Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
VII ғасыр англосаксондық патшайым, әйел монах және әулие.
7th century Anglo Saxon queen, abbess, and saint
Туу, шомылдыру рәсімінен өту, жер аударылу
Эанфледтің анасы христиан дінінде өскен, бірақ әкесі англосаксондық мүшрік болған және ол оның туған кешіне, яғни 626 жылы Пасхадан бір күн бұрын Дервент өзені жағасындағы патшалық резиденцияда жаңа дінді қабылдаған жоқ. Беданың баяндамасы бойынша, Эанфлед туған күні Уэссекс патшасы Квикельм жіберген қаскөй Эдвинді өлтіруге әрекеттенген. Содан кейін Эдвин, Этельбургтің епискобы Паулиннің ықпалымен, Эанфледті крещение рәсімінен өткізуге келісіп, егер ол Квикельмді жеңсе, христиан болатынына уәде берді. Беда айтуынша, Эанфлед 8 маусым 626 жылы Пятидесятница мерекесінде (Елуінші күн) патшалық үйдің тағы он бір адамымен бірге крещение алды. Эдвин Квикельмге қарсы сәтті жорық жасап, 627 жылы жаңа дінді қабылдады. Оның билігі 633 жылы Хэтфилд Чейз шайқасында жеңіліп, қаза тапқаннан кейін аяқталды. Эдвиннің өлімінен кейін туған аласапырандықтан қашып, Этельбург епископ Паулинмен бірге Кентке қайтып келді, онда Эанфлед өзінің ағасы, Кент патшасы Эдбальдтың қорғауында өсті.
Eanflæd's mother had grown up as a Christian, but her father was an Anglo Saxon pagan and he remained uncommitted to the new religion when she was born on the evening before Easter in 626 at a royal residence by the River Derwent. Bede recounts that earlier on the day that Eanflæd was born, an assassin sent by Cwichelm of Wessex made an attempt on Edwin's life. Afterward, Edwin, prompted by Æthelburg's bishop, Paulinus, agreed to Eanflæd's baptism and promised to become a Christian if he was granted a victory over Cwichhelm. Eanflæd was baptised, Bede says, on the feast of Pentecost (8 June 626) with eleven others of the royal household. Edwin campaigned successfully against Cwichelm and adopted the new faith in 627. His reign ended in 633 with his defeat and death at the battle of Hatfield Chase. Fleeing the unsettled times which followed Edwin's death, Æthelburg, together with Bishop Paulinus, returned to Kent, where Eanflæd grew up under the protection of her uncle, King Eadbald of Kent.
Қайту, неке
642 жылы Берникия патшасы Освиу, Нортумбрияның қарсыласы патшалық отбасының басшысы, Эанфледтің туысы Эорценберхтің билік еткен Кентке Утта есімді діни қызметкерді жіберді. Освиу бұрын британдық ханшайым Риенмелтпен үйленген, бірақ ағасы Освальд Мазерфилд шайқасында қаза болғаннан кейін жақында патша болды. Мазерфилдтің жеңімпазы, Мерсия патшасы Пенда, Орталық Британияны бақылап, Освиу қолдауға мұқтаж болды. Эанфледке үйлену Кент және мүмкін франктардың қолдауын қамтамасыз ететін еді, ал Освиу мен Эанфледтің болашақ балалары бүкіл Нортумбрияға құқық талап етуге негізді болар еді. Неке күні тарихқа енбеген. Егер Освиу Эанфледке үйлену арқылы Дейрадағы билігін бейбіт түрде қабылдауды көздесе, жоспары сәтсіз аяқталды. 644 жылы Эанфледтің анасының екінші туысы Освин Дейрада билік құрды. 651 жылы Освиудің әскербасыларының бірі Освинды өлтірді. Әйелінің туысын өлтіргені үшін өтелкісін білдіре отырып, Освиу Гиллингте Гиллинг аббаттығын құрды, онда екі патша үшін де дұға оқылды.
In 642 Oswiu, King of Bernicia, head of the rival Northumbrian royal family, sent a priest named Utta to Kent, which then was ruled by Eanflæd's cousin, Eorcenberht, to ask for her hand in marriage. Oswiu already had been married, to a British princess, named Rieinmellt, but recently had become king on the death of his brother, Oswald, at the battle of Maserfield. King Penda of Mercia, the victor of Maserfield, dominated central Britain and Oswiu was in need of support. Marriage with Eanflæd would provide Kentish, and perhaps Frankish, support, and any children Oswiu and Eanflæd might have would have strong claims to all of Northumbria. The date of the marriage is not recorded. If Oswiu's goal in marrying Eanflæd was the peaceful acceptance of his rule in Deira, the plan was unsuccessful. By 644 Oswine, Eanflæd's paternal second cousin, was ruling in Deira. In 651 Oswine was killed by one of Oswiu's generals. To expiate the killing of his wife's kinsman, Oswiu founded Gilling Abbey at Gilling where prayers were said for both kings.
