Кіріспе

Солтүстік жарты шардағы жұлдыздар шоқжұлдызы.

Бұл шоқжұлдыздың негізгі жұлдыздары – Альфа, Бета және Гамма Кома Беренис. Олар жартылай шаршы құрайды, ал оның диагоналі бойынша Кома жұлдыздық шоғырынан жасалған Берениканың көзге көрінбейтін шаштары созылып жатыр. Шоқжұлдыздың ең жарқын жұлдызы – Бета Кома Беренис, 4,2 жұлдыздық шамасы бар, Күнге ұқсас негізгі тізбек жұлдызы. Кома Беренис Солтүстік Галактикалық полюсін және белгілі ең бай галактикалардың бірі – Кома шоғырын қамтиды, ол Кома Супершоғырының бөлігі. Бұл шоқжұлдыздағы Меллин 1 галактикасы – алғаш рет табылған, төмен жарықтығы бар алып галактика. SN 1940B суперновасы – ғылыми тұрғыдан алғаш байқалған (зерттеу жұмысы жүргізілген) II типті супернова. FK Кома Беренис – осы атпен белгілі өзгермелі жұлдыздар класының прототипі. Бұл шоқжұлдыз Кома Беринецидтер метеорлық жауынның сәулелену ортасы болып табылады, оның метеорларының жылдамдығы ең жоғары, секунд сайын.

Тарих

Кома Береникс эллиндік кезеңнен бастап (немесе кейбір авторлардың пікірінше, одан да ертерек) астеризм ретінде танылған және тарихи тұлғаның есімімен аталатын жалғыз қазіргі заманғы шоқжұлдыз. Бұл астеризмді б.з.д. III ғасырда египеттік билеуші Птолемей III Эвергеттің сарай астрономы Конон Симос батыс астрономиясына енгізді, Птолемейдің жұбайы Береника II құрметіне. Береника Птолемей үшінші Сирия соғысынан қауіпсіз оралса, ұзын шашын құрбандыққа шалуға уәде берген. Қазіргі ғалымдар Берениканың Птолемей оралғанға дейін немесе кейін құрбандық жасаған-жасамағанын нақты білмейді; болжам бойынша, бұл Птолемей оралғаннан кейін (б.з.д. 245 жылдың наурыз-мамыр айларында немесе 24 мамырда) Кононның ғалым және ақын Каллимахпен бірлесіп, астеризмді көпшілік алдындағы кешкі салтанатта таныстырған кезде болған. Каллимахтың сол кезде жазылған "Аэтия" поэмасында Береника өзінің шашын "барлық құдайларға" арнады. Римдік ақын Катуллдың латын тіліндегі 66-шы өлеңінде және Гигинус еңбегінде "Астрономика" ол шашын Афродитаға арнап, Зефириумдағы Арсиной II ғибадатханасына қойды. "Астрономикаға" сәйкес, ертесіне таңертең шаштар жоғалып кеткен. Конон Афродитаның Берениканың құрбандығын құрметтеп, шаштарды аспанға орналастырғанын айтты. Эратосфен оны "Берениканың шашы" және "Ариаднаның шашы" деп атап, Арыстан шоқжұлдызының бір бөлігі деп санады. Сол сияқты, Птолемей оны "Альмагест" еңбегіндегі 48 шоқжұлдыздың қатарына жатқызған жоқ; оны Арыстанның бөлігі деп есептеді. Кома Береникс 16 ғасырда кең танылды. 1515 жылы Иоганнес Шёнердің жасаған карталарында астеризм "Трика", яғни "шаш" деп белгіленді. 1536 жылы ол Каспар Вопельдің аспан глобусында пайда болды, ол осы астеризмді шоқжұлдыз ретінде мойындады. Сол жылы ол Петрус Апианның аспан картасында "Кринес Беренис" деп аталды. 1551 жылы Кома Береникс Герард Меркатордың аспан глобусында бес латын және грек атауымен көрсетілді: Цинциннус, кесарийлер, πλόκαμος, Беренисис кринис және Трика. Меркатордың картограф ретіндегі беделі 1589 жылдан бастап осы шоқжұлдызды голланд аспан глобустарына енгізуге мүмкіндік берді. Тихо Браге де Команы шоқжұлдыз ретінде мойындап, 1602 жылғы жұлдыз каталогына қосты. Антинуспен бірге Кома Береникс астрономиядағы бір үрдісті көрсетеді, онда глобус және карта жасаушылар деректерді алу үшін ежелгі авторлардың еңбектерін пайдалана берді. Бұл үрдіс 16 ғасырдың басында Тихо Брагенің оңтүстік аспанды бақылауымен аяқталды. Осы шоқжұлдыздың ең ерте белгілі ағылшынша атауы "Berenices haire" 1601 жылы пайда болды. 1702 жылға қарай шоқжұлдыз Coma Berenices деп аталды және 1731 жылғы Universal Etymological English Dictionary-де осылай жазылған.

