Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Адамды анықтау мүмкін емес, онымен байланысқа шығу мүмкін емес немесе оны іздеу мүмкін емес жағдай.
Situation in which a person is non identifiable, unreachable, or untrackable
Анонимдік – әрекет ететін адамның кім екені белгісіз жағдайды сипаттайды. Кейбір авторлар атын атамау техникалық тұрғыдан дұрыс болғанымен, анонимділік контекстіндегі маңызды мәселені толыққанды түсірмейді деп санайды. Маңыздысы – адамды анықтамау, оған қол жеткізе алмау немесе оны іздеуге болмауы. Анонимділік – жеке өмір, бостандық сияқты құндылықтарды іске асырудың бір тәсілі немесе құралы. Соңғы жылдары қылмыскерлер мен зұлым ниетті пайдаланушылар қараңғы желіде қолданатын анонимдік құралдары құқық қорғау органдарының дәстүрлі бақылау әдістерін қолдану мүмкіндігін күрт өзгертті. Анонимділіктің ғана емес, заңмен қорғалып, күшін жоюдың маңызды мысалы – еркін сайлаудағы дауыс беру. Көптеген жағдайларда (бірінші рет кездесетін адамдардың әңгімесі, дүкеннен тауар немесе қызмет сатып алу сияқты) анонимділік табиғи нәрсе ретінде қабылданады. Адам кейбір жағдайларда өз кімдігін жасыруды қалайды. Қайырымдылық актілері анонимді түрде жасалуы мүмкін, себебі оны жасаған адам танылғысы келмейді. Өзін қауіпті сезінетін адам анонимділік арқылы қауіпті азайтуға тырысуы мүмкін. Қылмыстың куәгері жазадан қорғану үшін, мысалы, қылмыстық желіге анонимді түрде хабарласуы мүмкін. Қылмыскерлер өздерінің қатысуын жасыру үшін анонимді әрекет етуі мүмкін. Анонимділік уақыт өтуімен немесе жағдайдың салдарынан жеке басын анықтауға қажетті ақпараттың жоғалуынан кейін кездейсоқ түрде де пайда болуы мүмкін. Дегенмен, кейбір жағдайларда анонимділікті сақтау заңсыз болуы мүмкін. Мысалы, АҚШ-тың 24 штатында "тоқта және өзіңді тану" заңдары бар, олар құқық қорғау органының сұрауы бойынша ұсталған адамның өзін-өзі тануын талап етеді, егер адам қылмыс жасады деген күдік болса. "Анонимді хабарлама" термині көбінесе жіберушісін ашпайтын хабарламаны білдіреді. Көптеген елдерде анонимді хаттар заңмен қорғалады және олар қалыпты хаттар сияқты жеткізілуі керек. Математикада, белгілі бір жиынтықтағы (осы жиынтық "анонимдік жиынтығы" деп аталады) кез келген элементке (мысалы, адам, зат, компьютер) қатысты, осы элементтің "анонимділігі" осы жиынтықта анықталмауымен сипатталады. Егер оны анықтау мүмкін болмаса, онда элемент "анонимді" деп есептеледі.
Anonymity describes situations where the acting person's identity is unknown. Some writers have argued that namelessness, though technically correct, does not capture what is more centrally at stake in contexts of anonymity. The important idea here is that a person be non identifiable, unreachable, or untrackable. Anonymity is seen as a technique, or a way of realizing, a certain other values, such as privacy, or liberty. Over the past few years, anonymity tools used on the dark web by criminals and malicious users have drastically altered the ability of law enforcement to use conventional surveillance techniques. An important example for anonymity being not only protected, but enforced by law is the vote in free elections. In many other situations (like conversation between strangers, buying some product or service in a shop), anonymity is traditionally accepted as natural. There are also various situations in which a person might choose to withhold their identity. Acts of charity have been performed anonymously when benefactors do not wish to be acknowledged. A person who feels threatened might attempt to mitigate that threat through anonymity. A witness to a crime might seek to avoid retribution, for example, by anonymously calling a crime tipline. Criminals might proceed anonymously to conceal their participation in a crime. Anonymity may also be created unintentionally, through the loss of identifying information due to the passage of time or a destructive event. In certain situations, however, it may be illegal to remain anonymous. For example, 24 of the U. S. states have "stop and identify" statutes that require persons detained to self identify when requested by a law enforcement officer, when the person is reasonably suspected of committing a crime. The term "anonymous message" typically refers to a message that does not reveal its sender. In many countries, anonymous letters are protected by law and must be delivered as regular letters. In mathematics, in reference to an arbitrary element (e. g., a human, an object, a computer), within a well defined set (called the "anonymity set"), "anonymity" of that element refers to the property of that element of not being identifiable within this set. If it is not identifiable, then the element is said to be "anonymous".
Этимология
Аноним сөзі шамамен 1600 жылы ағылшын тіліне кейінгі латын тілінен ("anonymus") алынған, ол ежелгі грекше ᾰ̓νώνῠμος (anṓnumos, "аты жоқ") сөзінен шыққан, ᾰ̓ν ("an", "емес") және ὄνῠμᾰ (ónuma) сөздерінен, ал ол эол және дорий диалектілеріндегі ὄνομᾰ (ónoma, "атау") сөзінің түрі.
The word anonymous was borrowed into English around 1600 from the Late Latin word "anonymus", from Ancient Greek ᾰ̓νώνῠμος (anṓnumos, "without name"), from ᾰ̓ν (an , "un ") with ὄνῠμᾰ (ónuma), Aeolic and Doric dialectal form of ὄνομᾰ (ónoma, "name").
Жалған атау
Кейде адам басқа тараппен ұзақ мерзімді қарым-қатынас (мысалы, бедел) орнатуды қалауы мүмкін, бірақ осы үшін жеке басын анықтайтын ақпаратты сол тарапқа жариялау қажеттігі тумайды. Мұндай жағдайда, адамға псевдоним деп аталатын бірегей идентификаторды құру пайдалы болуы мүмкін. Псевдонимдерге мысалдар: қаламдардың аттары, лақап есімдер, кредиттік карта нөмірлері, студенттік билет нөмірлері, банк шоттарының нөмірлері және т.б. Псевдоним екінші тарапқа бір адамнан келген түрлі хабарламаларды байланыстыруға және осылайша ұзақ мерзімді қарым-қатынас орнатуға мүмкіндік береді. Псевдонимдер әлеуметтік желілерде және басқа да виртуалды байланыстарда кеңінен қолданылады, бірақ соңғы уақытта Google сияқты маңызды қызмет провайдерлері псевдонимділікті қолдануға қарсы тұруда. Псевдонимді пайдаланатын адам "анонимділік" емес, "псевдонимділік" танытады, бірақ кейде соңғысы екеуін де білдіру үшін қолданылады (әдетте, адамның заңды куәлігі жасырылған жағдай).
