Германияның BV 155 жобасы: Б-29 бомбалаушыларына қарсы жоғары биіктікте ұшуға арналған ұшақ. 1942 ж. әзірленген, бірақ соғыс аяқталғанда сынақтан өте берді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Германияның жоғары биіктіктегі прототиптік ұшқыш-қорғаушы ұшағы
German high altitude prototype interceptor aircraft
Blohm & Voss BV 155 – Германияның әуе күштері үшін АҚШ-тың Boeing B-29 Superfortress бомбалаушы ұшақтарының шабуылдарына қарсы қолданылуы жоспарланған жоғары биіктіктегі ұшқыш-қорғаушы ұшақ. 1942 жылы Messerschmitt Me 155 ретінде жобалау жұмыстары басталды, бірақ жоба ұзақ даму кезеңінен өтіп, меншік иесі ауысты, және екінші дүниежүзілік соғыс аяқталған кезде прототиптер әлі де сынақтан өтіп, жетілдірілуде болды.
The Blohm & Voss BV 155 was a German high altitude interceptor aircraft intended to be used by the Luftwaffe against raids by USAAF Boeing B 29 Superfortresses. Work started on the design as the Messerschmitt Me 155 in 1942, but the project went through a protracted development period and change of ownership, and prototypes were still under test and development when World War II ended.
Өмірбаян
Американың B-29 «Суперфортресс» бомбалаушысының мүмкіндіктері туралы ақпарат 1942 жылдың басында неміс басшылығына жетті. Бұл бомбалаушы қазіргі неміс авиациясының тиімді жұмыс істей алмайтын биіктікте ұшуға қабілетті болды. Оны тоқтату үшін Люфтваффеге жаңа ұшақтар қажет болды. Мұндай биікке арналған истребительді жасау жұмысын «Мессершмитт» бастады, бірақ 1943 жылы жоба «Блохм & Восс» компаниясына берілді. Соның нәтижесінде 1944 жылдың қыркүйек айында алғашқы сынақ сапарынан өткен Bv155 прототипі құрылды.
Performance estimates of the American B 29 Superfortress reached German command in early 1942. The bomber would cruise at an altitude at which no current German plane could operate effectively. To intercept it, the Luftwaffe would urgently need new aircraft. Work on such a high altitude fighter was begun by Messerschmitt, but in 1943 the project was passed to Blohm & Voss. The result would be the Bv155 prototype that made its first test flight in September 1944.
Мен 155
BV 155 тарихы 1942 жылдың көктемінде Мессершмитт компаниясында басталды. Сол кезде салынып жатқан Graf Zeppelin әуе кемесінде орналасуы тиіс бір орындық, палубалық истребительге қажеттілік туындады. Оған жауап ретінде Мессершмитт Me 409 ұшағын ұсынды, кейіннен ол Me 155 деп аталды. Экономикалық тиімділік пен қарапайымдылықты ескере отырып, мүмкіндігінше көп Messerschmitt Bf 109 компоненттерін пайдалану жоспарланды, бұл, негізінен, бұрынғы Messerschmitt истребительінің теңіздік нұсқасы болды. Me 155 ұшағы 1475 АТ (1455 ж.к., 1085 кВт) қуаты бар DB 605A 1 сұйық салқындатылатын қозғалтқышымен жабдықталуы тиіс еді. Фюзеляжі стандартты Bf 109G фюзеляжімен ұқсас болды, бірақ толығымен жаңа қанаттары болды. Шанағы қанаттың ішкі бөлігіне жиырылып, қауіпсіз қону үшін қажетті кеңірек ізді ұсынды. Қанаттарын бүктеу, катапульта дөңгелектері және тежегіш құрылғысы сияқты стандартты теңіздік жабдықтар орнатылатын болды. Қару-жараққа қозғалтқышқа орнатылған 20 мм MG 151 зеңбірегі, екі 20 мм MG 151 зеңбірегі және екі 13 мм (.51 дюйм) MG 131 пулеметі кіруі тиіс еді. Оның шамамен максималды жылдамдығы 649 км/сағ (403 миль/сағ) болды. Үш нұсқа әзірленді: бір Junkers Jumo 213 қозғалтқышы бар Me 155A, DB 628 қозғалтқышымен жабдықталған Me 155B (негізінен екі сатылы механикалық турбонаддув және индукциялық салқындатқышпен жабдықталған DB 605A) және бір DB 605A қозғалтқышы бар Me 155C. Me 155 ұшағының егжей-тегжейлі дизайны 1942 жылдың қыркүйегіне дейін аяқталды. Алайда, Graf Zeppelin кемесінің көптеген кешігулері кеменің аяқталуына кем дегенде екі жыл уақыт қалатынын көрсетті. Мессершмиттке Me 155 жобасын мерзімсіз тоқтату туралы бұйрық берілді. Graf Zeppelin кемесіндегі жұмыс ақырында тоқтатылды.
The story of the BV 155 began at Messerschmitt in the spring of 1942. A requirement had arisen for a carrier based single seat fighter to be based aboard the aircraft carrier German aircraft carrier Graf Zeppelin, then under construction. In response, Messerschmitt proposed the Me 409, later renamed Me 155. In the interest of economy and simplicity, it was to use as many Messerschmitt Bf 109 components as possible, being basically a navalized version of the earlier Messerschmitt fighter. The Me 155 was to be powered by a DB 605A 1 liquid cooled engine of 1,475 PS (1,455 hp, 1,085 kW). The fuselage was more or less that of the standard Bf 109G, but with an entirely new wing. The undercarriage retracted inwards into wing wells, providing the wider track required for safe carrier landings. Standard naval equipment such as folding wings, catapult spools, and arrester gear were to be fitted. Proposed armament was an engine mounted 20 mm MG 151 cannon and two 20 mm MG 151 cannons and two 13 mm (.51 in) MG 131 machine guns in wings. It had an estimated maximum speed of 649 km/h (403 mph). Three variants were worked out, the Me 155A with one Junkers Jumo 213, the Me 155B powered by a DB 628, which was basically a DB 605A with a two stage mechanical supercharger with an induction cooler, and the Me 155C with one DB 605A. Detail design of the Me 155 was complete by September 1942. However, the numerous delays in the Graf Zeppelin seemed to indicate that the completion of the carrier would be at least two years away. Messerschmitt was told to shelve the Me 155 project for the indefinite future. Work on the Graf Zeppelin carrier was eventually abandoned.
