Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз жазушысы (1858–1915)
French writer (1858–1915)
Реми де Гурмон (4 сәуір 1858 – 27 қыркүйек 1915) – француз символизмі ақыны, романист және әсерлі сыншы. Ол өз заманында көп оқылды және Блез Сендрас пен Жорж Батайльге елеулі әсер етті. «Рем» деп жазылуы дұрыс емес, бірақ көп кездеседі.
Remy de Gourmont (4 April 1858 – 27 September 1915) was a French symbolist poet, novelist, and influential critic. He was widely read in his era, and an important influence on Blaise Cendrars and Georges Bataille. The spelling Rémy de Gourmont is incorrect, albeit common.
Өмір
Гурмонт Орндағы Базош-о-Хулм қаласында Котентен аймағынан шыққан баспагерлер отбасында дүниеге келді. Ол граф Август Мари де Гурмонт пен оның графинясы Матильда де Монфорттың ұлы болды. 1866 жылы ол Ла-Манш жағасындағы Вильдеюге жақын сарайға көшті. Кан қаласында құқық білімін оқып, 1879 жылы құқық бакалавры дәрежесін алды; бітірген соң Парижге қоныс аударды. 1881 жылы Гурмонт Ұлттық кітапханада жұмыс істеді. Ол Le Monde және Le Contemporain сияқты көп таралымды мерзімдік басылымдарда жазуға кірісті. Ол Густав Канның жолын жалғап, ежелгі әдебиетке қызығушылық танытты. Осы кезеңде ол мүсінші Огюст Клезингердің моделі және мұрагері болған Берта Куррьермен танысты, олар өмір бойы бірге болды. Гурмонт сондай-ақ Жорис Карл Гюйсманспен әдеби байланыс орнатты, оған «Мистикалық латын» (Le Latin mystique) атты прозалық туындысын арнады. 1889 жылы Гурмонт «Меркюр де Франс» журналының негізін қалаушылардың бірі болды, ол символистер қозғалысының орталығына айналды. 1893 және 1894 жылдары Альфред Жарримен бірге «L'Ymagier» журналын шығарды, ол символистік ағаш кескіштеріне арналған еді. 1891 жылы ол «Патриотизм – ойыншық» (Le Joujou Patriotisme) деген poleмикалық мақала жариялады, онда Франция мен Германия ортақ эстетикалық мәдениетке ие екенін айтып, француз үкіметіндегі ұлтшылдардың қарсылығына қарамастан, екі елдің жақындасуын қалады. Бұл саяси эссе Октав Мирбоның жазбаларына қарамастан, оның Ұлттық кітапханадағы жұмысынан айырылуына себеп болды. Осы кезеңде Гурмонт жұқпалы күйдіргіш (lupus vulgaris) дертіне шалдықты. Бұл аурудан келген деформация салдарынан ол көптен бері қоғамдық өмірден шеттеді, тек «Меркюр де Франс» кеңсесінде ғана көрінетін. 1910 жылы Гурмонт Натали Клиффорд Барнимен танысты, оған «Амазонға хаттар» (Lettres à l'Amazone) атты туындысын арнады. Гурмонттың денсаулығы нашарлай берді, ол локомоторлық атаксиядан зардап шегіп, қадам баса алмай қалды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда ол қатты депрессияға түсіп, 1915 жылы Парижде мидың қан тоқтауынан қайтыс болды. Берта Куррьер оның жалғыз мұрагері болды, ол жарияланбаған көптеген еңбектерін ағасы Жан де Гурмонтқа жіберді және сол жылы қайтыс болды. Гурмонт пен Куррьер Пер-Лашез бейіштегі Шопеннің қабіріне жерленген.