Sometimes a person may desire a long term relationship (such as a reputation) with another party without necessarily disclosing personally identifying information to that party. In this case, it may be useful for the person to establish a unique identifier, called a pseudonym. Examples of pseudonyms are pen names, nicknames, credit card numbers, student numbers, bank account numbers, etc. A pseudonym enables the other party to link different messages from the same person and, thereby, to establish a long term relationship. Pseudonyms are widely used in social networks and other virtual communication, although recently some important service providers like Google try to discourage pseudonymity. Someone using a pseudonym would be strictly considered to be using "pseudonymity" not "anonymity", but sometimes the latter is used to refer to both (in general, a situation where the legal identity of the person is disguised).
Психологиялық әсерлері
Анонимдік адамның өз әрекеттері үшін жауапкершілік сезімін азайтуы мүмкін, сондай-ақ осы әрекеттердің оның беделіне тигізетін әсерін де жояды. Бұл түрлі тараптар үшін пайдалы да, зиянды да болуы мүмкін маңызды салдарларға алып келуі мүмкін. Сондықтан, ол кез келген тарапты қатыстыратын психологиялық тактикада, қандай да бір іс-әрекетті немесе сенімді қолдау, күшпен дәлелдеу немесе жоққа шығару үшін қолданылуы мүмкін. Әңгімелесу барысында анонимділік адамдарға жеке тарихы мен сезімдерін кейін ұялудан қорқып, ашық айтуға мүмкіндік береді. Электрондық коммуникация құралдары анонимділікпен қатар физикалық оқшаулануды да қамтамасыз етеді. Бұл сөздерге физикалық жазалаудың алдын алады, сондай-ақ негативті немесе тыйым салынған мінез-құлықтың немесе талқылаудың спикердің беделін нашарлатуына жол бермейді. Бұл өте жеке мәселелерді, табу тақырыптарды талқылауда немесе біреуді физикалық, қаржылық немесе құқықтық қауіпке (мысалы, заңсыз қызмет, танымал емес немесе тыйым салынған саяси көзқарастар) ұшыратуы мүмкін пікірлерді білдіруде немесе фактілерді жария етуде пайдалы болуы мүмкін. Жұмыс ортасында анонимді коммуникацияның ең көп таралған үш түрі – дәстүрлі ұсыныс жәшігі, жазбаша пікірлер және қоңырау шалушы идентификациясын жасыру. Сонымен қатар, анонимді ұйымдық коммуникацияның қажеттілігі қолданылуына байланысты өзгереді, ұйымдық сауалнамалар мен бағалаулар көбінесе өте қажетті деп есептеледі, ал жұмыстан босату – өте орынсыз. Анонимділіктің қолданылуы мен қажеттілігі жұмыстағы маңызды адамдармен қарым-қатынастың сапасымен байланысты екені анықталды. Аз жағымсыз салдарлары бар анонимді немесе жартылай анонимді форумдар көбінесе бұзылған әңгімелер үшін платформа ұсынады. "Тролль" термині мұндай бұзылған мінез-құлықпен айналысатын адамдарды сипаттау үшін қолданылады. Көп адамдардың арасында салыстырмалы анонимділік жиі кездеседі. Әртүрлі адамдар бұл құбылысқа әртүрлі психологиялық және философиялық тұрғыдан қарастырады, әсіресе ол қазіргі заманның ерекшелігі ретінде. Бұл анонимділік көпшілік психологиясындағы және тәртіпсіздік сияқты жағдайлардағы мінез-құлықтағы маңызды фактор болып табылады. Фотосуреттеу сияқты технологиялар бұл сезімді анонимділікті жоюы мүмкін. Топтық ойлау және сәйкестік интернеттегі анонимділіктің белгілі бір нәтижесі саналады. Анонимділік сондай-ақ жоғары білікті мамандарға, мысалы судьяларға, өз жұмыстарын объективті түрде атқару үшін қолданатын стратегиялары туралы ашық пікір білдіруге мүмкіндік береді.
Anonymity may reduce the accountability one perceives to have for their actions, and removes the impact these actions might otherwise have on their reputation. This can have dramatic effects, both useful and harmful to various parties involved. Thus, it may be used for psychological tactics involving any respective party to purport or support or discredit any sort of activity or belief. In conversational settings, anonymity may allow people to reveal personal history and feelings without fear of later embarrassment. Electronic conversational media can provide physical isolation, in addition to anonymity. This prevents physical retaliation for remarks, and prevents negative or taboo behavior or discussion from tarnishing the reputation of the speaker. This can be beneficial when discussing very private matters, or taboo subjects or expressing views or revealing facts that may put someone in physical, financial, or legal danger (such as illegal activity, or unpopular, or outlawed political views). In work settings, the three most common forms of anonymous communication are traditional suggestion boxes, written feedback, and Caller ID blocking. Additionally, the appropriateness of anonymous organizational communication varies depending on the use, with organizational surveys or assessments typically perceived as highly appropriate and firing perceived as highly inappropriate. Anonymity use and appropriateness have also been found to be significantly related to the quality of relationships with key others at work. With few perceived negative consequences, anonymous or semi anonymous forums often provide a soapbox for disruptive conversational behavior. The term "troll" is sometimes used to refer to those who engage in such disruptive behavior. Relative anonymity is often enjoyed in large crowds. Different people have different psychological and philosophical reactions to this development, especially as a modern phenomenon. This anonymity is an important factor in crowd psychology, and behavior in situations such as a riot. This perceived anonymity can be compromised by technologies such as photography. Groupthink behavior and conformity are also considered to be an established effect of internet anonymity. Anonymity also permits highly trained professionals such as judges to freely express themselves regarding the strategies they employ to perform their jobs objectively.
