Кіріспе
1935 жылғы Рубен Мамулиан мен Лоуэлл Шерманның "Беки Шарп" фильмі – 1935 жылғы американдық Technicolor тарихи драмасы, режиссері Рубен Мамулиан. Басты рөлді Мириам Хопкинс ойнады, ол "Оскар" сыйлығына "Ең үздік әйел актер" номинациясына ұсынылды. Басқа да актерлер қатарында Уильям Фэвершем, Франсис Ди, Седрик Хардвик, Билли Берк, Элисон Скипворт, Найджел Брюс және Алан Моубрей болды. Фильм Лэнгдон Митчеллдің 1899 жылғы, ал одан бұрын Уильям Макепис Такерейдің 1848 жылғы "Ванти-Фейр" романының негізінде жазылған, сол аттас пьесасы бойынша түсірілген. Бұл пьесаны 1890 жылдардың соңында актриса Минни Маддерн Фиске танымал етті. Сценарий авторы – Фрэнсис Эдвард Фараго. Фильм кино тарихындағы маңызды оқиға ретінде саналады, өйткені ол жаңадан дамытылған үш жолақты Technicolor технологиясын толыққанды пайдаланған тұңғыш көркем фильм болды. Бұл технология Ұлыбритания мен АҚШ-тағы Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі жылдары түсірілген түсті фильмдердің көбеюіне мүмкіндік берді. 2019 жылы Конгресс кітапханасы фильмді "мәдени, тарихи және эстетикалық маңызы бар" деп танып, АҚШ Ұлттық кино реестріне енгізді. Фильм төмендегі топтан шыққан қыздың жоғарғы топқа енуі және оның өзінің және айналасындағылардың өмірінің қирауы туралы айтады.
the film
Becky Sharp is a 1935 American Technicolor historical drama film directed by Rouben Mamoulian and starring Miriam Hopkins who was nominated for the Best Actress Oscar. Other supporting cast were William Faversham, Frances Dee, Cedric Hardwicke, Billie Burke, Alison Skipworth, Nigel Bruce, and Alan Mowbray. The film is based on the 1899 play of the same name by Langdon Mitchell, which in turn was based on William Makepeace Thackeray's 1848 novel Vanity Fair. The play was made famous in the late 1890s by actress Minnie Maddern Fiske. The screenplay was written by Francis Edward Faragoh. The film was considered a landmark in cinema as the first feature film to use the newly developed three strip Technicolor production throughout, opening the way for a growing number of color films to be made in Britain and the United States in the years leading up to World War II. In 2019, the film was selected by the Library of Congress for preservation in the United States National Film Registry for being "culturally, historically, or aesthetically significant". The film recounts the tale of a lower class girl who insinuates herself into an upper class family, only to see her life and the lives of those around her destroyed.
Сюжет
Беки Шарп (Мириам Хопкинс), әлеуметтік амбициясы зор жас әйел, Наполеон Ватерлоо шайқасында жеңілгеннен кейінгі жылдары тірі қалуға тырысады. Беки ағылшын қоғамының әлеуметтік сатыларында біртіндеп көтеріліп, кедейлік пен әлеуметтік теңсіздіктерді еңсере, жақын досы Амелия Седли (Франсис Ди) арқылы, құлақ салған әрбір бай адамды мақтап өрбітеді. Өзін жоғарылатуға ұмтылып, ол бірнеше джентльменмен қарым-қатынас жасайды: Стейн графы (Седрик Хардвик), Джозеф Седли (Нигель Брюс), Роудон Кроули (Алан Моубрей) және Амелияның күйеуі Джордж Осборн (Г. П. Хантли-младший). Ол британдық қоғамның ең жоғары деңгейіне жетеді, бірақ Лейди Бареакрес (Билли Берк) сияқты беделді әйелдерді ренжітіп, қоғамда жақтырмас адамға айналады. Шарп пивоханада тамақ үшін ән салуға мәжбүр болады, бірақ ол ұзаққа тоқталмайды. Соңында ол соңғы адамын алдап, Амелияның інісі Жозефті иеленеді.
