Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
VI ғасырдағы остготтар патшасы Ильдибад (кейде Илдебад, Ильдебадус, Хилдебад немесе Хелдебадус) (541 жылы қайтыс болды) – 540-541 жылдары остготтар патшалығын басқарған патша.
6th century Ostrogothic king
Ildibad (sometimes rendered Ildebad, Ildebadus, Hildebad or Heldebadus) (died 541) was a king of the Ostrogothic Kingdom in AD 540–541.
Өмірбаян
Ильдибад Испаниядағы вестготтар патшасы Теудистің немере інісі еді. Осы қарым-қатынас Питер Хизердің екеуінің де патшалық емес, қуатты руға жататындығын айтуына себеп болды. 540 жылы Равеннада Белисарий Остготтар патшасы Витигесті тұтқынға алды. Ильдибадтың балалары да тұтқынға алынды. Ильдибад По өзенінің солтүстігіндегі готтардың қатарында болды, олар Рим билігіне бағынудан бас тартты. Алайда Витигестің тұтқындалуынан кейін Ильдибад Белисариймен бағыну шарттарын келісуге тырысты, мүмкін, балаларының тағдыры үшін. 540 жылы патша болып сайланғаннан кейін Ильдибад астанасын Павияға көшірді. Ильдибад тағы да бағыну туралы келіссөздер жүргізуге тырысты, бірақ Белисарий Витигес пен Ильдибадтың отбасымен бірге Константинопольға кеткеннен кейін соғыс қайта басталды. Тиісті гот мұрагерінің болмауы ругиандарға өздерінің басшысы Эрарикті готтардың патшасы етіп тағайындауға мүмкіндік берді. Алайда Эрарик готтарға сатқындық жасап, ақшаға алмасу үшін гот патшалығын Византияға беруді ұсынды. Осының салдарынан Павиядағы готтар Ильдибадтың немере інісі Тотилаға тақты ұсынды. Тотила сол кезде Равеннадағы императорлық қолбасшымен келіссөздер жүргізіп жатқан еді және егер ол тақты қабылдаса, Эрарикті өлтіруді талап етті. 541 жылдың қазан айында Эрарик өлтірілгеннен кейін Тотила остготтар патшасы болды, ол осы лауазымды он жылдан астам уақыт бойы сақтап қалды.
Ildibad was a nephew of Theudis, an Ostrogoth king of the Visigoths in Spain. This relationship led Peter Heather to suggest that both belonged to a powerful, non royal clan. In 540, the Ostrogothic king Witiges was taken prisoner by Belisarius in Ravenna. Ildibad's children were also taken prisoner. Ildibad was one of the Goths north of the Po river who still refused to surrender to Roman authority. Following Witiges' capture, however, Ildibad had attempted to negotiate terms of surrender with Belisarius, perhaps because of the fate of his children. After being elected king in 540, Ildibad moved his capital to Pavia. Ildibad again attempted to negotiate a surrender, but after Belisarius sailed to Constantinople along with Witiges and Ildibad's family, the war resumed. The lack of a suitable Gothic successor enabled the Rugians to make their chief Eraric king of the Goths. Eraric, however, betrayed the Goths and secretly offered to surrender the Gothic kingdom to the Byzantines in return for money. As a result, the Goths at Pavia offered Ildibad's nephew Totila the throne. Totila was at that point himself negotiating with the imperial commander at Ravenna, and demanded the killing of Eraric if he was to accept the throne. After Eraric was killed in October 541, Totila became king of the Ostrogoths, a title he held for more than ten years.