Анонимдік, коммерция және қылмыс
Анонимді коммерциялық мәмілелер тұтынушылардың құпиялылығын қорғай алады. Кейбір тұтынушылар күнделікті тауарларды (азық-түлік немесе құрал-саймандар сияқты) сатып алу кезінде сатушылардың ақпарат жинап алуына немесе оларды болашақта сұратуына жол бермеу үшін қолма-қол ақшаны пайдалануды жөн көреді. Кредиттік карталар адамның атына байланысты және пошталық мекенжайы, телефон нөмірі сияқты басқа да ақпаратты табу үшін пайдаланылуы мүмкін. Экаш жүйесі қауіпсіз анонимді транзакцияларды жүзеге асыру үшін жасалды. Тағы бір мысал – Enymity, ол клиенттердің атынан сатып алуды жүзеге асырады. Құпия тауарлар мен қызметтерді сатып алғанда, анонимділік көптеген әлеуетті тұтынушыларды транзакцияға қатысуға ыңғайлырақ немесе дайын етеді. Көптеген адалдық бағдарламалары әрбір транзакцияда қатысушы тұтынушыны жеке сәйкестендіретін (кейінгі сұраныс үшін немесе төлем немесе қауіпсіздік мақсатында) немесе деректерді өндіру үшін сандық псевдоним ретінде қолданылатын карталарды пайдаланады. Анонимділік сондай-ақ заңдық қудалаудан қорғану ретінде де қолданылуы мүмкін. Мысалы, заңсыз әрекеттер жасағанда көптеген қылмыскерлер беттерін шарфтармен немесе маскалармен жасырып, бармақ іздерін қалдырмау үшін қолғап немесе басқа қол жапқыштар киіп, өздерін анықтаудан қашуға тырысады. Ұйымдасқан қылмыстар тобы белгілі бір жобада өздерінің есімдерін немесе басқа жеке сәйкестендіру мәліметтерін бір-біріне жасыра отырып, бірлесе жұмыс істей алады. "Томас Крон ісі" фильмі бұрын ешқашан кездеспеген және оларды кім жалдағанын білмейтін адамдардың ойдан шығарылған ынтымақтастығын көрсетті. Қылмысқа қолданылатын қаруды немесе пышақты жасырын сатып алу, тасталған қаруды қылмыскердің жеке басына байланыстыруға кедерес келтіреді.
Anonymous commercial transactions can protect the privacy of consumers. Some consumers prefer to use cash when buying everyday goods (like groceries or tools), to prevent sellers from aggregating information or soliciting them in the future. Credit cards are linked to a person's name, and can be used to discover other information, such as postal address, phone number, etc. The ecash system was developed to allow secure anonymous transactions. Another example would be Enymity, which actually makes a purchase on a customer's behalf. When purchasing taboo goods and services, anonymity makes many potential consumers more comfortable with or more willing to engage in the transaction. Many loyalty programs use cards that personally identify the consumer engaging in each transaction (possibly for later solicitation, or for redemption or security purposes), or that act as a numerical pseudonym, for use in data mining. Anonymity can also be used as a protection against legal prosecution. For example, when committing unlawful actions, many criminals attempt to avoid identification by the means of obscuring/covering their faces with scarves or masks, and wear gloves or other hand coverings in order to not leave any fingerprints. In organized crime, groups of criminals may collaborate on a certain project without revealing to each other their names or other personally identifiable information. The movie The Thomas Crown Affair depicted a fictional collaboration by people who had never previously met and did not know who had recruited them. The anonymous purchase of a gun or knife to be used in a crime helps prevent linking an abandoned weapon to the identity of the perpetrator.
Қайырымдылық ісіндегі жасырындық
Оның екі қыры бар, бірі – ірі қайырымдылық ұйымға сыйлық беру, мұнда сыйлық алушы сыйлық берушіден жасырылады, екіншісі – анонимді түрде сыйлық беру, бұл жағдайда сыйлық беруші сыйлық алушыдан да, басқалардан да жасырылады. Анонимді қайырымдылық көптеген этикалық және діни жүйелерде ұзақ жылдар бойы кең таралған және берік моральдық қағида болып келді, сонымен қатар, іс жүзінде кең таралған адамзаттық іс-әрекеттің бір түрі. Сыйлық беруші сыйлық алушымен ешқандай қарым-қатынас орнатуды қаламауы мүмкін, әсіресе егер сыйлық алушы жағымсыз адам ретінде қабылданатын болса. Сыйлық берушілер өздерін сыйлық беруге қабілетті деп көрсетуге ниетті болмауы мүмкін. Адам әлемді жақсартуға ұмтылуы мүмкін, бірақ оны кім жасағанын ешкім білмесе, қарапайымдықтан және жарнамадан қашынбақ ниетпен. Анонимді қайырымдылықтың тағы бір себебі – қайырымдылық ұйымының олардан одан әрі сыйлық сұрап, тіпті агрессивті түрде қуғындауынан қашынғысы келетін сыйлық беруші.
There are two aspects, one, giving to a large charitable organization obscures the beneficiary of a donation from the benefactor, the other is giving anonymously to obscure the benefactor both from the beneficiary and from everyone else. Anonymous charity has long been a widespread and durable moral precept of many ethical and religious systems, as well as being in practice a widespread human activity. A benefactor may not wish to establish any relationship with the beneficiary, particularly if the beneficiary is perceived as being unsavory. Benefactors may not wish to identify themselves as capable of giving. A benefactor may wish to improve the world, as long as no one knows who did it, out of modesty, wishing to avoid publicity. Another reason for anonymous charity is a benefactor who does not want a charitable organization to pursue them for more donations, sometimes aggressively.
Анонимдер алдындағы мәселелер
Анонимділікке ұмтылыс әрқашан қоғам тарапынан қолдау таппайды. Анонимділік кейде үкіметтердің немесе жеке ұйымдардың саясаты мен тәртібімен келіспеушілік тудырады. АҚШ-та дауыс беру үшін жеке сәйкестендіру қажет, бірақ құпия дауыс беру жеке дауыс беру үлгілерін жария етуге жол бермейді. Көптеген елдердің әуежайларында жолаушылар әуе компаниясының немесе көлік қауіпсіздігі қызметкерлеріне жеке куәлігін көрсету арқылы өзін танытса ғана ұшуға рұқсат алады. Екінші жағынан, кейбір саясаттар мен тәртіптер анонимділікті қажет етеді. Аноним авторларды жазу стилі арқылы стилометриялық идентификациялау мүмкін қауіпті құрайды, және аналитикалық техникалар жетілдірілген сайын, есептеу қуаты мен мәтіндік деректер көлемі артқан сайын бұл қауіп күшейеді деп күтілуде. Авторлар қарсы стилометрия қолдану арқылы мұндай идентификацияға қарсы тұра алады.
Attempts at anonymity are not always met with support from society. Anonymity sometimes clashes with the policies and procedures of governments or private organizations. In the United States, disclosure of identity is required to be able to vote, though the secret ballot prevents disclosure of individual voting patterns. In airports in most countries, passengers are not allowed to board flights unless they have identified themselves to airline or transportation security personnel, typically in the form of the presentation of an identification card. On the other hand, some policies and procedures require anonymity. Stylometric identification of anonymous authors by writing style is a potential risk, which is expected to grow as analytic techniques improve and computing power and text corpora grow. Authors may resist such identification by practicing adversarial stylometry.