Батыс емес астрономия

Кома Береникс аккадтықтарға Ḫegala деп белгілі болды. Бабыл астрономиясында ḪÉ. GÁL a a (аудармада "оның алдындағысы") немесе MÚL.ḪÉ. GÁL a a деп аталатын жұлдыз, шартты түрде Кома Береникстің бір бөлігі саналады. Сондай-ақ, Кома Береникс Египеттің Рамсесид жұлдыз сағаттарында sb3w ꜥš3w ретінде көрсетілген, яғни "көп жұлдыздар" деген мағынаны білдіреді. Араб астрономиясында Кома Береникс Аль Дафира الضفيرة ("өрім"), Аль Хульба الهلبة және Аль Туаба الذؤابة (екісі де "шоқ" деген мағынада) деп аталды, соңғы екеуі Птолемейдің Plokamos тұжырымының аудармасы болып табылады және Арстан шоқжұлдызының шоғын құрайды. Аль Суфи оны Арстанға қосты. Алайда, Улуғ Бег Аль Дафираны 7 және 23 Comae Berenices жұлдыздарынан тұратындығын айтқан. Солтүстік Американың пауни тайпасы Кома Берениксті кемінде 17 ғасырдан бері сақталған, былғарыдан жасалған жұлдыз картасында он әлсіз жұлдыз ретінде бейнелеген. Оңтүстік Американың калина мифологиясында бұл шоқжұлдыз ombatapo ("бет") деп аталған. Бұл шоқжұлдызды бірнеше полинезиялық халықтар да таныған. Тонга халқы Кома Береникс үшін төрт атау қолданған: Fatana lua, Fata olunga, Fata lalo және Kapakau o Tafahi. Буронг тайпасы бұл шоқжұлдызды Tourt chinboiong gherra деп атап, оны ағаш түбіндегі ойықтан жаңбыр суын ішетін құстардың кішкентай тобы ретінде қарастырған. Пукапука атоллының халқы оны Te Yiku o te kiole деп атаған болуы мүмкін, бірақ кейде бұл атау Үлкен Аюмен де байланыстырылады.

Сипаттамалары

Кома Беренис шығысында Ботес, солтүстігінде Канес Венетиси, батысында Лев және оңтүстігінде Вирго шоқжұлдыздарымен шектеседі. 386,5 шаршы градусты және түнгі аспанның 0,937%-ын құрайтын бұл шоқжұлдыз, ауданы бойынша 88 шоқжұлдыздың арасында 42-орынды иеленеді. Бельгиялық астроном Эжен Дельпорт 1930 жылы белгілеген шоқжұлдыздың ресми шекаралары 12 сегменттен тұратын көпбұрышпен анықталады (инфографикада көрсетілген). Экваторлық координаттар жүйесінде осы шекаралардың оң көтерілу координаттары мен , ал еңіс координаттары +13.30° және +33.31° аралығында жатады.

Ерекшеліктері

Үлкен болмаса да, Кома Беринес бір галактикалық суперскоп, екі галактикалық шоғыр, бір жұлдыз шоғыры және сегіз Мессье нысаны (неше түрлі шар тәрізді шоғырларды қоса алғанда) қамтиды. Бұл нысандарды шаңның аз ғана кедергісіз көруге болады, себебі бұл шоқжұлдыз галактикалық жазықтыққа қарама-қарсы бағытта орналасқан. Сондықтан, ашық шоғырлар (шоқжұлдыздың солтүстік бөлігінде үстемдік құратын Кома-Беринес шоғырынан басқа), кеңейтілген тұмандықтар немесе планеталық тұмандықтар сирек кездеседі. Кома Беринес оң көтерілу және ендік координаттарында (J2000.0 эпохасы) Солтүстік Галактикалық Полюстің орналасқан жері болып табылады.