Мен 155А
Me 155 жобасындағы барлық жұмыстар ысырап болмас үшін, Мессершмитт 1942 жылдың қараша айында оның конструкциясын Люфтваффенің жылдам, бір орындық бомбалаушы ұшағына қойған талабына сәйкес өзгертті. 1000 кг (2210 фунт) салмақтас бір SC1000 бомбасы тасымалданатын болды. Ұшақтағы барлық тасымалдау жабдықтары мен қару-жарақтың көп бөлігі алынып тасталды. Қосымша жанармай бактері қосылып, үлкен бомбаға жерден қашықтық беру үшін ұзын, қысқартылмайтын артқы тірек дөңгелегі орнатылды. Бұл ұсыныс 1942 жылдың соңында Me 155A деп белгіленді.
In order that all of that work on the Me 155 project not go entirely to waste, Messerschmitt adapted its design in November 1942 to match a Luftwaffe requirement for a fast single seat bomber. A single 1,000 kg (2,210 lb) SC1000 bomb was to be carried. All of the carrier equipment and most of the armament was removed from the aircraft. Additional fuel tanks were provided and an elongated, non retractable tailwheel was added to provide ground clearance for the large bomb. The proposal was designated Me 155A in late 1942.
Me 155B
1942 жылдың соңына қарай, АҚШ Әуе күштерінің бомбалау шабуылдарының көбеюі және жаңа американдық B-29 бомбалаушысы туралы мәліметтер түскеніне байланысты Люфтваффе Me 155B-ді қайта әзірлеуді қолға алды. Двигатель DB 628 болуы тиіс еді, ол негізінен екі сатылы механикалық суперкомпрессор және индукциялық салқындатқышпен жабдықталған DB 605A двигателі болатын. Пресс кабинасы да қарастырылды. Қызметтік төбе биіктігі 14 097 м (46 250 фут) шамасында болуы мүмкін деп есептелді. 1942 жылдың мамыр айында DB 628 двигателіне бейімделген Bf 109G 15 500 м (50 850 фут) биіктікке көтерілді. Алайда, Техникалық басқарма DB 603A двигателінің тұнбалы турбонадтағышпен жабдықталуы перспективалырақ екенін анықтады. DB 603A ұшып көтерілгенде 1201 кВт (1610 а.к.) қуаттық берді, ал 15 000 м (49 210 фут) биіктікте – 1081 кВт (1450 а.к.). Бұл двигательді ауыстыру фюзеляждың пресс кабинасының артында турбонадтағышты орналастыру үшін ұзартуды талап етті. Газдар сыртқы түтіктер арқылы турбонадтағышқа жеткізілді. Ауа қанаттың арт жағындағы төменгі ойыс арқылы сорылды. Стандартты Bf 109G қанаттары жаңа, ұзын аралықтағы, қанаттың орталық бөлігінен тыс орнатылатын болды. Басқа бөліктер қолда бар Мессершмитт конструкцияларынан алынды – тік құйрығы Me 209-дан, ал көлденең құйрығы мен шасси Bf 109G-ден алынды. Me 155B-нің осы өзгертілген нұсқасы Мессершмитт тарапынан P.1091 деп белгіленді. 1943 жылдың тамызында RLM Мессершмиттің тым көп міндеттемелер алғанын түсініп, жобалау жұмыстарын Blohm & Voss компаниясына жүктеді. Бұл жобалау тобы Мессершмиттің ағымдағы жобасында көптеген кемшіліктер бар екенін және толық қайта жобалау қажеттігіне келді деген қорытындыға келді.
By the end of 1942, the increasing number of USAAF bombing raids and intelligence coming in about the new American B 29 bomber led the Luftwaffe to revive development of the Me 155B. The engine was to be the DB 628, which was basically a DB 605A with a two stage mechanical supercharger with an induction cooler. A pressurized cabin was to be provided. It was estimated that a service ceiling of 14,097 m (46,250 ft) could be attained. A converted Bf 109G adapted to take the DB 628 engine flew in May 1942 and attained an altitude of 15,500 m (50,850 ft). However, the Technische Amt concluded that a DB 603A engine with an exhaust driven turbosupercharger was more promising. The DB 603A provided 1,201 kW (1,610 hp) for takeoff and 1,081 kW (1,450 hp) at 15,000 m (49,210 ft). This engine change required that the fuselage be elongated in order to house the turbosupercharger aft of the pressure cabin. Exhaust gases were carried to the turbosupercharger via external ducts. Air was drawn in through via a ventral trough aft of the wing. Standard Bf 109G wings were to be fitted outboard of a new, long span, untapered wing center section. Other parts were scavenged from existing Messerschmitt designs – the vertical tail was from the Me 209, and the horizontal tail and the undercarriage were taken from the Bf 109G. The resulting revision of the Me 155B was designated P.1091 by Messerschmitt. In August 1943, the RLM realised that Messerschmitt was over committed and transferred the design work to Blohm & Voss. The design team there came to the conclusion that the existing Messerschmitt design had too many weaknesses and a complete redesign would be necessary.