Gourmont was born at Bazoches au Houlme, Orne, into a publishing family from Cotentin. He was the son of Count Auguste Marie de Gourmont and his countess, born Mathilde de Montfort. In 1866 he moved to a manor close to Villedieu near La Manche. He studied law at Caen, and was awarded a bachelor's degree in law in 1879; upon his graduation he moved to Paris. In 1881, Gourmont was employed by the Bibliothèque nationale. He began to write for general circulation periodicals such as Le Monde and Le Contemporain. He took an interest in ancient literature, following the footsteps of Gustave Kahn. During this period, he also met Berthe Courrière, model for, and heir of, the sculptor Auguste Clésinger, with whom he formed a lifelong attachment, he and Berthe living together for the rest of their lives. Gourmont also began a literary alliance with Joris Karl Huysmans, to whom he dedicated his prose work Le Latin mystique (Mystical Latin). In 1889 Gourmont became one of the founders of the Mercure de France, which became a rallying point of the Symbolist movement. Between 1893 and 1894 he was the co editor, along with Alfred Jarry, of L'Ymagier, a magazine dedicated to symbolist wood carvings. In 1891 he published a polemic called Le Joujou Patriotisme (Patriotism, a toy) in which he argued that France and Germany shared an aesthetic culture and urged a rapprochement between the two countries, contrary to the wishes of nationalists in the French government. This political essay led to his losing his job at the Bibliothèque Nationale, despite Octave Mirbeau's chronicles. During this same period, Gourmont was stricken with lupus vulgaris. Disfigured by this illness, he largely retired from public view appearing only at the offices of the Mercure de France. In 1910, Gourmont met Natalie Clifford Barney, to whom he dedicated his Lettres à l'Amazone (Letters to the Amazon). Gourmont's health continued to decline and he began to suffer from locomotor ataxia and be increasingly unable to walk. He was deeply depressed by the outbreak of World War I and died in Paris of cerebral congestion in 1915. Berthe Courrière was his sole heir, inheriting a substantial body of unpublished work which she sent to his brother Jean de Gourmont, and dying within the year. Gourmont and Courrière are buried Chopins tomb in Père Lachaise Cemetery.
Шығармалары
Гурмон – маңызды әдеби сыншы және эссеші болды, оның ең танымал еңбегі – «Le Problème du Style». Антуан Альбалаттың «Жыйырма сабақта жазу өнері» (1899) еңбегіне жауап ретінде жазылған «Le Problème du Style» Англия мен Франциядағы әдеби дамуға түрткіс болған көптеген идеялардың бастауы болды, сонымен қатар Т.С. Элиот пен Езра Паунд оны осы тұрғыдан жоғары бағалады. Оның романдары, әсіресе «Сикстин» романы, Шопенгауэрлік идеализм тақырыбын, жеке субъективтілікке баса назар аудара отырып, зерттейді, сондай-ақ сексуалдық пен көркемдік шығармашылық арасындағы декаденттік қарым-қатынасты көрсетеді. 1922 жылы Олдус Хаксли Гурмонның «Таза жүрек» романын аударды. Гурмонның поэзиялық туындыларына «Гүлдің тілегі» (Litanies de la Rose, 1892), «Жұмақтың қасиетті әйелдері» (Les Saintes du Paradis, 1898) және «Көңіл көтерулер» (Divertissements, 1912) кіреді. Оның «Иероглифтер» (1894) антологиясы дыбыс пен ырғақтың мүмкіндіктерімен тәжірибе жасауды қамтиды. Ол, мүмкін, ирониялық ізгілікке, сондай-ақ ирониялық құлшынға ұшырап, ең бастысы орта ғасырлық латын әдебиетіне деген қызығушылығын көрсетеді, ал оның еңбектері Жорис Карл Гюйсманс сияқты авторлар арасында кейінгі латын әдебиетіне қызығушылықты күшейтті. 1915 жылы Паунд ағылшын имиджистер поэзиялық қозғалысы француз символистерінен туындағанын атап өтті, ал Элиот Гурмонтты «өз буынының сыншыл санасы» деп сипаттады.
