Кіріспе

Позитано (Кампан тілінде: Паситано) — Италияның Кампания аймағындағы Салерно провинциясының Амальфи жағалауындағы ауыл және коммуна, негізінен жағалауға қарай төмендейтін төбелердегі анклавта орналасқан.

Тарих

Позитанодағы қоныстың алғашқы белгілері Жоғарғы Палеолит дәуіріне дейін жетеді, сол кезде "Гротто Ла Порта" жинаушылар мен аңшылардың тоғалысы болған. Бұл кішкентай үңгір теңіз деңгейінен 120 метр биіктікте және тас жолдан 10 метр қашықтықта орналасқан. 1955 жылы Антонио М. Радмили (Пиза университеті) тарихқа дейінгі кезеңдегі сапарларды анықтау мақсатында бірнеше зерттеулер ұйымдастырды, олар жер бетінде де, кейбір үңгірлерде де жүргізілді. Қазба жұмыстары барысында түрлі қазба қалдықтары табылды, олардың бір бөлігі – моллюскілердің қабықшақтары сияқты малакологиялық жатады, ал фауна сүтқоректілердің (жабайы шошқа, тау ешкісі, бұғы және елік), құстар, қосмекенділер және балықтардың қалдықтарымен өкілденген. Табылған деректер үңгірлерді мекендеген адамдардың экономикасы негізінен моллюскілерді жинауға негізделгенін, ал құстар мен сүтқоректілерге аң аулау маргиналды болғанын көрсетеді.

Рим дәуірі

Алғашқы археологиялық куәліктер б.з.д. I ғасырына дейін соқталады, осы кезде Сорренто түбегінің жағалауында сәнді римдік виллалар салынған. Римдіктер шамамен б.з.д. 100 жылы Позитанода қоныстандыра бастады. Позитанода біреуі шығанақты иеленсе, екіншісі Ұзын Қасқыр аралына дейін созылды, "Клавдий дәуірінде жабайы жағалаудың одан да құпиялы жерлері қалай пайдаланылғанының көрнекті мысалы, тіпті, аңыз бойынша, сиреналардың мекені болған жартастарға да құрмет көрсерілмеген". Бұл виллалар "шашыраңқы типке" жатады, яғни бір-біріне жақын орналаспаған, бақтармен бөлінген әртүрлі құрылымдардан тұрады. Иелерінің есімдері әлі белгісіз, бірақ бұл әрине жоғары мәртебелі орталар болған. Вилла ди Позитаноны алғаш рет 1758 жылы Карл Вебер сипаттаған, ол кейін Геркуланум және Помпейдегі қазба жұмыстарын басқарды. 1900 жылдардың басында Мингаццини мен Пфистер Позитано шығанағы мен Галло Лунгоның құрылымын жақсырақ түсіну үшін зерттеулер жүргізді. Майури 1960 жылдарға дейін көрініп тұрған кейбір қалдықтарды, штукатурланған кірпіш бағаналардың перистилі ретінде сипаттайды. Кешен 2003 жылдан бері жүйелі қазба жұмыстарында, Санта-Мария-Ассунта шіркеуінің ораториясының астындағы аумақта жұмыс істеп келеді және 2018 жылдың 18 шілдесінде MAR (Римдік археологиялық мұражайы) Санта-Мария-Ассунта Позитано деген атпен ашылды.

Қазіргі заман

Позитано 15-17 ғасырларда өркендеген бай порты болды және уақыт өте келе оның танымалдылығы арта берді. Сол кезде олар балық және басқа да табиғи ресурстар сияқты азық-түлік саудалаған. Позитано орта ғасырларда Амальфи Республикасының порты болды және 16-17 ғасырларда гүлденді. Бірақ 19 ғасырдың ортасына қарай қала қиын жағдайға түсті. Халықтың жартысынан астамы, көбінесе Америкаға эмиграциялады. Позитано 20 ғасырдың бірінші жартысында салыстырмалы түрде кедей балықшылар ауылы болды. 1950 жылдары, әсіресе Джон Стейнбек 1953 жылғы мамырда Harper's Bazaar журналында Позитано туралы "Позитано тереңге сіңіп кетеді" деген эссесін жариялағаннан кейін, ол көптеген туристерді тартты. Стейнбек: "Бұл сен онда болғанда толыққанды шындыққа ұқсамайтын, бірақ кеткеннен кейін қатты шақыратын арман орын" деп жазды.

Климат

Позитаноның климаты өте жұмсақ, Жерорта теңізі типінде; қыстары өте жылы, ең төменгі температура көбінесе нөл градустан төмен түспейді, ал жаздары ұзақ, жылы және күннөлді, бірақ көбінесе теңіз желдерімен сергітеді. Жұмсақ температурасы мен әдемі ландшафтының арқасында Позитано Рим империясы заманынан бері демалыс орны болып келген, мұны шығанақта вилланың табылуы дәлелдейді. Ауылдың жоғарғы бөлігінен басталып, жоғарғы аудандарды аңғармен байланыстыратын көптеген баспалдақтар тән. Басты жағажайлар: Спиагья Гранде, Форнильо, Ла Порта, Фиумичелло, Ариенцо, Сан-Пьетро, Лаурито және Реммесе, олардың кейбіреулеріне теңіз арқылы да жетуге болады.

