Кіріспе

Француз ақыны Тристан Корбиер (18 шілде 1845 – 1 наурыз 1875), шын аты Эдуард Жоахим Корбиер, Бретаньдегі Плужан (қазір Морлеик қаласының бөлігі) қаласында туған француз ақыны. Ол туберкулезден 29 жасында қайтыс болғанға дейін өмірінің көп бөлігін осы жерде өткізді. Символизмге жақын, "көкірекке қадаған ақын" ретінде танылған француз ақыны. Ол "Желті махаббат" атты бір ғана өлеңдер жинағының және бірнеше прозалық туындының авторы. Ол көбінесе маргиналды және бақытсыз өмір сүрді, сүйек ауруы мен өзінің "қоршаулы" болғанына байланысты екі үлкен күйреуге ұшырады: біріншісі – оның жеке өмірі (оның шығармаларында "Марсель" деп аталатын бір ғана әйелге ғашық болды), екіншісі – теңізге деген құштарлығы (әкесі Эдуард Корбиер сияқты теңізші болу арманында болды). Оның поэзиясы осы екі терең жараны көтеріп, өзіне де, айналасындағы өмір мен әлемге де циникалық және өткір стильде қарауға итермеледі. Ол 29 жасында, мүмкін туберкулезден қайтыс болды, баласыз, жұмыссыз, ескі бретондық үйінде, замандастары түсінбеген күйде көз жұмды. Оның инновациялық поэзиясы оның өлімінен көп уақыт өткен соң ғана танылды.

Отбасы және оқу

Оның анасы Мари Анжелик Аспаси Пуйо, ол туған кезде 19 жаста болған, жергілікті буржуазияның ең белгілі отбасыларының бірінен шыққан. Оның әкесі Антуан Эдуард Корбиер, өзінің ең көп сатылған "Le Négrier" романымен танымал болды. Оның туысы Констант Пуйо белгілі пикториализм фотографы еді. 1858 жылдан 1860 жылға дейін Сен-Брюк императорлық лицейінде оқыған кезінде ол терең депрессияға түсті және бірнеше суық қыстарда ауыр ревматизмге шалдықты, ол оның денесін деформациялады. Ол ата-анасын өзін отбасының қамқорлығы мен махаббатынан алыс, сол жерге орналастырғаны үшін айыптады. Колледждің аристократтық өкілдерінің (яғни мұғалімдердің) қатал тәртібіне бейімделудегі қиындықтар оның анархиялық жеккөрушілік және сарказм сипаттарын қалыптастырды, осылар оның көптеген өлеңдеріне ерекше үн берді.

Поэзия

Корбиердің өмір кезеңінде жарық көрген жалғыз өлеңдері 1873 жылы «Les amours jaunes» жинағында жарияланды, бірақ Пол Верлен оны «Poètes maudits» (көкірекке батқан ақындар) галереясына енгізгенге дейін көбінесе назарсыз қалды. Верленнің ұсынысы оны Символистер мойындаған шеберлердің бірі ретінде орнықтырды, ал кейіннен сюрреалистер оны қайта жаңғыртып, өнерінің алға басушысы деп санады. Тығыз құрылымды, мұхит пен бретондық тамырларымен байланысты, романтикалық сезімталдыққа деген жеңілтексіздікпен сипатталатын оның туындылары, сонымен қатар ерекше тілдік ойынға және жаңашылдыққа толы. Оны Езра Паунд та, Т. С. Элиот та жоғары бағалады (оның шығармаларына зор әсер еткен). Элиот өзінің «Mélange adultère de tout» деген өзіндік сипаттамасын өзінің (француз тіліндегі) өлеңдерінің бірінің атауы ретінде пайдаланды. Көптеген кейінгі модернист ақындар оны зерттеді, ал оның өлеңдері ағылшын тіліне жиі аударылды. Оның толық өлеңдер жинағы ағылшын ақыны Кристофер Пиллингтің аудармаларымен бірге екі томдық кітапта жарық көрді.