Gourmont was a literary critic and essayist of great importance, most notably his Le Problème du Style. Created in response to Antoine Albalat's The Art of Writing in Twenty Lessons (1899), Le Problème du Style was a source book for many of the ideas that inspired the literary developments in both England and France and was also admired by T. S. Eliot and Ezra Pound in that capacity. His novels, in particular Sixtine, explore the theme of Schopenhauerian Idealism with its emphasis on individual subjectivity, as well as the Decadent relationship between sexuality and artistic creativity. In 1922 Aldous Huxley translated Gourmont's novel A Virgin Heart. Gourmont's poetic works include Litanies de la Rose (1892), Les Saintes du Paradis (1898), and Divertissements (1912). His anthology Hieroglyphes (1894), contains his experiments with the possibilities of sound and rhythm. It plunges from perhaps ironic piety to equally ironic blasphemy, reflecting, more than anything else, his interest in medieval Latin literature, and his works led to a fad for late Latin literature among authors like Joris Karl Huysmans. Pound observed in 1915 that the English Imagist poetic movement derived from the French Symbolistes, Eliot describing Gourmont as the "critical conscience of his generation".
Поэзия
Розаның литаниясы (1892). Ескі гүлдер (1893). Иероглифтер (1894). Жәннат әулиелері (1899). Жаман тілектер (1900). Симона (1901). Көңіл көтерулер (1912). Жарияланбаған өлеңдер (1921). Табылған ұйқастар (1979). Жасминнің иісі (1991).
Litanies de la Rose (1892). Fleurs de Jadis (1893). Hiéroglyphes (1894). Les Saintes du Paradis (1899). Oraisons Mauvaises (1900). Simone (1901). Divertissements (1912). Poésies Inédites (1921). Rimes Retrouvées (1979). L'Odeur des Jacynthes (1991).
Көркем әдебиет
Мерлетт (роман, 1886 ж.). Сикстин (роман, 1890 ж.). "Фантом" (1893 ж.). "Сингульер қамалы" (1894 ж.). "Көңілсіз проза" (әңгімелер жинағы, 1894 ж.). Принцесса Фениссаның трагедиялық тарихы (1894 ж.). "Саққырлық тарихтар" (1884 ж.). "Сытырау жолаушысы" (1896 ж.). Фокас (1895 ж.). "Диомедтің жылқылары" (роман, 1897 ж.). "Алыс елден". Кереметтер. Әйелдер бейнесі (1898 ж.). "Әйелдің арманы" (роман, 1899 ж.). "Люксембургтегі бір түн" (1906 ж.). "Таза жүрек" (1907 ж.). "Түстер, жаңа әңгімелер және көне нәрселер" (1908 ж.). "Сатиралық хаттар" (1913 ж.). "Амазонға хаттар" (1914 ж.). "Мсье Крокант" (1918 ж.). "Гризелидидің төзімі" (1920 ж.). "Сикстинге хаттар" (1921 ж.). "Сақиналы құмыра" (1923 ж.). "Серуеннің соңы және үш басқа әңгіме" (әңгімелер жинағы, 1925 ж.). "Кейу" (роман, 2006 ж.).
Merlette (novel, 1886). Sixtine (novel, 1890). Le Fantôme (1893). Le Château Singulier (1894). Proses Moroses (short stories, 1894). Histoire Tragique de la Princesse Phénissa (1894). Histoires Magiques (1884). Le Pèlerin du Silence (1896). Phocas (1895). Les Chevaux de Diomède (novel, 1897). D'un Pays Lointain. Miracles. Visages de Femmes (1898). Le Songe d'une Femme (novel, 1899). Une Nuit au Luxembourg (1906). Un Cœur Virginal (1907). Couleurs, Contes Nouveaux Suivi de Choses Anciennes (1908). Lettres d'un Satyre (1913). Lettres à l'Amazone (1914). Monsieur Croquant (1918). La Patience de Grisélidis (1920). Lettres à Sixtine (1921). Le Vase Magique (1923). Fin de Promenade et Trois Autres Contes (short stories, 1925). Le Désarroi (novel, 2006).
Lilith (1892). Théodat (1893). Le Vieux Roi (1897). L'Ombre d'une Femme (1923).