Ең жарқын жұлдыздар

Кома Беренис ерекше жарық емес, өйткені оның жұлдыздарының ешқайсысы төртінші шамасынан аспайды, бірақ көзге көрінетін 6,5 шамасынан жарық немесе оған тең 66 жұлдыз бар. Шоқжұлдыздың ең жарық жұлдызы – Beta Comae Berenices (Flamsteed бойынша 43 Comae Berenices, кейде Al Dafira деп те аталады), шамасы 4,2 және жоғары өздік қозғалысы бар. Кома Беренистің солтүстік-шығыс аймағында ол Жерден 29,95 ± 0,10 жарық жылы қашықтықта орналасқан. Күнге ұқсас, сары түсті F типіндегі негізгі тізбек жұлдызы, спектральдық класы F9.5V B. Бета Кома Беренис Күннен 36% жарық, 15% ауыр және радиусы 10% үлкен. Бұл шоқжұлдыздың оңтүстік-шығыс бөлігінде орналасқан. Альфа Байер атауына қарамастан, бұл жұлдыз Бета Кома Беренистен әлсіз, атауы ең жарқын жұлдызға сәйкес келмейтін жағдайлардың бірі. Ол F5V және F6V спектральдық кластары бар екі жұлдыздан тұрады. Жұлдыз жүйесі Жерден 58,1 ± 0,9 жарық жылы қашықтықта. Gamma Comae Berenices (15 Comae Berenices) – 4,4 шамасы және K1III C спектральдық класы бар қызғылт түсті алып жұлдыз. Шоқжұлдыздың оңтүстік-батыс бөлігінде, ол Жерден 169 ± 2 жарық жылы қашықтықта орналасқан. Күннен шамамен 1,79 есе ауыр, радиусы Күннен 10 есе үлкен. Бұл Кома жұлдыз шоғырындағы ең жарқын жұлдыз. Альфа Кома Беренис және Бета Кома Берениспен бірге Гамма Кома Беренис 45 градус бұрышпен тең қабыршалы үшбұрыш құрайды, одан Бериниктің қияли шаштары төгіліп тұрады.

Жұлдыздық жүйелер

Кома Беренисінің жұлдыздық жүйелеріне екілік, екіжұлдыз және үшжұлдыз жүйелер кіреді. 21 Comae Berenices (арнайы атауы Kissin) – шамалары шамалас және 26 жылдық орбиталық периоды бар жақын екіжұлдыз. Жүйе 272 ± 3 жарық жылы қашықтықта. Кома шоғырында кем дегенде сегіз спектроскопиялық екіжұлдыз бар, ал шоқжұлдызда жеті тотығу екіжұлдызы бар: CC, DD, EK, RW, RZ, SS және UX Comae Berenices. Кома Беренисінде отыздан астам екіжұлдыз бар, соның ішінде 24 Comae Berenices – контрастты түстерге ие. Оның біріншісі – Жерден 610 жарық жылы қашықтықта орналасқан, шамасы 5,0-ге тең қызғылт сары түсті алып жұлдыз, ал екіншісі – шамасы 6,6-ға тең көк ақ түсті жұлдыз. Үшжұлдыз жүйелеріне 12 Comae Berenices, 17 Comae Berenices, KR Comae Berenices және Struve 1639 кіреді.

Айнымалы жұлдыздар

Кома Беренис шоқжұлдызында 200-ден астам өзгермелі жұлдыз белгілі, бірақ олардың көпшілігі көңілсіз. 2,4 күн ішінде 8,14 шамадан 8,33 шамаға дейін өзгеретін FK Comae Berenices, FK Comae Berenices класындағы өзгермелі жұлдыздардың прототипі болып табылады. FS Comae Berenices – екі айлық периоды бар, 6,1 мен 5,3 шама аралығында шамасы өзгеретін жартылай тұрақты өзгермелі, қызыл алып жұлдыз. R Comae Berenices – шамасы шамамен 7 шамаға жететін Мира типіндегі өзгермелі жұлдыз. Бұл шоқжұлдызда 123 RR Lyrae өзгермелі жұлдызы бар, олардың көпшілігі M53 шоғында орналасқан. M100 галактикасында Хаббл ғарыш телескобымен байқалған 20-ға жуық Цефеидтік өзгермелі жұлдыз бар.