Эанфледтің Освиумен туған балалары Эгфрит, Эльфвин, Острит және Эльфлед деп саналады. Осуиудың күрделі некелері мен қарым-қатынастары оның әр баласының анасын анықтауды қиындатады. Кирбинің сөзінше, Олдфрит, Эалфрит және Эалфлед Эанфледтен тумаған. Эанфлед Вильфридтің ертедегі демеушісі болды, ол Эгфрит, Олдфрит және Озред патшалық құрған кезде Нортумбрия саясатында және жетінші ғасырдағы Британияның басқа аймақтарында маңызды рөл атқарды. Вильфрид Римге қажылық сапарға баруды қалағанда, патшайым оны өз туысы, Кент патшасы Эорценбертке ұсынды.
With varying degrees of certainty, Eanflæd's children with Oswiu are identified as Ecgfrith, Ælfwine, Osthryth, and Ælfflæd. Oswiu's complicated series of marriages and liaisons makes identifying the mother of each of his children difficult. Kirby states that Aldfrith, Ealhfrith, and Ealhflæd were not born to Eanflæd. Eanflæd was the early patroness of Wilfrid, who played a large part in Northumbrian politics during the reigns of Ecgfrith, Aldfrith, and Osred, and elsewhere in seventh century Britain. When Wilfrid wished to travel on pilgrimage to Rome, the Queen recommended him to her cousin, the Kentish king Eorcenberht.
Жесір, абыстай, қасиетті
Осуиу қайтыс болғаннан кейін бірнеше жыл өткен соң Эанфлед Уитбидегі монастырға шегінді. Бұл монастырь оның патшалық отбасымен тығыз байланысты болды және көптеген туыстары сол жерде жерленген. Нортумбрия шіркеуіндегі дау-жанжалдар 664 жылы осы монастырда өткен Уитби синодына әкелді, онда Освиу Римдік күнтізбелеу әдісін қабылдап, Пасха күнін анықтау туралы дауды шешуге келісті. Уитби аббаттығы – екі бөлімді монастырь болған, онда монахтар мен қарындастар бөлек жатақтарда тұрған, бірақ олар бір шіркеуді және діни рәсімдерді ортақ пайдаланған. 680 жылы Эанфледтің туысы және монастырьдің алғашқы әйелі Хильда қайтыс болғаннан кейін, Эанфлед өзінің қызы Элфлейдпен бірге монастырь басшысы болды. Ол өгей ұлы Олдфриттің (685–704) билігі тұсында қайтыс болды. Осы кезеңде король Эдвиннің денесі Уитбиде қайта жерленді. Кейбір кейінгі дереккөздер Эанфледтің мереке күнін 24 қараша деп көрсетеді. Эдвин, Освиу, Хильда және кейіннен Элфлейдпен бірге ол Уитбиде жерленді. Вильгельм Малмсбери оның денесі кейін Гластонбери аббаттығына көшірілгенін айтқан, онда он екінші ғасырда оған ескерткіш орнатылған екен.
Perhaps several years after Oswiu's death, Eanflæd retired to the monastery at Whitby. This monastery was closely associated with her royal family and many members were buried there. Divisions within the Northumbrian church led to the Synod of Whitby held at this monastery in 664, during which Oswiu had agreed to settle a calendar controversy about Easter by adopting the Roman dating method. Whitby Abbey was a double monastery, housing the nuns and monks in separate quarters although they shared the church and religious rites. Following the death of her kinswoman and the founding abbess of the monastery, Hild, in 680 Eanflæd became abbess jointly with her daughter Ælfflæd. She died in the reign of her stepson, Aldfrith (685–704). During this time, the remains of King Edwin were reburied at Whitby. Some late sources give the feast day of Eanflæd as 24 November. Along with Edwin, Oswiu, Hilda, and later, Ælfflæd, she was buried at Whitby. William of Malmesbury believed that her remains later had been removed to Glastonbury Abbey where a monument to her was said to exist in the twelfth century.