында көрсетті. Линокестеу туралы жарияланымдарында (1926–29) америкалық беделді гравер Педро Джозеф де Лемос өнер мектептері үшін әдістерді жеңілдетіп, түсті линокестеу үшін жаңа техникаларды енгізді, оның ішінде негізгі матрицаны бірінші басып шығаруды. Америкалық суретші жасаған алғашқы ірі көлемді түсті линокестеулер шамамен 1943–45 жылдары Уолтер Инглис Андерсон жасады және 1949 жылы Бруклин мұражайында көрмеге қойылды.