Суперновалар

Кома-Беринесте бірнеше суперновалар табылды. Төрт (SN 1940B, SN 1969H, SN 1987E және SN 1999gs) NGC 4725 галактикасында, ал тағы төрт M99 галактикасында (NGC 4254) табылды: SN 1967H, SN 1972Q, SN 1986I және SN 2014L. 2005 жылдың 3 наурызында ашылған SN 2005ap – қазірге дейін белгілі екінші ең жарқын супернова, оның ең жоғары абсолюттік шамасы шамамен -22.7-ге жетеді. Жерден өте алыс болғандықтан (4,7 миллиард жарық жылы), ол қалыс көзбен көрінбеді және телескоп арқылы табылды. 1979 жылы ашылған SN 1979C көзге көрінетін жарықта әлсірегеніне қарамастан, 25 жыл бойы бастапқы рентген сәулесінің қарқындылығын сақтап тұрды.

Басқа жұлдыздар

Кома Беринесада RBS 1223 нейтрон жұлдызы және PSR B1237+25 пульсары да бар. 1975 жылы Кома Беринесада алғашқысы – Күн жүйесінен тыс ультракүлгін сәулеленім көзі, HZ 43 ақ ергешін жұлдызы табылды. 1995 жылы WZ Sagittae типіндегі шағын жұлдыз жаңасы AL Comae Berenices күрт жарқылдады. 2003 жылғы маусымда SU Ursae Majoris типіндегі шағын жұлдыз жаңасы GO Comae Berenices жарқылдаған кезде фотометриялық бақылаулар жүргізілді.

Экзопланеталар

Кома Беренистің жеті белгілі экзопланетасы бар. Олардың бірі, HD 108874 b, Жерге ұқсас күн сәулесін алады. WASP 56 – G6 спектральды типіндегі, Күнге ұқсас жұлдыз, оның шағылысқан шамасы 11,48-ге тең. Оның планетасы Юпитердің массасының 0,6 бөлігін құрайды және айналыс периоды 4,6 күнге созылады.

Кома жұлдыз шоғыры

Кома жұлдыз шоғыры Берениканың құрбандыққа шалынған шашын бейнелейді және ежелгі заманнан бері жалаңаш көзбен көрінетін нысан ретінде белгілі, Птолемейдің "Альмагестісінде" айтылған. Оның Мессье немесе NGC белгісі жоқ, бірақ ол Melotte ашық шоғырлар каталогында (Melotte 111 деп аталады) және Collinder 256 ретінде тіркелген. Бұл шамамен 50 жұлдыздан тұратын, 5-тен 10-ға дейінгі шамалары бар, оның ішінде Кома Беринес жұлдыздарының бірнешеуі жалаңаш көзбен көрінеді. Шоғыр Гамма Кома Беринеске жақын үлкен аймаққа (5 градустан астам) таралады. Оның көрінетін мөлшері осылай үлкен, себебі ол салыстырмалы түрде жақын, тек 280 жарық жылы немесе 86 парсек қашықтықта орналасқан.

Көмбелі шоғырлар

M53 (NGC 5024) – 1775 жылы Иоганн Элерт Боде және 1777 жылдың ақпанында Чарльз Мессье тәуелсіз түрде ашқан шарлы шоғыр. Уильям Гершель оны алғаш рет жеке жұлдыздарға ажыратып көрді. Бұл 7,7 жұлдыздық шамалы шоғыр Жерден 56 мың жарық жылы қашықтықта орналасқан. 1° қашықтықта NGC 5053 шарлы шоғыры бар, оның жұлдыздық ядросы сирек. Оның жалпы жарықтығы шамамен 16 мың күннің жарықтығына тең, бұл кез келген шарлы шоғырдың ең төменгі жарықтық деңгейлерінің бірі. Оны 1784 жылы Уильям Гершель ашқан. NGC 4147 – сәл әлсіз шарлы шоғыр, оның көрінетін мөлшері әлдеқайда кішкентай және көрінетін шамасы 10,7.