Өндіріс
Джон Хей "Джок" Уитни мен Корнелиус Вандербилт Уитни түсті фильмдер шығару үшін арнайы Pioneer Pictures компаниясын құрды және Pioneer фильмдерін RKO Radio Pictures арқылы шығару туралы келісімшартқа қол қойды. La Cucaracha, Becky Sharp және Dancing Pirate (1936) фильмдерін түсіргеннен кейін Уитнилер мен Дэвид О. Селзник Selznick International Pictures компаниясын құрды. Екі Selznick International фильмі – A Star Is Born және Nothing Sacred (екеуі де 1937) – Селзник шығарған, авторлық құқығы Pioneer Pictures-ке тиесілі болды және RKO емес, United Artists арқылы көрсетілді. Авторлық құқығы мерзімі бітіп, жаңартылмағаннан кейін 1963 жылы фильм жалпыға қолжетімді болды. Бастапқы режиссер Лоуэлл Шерман, Беки Шарп фильмін түсіруге кіріспес бұрын "Құдайлардың түнгі өмірі" фильмінде жұмыс істеп жатқанда ауырып қалды, бірақ жобаны аяқтауға тырысты; өндіріс басталғаннан кейін төрт аптада қос пневмониядан көз жұмды. Кеңесші ханым Пэт Никсон, USC колледжінде оқыған кезінде кейде фильмдерде эпизодтық рөлдерде ойнаған, фильмде бір ғана сөйлеу жолы болды, бірақ ол соңғы монтаждауға енбеді. Шерманның қазасынан кейін Рубен Мамулиан фильмді аяқтау үшін шақырылды. Мамулиан Шерман түсірген материалдардың ешқайсысын пайдаланбады, оның орнына фильмнің барлық бөлігін қайта түсіруге шешім берді.
Түстердің дамуы
Беки Шарп – үш жолақты Technicolor процесін толық фильм бойына қолданған алғашқы көркем фильм, ол фильмнің әрбір үш негізгі түсі үшін жеке фильмдік тіркеу жасады. Жаңа Technicolor процесін фильмнің бір бөлігі үшін алғаш рет пайдаланған фильмдердің арасында 1934 жылдың ақпан айында MGM компаниясы шығарған «Мысық пен скрипка» көркем фильмінің соңғы музыкалық саны, сондай-ақ 1934 жылы түсірілген басқа фильмдер үшін түсірілген қысқа эпизодтар бар, олардың ішінде Джордж Арлис қатысқан «Ротшильдтер үйі» (Twentieth Century Pictures / United Artists) және Эдди Кантор қатысқан «Миллиондаған бала» (Samuel Goldwyn / United Artists) фильмдері кіреді. Warner Brothers компаниясы Леон Эрролдың «Күлкімен қызмет» (28 шілде, 1934) және «Жақсы таң, Ева!» (22 қыркүйек, 1934) атты екі қысқа фильмін шығарды, ал RKO Pictures «La Cucaracha» (31 тамыз, 1934) қысқаметражды фильмін ұсынды.
Қабылдау
The Spectator журналына жазған Грэм Грин "мұндағы барлық нәрсе - түс" деп тойға сыйған, ал фильмдегі түстің қолданылуын "үлкен жетістік" деп сипаттады. Грин Техниколордың "әйелдердің беттерін нашар көрсеткеніне" шағымданғанмен, Хопкинстің "шешімсіз ойынына" сын айтқан, сондай-ақ фильмнің Бат қаласындағы кульминациялық сахнасын "абсурдты" және "қалыңдық" деп тапқан. Бірақ ол бұл ұсақ-түйек шағымдарды "көңілі тоймас" деп атап, фильмнің жалпы алғанда "көзге қуаныш сыйлайтынын" айтқан.
Сақталу жағдайы
Көп жылдар бойы фильмнің түпнұсқа үш түсті Technicolor нұсқасы көруге қол жетімді болмады, бірақ 16 миллиметрлік нұсқасы бар еді. Бұл нұсқа екі түсті Cinecolor-ге нашар басылып шығарылған, ол түпнұсқа фильмнің түстерін дұрыс көрсетпеді. Кішкентай пленканың форматы да суретті бұзып, нашарлатып жіберді. 1980 жылдары UCLA кино және телеархиві архивші Роберт Гитттің қадағалауымен фильмді қалпына келтірді. Рубен Мамулиан Беверли-Хиллстегі Кино өнері мен ғылымы академиясының театрында қалпына келтірілген көшірмесінің премьерасына қатысты.