Анонимді
Анонимді тұлғаға сілтеме жасау қажет болғанда, әдетте, сол тұлға үшін псевдо-таныстырудың бір түрін жасау қажет. Әдебиетте автордың кім екені белгісіз екенін көрсетудің ең көп таралған жолы – оны жай ғана «Аноним» деп атау. Бұл көбінесе автордың көп бұрын қайтыс болған және туындының авторлығын талап ете алмайтын ескі мәтіндерге қатысты. Егер туынды белгілі бір танымал авторға тиесілі деп есептелсе, онда псевдонимді автор «Псевдо» деп аталады, мысалы, Псевдо-Дионисий Ареопагит – бұл Дионисий Ареопагит, ерте христиан дініне келген адам деп ұзақ уақыт бойы саналған автор. Anonymus, латынша жазылуында, әдетте, нақты қала атымен бірге, гуманитарлық ғылымдардағы ғалымдар дәстүрлі түрде есімі белгісіз ежелгі жазушыға немесе оның туындысының қолжазбасына сілтеме жасау үшін қолданады. Мұндай жазушылардың көптегені құнды тарихи немесе әдеби жазбаларды қалдырған: мұндай Анонимдердің толық емес тізімін Anonymus бетінде табуға болады. Көркем өнер тарихында көптеген сурет салу шеберханаларын олардың ерекше стильдері арқылы анықтауға болады және олардың туындыларын хронологиялық тәртіппен талқылауға болады. Кейде мұрағаттық зерттеулер кейіннен автордың атын анықтайды, мысалы, Франкфурттағы Städelsches Kunstinstitut-тағы үш картинасы бойынша анықталған «Флеммал шебері» Роберт Кампен екені анықталды. XX ғасырдың өнер тарихшысы Бернард Беренсон Сандро Боттичеллидің жақын ортасындағы анонимді суретші үшін «Амико ди Сандро» сияқты есімдермен көптеген ерте Ренессанс Флоренция және Сиена шеберханаларын жүйелі түрде анықтады. Сот істерінде, егер тұлғаның атын жасыру қажет деп шешілсе, «Джон Доу» есімі жиі қолданылады. Егер жасырындық іздеуші әйел болса, бұл есім көбінесе «Джейн Доу» деп өзгертіледі. Белгісіз өлген адамды анықтау үшін де осы есімдер қолданылады. «Unsub» деген жартылай аббревиатура құқық қорғау органдарының сленгінде «Тергеудің белгісіз нысаны» деген мағынаны білдіреді. Әскерилер көбінесе танылмаған жауынгерлердің мәйітін құрметтеу қажеттігін сезінеді. Көптеген елдерде мұндай ескерткіш «Белгісіз сарбаздың қабірі» деп аталады.
When it is necessary to refer to someone who is anonymous, it is typically necessary to create a type of pseudo identification for that person. In literature, the most common way to state that the identity of an author is unknown is to refer to them as simply "Anonymous". This is usually the case with older texts in which the author is long dead and unable to claim authorship of a work. When the work claims to be that of some famous author the pseudonymous author is identified as "Pseudo ", as in Pseudo Dionysius the Areopagite, an author claiming—and long believed—to be Dionysius the Areopagite, an early Christian convert. Anonymus, in its Latin spelling, generally with a specific city designation, is traditionally used by scholars in the humanities to refer to an ancient writer whose name is not known, or to a manuscript of their work. Many such writers have left valuable historical or literary records: an incomplete list of such Anonymi is at Anonymus. In the history of art, many painting workshops can be identified by their characteristic style and discussed and the workshop's output set in chronological order. Sometimes archival research later identifies the name, as when the "Master of Flémalle"—defined by three paintings in the Städelsches Kunstinstitut in Frankfurt— was identified as Robert Campin. The 20th century art historian Bernard Berenson methodically identified numerous early Renaissance Florentine and Sienese workshops under such sobriquets as "Amico di Sandro" for an anonymous painter in the immediate circle of Sandro Botticelli. In legal cases, a popularly accepted name to use when it is determined that an individual needs to maintain anonymity is "John Doe". This name is often modified to "Jane Doe" when the anonymity seeker is female. The same names are also commonly used when the identification of a dead person is not known. The semi acronym Unsub is used as law enforcement slang for "Unknown Subject of an Investigation". The military often feels a need to honor the remains of soldiers for whom identification is impossible. In many countries, such a memorial is named the Tomb of the Unknown Soldier.
Анонимдік және баспасөз
Қазіргі заманғы газеттер мен журналдардың көпшілігі өз мақалаларын жеке редакторларға немесе жаңалықтар агенттіктеріне жатқызады. Бірақ "Экономист" апталығы бұл ережеден тыс. Ұлыбританияның барлық газеттері өздерінің бас мақалаларын немесе редакторлықтарын анонимді түрде жариялайды. "Экономист" бұл саясатты толыққанды қабылдап, "Экономистті көптеген қолдар жазады, бірақ ол біртұтас дауыспен сөйлейді" дейді. "Guardian" басылымы "Адамдарға анонимді түрде сөйлеуге мүмкіндік берілсе, олар көбінесе шынайырақ айтады" деп санайды. Росс Иманның "Журналистиканың А-дан Z-ға дейін" атты кітабында айтылғандай, 19 ғасырдың ортасына дейін Ұлыбританиядағы көптеген жазушылар, әсіресе белгілі емес жазушылар, газеттерде, журналдарда және рецензияларда өз есімдерін қоймаған.
Most modern newspapers and magazines attribute their articles to individual editors, or to news agencies. An exception is the Markker weekly The Economist. All British newspapers run their leaders, or editorials, anonymously. The Economist fully adopts this policy, saying "Many hands write The Economist, but it speaks with a collective voice". Guardian considers that "people will often speak more honestly if they are allowed to speak anonymously". According to Ross Eaman, in his book The A to Z of Journalism, until the mid 19th century, most writers in Great Britain, especially the less well known, did not sign their names to their work in newspapers, magazines and reviews.
