Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жануарлармен тасымалдауға арналған қарапайым екі дөңгелекті көлік құралы.
Simple two wheeled vehicle for animal drawn transport
Арба (Австралия және Жаңа Зеландияда) – тасымалдау үшін екі дөңгелекті көлік құралы. Оны әдетте жылқы, есек, қашыр, өгіз сияқты күшті жануарлар, тіпті ешкілер немесе ірі иттер сияқты кішкентай жануарлар тартады. Қол арбасын бір немесе бірнеше адам итеріп немесе тартып жүргізеді. Уақыт өте келе "арба" сөзінің мағынасы кеңейіп, дөңгелектерінің санына, тасымалданатын жүгіне немесе қозғалыс тәсіліне қарамастан, дүкен арбалары, гольф арбалары, го-карттар және UTV сияқты кез келген шағын көлік құралдарын білдіруге дейін жетті.
A cart or dray (Australia and New Zealand) is a vehicle designed for transport, using two wheels and normally pulled by draught animals such as horses, donkeys, mules and oxen, or even smaller animals such as goats or large dogs. A handcart is pulled or pushed by one or more people. Over time, the word "cart" has expanded to mean nearly any small conveyance, including shopping carts, golf carts, go karts, and UTVs, without regard to number of wheels, load carried, or means of propulsion.
Тарих
Арбаның тарихы дөңгелектің тарихымен тығыз байланысты. Арбалар туралы әдебиетте б.з.д. екінші мыңжылдықта айтылған. Арбаны алғаш пайдаланған халық Месопотамия немесе Ямная мәдениеті сияқты Шығыс Еуропаның ерте тұрғындары болған болуы мүмкін (толық ақпарат алу үшін дөңгелектің тарихына қараңыз). Әлемнің түкпір-түкпірінде адамдар итеріп жүрген қол арбалар қолданылған. Арбалар көбінесе сот жазаларын орындау үшін пайдаланылды, айыптыларды тасымалдау үшін де, бұл өзі қоғамдық ұят болатын (Ежелгі Римде жеңілген басшыларды жеңіске жеткен генералдың салтанатына алып жүретін), тіпті Англияда Елизавета I патшайым тұсында қамшылау тірегімен алмастырылғанға дейін, айыптыларды арбаның артқы жағына байлап, жазалап қамшылау үшін қолданылды. Тумбрильдер көбінесе Франция революциясымен байланысты, олар айыптыларды гильотинаға алып бара жатқанда көтеріп жүретін жылжымалы платформа болды: бұл Альберт Пьерпойнт жүйке бағанасын бірден кесу үшін қажетті құлауды есептегенге дейін, олар дарға асылатын жерде алынып тасталатын тіреу ретінде пайдаланылған бұрынғы тәжірибенің жалғасы еді.
The history of the cart is closely tied to the history of the wheel. Carts have been mentioned in literature as far back as the second millennium B. C. The first people to use the cart may have been Mesopotamians or early Eastern Europeans, such as the Yamnaya Culture (See history of the wheel for more information). Handcarts pushed by humans have been used around the world. Carts were often used for judicial punishments, both to transport the condemned – a public humiliation in itself (in Ancient Rome defeated leaders were often carried in the victorious general's triumph) – and even, in England until its substitution by the whipping post under Queen Elizabeth I, to tie the condemned to the cart tail (the back part of a cart) and administer him or her a public whipping. Tumbrils were commonly associated with the French Revolution as a mobile stage elevating the condemned on the way to the guillotine: this was simply a continuation of earlier practice when they were used as the removable support in the gallows, before Albert Pierrepoint calculated the precise drop needed for instant severance of the nerve column.