Кома супертораптары

Кома суперторабы, өзі Кома жіпшесінің бір бөлігі, Кома және Арыстан галактикалар тобын қамтиды. Кома шоғыры (Абел 1656) 230-300 миллион жарық жылы қашықтықта орналасқан. Бұл белгілі ең ірі шоғырлардың бірі, кем дегенде 10 000 галактика бар (көбінесе эллипстік, аздаған спиральді галактикалармен). Жерден алыс болғандықтан, галактикалардың көпшілігі тек үлкен телескоптар арқылы ғана көрінеді. Оның ең жарқын мүшелері – NGC 4874 және NGC 4889, екеуінің де шамасы 13-ке тең; ал қалғандарының көпшілігі 15 немесе одан да әлсіз. NGC 4889 – аса ірі қара тесігі бар (күннің 21 миллиард массасы) алып эллипстік галактика, ал NGC 4921 – шоғырдың ең жарқын спиральді галактикасы. Кома шоғырын бақылағаннан кейін астроном Фриц Цвикки 1930 жылдары алғаш рет қара материяның бар екенін болжады. Оның массасы Құс жолына өте ұқсас, NGC 4676, кейде Тышқандар галактикасы деп аталатын, Жерден 300 миллион жарық жылы қашықтықтағы өзара әрекеттесетін галактикалар жұбы. Оның алғашқы галактикалары спиральді болған, астрономдар олардың шамамен 160 миллион жыл бұрын ең жақын келгенін есептейді. Бұл жақындасу екі галактикада да ұзын "құйрықтары" бар шаң, жұлдыздар және газбен жұлдыздардың пайда болуын тудырды. Екі алғашқы галактиканың кем дегенде бір рет қана біріне-бірі әсер етіп, содан кейін үлкен, мүмкін эллипстік галактикаға бірігуі күтілуде.

Қыз шоғыры

Кома Беринесс Құдайым шоғырының (сонымен қатар Кома-Құдайым шоғыры деп те аталады) солтүстік бөлігін қамтиды, шамамен 60 миллион жарық жылы қашықтықта. Бұл бөлікке алты Мессье галактикасы кіреді. M85 (NGC 4382), эллипстік немесе линза тәрізді галактика саналады, 9 шамасындағы шоғырдың жарқын мүшелерінің бірі. M85 спиральды галактика NGC 4394 және эллипстік галактика MCG 3 32 38-мен өзара әрекеттеседі. Дегенмен, ол шоғырдың қалған бөлігінен салыстырмалы түрде оқшауланған. M88 (NGC 4501) – жиекке қарай 30° бұрышпен көрінетін көп спиральді галактика. Оның пішіні өте тұрақты, жақсы дамыған, симметриялық спиральдары бар. Бұл спиральды галактика ретінде танылған алғашқы галактикалардың бірі, оның ортасында аса ірі қара тесік орналасқан. M98 (NGC 4192), жарқын, созылған спиральді галактика, жиекке жақын көрінеді, ерекше бұрышының әсерінен эллипстік сияқты көрінеді. 10 шамасындағы галактиканың қызыл жылжуы жоқ. M99 (NGC 4254) – бетіне қарай көрінетін спиральді галактика. M98 сияқты, оның да шамасы 10 және батыс жағында ерекше ұзын спиральдық қолдары бар. Бұл галактикада төрт супернова байқалған. M100 (NGC 4321), 9 шамасындағы бетіне қарай көрінетін спиральді галактика, шоғырдың ең жарқын галактикаларының бірі. Суреттерде жарқыраған ядро, екі айқын спиральді қол, қосымша спиральдар және бірнеше шаң жолақтары көрінеді.

Басқа галактикалар

M64 (NGC 4826) галактикасы жарқын ядросының алдындағы айқын қара шаң жолағының болуынан "Қара Көз" галактикасы деп аталады. Ол "Ұйықтаған Сұлу" және "Жаман Көз" галактикасы ретінде де белгілі және шамамен 17,3 миллион жарық жылы қашықтықта орналасқан. Жақында жүргізілген зерттеулер галактиканың сыртқы аймақтарындағы жұлдызаралық газдың ішкі аймақтардағы газға қарама-қарсы бағытта айналатынын көрсетті, бұл астрономдардың кем дегенде бір серік галактикасы бір миллиард жылдан ертерек оған соқтығысқан деген сенімге келдірді. Кіші галактиканың барлық басқа белгілері сіңірілген. Сағат тілімен және сағат тіліне қарсы айналатын аймақтардың арасында көптеген жаңа тұмандықтар мен жас жұлдыздар кездеседі. NGC 4565 – бұл Вирго шоғырының үстіне орналасқан, жиегінен қаралатын спиральді галактика. NGC 4565 толық көрінгенде жарықтың тар жолағы сияқты көрінетіндіктен "Ине галактикасы" деп аталды. Көптеген жиегінен қаралатын спиральді галактикалар сияқты, оның да айқын шаң жолағы және орталық іргелігі бар. NGC 4565 кем дегенде екі серік галактикаға ие, олардың бірі онымен өзара әрекеттеседі. NGC 4651, шамамен Құс жолының мөлшерінде, кіші серік галактикадан гравитациялық түрде тартылып алынған толқынды жұлдыздық ағымдарға ие. Ол шамамен 62 миллион жарық жылы қашықтықта орналасқан және "Қолшатыр галактикасы" деп те аталады. Шоқтағы басқа спиральді галактикалардан айырмашылығы, NGC 4651 бейтарап сутегіне бай, ол оптикалық дискінің сыртында да кеңейеді. Оның жұлдыз пайда болуы оның типіндегі галактика үшін тән. UGC 1382 галактикасымен бірге ол ең үлкен төмен жарықты галактикалардың бірі болып табылады. Галактика Құс жолының әлсіз серігі болып табылады. Ол Құс жолының ең әлсіз серіктерінің бірі, оның интегралды жарықтығы Күннің шамамен 3700 есеге жетеді (көрінетін шама шамамен -4.1), бұл көптеген шарлы шоғырлардан төмен. Жоғары масса-жарық арақатынасы серікте қара материяның көп мөлшері бар екенін білдіруі мүмкін.