Интернеттегі жасырындық
Интернет желісіндегі көптеген пікірлер негізінен анонимді түрде, анықталмайтын псевдонимдер арқылы жазылады. Дегенмен, бұл Бірмингем университетінің зерттеуімен кеңінен жоққа шығарылды. Зерттеу көрсеткендей, интернетті анонимді түрде пайдаланатын адамдардың саны, достарымен немесе таныстарымен байланыс үшін интернетті пайдаланатын адамдардың санымен шамалас. Бұл пайдаланушы есімдері өз бетінше жекелікке ие болуы мүмкін, бірақ олар кейде нақты авторынан бөлек және жасырын болады. Стокгольм университетінің пікірінше, бұл сөз бостандығын арттырып, жауапкершілікті азайтады. Уикипедия көбінесе авторлар анықталмайтын псевдонимдер немесе IP-адрестерді пайдалану арқылы бірлесіп жазады, бірақ кейбіреулері белгілі псевдонимдерді немесе нақты есімдерін қолданады. Алайда, Интернет анонимділік үшін жасалмаған: IP-адрестер виртуалды пошталық мекенжайлар ретінде қызмет етеді, яғни Интернеттегі кез келген ресурсқа қол жеткізілген кезде, ол белгілі бір IP-адрестен қол жеткізіледі, ал IP-адрестерге келіп-кеткен деректердің трафигі, тіпті мазмұны шифрланған болса да, ұсталып, бақыланып және талдануы мүмкін. Бұл мекенжай белгілі бір Интернет-провайдерге (ISP) сәйкестендірілуі мүмкін, ал ISP сол IP-адресіне жалға берілген клиент туралы ақпаратты ұсынуы мүмкін. Бұл міндетті түрде нақты бір адамды көрсетпейді (өйткені басқа адамдар осы клиенттің қосылымын пайдалануы мүмкін, әсіресе клиент кітапхана сияқты қоғамдық ресурс болса), бірақ ол аймақтық ақпаратты ұсынып, күшті жағдайлық дәлел ретінде қызмет етеді. I2P және Tor сияқты анонимділік қызметтері IP-адрестің ізіне түсу мәселесін шешеді. Қысқасы, олар бірнеше қабатты шифрлау арқылы деректерді шифрлап жұмыс істейді. Деректер анонимді желі арқылы алдын ала белгіленген бағыт бойынша жүреді. Әрбір маршрутизатор алдыңғы маршрутизатті бастапқы нүкте ретінде, ал келесі маршрутизатті мақсат ретінде көреді. Осылайша, ешбір маршрутизатор деректердің нақты бастапқы және соңғы нүктесін білмейді. Бұл осы қызметтерді орталықтандырылған анонимділік қызметтерінен (бір орталық білім нүктесі бар) қауіпсіз етеді. Chatroulette, Omegle және Tinder (кездейсоқ пайдаланушыларды әңгімелесу үшін жұптастыратын сайттар) анонимділікке деген қызығушылықты пайдаланды. Yik Yak, Secret және Whisper сияқты қосымшалар адамдарға анонимді немесе жартылай анонимді түрде ақпарат бөлісуге мүмкіндік береді, ал Random пайдаланушыға интернетті анонимді түрде зерттеуге мүмкіндік береді. Дегенмен, Facebook және Google+ сияқты басқа сайттар пайдаланушылардан заңды есімдерімен тіркелуді сұрайды. Google+ жағдайында бұл талап nymwars деп аталатын дауға әкелді. Кибербуллингтің кең таралуы көбінесе интернеттегі анонимділікке байланысты, себебі әлеуетті қылмыскерлер өздерінің жеке басын жасырып, ұсталып қалмауға мүмкіндік алады. Бір мектеп директорының айтуынша, осы анонимді сайттардағы пікірлер "өте жағымсыз және зиянды, өйткені олардың қайдан келгенін анықтау мүмкін емес және олар кеңінен таралуы мүмкін". Кибербуллинг, жалпы қорлаудан айырмашылығы, бірнеше штаттарда интернет еркіндігінің кеңінен талқыланатын саласы болып табылады. Интернетте анонимділік адамдардың басқаларға зиян келтіруіне мүмкіндік беретін зиянды ортаны қамтамасыз ете алса да, анонимділік интернет тәжірибесін әлдеқайда қауіпсіз және жайлы етуге мүмкіндік береді. Карнеги Меллон университетінде жүргізілген зерттеуде 44 қатысушының 15-і онлайн анонимді болуды таңдағанын айтты, себебі олар бұрын анонимді болмаған кезде жағымсыз тәжірибеге ұшырады. Мұндай тәжірибелерге аңдып жүру, қарсылас мектеп саяси тобының жеке ақпаратты жариялауы немесе адамды жұмыс болмайтын жұмысқа басқа елге саяхаттауға алдау жатады. Зерттеуге қатысушылар онлайн- идентификациядан өтірік пайдаланып, бұрынғы проблемалардан құтылғандарын айтты. Дэвид Шоумды анонимділіктің әкесі деп атайды және ол қазіргі заманғы ғылымның ұлы көрегендерінің бірі болып саналады. 1980 жылдардың басында Берклиде компьютерлік ғылыммен айналысқан Шоум компьютерлік желілердің жаппай бақылауға мүмкіндік беретін әлемді болжады. Доктор Джосс Райт былай түсіндіреді: "Дэвид Шоум өз заманынан өте алда болды. Ол 1980 жылдардың басында интернетте 15-20 жылдан кейін туындайтын мәселелерді болжады". Дегенмен, кейбір адамдар интернеттегі анонимділікті қоғам үшін қауіпті деп санайды. Түркияның Анкара қаласындағы Билкент университетінің компьютерлік инженерия факультетінің доценті Дэвид Давенпорт анонимді интернет байланысына рұқсат ету арқылы қоғамымыздың негізіне қауіп төнетінін айтады. "Жауапкершілік үшін кез келген бұзушылыққа жауапты адамдар анықталып, әділет алдына тартылуы керек. Алайда, егер адамдар анонимді болып қала берсе, оларды анықтау мүмкін емес, сондықтан оларды жауапкершілікке тарту мүмкін емес", - дейді ол.