Шығармашылық емес
Жанартаудың атылуы (1882). Өрлеуге келген қала (1883). Бертран Ду Гесклин (1883). Темпеттер мен кеме апаттары (1883). Помпеидің соңғы күндері (1884). Баллон (1884). Канададағы француздар және Акадия (1888). Лапондықтардың үйінде, Норвегиялық Лапонияның әдет-ғұрыптары мен аңыздары (1890). Патриотизмнің ойыны (1891). Латын мистикасы. Antiphonaire ақындары және Орта ғасырдағы символизм (Ж. К. Хуйсманс сөзбасымен, 1892). Идеализм (1893). L'Ymagier (Альфред Жарримен бірге, 1896). Халық поэзиясы (1896). Маскалар кітабы (1896). "L'Ymagier" альманахы, Зодиак, Астрология, Әдебиет, Көркемдік, Сиқырлы, Кабалистикалық және Пайғамбарлық (1897). Маскалардың екінші кітабы (1898). Француз тілінің эстетикасы (1899). Идеялар мәдениеті (1900). Кішкентай журналдарға алғы сөз (1900). Күміс жол (1902). Стиль мәселесі (1902). Эпилогтар: Өмір туралы ойлар, 1895-1898 (1903). Сүйіспеншілік физикасы. Жыныстық инстинкт туралы эссе (1903). Әдеби серуендер (1904). Джудит Готье (1904). Философиялық серуендер (1905). Данте, Беатрис және махаббат поэзиясы. XIII ғасырдың соңында Италиядағы әйелдік идеал туралы эссе (1908). Қайғылы мысық. Идеялар мен бейнелер (1912). Кішкентай қала (1913). Сабльдегі іздер (1914). Бельгия әдебиеті (1915). Дауыл кезінде, Андре Рувейрдің суреттері (1915). Күресте (1915 сәуір-шілде) (Жан де Гурмонттың алғы сөзімен, 1916). Соғыс кезінде. Аргентинаға хаттар (Жан де Гурмонттың алғы сөзімен, 1917). Күннің идеялары (1918). I том: (1914 қазан - 1915 сәуір). II том: (1915 мамыр - 1915 қыркүйек). Орта ғасырдың үш аңызы (1919). Жарсылмаған ойлар (Гийом Аполлинардың алғы сөзімен, 1920). "L'Ymagier" кітабы (1921). Керең қарындаштар (1921). Шындық бұлағы (1922). Жарсылмаған соңғы ойлар (1924). Диссоциациялар (1925). Жаңа диссоциациялар (1925). Өнердің соңы (1925). Әйелдер мен тіл (1925). Табиғат ақындары: Брайант және Эмерсон (1925). Le Joujou және басқа үш эссе (1926). Амазонкаға жақын хаттар (1926). Әдеби серуендер (1929).
Un Volcan en Éruption (1882). Une Ville Ressuscitée (1883). Bertrand Du Guesclin (1883). Tempêtes et Naufrages (1883). Les Derniers Jours de Pompéi (1884). En Ballon (1884). Les Français au Canada et en Acadie (1888). Chez les Lapons, Mœurs, Coutumes et Légendes de la Laponie Norvégienne (1890). Le Joujou Patriotisme (1891). Le Latin Mystique. Les Poètes de l'Antiphonaire et la Symbolique au Moyen Âge (with a preface by J. K. Huysmans, 1892). L'Idéalisme (1893). L'Ymagier (with Alfred Jarry, 1896). La Poésie Populaire (1896). Le Livre des Masques (1896). Almanach de "L'Ymagier", Zodiacal, Astrologique, Littéraire, Artistique, Magique, Cabalistique et Prophétique (1897). Le Deuxième Livre des Masques (1898). Esthétique de la Langue Française (1899). La Culture des Idées (1900). Preface to Les Petites Revues (1900). Le Chemin de Velours (1902). Le Problème du Style (1902). Épilogues: Réflexions sur la Vie, 1895 1898 (1903). Physique de l'Amour. Essai sur l'Instinct Sexuel (1903). Promenades Littéraires (1904). Judith Gautier (1904). Promenades Philosophiques (1905). Dante, Béatrice et la