Квазарлар

HS 1216+5032 – жарқын, гравитациялық линза арқылы көрінетін квазарлар жұбы. W Comae Berenices (немесе ON 231) – шоқжұлдыздың солтүстік-батысында орналасқан блазар, бастапқыда өзгермелі жұлдыз ретінде белгіленген, бірақ кейіннен BL Lacertae нысаны екені анықталды. 2009 жылғы мәліметтер бойынша, ол белгілі 60-тан астам гамма-блазардың ішінде ең қарқынды гамма-сәуле спектріне ие болды.

Гамма сәулелері жарылыстары

Кома Беренис шоқжұлдызында кейбір гамма сәулелерінің жарлымы болды, әсіресе 2005 жылдың 9 мамырындағы GRB 050509B және 2008 жылдың 7 маусымындағы GRB 080607. Тек 0,03 секундқа созылған GRB 050509B, кейіннен анықталған жарқылы бар алғашқы қысқа жарлым болды.

Мәдениетте

Каллимахтың өлеңінен бері Кома Береникс мәдениетте кейде кездеседі. Александр Поуп «Қойманы зорлау» романының соңында осы аңызға сілтеме жасайды, онда бас кейіпкердің шашы жұлдыздардың арасына орналастырылады. (Бұл өлең Уран планетасының кейбір серіктеріне ат қойылды.) 1886 жылы испан суретшісі Луис Рикардо Фалеро Кома Береникс шоқжұлдызын, Қыз және Арыстан шоқжұлдыздарымен бірге бейнелейтін мезотинт гравюрасын жасады. 1892 жылы орыс ақыны Афанасий Фет графня Наталья Солгобқа арнап жазған өлеңінде осы шоқжұлдызды тақырып етті. 1933 жылы швед ақыны Гуннар Экелоф өлеңінде: «Сенің досың – комета Леонидтармен шашын тарады / Береника шашын аспаннан төгіп жіберді» деген жолдарды жазды. Америкалық жазушы және фольклорлық әнші Ричард Фариня 1966 жылы жазған «Мен осылай ұзақ төменде болдым, көзім жоғарыдай сезінеді» романында Кома Береникс туралы айта келіп, Корнелл университетіндегі жоғары деңгейдегі астрономия курстарының мазмұны туралы сарказммен былай деп жазды: «Қиындықтар жоғары деңгейдегі курстарда күтеді. Ықтималдық теориясы, Кома Береникстегі спиральді тұмандықтар, осындай мәселелер». Боливиялық ақын Педро Шимосе Кома Берениксті өзінің «Сеньорита НГК 4565» атты өлеңінде, «Бір жұлдыздықта тұратын жұлдызға хат» өлеңінде үй мекенжайы ретінде пайдаланды. Ирландиялық ақын У.Б. Йейтс «Оның арманы» атты өлеңінде «Бериниканың отпен күйген шашы» «түнге бекітілген» дейді. 20 ғасырдың испан композиторы Франсиско Герреро 1996 жылы осы шоқжұлдыз туралы оркестрлік шығарма жазды. 1999 жылы ирланд суретшісі Алис Махер «Кома Береникс» деген атпен төрт үлкен суреттен тұратын серия жасады, онда өріліп жатқан қара шаштар бейнеленген.