Most commentary on the Internet is essentially done anonymously, using unidentifiable pseudonyms. However this has been widely discredited in a study by the University of Birmingham, which found that the number of people who use the internet anonymously is statistically the same as the number of people who use the internet to interact with friends or known contacts. While these usernames can take on an identity of their own, they are sometimes separated and anonymous from the actual author. According to the University of Stockholm this is creating more freedom of expression, and less accountability. Wikipedia is collaboratively written mostly by authors using either unidentifiable pseudonyms or IP address identifiers, although a few have used identified pseudonyms or their real names. However, the Internet was not designed for anonymity: IP addresses serve as virtual mailing addresses, which means that any time any resource on the Internet is accessed, it is accessed from a particular IP address, and the data traffic patterns to and from IP addresses can be intercepted, monitored, and analysed, even if the content of that traffic is encrypted. This address can be mapped to a particular Internet Service Provider (ISP), and this ISP can then provide information about what customer that IP address was leased to. This does not necessarily implicate a specific individual (because other people could be using that customer's connection, especially if the customer is a public resource, such as a library), but it provides regional information and serves as powerful circumstantial evidence. Anonymizing services such as I2P and Tor address the issue of IP tracking. In short, they work by encrypting packets within multiple layers of encryption. The packet follows a predetermined route through the anonymizing network. Each router sees the immediate previous router as the origin and the immediate next router as the destination. Thus, no router ever knows both the true origin and destination of the packet. This makes these services more secure than centralized anonymizing services (where a central point of knowledge exists). Sites such as Chatroulette, Omegle, and Tinder (which pair up random users for a conversation) capitalized on a fascination with anonymity. Apps like Yik Yak, Secret and Whisper let people share things anonymously or quasi anonymously whereas Random let the user to explore the web anonymously. Other sites, however, including Facebook and Google+, ask users to sign in with their legal names. In the case of Google+, this requirement led to a controversy known as the nymwars. The prevalence of cyberbullying is often attributed to relative Internet anonymity, due to the fact that potential offenders are able to mask their identities and prevent themselves from being caught. A principal in a high school stated that comments made on these anonymous site are "especially vicious and hurtful since there is no way to trace their source and it can be disseminated widely. "Cyberbullying, as opposed to general bullying, is still a widely debated area of Internet freedom in several states. Though Internet anonymity can provide a harmful environment through which people can hurt others, anonymity can allow for a much safer and relaxed internet experience. In a study conducted at Carnegie Mellon University, 15 out of 44 participants stated that they choose to be anonymous online because of a prior negative experience during which they did not maintain an anonymous presence. Such experiences include stalking, releasing private information by an opposing school political group, or tricking an individual into traveling to another country for a job that did not exist. Participants in this study stated that they were able to avoid their previous problems by using false identification online. David Chaum is called the Godfathers of anonymity and he has a claim to be one of the great visionaries of contemporary science. In the early 1980s, while a computer scientist at Berkeley, Chaum predicted the world in which computer networks would make mass surveillance a possibility. As Dr. Joss Wright explains: "David Chaum was very ahead of his time. He predicted in the early 1980s concerns that would arise on the internet 15 or 20 years later." There are some people though that consider anonymity in internet being a danger for our society as a whole. David Davenport, an assistant professor in the Computer Engineering Department of Bilkent University in Ankara, Turkey, considers that by allowing anonymous Net communication, the fabric of our society is at risk. "Accountability requires those responsible for any misconduct be identified and brought to justice. However, if people remain anonymous, by definition, they cannot be identified, making it impossible to hold them accountable." he says.
Анонимді (топ)
Anonymous (көпшілік есім ретінде қолданылады) – белсенділер мен хактивистердің еркін байланысты халықаралық желісі. Топпен байланысты веб-сайт оны «интернеттегі жиын» деп сипаттайды, «директивалар емес, идеяларға негізделген өте еркін және орталықтандырылмаған басқару құрылымы» бар екенін көрсетеді. Бұл топ көпшілікке кеңінен танымал болған жарнамалық акциялар сериясымен және үкіметтік, діни және корпоративтік веб-сайттарға таратылған қызметтен бас тарту (DDoS) шабуылдарымен белгілі болды. Anonymous-пен әдетте байланыстырылатын бейне – «басы жоқ адам» – басшысыз ұйымдастыру және анонимділікті көрсетеді.
Anonymous (used as a mass noun) is a loosely associated international network of activist and hacktivist entities. A website nominally associated with the group describes it as "an internet gathering" with "a very loose and decentralized command structure that operates on ideas rather than directives". The group became known for a series of well publicized publicity stunts and distributed denial of service (DDoS) attacks on government, religious, and corporate websites. An image commonly associated with Anonymous is the "man without a head" represents leaderless organization and anonymity.
Анонимділіктің құқықтық қорғалуы
Көптеген адамдар анонимділікті, әсіресе интернеттегі байланыстағы анонимділікті құқық деп санайды. Анонимділікке қатысты ішінара құқық түрлі елдерде әртүрлі деңгейде заңмен қорғалады.
Anonymity is perceived as a right by many, especially the anonymity in the internet communications. The partial right for anonymity is legally protected to various degrees in different jurisdictions.
Америка Құрама Штаттары
Анонимді сөйлеу дәстүрі Америка Құрама Штаттарынан да көне. Құрылтайшылар Александр Гамильтон, Джеймс Мэдисон және Джон Джей «Федералисттік қағаздарды» «Публиус» деген псевдониммен жазды, ал «Федералды фермер» қарсылық білдірді. АҚШ Жоғарғы Соты Бірінші түзетуден туындаған анонимді сөйлеу құқығын бірнеше рет мойындады. Анонимді саяси науқан жүргізу құқығы АҚШ Жоғарғы Сотының МакИнтайр мен Огайо сайлау комиссиясы арасындағы іс бойынша (1995) шешімінде бекітілді: «Анонимділік – көпшіліктің тираниясынан қорғаныс. Осылайша, ол Құқық Биллінің, әсіресе Бірінші түзетудің мақсатын көрсетеді: беделсіз адамдарды жазалаудан және олардың идеяларын басып тастаудан қорғау». Жоғарғы сот анонимді саяси сөзді қорғаудың ең жоғары деңгейде қорғалатынын түсіндірді. Дегенмен, бұл басымдық цифрлық дәуірде жаңа мағыналарға ие болды. Жеке тұлғалардың «анонимді байланыс» құқығы «Колумбия сақтандыру компаниясы Сеескандиге қарсы» (1999) ісі бойынша Калифорнияның Солтүстік округінің АҚШ округтік сотымен бекітілді: «Адамдар заңға қайшы келмейінше, бір-бірімен жасырын және анонимді түрде қарым-қатынас жасауға құқылы». Адамдардың «анонимді оқу» құқығы АҚШ Жоғарғы Сотының «АҚШ Румелиге қарсы» (1953) ісінде бекітілді: «Егер үкімет баспадан оның басылымдарын сатып алғандардың есімдерін талап ете бастаса, біз білетін еркін баспасөз жоғалады. Содан кейін әрбір оқырманның үстінен үкіметтік агенттің көлеңкесі түседі». 2001 жылы Дүниежүзілік сауда орталығына жасалған террористік шабуылдан кейін және одан кейінгі жаңа саяси ахуалдан кейін анонимді байланысқа қысым күрт артты. Олардың нақты салдары әлі толыққанды бағаланбаса да, АҚШ-тың «Патриоттық заңы», Еуропалық киберқылмыс конвенциясы және Еуропалық Одақтың деректерді сақтау ережелері – анонимді ақпарат алмасу құқығының қолданылуына елеулі қысым көрсетіліп жатқандығының белгілерінің бір бөлігі ғана. Жоғарыда аталған 1995 жылғы Жоғарғы Соттың МакИнтайр мен Огайо сайлау комиссиясы арасындағы іс бойынша шешімі былай деді: «Анонимді сөйлеуді қорғау демократиялық дискурс үшін маңызды. Өздерінің жеке басын жасыруға мүмкіндік беру, оларға азшылықтың сынды көзқарасын білдіруге мүмкіндік береді. Анонимділік – көпшіліктің тираниясынан қорғаныс. Осылайша, ол Құқық Биллінің, әсіресе Бірінші түзетудің мақсатын көрсетеді: беделсіз адамдарды жазалаудан және олардың идеяларын басып тастаудан қорғау». Дегенмен, онлайн-дағы анонимді сөздің де шектеулері бар. 2008 жылғы бір істе, айыпталушы заң факультетінің талқылау платформасында екі әйелді зорлау керек екенін айтқан, анонимді жазба авторының пікірлері сөз бостандығының шегінен асып түседі. Бұл жағдайда Коннектикут штатының федералды соты жазба авторының жеке басын ашу керек пе, жоқ па, соны анықтау үшін белгілі бір стандартты қолдануы керек. Бұл мәселені қарастырғанда сот бірнеше тесттерді қолдана алады.
