Кіріспе

Оксфорд каналы – Оңтүстік-орталық Англиядағы 78 миль (126 км) ұзындығындағы тар қайық каналы. Ол Оксфорд қаласын Хоксберидегі Ковентри каналымен (Ковентриден солтүстікке және Бедворттан оңтүстікке қарай) Банбери және Рагби қалалары арқылы жалғастырады. 1790 жылы құрылысы аяқталған бұл канал Оксфордтағы Темза өзенімен қосылады және Гранд Юнион каналымен байланысады, олар Браунстон және Нэптон-он-де-Хилл ауылдары арасындағы 5 миль (8 км) қашықтықта бірігіп өтеді. Канал әдетте Солтүстік Оксфорд каналы (Нэптоннан солтүстікке қарай, Рагби арқылы Ковентри маңындағы Хоксбери бұрылысына дейін) және Оңтүстік Оксфорд каналы (Нэптоннан оңтүстікке қарай Банбери және Оксфордқа дейін) деп екіге бөлінеді. Бұл канал шамамен 15 жыл бойы Мидлендс пен Лондон арасындағы сауданың басты арнасы болды, Темзаға қосылуы арқасында, бірақ 1805 жылы ашылған Гранд Юнион каналы (кейін Гранд Джанкшн каналы деп аталды) Лондонға бағытталған трафиктің көп бөлігін өз мойнына алды. Солтүстік Оксфорд каналы (1830 жылдары түзуленген) 1960 жылға дейін көмір және басқа да тауарларды тасымалдау арқылы сауданың маңызды артериясы болып қалды. Алайда, ауылдық Оңтүстік Оксфорд каналы, әсіресе Гранд Джанкшн каналы ашылғаннан кейін, маңызын жоя бастады және 1950 жылдары жабылу қаупіне тап болды. 1960 жылдары каналдағы тұрақты коммерциялық тасымалдау тоқтатылғаннан кейін, ол демалыс ресурсы ретінде жаңа мақсатқа ие болды және негізінен тар қайықпен саяхаттау үшін пайдаланылатын аймаққа айналды. Оксфорд каналы Оксфордшир, Нортгемптоншир және Шығыс Уорвикширді кең, жақсы тереңдігі жоқ аңғарлар мен көлбеу төбелер арқылы кесіп өтеді; каналдың солтүстік-шығысқа, содан кейін солтүстік-батысқа қарай бағыты Уорвикшир сақинасының бір бөлігін құрайды.

Құрылыс

Оксфорд каналы жиырма жылдан астам уақыт ішінде бірнеше кезеңмен салынды. 1769 жылы Ковентриден Оксфордқа дейінгі канал туралы заң (1769) (9 Geo. 3. c. 70) Оксфорд каналына рұқсат беруді, канал компаниясының төрағасы сэр Роджер Ньюдигейт парламентте ұсынғаннан кейін қабылдады. Мақсат – Англияның өнеркәсіптік орталық аймақтарын Темза өзені арқылы Лондонмен байланыстыру болды. Құрылыс Ковентри маңында жақын арада басталды. Каналдың негізгі мақсаты – Мидлендтен Оксфорд пен Лондонға көмір тасымалдау еді. Жолды зерттеу және бастапқы құрылысты белгілі инженер Джеймс Бриндли қадағалады, оған Бриндлидің інісі Сэмюэл Симкок көмектесті. Бриндли 1772 жылы қайтыс болды, сол кезде канал тек Бринклоуға жеткен еді, ал Симкок жұмысты өз қолына алды. 1774 жылы канал Наптонға жетті, бірақ компанияның қаржысы таусыла бастады. Оксфорд каналы 1789 жылы Оксфордтың шетіне жетті, сол кезде Хейфилд Хаттта, қазіргі Хейфилд жолы орналасқан жерде көмір кемежайы ашылды. Оксфордтың орталық бөлігіне арналған соңғы бөлім 1790 жылдың 1 қаңтарында салтанатты түрде ашылды. Оксфорд каналынан Темза өзеніне дейінгі қысқа байланыс – Герцогтың кесімі 1789 жылы Марлборо герцогы салған. Каналдың солтүстік бөлігін, Браунстон мен Хоксбери арасында, су ағысын түзету және жүзу уақытын қысқарту үшін қайта зерттеді. Келесі жылы Чарльз Вигнолес тағы бір зерттеу жүргізді. Каналды түзету жұмыстары 1831 және 1834 жылдар аралығында жүргізілді, жұмыстардың көп бөлігі Регби аймағында болды, бұл қашықтықты қысқартты. Канал түзетілген кезде Авондағы Ньюболдтегі ескі туннель тасталып, басқа бағыттағы жаңа туннельмен ауыстырылды. Ескі туннельдің оңтүстік порталын әлі де шіркеу қорының жанында көруге болады. Оксфорд каналындағы көлік қозғалысы көптеген басқа кеме жүйелерімен салыстырғанда теміржол бәсекесіне қарсы тұра алды, бірақ біртіндеп төмендеді; 1838 жылы 520 000 тонна тасымалданды, ал 1868 жылы 482 000 тоннаға дейін төмендеді. Алайда, компанияның тарифтерін төмендетуіне байланысты табыс күрт азайды; 1791/3 жылы 18 478 фунт стерлинг болған табыс, 1827/29 жылы 90 446 фунт стерлингке дейін өсті, бірақ 1855 жылы 26 312 фунт стерлингке дейін төмендеді. Дегенмен, компания әлі де пайдалы болды және дивиденд төлей алды. (133373,0 1937 жылының соңғы жылдары шамамен <есептелген сомаға> тең). 1951 жылы оны толып, бұрынғы көмір кемежайының бір бөлігінде Нюфилд колледжін салды. Көмір тасымалы Оксфордтың Иерихон ауданындағы Джаксон көшесіндегі канал кемежайына көшірілді. Тауарлық және қалған көмір кемежайлары қазір Нюфилд колледжі Оксфорд қалалық кеңесіне жалға берген қоғамдық тұрақ астында орналасқан. Осы себепті, канал бүгін Оксфордтың орталығында күрт аяқталады. Оксфорд каналы 1948 жылы мемлекеттендірілгенге дейін тәуелсіз болды және Доктар мен ішкі су жолдары басқармасының, кейін Британдық су жолдары басқармасының құрамына кірді. Оксфорд каналы 1950-ші жылдардың ортасына дейін пайдалы болды және мемлекеттендірілгенге дейін дивиденд төледі. Ұлыбританияның көптеген тар каналдар жүйесі сияқты, Оксфорд каналы да Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін жүк тасымалының күрт төмендеуінен зардап шекті. 1950-ші жылдардың ортасына қарай Наптоннан оңтүстікке қарай аз ғана тар қайықтар сауда жасады және оңтүстік бөлігі бір кезде жабылу қаупінде болды, бірақ солтүстік бөлігі (Наптоннан Ковентриге дейін) 1960 жылға дейін коммерциялық көлік үшін жақсы пайдаланылды.

Жаңғыру

1960 жылдары жеңіл қайықтарға деген қызығушылық артып, ескі саудалық қайықтардың орнын басты. Каналды зерттеу сапарынан кейін Барбара Касл (Көлік министрі) жабу туралы ұсынысты қабылдамады. 1968 жылғы Көлік туралы заңға сәйкес канал демалыс үшін пайдаланылатын су жолы ретінде белгіленді және круиздік жол мәртебесі берілді. Канал бойында көптеген геокеш нысандары орналасқандықтан, Canal Walk геокешерлер арасында танымал.