Poésie Amoureuse. Essai sur l'Idéal Féminin en Italie à la Fin du XIIIe Siècle (1908). Le Chat de Misère. Idées et Images (1912). La Petite Ville (1913). Des pas sur le Sable (1914). La Belgique Littéraire (1915). Pendant l'Orage, Bois d'André Rouveyre (1915). Dans la Tourmente (Avril juillet 1915) (with a preface by Jean de Gourmont, 1916). Pendant la Guerre. Lettres pour l'Argentine (with a preface by Jean de Gourmont, 1917). Les Idées du Jour (1918). Vol. I: (Octobre 1914 avril 1915). Vol. II: (Mai 1915 septembre 1915). Trois Légendes du Moyen Âge (1919). Pensées Inédites (with a Preface by Guillaume Apollinaire, 1920). Le Livret de "L'Ymagier" (1921). Petits Crayons (1921). Le Puits de la Vérité (1922). Dernières Pensées Inédites (1924). Dissociations (1925). Nouvelles Dissociations (1925). La Fin de l'Art (1925). Les Femmes et le Langage (1925). Deux Poètes de la Nature: Bryant et Emerson (1925). Le Joujou et Trois Autres Essais (1926). Lettres Intimes à l’Amazone (1926). Promenades Littéraires (1929).
Ағылшын тіліндегі аудармасы
Люксембургтегі түн (Артур Рэнсомның алғы сөзімен, 1912). "Француздық «мәдениет» туралы көзқарас", «Жаңа Республика» (1915). Теодат, пьеса (1916). «Париждегі философиялық түндер» (1920). «Құстарға арналған шаң», ІІ бөлім, ІІІ бөлім, IV бөлім, «Диал» журналы, LXIX том, 1920; V бөлім, VI бөлім, VII бөлім, VIII бөлім, IX бөлім, «Диал» журналы, LXX том, 1921. «Маскалар кітабы» (1921). «Таза жүрек» (1921). «Декаданс және идеялар мәдениеті туралы басқа да эсселер» (1922). «Махаббаттың табиғи философиясы» (1922). «Мырза Антифилос», сатира (1922). «Өте әйел: Интеллектуалды роман» (1922). «Диомедтің аттары» (1923). «Реми де Гурмонның эпиграммалары» (1923). «Сары, қара, ақ, көк, күлгін және қызыл түстердегі әңгімелер» (1924). «Жасыл, Зинзолин, Роза, Мурман, Маув, Лайлак және апельсин түстердегі әңгімелер» (1924). «Әйелдің арманы» (1927). «Жезөкше әйел: Жыныссыз әйел Сингуляр шатода» (1929). «Амазонкаға хаттар» (1931). «Лилит», пьеса (1946). «Бұзықтықтың періштелері» (1992). «Француздық декадент әңгімелері», Стивен Ромер (2013).
A Night in the Luxembourg (with preface by Arthur Ransome, 1912). "A French View of 'Kultur'," The New Republic (1915). Theodat, a Play (1916). Philosophic Nights in Paris (1920). "Dust for Sparrows," Part II, Part III, Part IV, The Dial, Vol. LXIX, 1920; Part V, Part VI, Part VII, Part VIII, Part IX, The Dial, Vol. LXX, 1921. The Book of Masks (1921). A Virgin Heart (1921). Decadence, and Other Essays on the Culture of Ideas (1922). The Natural Philosophy of Love (1922). Mr. Antiphilos, Satyr (1922). Very Woman: A Cerebral Novel (1922). The Horses of Diomedes (1923). Epigrams of Remy de Gourmont (1923). Stories in Yellow, Black, White, Blue, Violet, and Red (1924). Stories in Green, Zinzolin, Rose, Purple, Mauve, Lilac, and Orange (1924). Dream of a Woman (1927). The Prostituted Woman: The Sexless One in the Singular Château (1929). Letters to the Amazon (1931). Lilith, a Play (1946). The Angels of Perversity (1992). French Decadent Tales, by Stephen Romer (2013).