The tradition of anonymous speech is older than the United States. Founders Alexander Hamilton, James Madison, and John Jay wrote The Federalist Papers under the pseudonym "Publius" and "the Federal Farmer" spoke up in rebuttal. The US Supreme Court has repeatedly recognized rights to speak anonymously derived from the First Amendment. The right to anonymous political campaigning was established in the U. S. Supreme Court decision in McIntyre v. Ohio Elections Commission (1995) case: "Anonymity is a shield from the tyranny of the majority It thus exemplifies the purpose behind the Bill of Rights, and of the First Amendment in particular: to protect unpopular individuals from retaliation—and their ideas from suppression—at the hand of an intolerant society". The Supreme court explained that protecting anonymous political speech receives the highest protection however, this priority takes on new dimensions in the digital age. The right of individuals for "anonymous communication" was established by the decision in case Columbia Insurance Company v. Seescandy. com, et al. (1999) of the United States District Court for the Northern District of California: "People are permitted to interact pseudonymously and anonymously with each other so long as those acts are not in violation of the law". The right of individuals for "anonymous reading" was established in the U. S. Supreme Court decision in United States v. Rumely (1953): "Once the government can demand of a publisher the names of the purchasers of his publications, the free press as we know it disappears. Then the spectre of a government agent will look over the shoulder of everyone who reads". The pressure on anonymous communication has grown substantially after the 2001 terrorist attack on the World Trade Center and the subsequent new political climate. Although it is still difficult to oversee their exact implications, measures such as the US Patriot Act, the European Cybercrime Convention and the European Union rules on data retention are only few of the signs that the exercise of the right to the anonymous exchange of information is under substantial pressure. An above mentioned 1995 Supreme Court ruling in McIntyre v. Ohio Elections Commission reads: "( ) protections for anonymous speech are vital to democratic discourse. Allowing dissenters to shield their identities frees them to express critical minority views . Anonymity is a shield from the tyranny of the majority. . It thus exemplifies the purpose behind the Bill of Rights and of the First Amendment in particular: to protect unpopular individuals from retaliation . at the hand of an intolerant society." However, anonymous online speech is not without limits. It is clearly demonstrated in a case from 2008, one in which the defendant stated on a law school discussion board that two women should be raped, an anonymous poster's comments may extend beyond free speech protections. In the case, a Connecticut federal court must apply a standard to decide whether the poster's identity should be revealed. There are several tests, however, that the court could apply when considering this issue.
Еуропалық Одақ
Интернетте анонимді болу құқығы да деректерді қорғауға, сөз бостандығына және ой-пікір еркіндігіне қатысты негізгі құқықтарды мойындайтын еуропалық заңнамамен қамтылған. Еуропалық Одақтың Негізгі құқықтарының Хартиясы 8-бабында ("ІІ тарау: "Бостандықтар") әрбір адамның өзіне қатысты жеке деректерді қорғауға құқығы бар екендігі айтылған. Жеке өмірге қатысты құқық – бұл адамның өзі туралы ақпаратты иеленуге және оны бақылауда ұстауға құқығы.
The right to internet anonymity is also covered by European legislation that recognizes the fundamental right to data protection, freedom of expression, freedom of impression. The European Union Charter of Fundamental Rights recognizes in Article. 8 (Title II: "Freedoms") the right of everyone to protection of personal data concerning him. The right to privacy is now essentially the individual's right to have and to maintain control over information about him.
Халықаралық заңнама
Бұл мәселе бойынша ең көп дау тудырған халықаралық құқықтық актілердің бірі – контрафактілік тауарларға қарсы сауда келісімі (ACTA). 2015 жылдың ақпан айына дейін келісімге 31 мемлекет және Еуропалық Одақ қол қойған, бірақ барлығы ратификацияланбады. Жапония 2012 жылдың 4 қазанында келісімді бірінші болып ратификациялады. Ол интернетте контрафактілік тауар жасау және авторлық құқықты бұзу үшін азаматтық және қылмыстық жазалар салудың халықаралық жүйесін құрады. ACTA қасақана бұлыңғыр жасалған, нақты ережелерді мүше мемлекеттердің өзі белгілеуі тиіс, бірақ сыншылар бұл бейкүнә саяхатшылардың ноутбуктерін лицензияланбаған музыкаға тексеруге немесе жалған дәрі-дәрмек алып жүргені үшін түрмеге қамалуға әкелуі мүмкін дейді. Құқық бұзушылар потенциалды сатудан толықтай айырылуы мүмкін (яғни, жалған өнім сатып алған әрбір адам нағыз өнімді сатып алатын еді). Ол авторлық құқықты материалды бейсалық пайдалануға да қатысты. Веб-сайт иелеріне бірнеше елдің заңдарына сәйкес келуді қамтамасыз ету міндеті жүктеледі. Бұл келісім Еуроодақтың сын-пікірлеріне қарамастан, құпия түрде және белгілі халықаралық сауда ұйымдарының аясынан тыс жүргізілді.
One of the most controversial international legal acts, regarding this subject is Anti Counterfeiting Trade Agreement (ACTA). As of February 2015, the treaty was signed but not all ratified by 31 states as well as the European Union. Japan was on 4 October 2012 the first to ratify the treaty. It creates an international regime for imposing civil and criminal penalties on Internet counterfeiting and copyright infringement. Although ACTA is intentionally vague, leaving signatories to draw precise rules themselves, critics say it could mean innocent travellers having their laptops searched for unlicensed music, or being jailed for carrying a generic drug. Infringers could be liable for the total loss of potential sales (implying that everyone who buys a counterfeit product would have bought the real thing). It applies to unintentional use of copyright material. It puts the onus on website owners to ensure they comply with laws across several territories. It has been negotiated secretively and outside established international trade bodies, despite EU criticisms.