Негізгі көрікті жерлер

Санта-Мария-Ассунта шіркеуінде мажолика плиткасынан жасалған күмбез, сондай-ақ XIII ғасырға жататын қара Мадоннаның византиялық иконасы бар. Жергілікті аңыз бойынша, икона Византиядан ұрланып, қарақшылар Жерорта теңізі арқылы тасымалдап әкеліп жатқан. Позитаноның қарсаңындағы теңізде дауыл көтеріліп, қорқып қалған теңізшілер кемеде "Поса, поса!" ("Төмен түсір! Төмен түсір!") деген дауыс естіген. Икона түсіріліп, балықшылар ауылына жеткізілген, сосын дауыл басылған. Марина Гранде жағажайы Позитано қаласының тік жар тасында орналасқан және қаладағы ең танымал жағажай болып есептеледі. Басқа да танымал жағажайлар: Форнильо (Позитанодағы екінші үлкен жағажай) және Ариенцо жағажайлары. MAR Positano (Рим археологиялық мұражайы) Санта-Мария-Ассунта. Мұражай 2018 жылдың 18 шілдесінде ашылып, археологиялық орын сияқты музей болып табылады. Жер асты кешені екі крипта мен римдік вилланың бір бөлмесінен тұрады. Империя дәуіріндегі фрескалармен әшекейленген бөлменің қабырғалары Амальфи жағалауындағы римдік виллалардағы қабырға суреттерінің жалғыз мысалы. Бұл орынның ерекшелігі – өте жарық түстер. Кешендегі басқа бөлмелерді қазба жұмыстары арқылы қалпына келтіру жоспарлануда.

Мәдениет

Позитано бірнеше фильмде көрсетілген, соның ішінде «Only You» (1994), «Under the Tuscan Sun» (2003) және соңғы кезде «Kath & Kimderella» (2012) фильмдерінде, сондай-ақ 2009 жылғы «Nine» музыкалық фильмінде «Cinema Italiano» әнінде еске алынған. Бұған қоса, ол жыл сайынғы «Cartoons on the Bay» фестивалінің өтетін орны, онда анимация саласындағы үздіктерге «Pulcinella» сыйлығы табыс етіледі. 1967 жылдың шілдесінен бастап және 1970 жылдардың басым бөлігінде Позитано әнші-күйші Шон Филлипстің үйі болды, және оның ең танымал туындыларының көпшілігі осында жазылған. «The Rolling Stones» тобынан Мик Джаггер мен Кит Ричардс демалыс кезінде Позитано кафелерінде «Midnight Rambler» әнін жазды. Белгілі режиссер және продюсер Франко Зефирелли Позитанодағы «Вилла Тревиллге» ие болды, онда ол 35 жыл бойы тұрып, әдебиетшілер мен сахна және экран жұлдыздарын қабылдады. Ол өзінің көптеген театр және опера жобаларында серіктес болған досы Ренцо Монгиардиноны жергілікті дизайн ерекшеліктерін және шеберлікті көрсететін тамаша интерьерлерді жобалауға шақырды. «Вилла Тревилл» кейін бес жұлдызды бутик-қонақ үйге айналды. Неміс пианині Вильгельм Кемпф Позитаноны жазғы демалыс орны етіп таңдады, онда ол Бетховеннің фортепиано сонаталары мен концерттері бойынша жазғы курстарды өткізді. 1991 жылы қайтыс болғаннан кейін «Beethoven Kurse» Вильгельм Кемпф Мәдениет Қорының ұйымдастыруымен жалғасты, оның оқытушылары Герард Оппиц және Джон О’Коннор болды. Бүгінде туризм – ең маңызды сала. Позитано сонымен қатар «Limoncello» және «L'Albertissimo» алкогольді сусынымен де танымал, оны тек қана негізгі пордың кішкентай дүкенінде табуға болады. Қаланың шағын балықшылар ауылынан халықаралық демалыс орнына тез өсуі туризм индустриясының дамуымен байланысты. Жағажайлар, жартастар және тарихи орындармен қатар, Позитанода бүкіл әлемнен келген туристерді қызықтыратын киім дүкендері мен мейрамханалар да орналасқан. Бұл суретті толықтырып, қаланың биік жартастарында лимон, апельсин және зәйтүн ағаштары кеңінен өседі. Осы өнімдер көбінесе қаланың жаңа базарларында сатылады. Позитанода сондай-ақ «A. S. D. San Vito Positano 1956» футбол клубы да бар, ол «Stadio Vittorio de Sica» стадионында ойнайды және «Promozione Campania» турнирінде бақ сынасады.

Көлік

Позитаноға SS163 Amalfitana ұлттық жолы немесе SP425 провинциялық жолы арқылы жетуге болады. Ең жақын әуежайлар – Наполи Каподихино (NAP) және Салерно Понтеканьяно әуежайы (QSR). Олар Амальфи жағалауындағы, оның ішінде Позитаноға дейін шаттл автобустармен қатынайды.

Білім

Қоғамда бас балабақша және бастауыш мектеп, Монтепертузо балабақшасы, Монтепертузо бастауыш мектебі және орта мектеп бар.