Анонимдік және саясат
Саяси наразылықты анонимді түрде білдіру тарихы ұзақ және маңызды нәтижелерге ие, мысалы, Юниус хаттарында, Вольтердің «Кандид» романында немесе паскинадтар сияқты жалақылы жазбаларда көрінеді. Британдық саяси сынның анонимдік дәстүрінде, «Федералист қағаздары» Американың үш іргелі қалаушы әкесінің анонимді авторлары болды. АҚШ Конституциясының күрес тудырған мазмұны жөніндегі қоғамдық пікір алмасу болмағанда, ратификация процесі жеке адамдар мәселелерді зерделегендіктен, әлдеқайда ұзаққа созылар еді. Дегенмен, АҚШ Тәуелсіздік декларациясы анонимді жазылмаған. Егер ол қол қойылмаған болса, оның тиімділігі азайған болар еді. Джон Перри Барлоу, Джоичи Ито және басқа да американдық блогерлер анонимді түзетулерді Интернеттегі ашық саясаттың негізгі қажеттіліктерінің бірі деп бағалап, оған зор қолдау білдірді.
The history of anonymous expression in political dissent is both long and with important effect, as in the Letters of Junius or Voltaire's Candide, or scurrilous as in pasquinades. In the tradition of anonymous British political criticism, The Federalist Papers were anonymously authored by three of America's Founding Fathers. Without the public discourse on the controversial contents of the U. S. Constitution, ratification would likely have taken much longer as individuals worked through the issues. The United States Declaration of Independence, however, was not anonymous. If it had been unsigned, it might well have been less effective. John Perry Barlow, Joichi Ito, and other U. S. bloggers express a very strong support for anonymous editing as one of the basic requirements of open politics as conducted on the Internet.
Өнердегі анонимділік және псевдонимділік
Анонимдік – жасырындық немесе псевдонимдік ұғыммен тікелей байланысты, онда суретші немесе топ түрлі себептермен анонимді болуға тырысады, мысалы, өздеріне немесе туындыларына мистикалық элемент қосу, "жеке тұлғаға табыну" немесе қаһарманға табынудан (адамдардың харизмасы, сыртқы келбеті, байлығы немесе жұмысына тікелей қатысы жоқ немесе аз қатысы бар басқа да ерекшеліктері жұмыстың өзінен гөрі қызығушылықтың басты себебі болып табылады) немесе әдетте ер адамдар басымдық танытатын салаға немесе қызығушылық аймағына ену (мысалы, танымал ғылыми-фантастикалық автор Джеймс Типтри, кімнің шын есімі Элис Брэдли Шелдон болған және мүмкін J.T. Лерой да соның псевдонімі болған). Кейбіреулер танымалдылықтың "көрінуінен" қашып, жеке өмір сүруді қалайды, мысалы Томас Пиншон, Дж.Д. Салинджер, Де Онбекенде Бельдхоувер (1980 және 1990 жылдары Амстердамда көрмесі зор назар аударған анонимді мүсінші) және DJ дуэті Daft Punk (1993–2021). Көше суретшісі Бэнкси үшін "анонимдік өте маңызды, себебі граффити заңсыз". Анонимділік музыкада авангардтық ансамбль The Residents, Jandek (2004 жылға дейін), костюмдік комедиялық рок-топ The Radioactive Chicken Heads, сондай-ақ DJ Deadmau5 (1998–қазіргі уақытқа дейін) және Marshmello (2015–қазіргі уақытқа дейін) қолданған. Бұл әдебиетте де жиі кездеседі, мысалы, The Lone Ranger, Супермен және Бэтмен сияқты туындыларда, онда жасырын жеке тұлға қабылданады.
Anonymity is directly related to the concept of obscurantism or pseudonymity, where an artist or a group attempts to remain anonymous, for various reasons such as adding an element of mystique to themselves or their work, attempting to avoid what is known as the "cult of personality" or hero worship (in which the charisma, good looks, wealth or other unrelated or mildly related aspects of the people is the main reason for interest in their work, rather than the work itself) or to break into a field or area of interest normally dominated by males (as by the famous science fiction author James Tiptree, Jr who was actually a woman named Alice Bradley Sheldon, and likely JT LeRoy). Some seem to want to avoid the "limelight" of popularity and to live private lives, such as Thomas Pynchon, J. D. Salinger, De Onbekende Beeldhouwer (an anonymous sculptor whose exhibited work in Amsterdam attracted strong attention in the 1980s and 1990s), and by DJ duo Daft Punk (1993 2021). For street artist Banksy, "anonymity is vital to him because graffiti is illegal". Anonymity has been used in music by avant garde ensemble The Residents, Jandek (until 2004), costumed comedy rock band The Radioactive Chicken Heads, and DJs Deadmau5 (1998–present) and Marshmello (2015–present). This is frequently applied in fiction, from The Lone Ranger, Superman, and Batman, where a hidden identity is assumed.
Анонимділіктің математикасы
Мысалы, банктегі сейфтің кілті тек Әлиса, Боб және Кэролдың ғана қолында болса, бір күні сейфтің ішіндегі заттар жоғалып кетеді (құлып бұзылмаған). Қосымша ақпарат болмаса, сейфті Әлиса, Боб немесе Кэролтың босатқанын анық біле алмаймыз. Нақты айтқанда, {Әлиса, Боб, Кэрол} жинағындағы әрбір адамның қылмыскер болу ықтималдығы 1-ге тең. Дегенмен, олардың ешқайсысы да 100% нақтылықпен айыпталып сотталмағандықтан, қылмыскердің кім екені белгісіз болып қалады және біз ешбір адамға 1 ықтималдығын сенімді түрде тағайындамаймыз. Егер Кэролдың қылмыс жасалған уақытта нақты алибисі болса, онда сейфті Әлиса немесе Боб босатқан болуы керек екенін қорытуға болады. Бұл жағдайда қылмыскер толыққанды түрде анонимді емес, себебі Әлиса мен Боб енді "кім жасағанын" 1 ықтималдығымен біледі.
Suppose that only Alice, Bob, and Carol have keys to a bank safe and that, one day, contents of the safe go missing (lock not violated). Without additional information, we cannot know for sure whether it was Alice, Bob or Carol who emptied the safe. Notably, each element in {Alice, Bob, Carol} could be the perpetrator with a probability of 1. However, as long as none of them was convicted with 100% certainty, we must hold that the perpetrator remains anonymous and that the attribution of the probability of 1 to one of the players has to remain undecided. If Carol has a definite alibi at the time of perpetration, then we may deduce that it must have been either Alice or Bob who emptied the safe. In this particular case, the perpetrator is not completely anonymous anymore, as both Alice and Bob now know "who did it" with a probability of 1.